சா கந்தசாமி வழிநடக்கும் சாருநிவேதிதா


M._M._Kalburgi

சா கந்தசாமி வழிநடக்கும் சாருநிவேதிதா

பெருமாள் முருகனுக்கு ஒரு ஜாதிக்குழு பாடம் புகட்டி பல​ நாள் கழித் து வெந்த​ புண்ணில் வேலைப்பாய்ச்சுவது போல​ ஒரு கட்டுரையை பெரியவர் சா.கந்தசாமி தினமணியில் எழுதினார். அவரைக் கண்டித் து “சா.கந்தசாமி தந்திருக்கும் துன்ப அதிர்ச்சி” என்னும் கட்டுரையை எழுதினேன். அவரது அடியொட்டி நடப்பவராக​ எம்.எம்.கல்புர்கி கொலை யைப் பற்றி “கல்புர்கி” தானே தான் கொலையாகுமளவு மற்றவர் மனதைப் புண்படுத் தினார் என்று எழுதியிருக்கிறார். அவருடைய​ கட்டுரைக்கான​ இணைப்பு —- இது.

இதற்கான​ பதிலை நான் மேலே குறிப்பிட்ட​ கட்டுரையில் ஏற்கனவே கூறி விட்டேன். அதைக் கீழே தருகிறேன். கருத்துச் சுதந்திரம் பற்றிய​ இவ்வளவு மலினமான​ புரிதல்  எழுத்தாளர்களுக்கே இருக்கும் போது இந்தியாவில் நிலை மாற​ இன்னும் நூற்றாண்டுகள் ஆகும்.

என் பதில்:
இந்தக் கட்டுரையின் சாராம்சம் கொஞ்சம் கசப்பானது. அவர் மீது மிகுந்த மரியாதை வைத்திருக்கும் என் போன்றோருக்கு மிகவுமே கசப்பானது. “சமயக் கோட்பாடுகளைப் பற்றி விமர்சனம் செய்ய யாருக்கு உரிமை இல்லை”. நல்ல வேளை சா. கந்தசாமி உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி இல்லை. அப்படி இருந்தால் இந்தியா கற்காலத்துக்குத் தான் போக வேண்டும்.

சமயங்களையும் மூட நம்பிக்கைகளையும் பெரியார் மற்றும் ஓரிரு தமிழக விஞ்ஞானிகள் விமர்சித்திருக்கா விட்டால் தமிழகம் மீளா இருளில் நின்றிருக்கும். பெரியார் செய்த கலகமும் அதிர்ச்சி வைத்தியமும் நம்பிக்கைகளின் பெயரால் வர்ணாசிரமத்தின் பெயரால் கோலொச்சிவர்களை அப்படியே நிறுத்தியது. அவர் அதைச் செய்த விதம் கடுமையானது. ஆனால் அந்தக் கடுமைதான் நம்பிக்கைகளையே பிழைப்புக்கும் தன் ஆதிக்கத்துக்கும் பயன்படுத்தியவர்களுக்கு என்றுமே மறக்க முடியாத எச்சரிக்கையைக் கொடுத்தது. தமிழ் நாட்டில் ராமானுஜர் ஆத்திகத்தின் சிர்திருத்தமாக சாதிமறுப்பைச் சொன்னார். அதை யார் யார் நீர்க்க அடித்தார்களோ அவர்களுக்கு பெரியார் சொல்ல வேண்டிய விதத்தில் சொன்னார்.

சமுதாயம் தேங்கி நாறவும் பின்னடையவும் இரண்டு முக்கியமான கெடுதிகள் காரணம். ஒன்று விமர்சனத்தை எதிர்க்கும் இனக் குழுக்கள். மற்றது விமர்சனத்துக்கு அப்பாற்பட்ட ஆளுமைகள். விமர்சனங்கள் எல்லாமே நன்மை பயப்பவை நல்ல நோக்கம் கொண்டவை என்று நாம் எதிர்பார்க்க வேண்டியதில்லை. அதே சமயம் விமர்சனத்தை எதிர்கொள்ள இயலாத எந்த சமூகமும் அறம் சார்ந்த ஆன்மீக பலம் அற்றதே. விமர்சனத்தை எதிர் விமர்சனத்தால் விளக்கத்தால் தெளிவான பதில்களால் எதிர்கொள்ள வேண்டும். மிரட்டலும் கருத்துரிமையின் கழுத்தை நெரிப்பதும் பலவீனத்தின்

சரி விடுங்கள். பெரியவர் மூத்த எழுத்தாளர். தமிழ்ச் சூழலின் கெட்ட நேரம். நம் மனதை எல்லாம் வருத்தப் படுத்தி விட்டார்.

இந்தக் கட்டுரையை நான் மிகவும் ரசித்த ஒரு சிறுகதையைச் சொல்லி முடிப்பது பொருத்தமாக இருக்கும்.

‘ணொ Cஒமெ Bஅச்க்ஸ்’ என்னும் தொகுதியில் Fரெதெரிக் Fஒர்ஸ்ய்த்ஹ்ன் Pரெவிலெகெ என்ற சிறுகதையில் பொருளாதாரம் பற்றிய பத்தி எழுதும் எழுத்தாளர் ஒருவர் ஒரு தொழிலதிபர் திவாலாகப் போகிறார் அவரது நிறுவனங்கள் மூடப் படப் போகின்றன என்னும் விமர்சன கணிப்பை முன் வைத்து ஒரு பத்தி எழுதுகிறார். சற்று மிகையாகவே எழுதி விடுகிறார். பாதிக்கப் பட்ட தொழிலதிபர் தம்முடன் வியாபாரத் தொடர்பு உள்ளவர்களைச் சமாதானப் படுத்தப் பெரும்பாடு படவேண்டி வருகிறது. எழுதிய இந்த ஆளைப் பழி வாங்க வேண்டும். அந்த ஆள் மிகவும் மட்டமான பொருளாத அறிவுள்ளவன் என்று பத்திரிக்கையில் வர வேண்டும். இதுவே தொழிலதிபரின் பேராவல். பதிலடி கொடுக்கும் வரை தூக்கமே வராது போல இருப்பதால் ஒரு வழக்கறிஞரைச் சந்தித்து அறிவுரை கேட்கிறார். ஆனால் அவரோ “எழுதுவது அவரது சுதந்திரம். பத்திரிக்கையில் எழுதுவதையும் ஒரு வழக்கின் போது விவாதிக்கப் படுவது பத்திரிக்கையில் வருவதையும் யாரும் கேள்வி கேட்க முடியாது ” என்று இவரை உற்சாகக் குறைவுக்கு உள்ளாக்குகிறார். அவர் கூறியதன் இரண்டாம் பகுதி தொழிலதிபருக்கு ஒரு யுக்தியைத் தருகிறது. நேராக ஒரு நாள் அந்த எழுத்தாளர் வீட்டுக்குப் போகிறார். அவர் கதவைத் திறந்து அதே ஆள் தான் என்று தெரிந்ததும் ஓங்கி அவர் மூக்கில் ஒரு குத்து விடுகிறார். அப்போது மூக்கு லேசாக உடைந்து ரத்தம் வருகிறது. தம்மைப் பற்றிக் காவல் துறைக்குப் புகார் கொடுக்கச் இவரே சொல்கிறார். ஆனால் எழுத்தாளர் பின் வாங்குகிறார். தொழிலதிபர் தானே காவல்துறைக்குப் போன்செய்து தம்மீது வழக்கைத் தொடரும் படி வற்புறுத்த வேறு வழியின்றி அவர்கள் வழக்கைப் பதிவு செய்து அவரைக் கூண்டிலேற்றுகிறார்கள். விசாரணையின் போது அவர் எழுத்தாளர் எந்தெந்தத் தகவல்களை கவனிக்காமல் விட்டார். அவரது பொருளாதார அறிவு எவ்வளவு மட்டமானது என்று விவரமாக நீண்ட வாக்குமூலம் தருகிறார். மறுநாளே எல்லாப் பத்திரிக்கைகளிலும் அது செய்தியாக வருகிறது. இது தான் கதை.

முள்ளை முள்ளால் எடுக்க வேண்டுமே ஒழிய. முள்ளே இருக்கக் கூடாது என்பது மூர்க்கத்தனம். அதை மூத்த எழுத்தாளர் சொன்னாலும் ஏற்க இயலாது.

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , , | Leave a comment

இரண்டு கொலைகள்- ஒரே கேள்வி


M._M._Kalburgi

இரண்டு கொலைகள்- ஒரே கேள்வி

எம்.எம்.கல்புர்கர் என்னும் மூத்த கன்னட​ எழுத்தாளர் தமது ஜாதி எதிர்ப்பு மற்றும் நம்பிக்கைகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்கி விவாதித்தல் என்னும் முற்போக்கான​ பணிகளுக்காக​ சகிக்க​ முடியாத​ வெறியர்களால் கொலை செய்யப்பட்டுள்ளார். 2013ல் நரேந்திர​ டபோல்கர் மூட​ நம்பிக்கைகளுக்கு எதிரான​ போராட்டத்தை சகிக்கமுடியாத​ வெறியர்களால் கொல்லப் பட்டார். அப்போதும் நான் கண்டனக் கட்டுரை எழுதினேன். இப்போதும் மனம் நொந்து இதை எழுதுகிறேன்.

கருத்துச் சுதந்திரம், வெளிப்படையான​ விவாதம், நடுநிலையாய் சிந்தித்து உண்மையை உணர்தல், மாற்றுக்கருத்துக்கு ஜனநாயகத்தில் இடம் உண்டு என்று தெளிதல் இவை நம் நாட்டுக்கு அன்னியமானவை. தனது உயிருக்கே ஆபத்து என்று தெரிந்தும் தன் நிலையை வெளிப்படுத்திய​ இவர்களின் அச்சமின்மை, நேர்மை, சமூகம் மீதான​ அக்கறை இவை வணக்கத்துக்குரியவை.

கொலைகளின் மூலம் ஒரே செய்திதான் தரப்படுகிறது. சமுதாயம் மாற​ விரும்புவோருக்கு இங்கு இடமில்லை.

ஒரே கேள்வி தான் விடையில்லாமல் நீள்கிறது “கருத்துச் சுதந்திரம் என்று இந்தியாவில் அவதரிக்கும்?”

(image courtesy:wiki)

Posted in அஞ்சலி | Tagged , | Leave a comment

ஸ்பரிஸம்


download

ஸ்பரிஸம்

சத்யானந்தன்

நான்

சிந்தனையில்

இருந்து மீண்ட​ போது

அந்தப் படகு

இல்லை

என்

பார்வையின் வீச்சுக்கு

அப்பால்

அது

போய் விட்டது

எழுந்து நின்று

கரையோரம் நீள​ நடந்து

அந்த​ மேட்டில் ஏறி

படகைத் தேடலாம்

கவனத்தைக் கடலின்

ஆர்ப்பரிப்பு

கலைக்கிறது

ஆக​ உயரமாய்

எழும்பும் அலை

வந்து மோதி

ஈரமணலை விரித்து

மறைகிறது

மேகங்கள்

பறவைகள்

கவியும் மாலை

நட்சத்திரங்கள்

எதிலிருந்தும்

தடம் மாற்றி விடும்

ஆர்ப்பரித்து

ஓங்கி வரும் அலைகள்

ஆர்ப்பரிப்பவர்கள்

என் தடங்களை

மறிக்கும் மாற்றும்

நெருக்கடிக்களுக்கு

இடைப்பட்டு

கனவுகள் மட்டுமே

சாத்தியம்

காலையில்

கண்ணாமூச்சியாய்

கைநழுவும் அவற்றின்

ஸ்பரிஸம்

ஒரு நாள்

சிறுவர்கள்

எடுத்துப் போடச் சொன்ன​

ஈரப்பந்தின் மீது கிடைத்தது

மணற் துகள்களாய்

(திண்ணை 30.8.2015 இதழில் வெளியானது)

image courtesy:google.co.in

Posted in கவிதை, திண்ணை | Tagged | Leave a comment

லாஜ் (வெட்கம்)- அஸ்ஸாமிய மொழித் திரைப்படம்


download

லாஜ் (வெட்கம்)- அஸ்ஸாமிய மொழித் திரைப்படம்

2004ல் வெளிவந்தது மஞ்சு போரா என்னும் இயக்குனரின் லாஜ் (Laaz) அஸ்ஸாமிய மொழித் திரைப்படம். கதை பள்ளிக்குப் போக விரும்பும் ஒரு பத்து பதினோரு வயதுச் சிறுமியின் போராட்டத்தை மையப்படுத்திய கதை. மீனவக் குடும்பத்தில் அப்பாவுக்கு கடுமையான இருமல் மற்றும் இரைப்பு நோய். மூன்று குழந்தைகளில் மூத்தவள் இவள். 4 வயது மற்றும் ஒரு வயது என இரு தம்பிகள் அவளுக்கு. ரத்த சோகையில் படுத்த படுக்கையாக இருக்கும் தாய் இவள் பள்ளிக்கூடம் போகாமல் வீட்டு வேலைகளைச் செய்து தம்பிகளைப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறாள். தந்தை இவள் பள்ளி செல்ல விரும்புகிறார். இருக்கும் ஓரிரு உடைகளைத் துவைக்க வீட்டில் சோப்பு இல்லை. பள்ளியில் ஆசிரியர்கள் இவள் நன்றாகப் படிக்கிறாள் பள்ளிக்கு வர வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள். அவ்வப்போது பள்ளிக்கு வரும் அவளுக்கு உடைகள் வாங்கித் தருகிறார்கள். அவள் தொடர்ச்சியாக வருவதில்லை. தாயின் உடல் நலம் மிகவும் பாதிக்கப் படுகிறது. ஒரு நாள் அம்மா இறந்தே போய் விடுகிறாள். வீட்டு வேலை செய்வதற்காக மறுபடி அவள் பள்ளிக்கூடம் போகாமல் நின்று விடுகிறாள். மறுபடி ஆசிரியர்கள் நேரிலேயே வந்து வேண்டுகிறார்கள். 1 வயது பையனை அப்பா பார்த்துக் கொண்டு 4 வயதுப் பையனை அவளுடன் பள்ளிக்கூடம் கூட்டிக் கொண்டு போகச் சொல்லுகிறார். ஆனால் அவன் அவளுடன் வகுப்பில் அமர மறுத்து அவளையும் அழைத்துக் கொண்டு வந்து விடுகிறான். பரிட்சை எழுதப் போகிறாள். அவள் அப்பா கடைக்காரரிடம் கெஞ்சி அரிசி கடனில் வாங்கி அவள் பட்டினியாகப் பரிட்சை எழுதாமல் பார்த்துக் கொள்கிறார். அவள் ஏரியில் மூங்கில் கூடை வழியாக மீன் பிடித்து சந்தையில் தெருவோரம் கடை போட்டு விற்க முயல்கிறாள். அவ்வளவாக விற்கவில்லை. மறுபடி நீண்ட நாள் அவள் பள்ளிக்கு வரவே இல்லை. ஒரு நாள் எதிரே வரும் ஆண் ஆசிரியரும் பெண் ஆசிரியரும் ஏன் பள்ளிக்கு வரவில்லை என்று கேட்கும் போது மௌனமாக நிற்கிறாள். விடாப்பிடியாக அவர்கள் கேட்கவே ” எனக்கு அணிய உள்ளாடை இல்லை” என்று தலையைக் குனிந்து அழுதபடி சொல்கிறாள். இத்துடன் படம் முடிகிறது. “யாருக்கு என்ன அநீதி நடந்தாலும் அதை நான் சகிப்பேன். எனக்கு வெட்கமே இல்லை” என்னும் பொருள்பட வரும் வால்ட் விட்மேன் கவிதையை முடிவில் இணைத்திருக்கிறார் இயக்குனர்.

பெண் இயக்குனர் என்பது பல இடங்களில் தெரிகிறது. மடம் ஒன்றில் அவள் மழையில் நனையாமல் துணி எடுத்து வந்ததை தீண்டாமையால் கண்டித்து அவள் மூங்கில் தடுக்கு போட்டு அமர்ந்தது தீட்டு என்று அதைக் கழுவித் தரச் சொல்கிறார்கள். அவள் அதைத் தெருவில் வீசி விட்டு வரும் இடம் மனதில் நிற்கிறது. ஆனால் பள்ளியில் ஆசிரியர்கள் தீண்டாமை கடைப்பிடிக்கவில்லை. ஆனால் ஆசிரியர்கள் மிகவும் அக்கறை காட்டுவது நம்பும்படி இல்லை. பாடல்கள் படத்துடன் ஒட்டவே இல்லை.

ஒரு பெண் குழந்தை எதிர்கொள்ளும் சவால்களை, வறுமையின் கோரப்பிடியை சித்தரிப்பதில் படம் வெற்றி கண்டிருக்கிறது. அஸ்ஸாம் போன்ற மலைப்பகுதிகளில் வேலை வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு. தமிழ்நாட்டில் இன்று குறைந்த சம்பளத்தில் வேலை செய்வோரில் பலர் வடகிழக்குப் பகுதிக்காரர்கள். பெண் குழந்தைகள் கல்வி அவள் வறுமையான குடும்பத்தில் இருந்து வரும் பட்சத்தில் மிகவும் சவாலானதே. பார்வையாளர்கள் மனதில் தைக்கும்படி அவளது போராட்டம் சித்தரிக்கப் பட்டிருக்கிறது. 30.8.2015 இரவு 8 மணிக்கு டிடி இந்தியா தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பானது.

(image courtesy:youtube)

Posted in சினிமா விமர்சனம். | Tagged , , | Leave a comment

ஆண்டாள் எழுத்து பின் நவீனம் – தேவதச்சன் நேர்காணல்


devadatchan-150x150
ஆண்டாள் எழுத்து பின் நவீனம் – தேவதச்சன் நேர்காணல்

இந்த வருட 'விஷ்ணுபுரம் விருது' தேவதச்சனுக்கு வழங்கப் படுவதை ஒட்டி எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் இணைய தளத்தில் தேவதச்சன் நேர்காணல் மற்றும் அவரது பதினைந்து கவிதைகல் வெளியாகி இருக்கின்றன. தேவதச்சனை அவ்வப்போது வாசித்திருக்கிறேன். அவருடைய நேர்காணலை நான் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் அணுகினேன். அதற்குக் காரணம் கவிஞர்கள் தம் மனதைத் திறக்கும் போது ஒரு அன்னிய உலகம் வெளிப்படும். ஒரு கவிஞன் தன் இருப்பில் எதைப் பற்றிக் கொள்கிறான், எதைக் காண்கிறான், எதைப் பதிவு செய்கிறான் என்பது அனேகமாக இலக்கியவாதிகளுக்கே மர்மமானது. புனைகதை எழுத்தாளர்களால் ஒரு கவிஞன் சகித்துக் கொள்ளப்படுகிறான். அவ்வளவே. கவிதைக்கு ஒரு ஓரமான இடம் இருக்கும் வரை அதன் சூட்சுமங்களும் சாத்தியங்களும் கவனிப்புப் பெறாத வரை புனைவு என்பது கதைகளே என்னும் கட்டமைப்பில் புனைகதை எழுத்தாளர்கள் நிம்மதியாயிருக்கிறார்கள். இவர்களில் விதிவிலக்கு நூறில் ஒருவராய் இருக்கலாம்.

முதலில் தேவதச்சனின் நேர்காணலை வாசிப்போம். இணைப்பு: – தேவதச்சன் நேர்காணல்

நேர்காணலில் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது ஒரு கவிதையில் தென்படும் சொற்சிக்கனமும் தன்வயமான சிறுகுறிப்பாகத் தொட்டுச்செல்லும் மிதப்பும் காணக்கிடைக்கின்றன.

இந்த நேர்காணலில் மூன்று விஷயங்கள் தேவதச்சனால் சுட்டிக் காட்டப் படுகின்றன.

முதலாவது காமம் தரும் உந்துதல் அதே சமயம் அதன் நிழலாகத் தொடரும் குற்ற உணர்வு. இது நம்மால் இந்திய சிந்தனைத் தடத்தின் பின்னணியில் எளிதாகவே புரிந்து கொள்ள முடிவது.

இரண்டாவது கவிஞனின் குழந்தைத் தன்மை. மலினமான முதிர்ச்சியின்மையான குழந்தைத்தனமில்லை. தனது அதிகாரமின்மை பற்றிய பிரஞையால் கவிஞன் ஏற்கும் குழந்தைத்தன்மை. குரூரங்களின் போர்களின் தன்னலத்தின் வன்முறையின் சுரண்டலின் வலிகளுக்கு மாற்று இல்லை அந்த மாற்றத்தைக் கொண்டு வரும் அதிகாரம் தனக்கு இல்லை என்னும் தெளிவில் ஆன குழந்தைத்தன்மை.குழந்தையின் கண்கள் அகல விரிவதே அது தன்னால் எதுவும் செய்ய முடியாதவற்றை ஈர்ப்புடனும் அன்னியப் பார்வையுடனும் காண்கிறது. அவற்றின் சாதாரணத் தோற்றத்தைத் தாண்டி அதன் உள்ளார்ந்த வலியை அச்சமில்லாமல் வலி என்ற ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ளும் முயற்சியுடன் நோக்குகிறது. இந்தத் தேடல் மிகுந்த பார்வை கவிஞனிடம் தாய்மையின் கருணையுடன் வெளிப்படுவதாகக் கூறுகிறார் தேவதச்சன்.

மூன்றாவது அனுபவங்கள் கட்டமைக்கப்பட்டவை. அதைத் தாண்டிச் செல்கிறது- வாசகனையும் அழைத்துச் செல்கிறது கவிதை என்பது. நாம் நம்முள் ஏற்கனவே நிறுவப்பட்டவையின் நீட்சியாகவும் அவற்றை மீண்டும் நிறுவிக் கொள்ளும் ஒரு வாய்ப்பாகவுமே எதையுமே காண்கிறோம். வெறுமை விரவும் மனித உறவுகளின் மனிதர்களுக்கிடையான பரிமாற்றங்களின் உள்ளீடற்ற வெற்றிடத்தின் அடிப்படை இதுவே. நாம் காண்பதும் ஸ்பரிசிப்பதும் விரும்புவதும் விரும்பாதது எதுவும் ஒத்திகை செய்யப்பட்ட ஒரு அனுபவத்தின் அரங்கேற்றத்தையே. நம் கவனமெல்லாம் நம் ஒத்திகையும் அரங்கேற்றமும் ஒரே மாதிரி இருக்கின்றன என்று ஊர்ஜிதம் செய்து கொள்வதே.

இந்த மூன்றைத் தவிர்த்து ஆண்டாள் பதிவுகள் பின்நவீனத்துவமானவை என்று திருப்பாவையின் ஒரு புதிய பரிமாணத்தை நமக்குத் திறக்கிறார் தேவதச்சன். அனுபவ அடுக்குகளின் வழியே புலன் கள் கொணரும் தகவல்களைக் கவிதையால் எதிர்கொள்வது பின்நவீனத்துவம் என்கிறார் தேவதச்சன்.

முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று
கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே! துயிலெழாய்
செப்பமுடையாய், திறலுடையாய் செற்றார்க்கு
வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா! துயிலெழாய்
செப்பன்ன, மென்முலை செவ்வாய் சிறுமருங்குல்
நப்பின்னை நங்காய்! திருவே! துயிலெழாய்
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்துன் மணாளனை
இப்போதே எம்மை நீராட்டு ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

ஆண்டாளின் காலகட்டத்தில் ஒரு பெண் தன் புலன் வழி தன் உடல் வழி தன் பெண்மை வழி கவிதையும் பக்தியுமான கவிதைகளைப் படைக்கும் சாத்தியமே கிடையாது. ஆனால் அது ஒரு விதிவிலக்காகவே இதுவரை புரிந்து கொள்ளப்பட்டது. தேவதச்சன் பின் நவீனத்துவம் என்பது புலன் வழி அனுபவங்களைக் கவிதையால் எதிர் கொள்வது என்று பின்நவீனத்துவத்துக்கு ஒரு விளக்கம் தந்திருக்கிறார். பின் நவீனத்துவத்தில் படைப்பாளி பிரதி வாசகன் காலம் இவை குழம்பும். ஆண்டாளின் பாசுரங்களில் உடல் பற்றிய பிரஞையும் உள்ளது பக்தியும் காதலும் கொண்ட கன்னிகையும் இருக்கிறாள். இந்த நுட்பம் கவிதையில் வெளிப்படும் போது நூற்றாண்டுகள் கடந்தும் அந்த நுணுக்கம் வியக்கப் படுகிறது. தேவதச்சன் அதில் பின் நவீனத்துவத்தின் கூறுகளைக் காண்கிறார்.

வாழ்க்கை அனுபவங்களின் சங்கிலி இல்லை. தேடலும் புரிதலும் இல்லாத நீண்ட மலைச்சுரங்க இருட்டாக அது தென்படுவது நாம் நகலெடுப்பதால் தான். நாம் நகலெடுக்க முயலும் ஆவணப்படுத்தப்பட்ட அனுவங்கள் வாழ்க்கையின் அசலை அதன் உயிர்ப்பை நம்மிடருந்து திரையிட்டு விடுகின்றன. கவிதை இந்தத் திரையை அடையாளப்படுத்துவதால் அதைப் புறந்தள்ளி சொற்களும், நினைவுகளும் பதித்து வைத்திருக்கும் அனுபவத் தொகுப்பை அன்னியமென்றும் வலியும் வன்முறையும் ஊற்றெடுக்கும் வன்மம் தன் இயல்பென்றும் புரிகிறோம். கவிதை நமக்கு வரிசைப்படுத்தித் தரப்பட்டவற்றை அந்தத் தாயாரிப்பைத் தாண்டி உயிர்ப்பின் வழி எந்த வரிசையும் இல்லை என்று புலனாக்குகிறது. சுயத்தில் இருக்கும் நேரமே உயிர்ப்பில் வாழும் நேரம். ஜென் பற்றிய ஒரு பார்வை நேர்காணலில் வருகிறது. சுயம் புரிதல் ஜென் பற்றிய புரிதல்.

கவிஞன் தனது தனிமையில் தன் கவித்துவத்துடன் வாழ்பவன். அவன் கவிதைகளில் புலப்படுபவை புலப்படாதவைகளுக்கான கைகாட்டி.

(image courtesy:jeyamohan.in)

Posted in விமர்சனம் | Tagged | Leave a comment

ஆகாயத்திண்டே நிறம்-மலையாள திரைப்படம்


images (1)
ஆகாயத்திண்டே நிறம்-மலையாள திரைப்படம்

“ஆகாயத்தின் நிறம் என்ன?’ வயது முதிர்ந்த சிற்பி கேட்கிறார்

“நீலம்” என்கிறான் சிறுவன்.

“வேறு?”

“சில சமயம் சிவப்பு… சில சமயம் வெள்ளை”

“கண்களை மூடிக் கொள்…” மூடிக் கொள்கிறான்.. “இப்போது?”

“கருப்பு…..”

“ஆகாயத்தை நாம் நம் மனம் கற்பனை செய்யும் வண்ணங்கள் எதிலும் காண இயலும் …வாழ்க்கையும் வண்ணமயமாய் இருப்பது நம் மனதைப் பொருத்தே நாம் வண்ணமயமான வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை நாமே தான் மனதில் உருவாக்குகிறோம்” என்னும் செய்தியுடன் படம் நிறைவடைகிறது. ஆகாயத்திண்டே நிறம் 2012ல் வெளியானது.

டாக்டர் பிஜு இயக்கியுள்ள இந்தப் படத்தின் கதை மிகவும் எளியது. ஒரு தீவில் வசிக்கும் ஒரு சிற்பி தமது கலைப் படைப்புக்களை மற்றொரு தீவில் இருக்கும் சக ஓவிய சிற்பக் கலைஞர்களிடம் சென்று மாதத்துக்கு ஒரு முறை சேர்ப்பார். அந்தக் கலைஞர்கள் (ஏன் அனைவரும் முதியவர்?) நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் இசைப்பவர்கள். கலை ஓவியம் தொடர்பான விவாதங்கள் செய்பவர்கள். கலைப்படைப்புகளை உருவாக்குபவர்கள். இப்படி அவர் தம் படகில் பயணம் செய்யும் போது ஒரு திருடன் அவரது படகில் ஏறி அவரிடம் கத்தியைக் காட்டுகிறான். அவர் அமைதியாக அவனைத் தீவில் உள்ள தம் இருப்பிடத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறார். தற்காலிக சிறை போல இருக்கும் அந்த இடத்தில் பார்வையில்லா ஒரு இளம் பெண் (அமலாபால்) மற்றும் ஒரு சிறுவன் ஓரிரு உதவியாளர்கள் இவர்களே கூட இருப்பவர்கள். தோட்ட வேலை இரண்டு தீவிலும் கலைஞர்கள் செய்வது. அமைதியான இயற்கைச் சூழல். ஆரவாரமில்லாத வாழ்க்கை. ஒரு நாள் அவனைக் கொண்டு போய் நகரத்தை ஒட்டிய கடற்கரையில் தமது படகில் விட்டுவிட்டு வருகிறார் சிற்பி. அவன் திரும்ப வந்து விடுகிறான் அதன் பிறகே முதலில் குறிப்பிட்ட உரையாடல். டால்ஸ்டாய் போல தாடியும் மீசையுமாத்தான் சிற்பி இருக்க வேண்டுமா? கலைஞர்கள் எல்லோருமே மூத்த குடிமக்களாகத்தான் இருக்க வேண்டுமா? கதையின் செய்தி இப்படி உபதேசமாகத்தான் வெளிப்பட வேண்டுமா? இதெல்லாம் குறைகளே. ஆனால் தேவையில்லாத வசனங்கள் பாடல்கள் உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பான நிகழ்வுகள் எதுவுமே இல்லாமல் ஒரு கவிதை போல வந்திருக்கிறது.

சினிமாவின் “பார்முலா’த்தனத்தை, செயற்கையான சித்தரிப்புக்களைத் தாண்டி சினிமா நகர இத்தகைய படங்கள் கண்டிப்பாக வழிவகுக்கின்றன.

வெகுஜன சினிமா என்னும் மாயையை காக்கா முட்டை போன்ற அரிய படங்களும், இந்தப் படம் போன்ற கலை முயற்சிகளும் உடைக்கின்றன. கண்டிப்பாக பாராட்டுக்குரிய முயற்சி. டிடி பாரதி தொலைக்காட்சியில் 30.8.2015 காலை ஒளிபரப்பானது. தனியாரும் வித்தியாசமான படங்களை ஒளிபரப்ப வேண்டும். இந்தப் படம் பெற்றிருக்கும் விருதுகள்:
The film has received the following honours:

New York Indian Film Festival
2013: Best Screenplay – Dr. Biju[12]
Imagineindia Film Festival, Madrid, Spain
2013: Best Music – Issac Thomas Kottukappally
Kerala State Film Awards
2011: Special Jury Award – Dr. Biju
2011: Best Cinematography
2011: Best Processing Lab

(image courtesy: you tube) Award details courtesy: wiki)

Posted in சினிமா விமர்சனம். | Tagged , , , , | Leave a comment

இரண்டாம் உலகப் போரை மையமாகக் கொண்ட பாறப்புரத்துவின் (மலையாள) சிறுகதை


Parappurath

இரண்டாம் உலகப் போரை மையமாகக் கொண்ட பாறப்புரத்துவின் (மலையாள) சிறுகதை

பாறப்புரத்துவின் “சூறாவளிக் காற்றுக்கும் நெருப்பு குண்டுகளுக்கும் மத்தியில்” என்னும் சிறுகதையின் மொழி பெயர்ப்பு ‘இனிய உதயம்’ ஆகஸ்ட் 2015 இதழில் முதலில் ஒரு எளிய சரடுள்ள கதையாகவே தோன்றியது. பிரிட்டிஷ் ராணுவத்துடன் செல்லும் இந்திய (பிரிட்டிஷ்) பகுதி சிப்பாய்கள்களில் ஒருவன் எகிப்தியப் பெண் ஒருத்தியைக் காதலித்துத் திருமணம் செய்து கொள்கிறான் – இவ்வளவு தான் கதை.

மறுவாசிப்பில் யுத்தத்தை மையப்படுத்திய நேரடியான இந்தியக் கதைகள் அதிகமில்லை என்பது நினைவுக்கு வந்தது. குறிப்பாக ஐரோப்பியப் பகுதியில் நடந்த யுத்தத்தில் நேரடியாகப் பங்கு பெற்றோரின் அனுபவத்தைப் பதிவு செய்யும் கதை ஐரோப்பிய, லத்தின் அமெரிக்க இலக்கியங்களில் நிறையவே உண்டு. இந்தியாவில் இப்படி ஒரு கதை எழுதும் பின்னணியோ அனுபவமோ உள்ளவர் குறைவு. பாறப்புரத்துவின் கதை இந்த ஒரு காரணுத்துக்காகவே முக்கியமாகிறது. கதையில் என்னை மிகவும் பாதித்த பகுதி:

“அன்று கெய்ரோ நகரத்தில் வறுத்த வேர்க்கடலை வாங்குகிற அளவுக்கு சர்வ சாதாரணமாக எளிதில் பெண்கள் கிடைத்தார்கள். ஒரு சிகரெட்டிற்கு- ஒரு ஆழாக்கு சர்க்கரைக்கு ஒரு அழகான பதினேழு வயது இளம் பெண் பின்னால் வருவாள். பட்டாள முகாமுக்கு வெளியே அன்றாடம் பயன்படுத்தும் பொருட்களுக்கு கடுமையான விலை. பணம் கொடுத்தாலும் கிடைப்பதில்லை. ஊரிலுள்ள மக்களுக்குக் கிடைக்காதவற்றை பட்டாள முகாம்களில் மிதித்துத் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இன்னும் சொல்லப்போனால் – வேண்டுமென்றே பிரிட்டிஷ் – அமெரிக்கன் ராணுவ மேலிடம் அப்படிச் செய்தது என்று கூறுவதுண்டு”

போர் குடும்பங்களை- குறிப்பாகக் குழந்தைகளையும் பெண்களையும் – கடுமையாக பாதிக்கிறது. போர் மனித நேயமில்லாகத குரூரம் நம் இயல்புகளில் ஒன்று என்று நிறுவி விடுகிறது. போரைத் தவிர்ப்பது என்பது வன்மமும் பகையும் வளர்ந்தபின் சாத்தியமில்லாதது. அதை வளர்க்காமல் போருக்கு முன் அந்த பிரச்சனையைத் தீர்க்க எடுக்கும் எந்த முயற்சியும் இரண்டு பக்க மக்களுக்கும் உதவக் கூடியது. அவர்களது குடும்பங்களைக் காப்பது. வீரம் என்பது ஆயுதம் ஏந்துவது அல்ல. ஆயுதம் ஏந்தாதவனின் அச்சமின்மையே என்னும் முதிர்ச்சி எளிதில் வரக்கூடியது அல்ல.

(image courtesy: Keralasahityaacademy.org)

Posted in சிறுகதை, விமர்சனம் | Tagged , , | Leave a comment

வேலைவாய்ப்புத் தேடும் பெண்கள் கடத்தப் படுவது


stock-photo-strong-male-hands-cover-little-girl-face-with-emotional-stress-pain-afraid-call-for-help-207923638

வேலைவாய்ப்புத் தேடும் பெண்கள் கடத்தப் படுவது

யூஏஈ நாட்டில் வேலை வாய்ப்புத் தேடிச் சென்ற​ பெண் கடத்தப்பட்டு பிணைக் கைதியாக​ அடைத்து வைக்கப் பட்டார். அவருடைய​ சகோதரர் வெளியுறவு அமைச்சர் சுஷ்மா ஸ்வராஜுக்கு ‘ட்வீட்’ செய்தி அனுப்பியதும் இந்தியத் தூதரகம் அந்த​ நாட்டில் இருந்து இந்த​ இளைஞரிடம் தொடர்பு கொண்டு காவல் துறை மூலம் நடவடிக்கை எடுத்து, துபாயில் ஒரு காப்பகத்தின் பாதுகாப்பில் அவரை ஒப்படைத்தது என்னும் செய்தி ஊடகங்களில் மிகவும் சிறிய​ செய்தியாகவே வந்திருக்கிறது. நான் ‘இந்தியன் எக்ஸ்ப்ரஸ்’ நாளிதழில் இதைப் பார்த்தேன். அந்த​ சகோதரனின் சமயோசித​ நடவடிக்கை மற்றும் அமைச்சரின் உடனடித் தலையீடும் பெண் மீட்கப் பட்டதும் இவை யாவுமே மகிழ்ச்சி தருபவை.

மறுபக்கம் இது ஒரு பனிமலையின் முகடு போலத் தோன்றுகிறது. எத் தனை பெண்கள் வேலைவாய்ப்பு என்னும் பெயரில் வரும் விளம்பரங்களை நம்பி மோசம் போகிறார்கள் என்னும் கவலை கண்டிப்பாக​ ஏற்படுகிறது.

வெளி நாட்டுக்குப் போய் நல்ல வருவாய் ஈட்டுவது பெரும்பான்மை இந்திய​ இளைஞரின் கனவு. எளிதாக​ வசப்படும் பலியாடுகளாக​ அவர்கள் இலக்காகிறார்களோ? நாம் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறோமோ என்னும் கேள்விகள் கட்டாயம் எழுகின்றன​.

வேலைவாய்ப்புக் கிடைத்து விசாவுக்கு விண்ணப்பிக்கும் ஒவ்வொருவரும் அந்த​ நாட்டில் உள்ள​ இந்தியத் தூதரகத்தின் மூலம் தன்னை வேலைக்கு எடுத் த​ நிறுவனம் பற்றிய​ முழுவிவரம் பெற்று அதன் பிறகே அங்கே செல்ல​ வேண்டும் என​ ஒரு ஏற்பாட்டை ஏன் நாம் கொண்டு வரக்கூடாது?

இதைத் தவிரவும் பெண்கள் விஷயத்தில் அவர்கள் அங்கே சென்ற​ பிறகு அவர்கள் தொடர்பில் இருக்க​ ஒரு தூதரக​ அதிகாரியை நியமித்து அவரும் அவரது குழுவும் குறைந்த​ பட்சம் ஒரு வாரம் வரை போய்ச் சேர்ந்த​ பெண்களின் நலம் மற்றும் பாதுகாப்பை விசாரிக்க​ ஒரு ஏற்பாடு இருக்க​ வேண்டும். நாட்டுக்கு நாடு திருமண​ விதிகள் மாறும். பொய் சான்றிதழ்களால் அப்பாவிப் பெண் ஒரு ஆளின் மனைவி என்று ஜோடித்து சட்டத்தின் பிடியில் இருந்து கடத்தியவர்கள் தப்பிக்கும் வாய்ப்பு மிக​ அதிகம்.

படித்து தன்னம்பிக்கையுடன் வேலைவாய்ப்புத் தேடும் பெண்களுக்கு உள்ள ஆபத் துக்களைப் பற்றி அவர்களுக்கு விழிப்புணரவு ஏற்படுத் துவது அரசின் கடமை. அவர்களுக்கு வாய்ப்புத் தரும் நிறுவனம் மற்றும் இடைத் தரகு நிறுவனங்கள் பற்றிய​ விவரங்களைச் சரிபார்ப்பதும் அந்தப் பெண்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதும் அரசு தானே ஏற்று நிறைவேற்ற​ வேண்டிய​ கடமை.

இந்தியவர்களது உயிரும் பெண்மையும் மலிவானவையாக​ ஒருக்காலும் ஆகக் கூடாது.

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged , , | Leave a comment

சென்னை மாநகராட்சிப் பள்ளிகளில் “புதுமைக் கல்வி”


sample_pic_for_website-4

சென்னை மாநகராட்சிப் பள்ளிகளில் “புதுமைக் கல்வி”

சென்னை மாநகராட்சிப் பள்ளிகளில் “புதுமைக் கல்வி” என்னும் திட்டம் ஒன்று துவங்கப் பட்டது என்பதை ‘இந்தியன் எக்ஸ்ப்ரஸ் பத்திரிக்கையிலிருந்து தான் நான் தெரிந்து கொண்டேன். பெரிய விளம்பரம் விழா இல்லாமல் இது துவங்கப்பட்டிருப்பது ஆச்சரியமாகவே இருக்கிறது.

“பிரிட்டிஷ் கவுன்சில்” ஆசிரியருக்கும் மாணவருக்கும் ஆளுமை, விஞ்ஞானம் மற்றும் ஆங்கில மொழிப்புலமையில் பயிற்சி அளிக்கும் என்று பத்திரிக்கை செய்தி தெரிவிக்கிறது. பிரிட்டிஷ் கவுன்சில் இணைய தளத்தில் நிறைய விவரம் இருக்கிறது. அவர்கள் என்ன மாதிரி இதை நிறவேற்றப் போகிறார்கள் என்னும் விவரம் கீழே:

  • Leadership Development Course For 70 Head Teachers culminating in the development of change management Action Plan
  • Capacity Building Training and Workshops for 30 Teacher Educators
  • Teacher training on English and 21st century skills (blended model, via day-release)
  • Establishing 280 student clubs that support development of 21st century skills, for students of classes 9 – 12
  • Training to student peer leaders on club facilitation and activities
  • Awareness workshops for parents and managing committee members
  • Establishment of teacher clubs at cluster level
  • Continuous Monitoring and Evaluation of Learning for key project stakeholders, leading to an impact study at the end of the three-year pilot

தனியார் சேவை கல்வி மற்றும் வேறு எந்தத் துறையிலும் மக்கள் எதிர்பார்க்கும் அளவு இல்லை. அரசை விட விரைவான முடிவுகள் மற்றும் பதிலளிக்கும் பணியாளர்கள் என்னும் வித்தியாசத்தைத் தவிர அரசுத் துறை சேவையில் உள்ள பல பிரச்சனைகள் அங்கும் உண்டு. மக்கள் ஆதரவும் வருவாயும் அவர்களுக்கு அதிகம் என்பதால் அவ்வப்போது புகார் செய்வோரை மட்டும் குளுமைப்படுத்தி மேற்செல்வார்கள். கல்வித் துறையில் தனியார் பள்ளி மற்றும் கல்லூரிகளில் கடுமையான காலி இடங்கள் மட்டுமல்ல ஆசிரியர்களுக்கு மோசமான சம்பளம் மற்றும் இழிவாக நடத்தப்படுதல் இரண்டும் சகஜம். “பிரைவேட் டியூஷன்’ என்னும் தனி வகுப்புகளை நம்பித்தான் பெற்றோர் அங்கே பிள்ளைகளை அனுப்புகிறார்கள். ஏழைப் பிள்ளைகளோடு தன் பிள்ளை பழகும் வாய்ப்பில்லை என்னும் முக்கிய நோக்கம் கண்டிப்பாக நிறைவேறுகிறது.

புதுமைக் கல்வி திட்டம் வெற்றி பெற்றால் அது முக்கியமான மைல் கல்லாக இருக்கும். ஆங்கிலம் தன்னம்பிக்கையின் அடிப்படையாகவே இருக்கிறது நம் சூழலில். அரசுப் பள்ளிப் பிள்ளைகள் இந்த பயிற்சியால் மேலும் தன்னம்பிக்கையும் தனியார் பள்ளிப் பிள்ளைகளுடன் போட்டியிடும் உந்துதலும் பெற்றார்கள் என்றால் அது மிகவும் நல்லது. “உள்ளடக்கிய சமுதாயம்” (inclusive society) என்னும் லட்சியத்தை எட்ட இது நல்ல முன்னகர்வு. சைதை துரைசாமி சென்னை மேயர். சைதைப்பகுதியில் பல சமூகப் பணிகளைச் செய்து மக்களின் நன்மதிப்பைப் பெற்றவர். அவர் இந்தத் திட்டத்தை வெற்றியாக்கினால் தமிழ்நாடு முழுவதும் இது அமலாக வழி ஏற்படும். பாராட்ட வேண்டிய திட்டம் இது.

(image courtesy: BritishCouncil)

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged , , , , | Leave a comment

தமிழ் நாட்டின் பாராம்பரிய உணவின் மகத்துவம்- காணொளி


2015 - 1
தமிழ் நாட்டின் பாராம்பரிய உணவின் மகத்துவம்- காணொளி

ஒரு மருத்துவர் நமது தேங்காய் சட்டினி முதல் பல உணவு வகைகளின் சத்து மற்றும் மருத்துவ குணங்களை விளக்கி நிகழ்த்தும் காணொளியை என்னுடன் பகிர்ந்த வாட்ஸ் அப் நண்பர்களுக்கு நன்றி. நம் பாரம்பரிய உணவுகளில் விதிவிலக்காக இன்றைய வாழ்க்கை முறைக்கு ஒத்துவராதவையும் உண்டு என்பதையும் குறிப்பிட்டதால் அவரது உரையை நாம் முழுமனதோடு ஏற்கலாம்.

காணொளிக்கான இணைப்பு- தமிழ் நாட்டின் பாராம்பரிய உணவின் மகத்துவம்

Posted in காணொளி | Tagged | Leave a comment