மகனைக் கொன்றவனின் மரண தண்டனையை நிறுத்திய தாய்


a0436198c07250960aebdc470c71bdbf4788006d
மகனைக் கொன்றவனின் மரண தண்டனையை நிறுத்திய தாய்

Samereh Alinejad என்னும் பெயருடைய ஒரு தாய் தன் மகனைக் கொன்ற Balal என்னும் இளைஞன் தூக்கில் தொங்கும் முன் அவனைக் காப்பாற்றினார். அவன் கன்னத்தில் ஓங்கி அறைந்த அந்தத் தாய் அவனை மன்னிக்கும் படி வேண்ட அவன் தூக்கிலிருந்து தப்பினான். ஈரானின் Nowshasr நகரத்தில் இது நடந்துள்ளது. இரண்டு குழந்தைகள் அந்தத் தாய்க்கு தமது மற்றொரு மகனை அவர் ஒரு விபத்தில் இழந்து விட்டார். “வெறுமையான வீடு எவ்வளவு துக்கமானது என்பது எனக்குத் தெரியும். எனவே அவனை மன்னியுங்கள்” என்று அவர் கூடி நின்றவர்களிடம் தெரிவித்தார்.

தாய்மை என்பதும் தாயன்பு என்பதும் தன் குழந்தைகளிடம் மட்டும் பாசம் காட்டுவது அல்ல. அதே போல் வன்மமும் பழி தீர்க்கும் எண்ணமும் தாயன்புக்கு அன்னியமானவை. இவை இரண்டையும் இந்தத் தாயின் மூலம் நான் தெரிந்து கொள்கிறோம்.

தூக்கு தண்டனையை ஆதரிப்பவர்களின் மதங்கள் வேறு படலாம். ஆனால் அவர்கள் அனைவருக்கும் உள்ள ஒற்றுமை மத ரீதியான அற நெறிகளைத் தாண்டி அவர்களால் சிந்திக்க முடியாது என்பதே. மதத்தின் மீது மிகவும் பிடிமானமுள்ள ஒரு முஸ்லீம் தாய் இப்படி ஒரு முன்னுதாரணம் கொடுத்த பின்னேனும் மதரீதியாக மட்டுமே சிந்திப்போரின் அணுகுமுறை மாற வேண்டும்.

இன்று மனித குலம் மதங்கள் ஆண்ட காலத்தைத் தாண்டி வெகு தூரம் வந்து விட்டது. மன்னிக்கும் பண்பாடு ஜைனர்களும் கிறிஸ்துவரகளும் மற்றும் போற்றும் ஒன்றாக நின்றுவிடக் கூடாது. எல்லா மதத்தவரும் மன்னிக்கும் மாண்பை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

பிறருக்குத் தீங்கு நினைக்காத அறத்தை வலியுறுத்த எத்தனை பேர் முன் வருகிறார்கள்? வன்முறை இல்லாத சமூகம் உருவாக வேண்டும் என்று விரும்பும் அறிவு ஜீவிகளே மிகக் குறைவு.

ஒரு பக்கம் ஆயுதம் ஏந்துவது, கொலை மற்றும் வன்முறையை நாம் மறைமுகமாக ஆதரிக்கிறோம். அதன் பின்விளைவாகக் கொலைகள் நடக்கும் போது சமூகமே சேர்ந்து கொலையாளியைத் தூக்கில் போட்டு நியாயம் வழங்கி விடுகிறோம். குரூரம் தனிமனிதன் செய்தாலும் சட்டத்தின் பெயரில் சமூகமே செய்தாலும் ஒன்றே. நாம் இரட்டை நிலைப்பாடு எடுக்க முடியாது.

கடுமையான சிறை தண்டனை, விடுதலையே இல்லாத சிறை தண்டனை இவற்றை வழங்கி நாம் கண்டிப்பாக ஒரு அச்சுறுத்தலை வைக்கலாம். ஆனால் மரண தண்டனை என்று ஒன்று இருக்கவே கூடாது. அது மனித நேயத்துக்கு முற்றிலும் அன்னியமானது.

(comments may be sent to sathyanandhan.writer@gmail.com

(image & news courtesy: AFP)

http://www.afp.com/en/node/2298441

Posted in தனிக் கட்டுரை | Tagged , , , | Leave a comment

ஆண் மழை- எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் க(வி)தை


images
ஆண் மழை- எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் க(வி)தை-

” ஆண் மழை ” என்னும் கற்பனைக்காகவே முதலில் எஸ்.ராவுக்குப் பாராட்டு. அது என்ன ஆண் மழை? சீராகப் பெய்யாமல் தாறுமாறாகப் பெய்வதே ஆண் மழை. அமெரிக்காவில் இருக்கும் ஒரு இளம் தமிழ் தம்பதியில் மனைவி சொல்லும் விளக்கம் இது. மழையை எஸ்.ரா. மிகவும் வித்தியாசமான கோணங்களில் காண்கிறார். மழை ஆணுக்கோ பெண்ணை நெருக்கமாகக் காட்டுகிறது. அவளுக்கோ அவனை அன்னியமாகக் காட்டுகிறது. மழை நம் உறவுகளுடன் நாம் பொழுதைக் கழிக்க உதவுகிறது. நம் மனதைத் திறக்கிறது. இசையோ அல்லது மனம் விட்டுப் பேசுவதோ சாத்தியமாகிறது. பல நினைவுகளை நாம் மீண்டும் அருகில் காண்கிறோம். குறிப்பாக பெற்றோர் பற்றிய நினைவு நிறையவே வருகிறது.

இப்படி மழையுடன் நம்மைத் தொடர்பு படுத்திப் பல நினைவுகள் உண்டு ராமகிருஷ்ணனுக்கு. மழையின் அளவு எந்தெந்த நாட்களில் எவ்வாறு இருந்தது என்பதை ஒரு சாதாரண மனிதன் பருவநிலையை ஆராயும் வானிலை மையத்துக்கு இணையாக மெனக்கெட்டு அளக்கிறான். ஒரே அளவு பெய்த நாட்களுள் ஒரு ஒற்றுமை உண்டா? மழை பெய்வதற்கும் நம் வாழ்க்கைக்கும் தொடர்பு ஏதேனும் உண்டா என்று அவன் வியக்கிறான். உண்மையில் இதை அவன் தன் அப்பாவிடமிருந்து எடுத்துக் கொண்ட ஒரே பழக்கமாகத் தொடர்கிறான்.

இந்தியாவில் இருக்கும் அவரிடம் ஒரு நாள் இறுதியாக அவன் மின்னஞ்சலில் அவரைப் போலவே தானும் மழையை அளப்பதாகவும் அவர் அதற்காகப் பல காலமாக உபயோகிக்கும் கையேட்டைத் தர முடியுமா என்றும் கேட்கிறான். அவருக்கு அது வியப்பளிப்பதானதே. அவர் தன் மரணத்துடன் தன்னுடன் அந்தக் கையேடு வரட்டும் என்று பதில் தந்து, துன்ப அதிர்ச்சி தருவதாக அவனது அம்மாவைத் தவிர கேரளாவில் தனக்கு ஒரு மனைவி உண்டு என்பதையும் இரண்டு குழந்தைகளும் உண்டு என்பதையும் மின்னஞ்சலில் தெரிவிக்கிறார். அவனிடம் இருக்கும் மழைமானி தனது பேரப்பிள்ளைகளிடம் போக வேண்டும் என்னும் விருப்பத்தையும் அவர் வெளிப்படுத்துகிறார். ரயில்வே ஸ்டேஷன் மாஸ்டராகப் பல இடங்களில் தான் அனுபவித்த தனிமைக்கு மழையே துணையாயிருந்தது என்று அப்பா அவனுக்கு எழுதுகிறார்.

அவனுக்கு அவரது இந்தப் பக்கம் மிகுந்த ஆத்திரத்தைத் தருகிறது. ஆனால் அவன் மனைவியோ “அம்மா இதை எனக்கு முன்பே கூறி விட்டார். உங்களுக்குத்தான் இது செய்தி. எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக் கொள்ள மழை நமக்குக் கற்றுத் தருகிறது” என்கிறாள் அவனது மனைவி.

எஸ்.ராவின் கதை சொல்லும் முறையில் இந்தக் கதை ஒரு மைல் கல். கதை கவிதையின் அனுபவத்தை நமக்குக் கண்டிப்பாகத் தருகிறது. அதே சமயம் அப்பாவின் உபகதை இது ஒரு குறுநாவலாக வந்திருந்தால் மட்டுமே பொருத்தமாக இருந்திருக்கும்.

ஏனெனில் அந்த உபகதை வரும் முன் கதை மிகுந்த உயரத்தில் நம்மை இட்டுச் சென்று நம்மிடம் கவித்துமாக உரையாடுகிறது. உபகதையை இவ்வளவு திட்டவட்டமாக கூறாமல் விட்டிருந்தாலும் அந்த அனுபவம் பிசகாமல் நம்முள் நிறைந்திருக்கும்.

எவ்வாறாயினும் கதை சொல்லுவதில் நாம் மிகுந்த உயிர்த்துடிப்பையும் மறுபக்கம் ஒரு ஆழ்ந்த தரிசனத்தையும் காண்கிறோம். எஸ்.ராவுக்கும் உயிர்மை இதழுக்கும் நன்றி.

(image courtesy: photobucket.com)

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , , | Leave a comment

திருநங்கைகளுக்கு மூன்றாவது பாலினமாக அங்கீகாரம் – மனித நேயமிக்க தீர்ப்பு


RTR326K7

திருநங்கைகளுக்கு மூன்றாவது பாலினமாக அங்கீகாரம் – மனித நேயமிக்க தீர்ப்பு

திருநங்கையினருக்கு மூன்றாவது பாலினர் என்னும் அங்கீகாரம் தர வேண்டும் என்றும் அவர்கள் எல்லாத் துறைகளிலும் சம உரிமையுடன் பணியாற்ற வேண்டும் என்றும் சுப்ரீம் கோர்ட் இன்று அளித்திருக்கும் தீர்ப்பு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மனித நேயம் மிக்க தீர்ப்பு.

பெரிதும் சமூகத்தாலும் ஊடகங்களாலும் அவமதிக்கப் பட்டும் ஒதுக்கப் பட்டும் கேலி செய்யப் பட்டும் கீழ்மைப்படுத்தப் பட்டும் இருக்கும் திருநங்கையினருக்கு இது ஒரு பெரிய திருப்பு முனை. National Legal Services Authority (NALSA) என்னும் அமைப்பினர் தாக்கல் செய்த பொது நலன் வழக்கில் இந்த தீர்ப்பு வழங்கப் பட்டுள்ளது.

வித்தியாசமான உடலமைப்பும் மனப்பாங்கும் இருப்பதால் ஒருவர் நிராகரிப்புக்கு ஆளாகக் கூடாது. இதில் எந்த விதமான குழப்பமும் இருக்கவே கூடாது.

அதே சமயம் GAY எனப்படும் தன்பால் உறவு வழி செல்வோரை இதில் கோர்ட் சேர்த்துக் கொள்ளவில்லை என்பது கவனிக்கப் பட வேண்டியது. தன்பால் உறவு உலகில் பல நாடுகளில் அங்கீகரிக்கப் பட்டிருந்தாலும் இந்தியச் சூழலில் குழந்தைகள் மற்றும் ஏழைத் தொழிலாளிகளின் நிலையைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். பாலியல் வன்முறையில் ஒரு பாலின வன்முறை ஏற்கனவே இருப்பதே. இது சட்டத்தின் துணையைக் கொள்ளாமல் இருக்க அரசும் உச்ச நீதிமன்றமும் பல முறை யோசிக்க வேண்டி வரும்.

திருநங்கையினர் மற்றவருடன் அரசுப் பணி மற்றும் தனியார் பணிகளை செய்ய இது பெருமளவில் வழி வகுக்கும். அவர்கள் கல்வித் துறையில் அல்லது பிற துறைகளில் உரிய இடம் பெறவும் தமக்கான இடத்தை சமூகத்தில் உறுதி செய்யவும் இது பெரிதும் உதவும்.

யாருக்கு சமூகம் உதவுவதில்லையோ யாரை சமூகம் உதாசீனம் செய்யுமோ அவர்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பதே அரசு, சட்டம் மற்றும் நீதிமன்றங்களின் கடமை. நமக்கும் அதுவே. சுப்ரீம் கோர்ட் இதை இன்று தீர்ப்பில் உறுதி செய்துள்ளது.
(image courtesy:takepart.com)

Posted in தனிக் கட்டுரை | Tagged , , | Leave a comment

தேர்தல் ஏன் இவ்வளவு அச்சுறுத்துகிறது?


download

தேர்தல் ஏன் இவ்வளவு அச்சுறுத்துகிறது?

ஆட்சியாளர்கள் மக்களிடம் சம்பளம் பெறும் சேவகர் இல்லையா? பிறகு ஏன் யார் ஜெயிப்பார் என இவ்வளவு அச்சம்?

சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம். இல்லையா? (சிலர் அதிக சமம்). சட்டம், நாடாளுமன்றம், நீதிமன்றம், மக்களின் வெவ்வேறு அமைப்புகள் எல்லாமே இருக்கின்றன. ஆனால் சமூகத்தில் எந்த வாய்ப்பும், வருமானமும், நம்பிக்கையும் இல்லாதவர்களே பெரும்பான்மை.

ஊழல், அதிகாரத்தின் மேல்கை இவற்றுக்கு நாம் மிகவும் பழகி விட்டோம். ஆட்சிக்கு வருபவர் சம்பளம் வாங்கிக் கடமை தவறாமல் தன் பணியைச் செய்ய வேண்டியவர் என்பதே நமக்கு அறிமுகம் ஆகவே இல்லை. அதனால் அவர் ஏதோ நமக்குக் கருணை காட்டி, தயவு செய்து சில சலுகைகள் கொடுப்பவராக அவதாரம் எடுத்து அந்த பீடத்தில் இருந்தே நமக்கு வாக்குறுதிகள் தருகிறார்.

கட்சிகளின் பெயர்கள் வேறு. சின்னங்கள் வேறு. கொடிகள் வேறு. தலைவர்கள் வெவ்வேறு. கோஷங்கள், முகமூடிகள் வெவ்வேறு. ஆனால் இந்தப் பீடம் மட்டும் ஒன்றே ஒன்று.

அவர் அருளாளர். நாம் பிச்சைக்காரர்கள். அவர் காருண்ய மூர்த்தி. நாம் கையேந்தி நிற்பவர்கள். இந்த நிலைதான் தேர்தல்கள் நம்மை அச்சுறுத்தக் காரணம்.

சமூகத்தின் எல்லா ஜாதிக்காரரும், எல்லா மதத்தவரும், எல்லா வர்க்கத்தினரும், எல்லாத் தொழில் செய்வோரும், மூன்று பாலினரும், குழந்தைகள், மாற்றுத்திறனாளிகள் அனைவரும் நலமாய் வாழ உத்தரவாதம் தரும் ஒரு திட்டம் உண்டா? குறைந்த பட்சம் அந்த நல்ல எண்ணம் உண்டா?

உனக்கு இதைச் செய்வேன் அதைச் செய்வேன் என்று சமூகத்தின், நாட்டின் வெவ்வேறு பிரிவினரைத் துண்டாடி ஓட்டு அறுவடை செய்வதை ஏன் நாம் சகிக்கிறோம்?

இதற்கான பதில் நாம் கூட்டான சமூக நலன் பற்றி சிந்திக்கப் பழகவே இல்லை. என் ஜாதி, என் வர்க்கம், என் சொந்த வசதி வாய்ப்பு என்றே சிந்திக்கிறோம்.

சமூக நலன் முதலாவதாகவும் தன்னலன் பின்னதாகவும் என நாம் எப்போது முதல் சிந்திக்கிறோமோ அன்றே அரசியல்வாதிகளின் பிரித்தாளும் போக்கும் அச்சுறுத்தலும் நிற்கும்.

மதமும் ஜாதியும் மனித குல ஒற்றுமைக்கு என்றுமே எதிரிகளே. ஆன்மீகம் ஒன்றே மனிதகுலம் முற்றுமாக உய்யும் வழி. அதற்கு வெகு தூரம் நாம் என்றாலும் குறைந்த பட்சம் மத ஜாதி பேதங்களைத் தாண்டி மனிதர்கள் எல்லோரும் நலமாக வாழும் திட்டங்களைப் பற்றிப் பேச வேண்டும். அந்த திசையில் போகும்படி அரசியல்வாதிகளைத் திருப்ப வேண்டும்.

அதுவரை தேர்தல் அச்சுறுத்தவே செய்யும்.

(image courtesy: indiaevm.org)

Posted in தனிக் கட்டுரை | Tagged , , , , , , | 1 Comment

வண்ண மீன்களுடன் தன்னை அடையாளம் காணும் குழந்தை


images

வண்ண மீன்களுடன் தன்னை அடையாளம் காணும் குழந்தை

ஒரு பெண் குழந்தை அதுவும் மன வளர்ச்சி குன்றிய குழந்தை, தன்னை தொட்டி அல்லது கண்ணாடிக் குடுவையில் உள்ள வண்ண மீன் களுடன் இனம் காண்பதான சிறுகதை மிகவும் நுட்பமான மன உணர்வுகளைப் பதிவு செய்வது. தீராநதியின் ஏப்ரல் 2014 இதழில் “உன் பெயர் என்ன?” என்னும் தலைப்பில் ஜெயந்தி சங்கர் ஒரு முன்னுதாரணமான பதிவாக இதைத் தந்திருக்கிறார். சீனாவின் ஒரு பேருந்துப் பயணத்தில் ஒவ்வொரு வியாழக் கிழமையும் அந்தக் குழந்தையையும் அவளது தாயையும் காண்பவர் மூலம் கதை சொல்லப் படுகிறது. சுமார் பத்து வயது இருக்கும் அந்த சிறுமிக்கு. தனது கையில் உள்ள பெரிய பிளாஸ்டிக் பையில் வைக்கப் பட்டுள்ள கண்ணாடிக் குடுவையில் வண்ண மீன் களை அவள் ரசித்தபடி பயணிப்பது வாரா வாரம் வாடிக்கையாக அவர் காண்பது. அவள் அந்தப் பயணத்தின் போது கதை சொல்பவர் மற்றும் இன்னொரு தாய் இவர்களை அடிக்க வருவது போல ஆக்கிரோஷமாகக் கத்தியபடியே முன்னே வருவாள். ஆனால் அருகில் வந்ததும் செல்லமாகத் தட்டுவது போலத் தட்டி விட்டுப் போய் விடுவாள். கதையின் முடிவில் குழந்தையின் தாய் “வண்ண மீன் கள் விற்கும் கடையை மூடி விட்டார்கள். இனி அவளை எங்கே வெளியில் கூட்டிப் போவது?” என்று வாய்விட்டுப் புலம்பி வருந்துவதுடன் கதை முடிகிறது. இரண்டு விஷயங்களைச் சுற்றிக் கதை செல்கிறது. அந்தச் சிறுமியால் வண்ண மீன்களைத் தவிர வேறு எதனுடனும் தன்னை இனம் காண முடியவில்லை. இரண்டாவதானது, தாயைத் தவிர வேறு யாருடனும் பழக் இயலாமல் இருக்கும் தன் நிலை குறித்து அந்தக் குழ்ந்தையின் மனதில் இருக்கும் அடங்காத ஏக்கம். வாரம் ஒரு முறை தான் வண்ண மீன்கள் விற்கும் கடைக்குத் தாய் அழைத்து வருகிறாள் என்பது ஒரு பக்கம். மறுபக்கம் வேறு எந்த விதத் தொடர்பும் அந்தக் குழந்தைக்கு மற்றவரிடம் இல்லை என்பதே. இதற்கு அவள் வித்தியாசமான திறனுள்ள ஒரு குழந்தையாக இருப்பதே காரணம் என்பதை நாம் ஊகிக்க முடியும்.

எழுத்தாளர் முன் இரண்டு வழிகள் இருந்தன. ஒன்று குழந்தை மற்றும் தாயை நெருங்கி அவர்கள் பற்றிய அதிக விவரங்களுடன் இந்தக் கதையைச் சொல்லுவது. மற்றது. இந்த வடிவம். அதாவது பொதுவான ஒரு பார்வையாளர் மூலம் சொல்லுவது. தற்போதைய வடிவம் கலையம்சம் மிகுந்துள்ள ஒன்று. ஏனெனில் குழந்தையின் உலகம் நம் மனவெளியில் பன்முகமாய் விரிகிறது. நல்ல பதிவு. பாராட்டுகள்.

(image courtesy: google)

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , | Leave a comment

எகிப்திய கவிஞர் இமான் மெர்ஷல்


images

எகிப்திய கவிஞர் இமான் மெர்ஷல்

மிகுந்த மன அழுத்தம் தற்கொலை எண்ணங்களை மிகவும் ஏற்படுத்தும். உயிர்மை ஏப்ரல் 2014 இதழில் எச்.பீர்முகம்மதுவின் கட்டுரையில் நாம் காணும் மெர்ஷலின் கவிதை மிகுந்த மன அழுத்தத்தையே வெளிப்படுத்துகிறது.

நான் என்னை சுற்றிப் பார்க்கிறேன்
படைப்பின் விழிப்புடன்
மரணத்தை எதிர்பார்க்கிறேன்
எப்போதும் என்னை நானே பார்க்கிறேன்
ஒரு வேளை என் கழுத்தின்
பலத்தைக் காண
அது என் உடலுக்குப் பொருத்தமானதாக இல்லை
ஆச்சரியமாக
துப்பாக்கி குண்டுகளை நான் நம்பவில்லை
ஆரவாரமற்ற தெருக்களில் இருந்து
அல்லது கத்தரிக் கோலை
கொல்வதின் மௌன வழிகளிலிருந்து
பார்வைகள் ஒளிரும் கண்களிலிருந்து
வெறுமையாக கண் சிமிட்டுகிறேன்
அதை மட்டுமே செய்ய முடியும்
என்ன செய்யப் பட வேண்டும்

பெண்களின் உலகம் மிகவும் வண்ண மயமானது. உயிர்த்துடிப்புள்ளது. குடும்பம் மற்றும் நட்பு வட்டத்தைப் பேணுவதில் பெரு மகிழ்ச்சி அடைபவர்கள் பெண்கள். எனவே போரும் வன்முறையும் அவர்களால் சகிக்கவே முடியாதது என்பது தெளிவு. போர் நல்ல இதயம் படைத்தவர்களைக் கையறு நிலைக்குத் தள்ளுகிறது.

இந்தக் கையறு நிலை ஏற்படுத்தும் வெறுமையே இந்தக் கவிதையில் வெளிப்படுகிறது. கையறு நிலையால் மனம் கொள்ளும் அவமான உணர்வு அது தரும் மன அழுத்தம் ஆகியவை சொற்களால் வெளிப்படுத்த சிக்கலானவை.

ஆன்மீகத்தில் மூழ்கி வாழ்வின் நிலையின்மையில் ஆழ்ந்து விடும் போது எந்த ஒரு எழுத்தாளரும் பதிவு செய்ததெல்லாம் போதும் என்னும் ஒரு மேலான நிலைக்குப் போய் விடுவதுண்டு. அந்த நிலையில் புனைகதை, கட்டுரை எழுதும் எழுத்தாளர்கள் எழுதியது போதும் என்னும் நிறைவு நிலைக்குப் போகலாம். ஆனால் கவிஞர்கள் எப்போதுமே மிகவும் நுட்பமான ஆன்மீக உச்சமான நிலையில் நின்றும் பதிவு செய்வதில் தம் உயிர் மூச்சைக் காண்பவர்கள். ஆழ்ந்த வேதனையை வெளிப்படுத்தும் இந்தக் கவிதையை மொழி பெயர்த்து அளித்த எச்.பீர்முகம்மது மற்றும் உயிர்மைக்கு நம் நன்றிகள்.

(image courtesy:wiki)

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment

இயற்கை நுண்ணுணர்வை வெளிப்படுத்துகிறது


download

இயற்கை நுண்ணுணர்வை வெளிப்படுத்துகிறது

தீராநதி ஏப்ரல் 2014 இதழில் எஸ். ராமகிருஷ்ணன் “இயற்கையில் விசித்திரங்கள்” என்னும் கட்டுரையில் சில நுட்பமான இயற்கை நிகழ்வுகளை நம்முடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார். இங்கே இயற்கையின் நாம் தாவரங்கள் விலங்குகள் இரண்டையும் காண்கிறோம்:

1.ஒர் யானை ஒரு புகைப்படக் கலைஞரை மூர்க்கமாகத் துரத்தியது அவர் தடுமாறி விழுந்த போது அது மிகவும் அருகில் வந்தே விட்டது. இன்னும் சில நொடிகளில் தாம் சாகப் போகிறோம் என்று அவர் முடிவே செய்து விட்டார். ஆனால் யானை அவரைக் கூர்ந்து பார்த்து விட்டுச் சென்று விட்டது.

2.எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் கிராமத்தில் ஒரு முறை பருத்தி எல்லா நிலங்களிலும் பூச்சியால் பாதிக்கப் பட்டது. ஒரே ஒருவரின் சிறிய அளவு நிலத்தில் மட்டும் பூச்சியே வரவில்லை.

3. லுட் விக் என்னும் எழுத்தாளர் நைல் நதிக்கரையில் ஒரு மரத்தில் முறிந்து மிகவும் இம்மியளவே ஒட்டிக் கொண்டிருந்த கிளை 50 ஆண்டுக்கும் மேல் விழாமல் இருந்ததைப் பதிவு செய்கிறார்.

4.ஸ்வீடிஷ் நாவலாசிரியை செல்மா லாகர்லேவ் ‘தேவ மலர்” என்னும் கதையை எழுதியிருக்கிறார். ஒரு திருடன் காட்டில் ஒளிந்து அப்பக்கம் வருவோரைக் கொள்ளையடித்து வாழ்பவன். அவனைக் கைது செய்ய எல்லா ஏற்பாடுகளும் தயார். மறுபக்கம் ஒரு நாள் அந்த ஊர் பாதிரியாருடன் பேசும் போது அவரது மலர்த் தோட்டத்தை விட அதிசய மலர் பூக்கும் தோட்டம் தன் காட்டில் உள்ளது என்று திருடனின் மனைவி கூறுகிறாள். அந்த மலரைத் தேடிச் செல்லும் பாதிரியார் சென்ற தினம் மலர்களே பூக்கவில்லை ஒரு கிழங்கு ஒன்றே அந்தக் காட்டில் அவருக்குக் கிடைக்கிறது. அதைக் கையில் வைத்த படியே அவர் மரணமடைகிறார். அந்தக் கிழங்கை சர்ச்சில் மண்ணில் புதைக்க ஒரு செடி வருகிறது. அதில் அபூர்வமான அந்த மலர் பூக்கிறது. ஆனால் மலர் காட்டில் பூக்கவே இல்லை. திருடனைத் திருந்த வலியுறுத்தி பாதிரியாரின் நினைவாக அரசு மன்னிப்பு வழங்குகிறது.

இயற்கையின் பொறுமையை நகர வாழ்க்கையில் காணலாம். நாம் சென்னை போன்று 24 மணி நேரமும் வாகன நெரிசல் உள்ள சாலையில் நடுவே அரையடி மண்ணுள்ள தடுப்பில் கூட செடிகள் வளருவதைக் காண்கிறோம். இயற்கைக்குத்தான் எத்தனை பரிவு.

இயற்கை கண்டிப்பாக நம் மீது பரிவு காட்டுகிறது. இதில் ஐயமே இல்லை. பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக மனித இனம் தன்னை அழித்ததற்கு இயற்கை பழிக்குப் பழி வாங்கி இருந்தால் இன்று மனித இனமே இருந்திருக்காது.

தேவதச்சனின் ஒரு கவிதையை எஸ்.ரா. நம்முடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்:

பரிசு

என் கையில் இருந்த பரிசை
பிரிக்கவில்லை. பிரித்தால்
மகிழ்ச்சி அவிழ்ந்துவிடும் போல்
இருக்கிறது’
என் அருகில் இருந்தவன் அவசரமாய்
அவன் பரிசைப் பிரித்தான். பிரிக்காமல்
மகிழ்ச்சியை எப்படி இரட்டிப்பாக்க
முடியும்
பரிசு அளித்தவனோடு
விருந்துண்ண அமர்ந்தோம்
கண்ணாடி டம்ளரில்
ஒரு சொட்டு
தண்ணீரில்
மூழ்கியிருந்தன ஆயிரம் சொடுகள்

இயற்கையின் இயல்பை ஒட்டி நாம் வாழ்ந்தால் அதாவது இயற்கை குரூரமாக வேட்டையாடுவதை நிறுத்தினால் இயற்கையால் ஒரு சொட்டு நீரை ஆயிரம் சொட்டாக்க முடியும் ஒரு மரம் பெருகிப் பெரிய காடாகும்.

இயற்கையின் மீது நாம் காட்டும் குரூரத்தை சரியாக நம் மனதில் தைக்கும் படி பதிவு செய்த ஒரே படம் ‘அவ்தார்’. என்னுடைய கருத்தில் சினிமா என்னும் ஊடகம் கண்டுபிடிக்கப் பட்டு இது நாள் வரை வெளியான படங்களில் ஆகச் சிறந்தது ‘அவ்தார்’ மட்டுமே. இயற்கை நம் சகஜீவி. இன்னும் சரியாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் ஒரு கங்காரு போலத் தன் மடியில் குட்டிகளைப் போல நம்மை வைத்து சுமக்கும் தாய். நாம் சிறுகச் சிறுக நம்மைக் காக்கும் தாயின் அழிவுக்கு வழி வகுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் ஆழ்ந்த நோக்குள்ள இந்தக் கட்டுரை நமக்கு ஒரு புதிய சிந்தனைக் கோணத்தைத் தருவது. அவருக்கு நன்றி.

(image courtesy: wiki)

Posted in தனிக் கட்டுரை | Tagged , , , , , , , | Leave a comment