பயங்கரவாதத்தை மதத் தலைவர்கள் எதிர்க்க வேண்டும்


terrorismhasno-1

பயங்கரவாதத்தை மதத் தலைவர்கள் எதிர்க்க வேண்டும்

ஆஸ்திரேலியாவில் ஐஎஸ் ஐஎஸ் அமைப்பின் ஆளும் பாகிஸ்தானில் தாலிபான் பயங்கரவாதிகளும் இரண்டு நாட்களில் கொடூரத் தாக்குதல்களைச் செய்திருக்கிறார்கள். பாகிஸ்தானின் பலியான நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் என்ன பாவம் செய்தார்கள்? அவர்களைக் கூடக் கொல்லும் மதவெறியை ஏன் பாகிஸ்தானின் மதத் தலைவர்கள் சகித்துக் கொள்கிறார்கள் மற்றும் ஆதரிக்கிறார்கள். இஸ்லாமிய மதத் தலைவர்கள் ஒன்று பட்டு இத்தகைய பயங்கரவாதத்தை எதிர்க்கவில்லை என்றால் உலகமே அழிந்து விடும். பொது மக்கள் மதத் தலைவர்கள் பின்னே போவது இயல்பு. மதத் தலைவர்கள் இடைவிடாது பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான பிரசாரத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும். அரசாங்கங்கள் ஆயுத பலம் இவற்றை மட்டும் வைத்து பயங்கரவாதத்தை மனித இனம் எதிர் கொள்ள முடியாது. மதத்தின் பெயரால் ஆயுதம் ஏந்தும் பயங்கரவாதத்தை மதத் தலைவர்கள் மட்டுமே கட்டுப்படுத்த முடியும். பெற்றோருக்கு எல்லாமே குழந்தைகள் தான். அந்தப் பெற்றோரின் மனம் எப்படி வேதனைப் படும் என்பதை என்னால் உணர முடிகிறது. பாவிகளால் பலியான அந்தப் பிஞ்சுகளுக்கு என் அஞ்சலி.

(image courtesy:photobucket.com)

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged | Leave a comment

முதல் அம்பு – யுவனின் கவிதை வாசிப்பு


12909572-3d-render-of-arrow-ammunition

முதல் அம்பு – யுவனின் கவிதை வாசிப்பு

ஆனந்தின் ஒரு கவிதை:

நான் முதல் அம்பு.
பன்னெடுங்காலமாய்
இந்த மலையுச்சியில்
கிடக்கிறேன்
யார்மீதும் விரோதமற்ற
ஒருவன் வந்து
தன் வில் கொண்டு
என்னை
வெளியில் செலுத்துவானென

காலச்சுவடு டிசம்பர் 2014 இதழில் இந்தக் கவிதை முதல் வாசிப்பிலும் அசை போடும் போதும் வெவ்வேறு புரிதல்களுக்கு இட்டுச் செல்கிறது எனக் காண்கிறார் யுவன் சந்திரசேகர்.

யார் மீதும் விரோதமற்றவன் ஏன் அம்பு செலுத்த வேண்டும்? பென்னெடுங்காலமாய் ஏன் செலுத்தவில்லை? வெளி என்பது மலையைப் பொருத்த அளவில் பெருவெளியே. மலையுச்சி என்பதும் வேறு எதையோ சுட்டுகிறது.

அம்பு கூர்மைக்காகவே இங்கே படிமமாக வருகிறது. முதல் அம்பு. அதாவது இதற்கு முன் இருந்திராத புதிய கற்பனை, சிந்தனை, கனவு அல்லது விருப்பம். ஆனால் கூர்மையானது. சமூகத்தின் ஏதோ ஒரு முகமூடியைக் கிழிக்க, பன்னெடுங்காலமாகக் காத்திருப்பது. ஆனால் யார் வேண்டுமானாலும் அந்தக் கருத்தை – மிகப் பெரிய மாற்றத்தை முன்னெடுக்கும் கனவை- கொண்டு செலுத்த முடியுமா?

அப்படியே முடியும் என்று வருபவன் ஒரு விரோதத்தை அல்லது உள்நோக்கத்தை வைத்து அந்தக் கருத்தை முன் வைத்தால் பழமை விரும்பிகள் அதை எளிதாக உடைத்துத் தள்ளி விடுவார்களே. எல்லோரும் காணும் வண்ணம் உயர அம்பு செல்லும். பெரு வெளியில் செல்லும். அதாவது அந்தக் கூர்மையான கருத்து உரக்க எல்லோருக்கும் கேட்கும். எடுத்துச் சொல்லுபவன் சமூகத்தின் நலம் விரும்பி தான். விரோதி இல்லை என்று மானுடம் உன்னிப்பாகக் கேட்டு அதை உள்வாங்கும்.

ஆனால் நெடுங்காலம் கடந்தாலும் அந்த அம்பு செலுத்துவாரின்றிக் கிடக்கிறது. மாற்றத்தை வேண்டாத சமுதாயம் செக்குமாடு போல உழன்று கொண்டே இருக்கிறது.

இது யுவன் கண்ட பொருள் அல்ல. அவருடன் வாசிக்கும் போது ஒரு புதிய கோணத்தில் கவிதை தென்படுகிறது.

(image courtesy:123rf.com)

Posted in விமர்சனம் | Tagged , | Leave a comment

‘கலை’ மகள்


‘கலை’ மகள்

2014-12-14 20.14.502014-12-14 20.16.512014-12-14 20.15.552014-12-14 20.15.272014-12-14 20.17.14

‘கலை’ மகள்

இளைஞர்களிடம் நாம் கண்டறியாத பல நல்ல குணங்களும் ரசனைகளும் உண்டு. என் மகளிடம் நான் இப்போது மகிழ்ச்சியோடு தெரிந்து கொண்டது அவரது கலை ரசனை. என் அறையில் ஒரு பெரிய படுதா ஓவியம் போல புத்தரின் பொன்மொழியுடனான ஓவியம். இவை தவிர அவர் வீட்டின் பல்வேறு இடங்களை அலங்கரித்திருப்பது பிற புகைப் படங்களில் காண்கிறோம். புதுச்சேரி போயிருந்த போது மணிக்கணக்கில் அவருடன் கலைப் பொருட்கள் விற்கும் கடைகளில் இருந்தேன். அப்போது ஒன்று புரிந்தது. கலை ரசனை எனக்கு இருந்தாலும் என் சொந்த வாழ்க்கையில் அதன் இடம் என்ன என்னும் கேள்வியை நான் எப்போதுமே எதிர் கொள்ளவில்லை. ஆசிரியர் குடும்பத்தில் பிறந்த நான் என் தாயார் சரஸ்வதி பூஜையை ரவிவர்மாவின் படத்தை வைத்துக் கொண்டாடும் பின்னணியில் வளர்ந்தவன். என் மகளுக்குக் கலைமகளின் பெயரை வைத்த காரணமும் அதுவே. படிப்பில் கவனம் செலுத்தியதால் இசைப் பயிற்சியைப் பாதியில் அவர் கைவிட நேர்ந்தது. கலைகளுடன் தொடர்பே இல்லாமல் கணினியே துணையாக ஆகி விட்டாரே என்று கூட நான் வருந்தியது உண்டு. அது தவறு என்று இப்போது புரிகிறது. இன்று ‘கலை’ மகளாக அவர் வெளி நாட்டிலும் நம் கலைப் பொருட்களை வாங்குகிறார். இங்கே வரும் போது எங்களுக்கும் கலையை ரசிக்கக் கற்றுக் கொடுக்கிறார். அவருக்கு என் நன்றி.

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged | Leave a comment

காடு-சுற்றுச்சூழல் விழிப்புணர்வு இதழ்


2014-12-08 12.57.15

காடு-சுற்றுச்சூழல் விழிப்புணர்வு இதழ்

தடாகம் வெளியீடாக வருவது ‘ காடு’ இதழ். சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் என்று தனியாக சிலர் இருப்பது ஏன்? சுற்றுச்சூழல் இயல்பாக எப்படி இருக்கும்? அது எந்த அளவு மாசு பட்டுச் சீரழிந்துள்ளது? நாம் அனைவரும் இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடையைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். எது இயற்கையின் இயல்போ அதை ஆவணப்படுத்தி வைக்க வேண்டி வந்துள்ளது. அரிய பறவைகள் மற்றும் விலங்கினங்கள் அழிந்து வருகின்றன. காடுகளும்தான். ஆனால் மனித வாழ்க்கை என்பது ப்சுமையும் பசுமை சார்ந்த உயிரினங்களும் (நம்முடன்) சேர்ந்து வாழ்வதாலேயே முழுமையடைகிறது.

தொழில் வளர்ச்சியுடன் இரண்டு விஷயங்கள் இணைந்துள்ளன இல்லையா? ஒன்று வேலை மற்றும் தொழில் வாய்ப்பு – மற்றது வாழ்க்கை வசதி மேம்படுவது. உலக வெப்பமயமாதலைத் தடுக்கும் முயற்சியில் உலக நாடுகள் ஒன்று பட்டு செயற்பட வேண்டும் என்னும் வலியுறுத்தல் ஐக்கிய நாடுகள் மூலம் முன்னெடுக்கப் படும் போதெல்லாம் இந்தியா உட்பட வளரும் நாடுகள் தொழில் வளர்ச்சியை விட்டுக் கொடுத்து மாசுக் கட்டுப்பாட்டை முன்வைக்கத் தயாராக இல்லை. தம்மைக் கட்டாயப்படுத்தக் கூடாது என்பதே அவர் தரப்பு வாதம்.

ஒருவர் ஒரு மாதம் முழுவதும் தினசரி வெவ்வேறு துணி தான் உடுத்துவேன் என்றாலே என் கருத்தில் அது ஆடம்பரமே. ஆனால் ஆறு மாதம் வரை துவைக்கவே தேவையில்லை என்னுமளவு நடுத்தர மக்களே துணியை வாங்கி அடுக்கி மகிழ்வது இன்றைய நிலை. சாயத் தொழில் அந்த அளவுக்கு அதிகரிக்கிறது. விளைவு விளை நிலங்களை வாழ வைக்கும் நிலத்தடி நீரை சாயம் விஷமாக்கி விடுகிறது. தோல் பொருட்களைப் பயன்படுத்துவது பிளாஸ்டிக் பொருட்களைப் பயன்படுத்துவது இவையும் வாழ்க்கை முறை சம்பந்தப் பட்டவையே. இப்படியே பார்த்துக் கொண்டே போனால் மாமிச உணவு சாப்பிடுவதே தவறு என்று வாதிடும் சிந்த்னைப் பள்ளி உண்டு. சுற்றுச் சூழலில் நாம் இயற்கையை அழித்து வாழவே பழகி இருக்கிறோம். இது ஒரு கசப்பான உண்மை. எந்த அளவு நம் வாழ்க்கை முறைய மாற்றிக் கொள்ள முடியும் என்பது நம் முன் உள்ள சவால். மிதமான ஒரு துய்ப்பு என்னும் எல்லைக் கோட்டை நாம் வைத்துக் கொண்டால் படிப்படியாக சூழல் மாசும் அழிவும் கட்டுப்படும்.

‘காடு’ இதழில் இலை, மரப்பட்டை அல்லது கல்லின் நிறத்துக்கு மாறும் ஊர்வன பறப்பனவான ஓணான்கள், பச்சோந்திகள் பல்லிகள், பூச்சிகள் இவை பற்றி ‘உருமறைத் தோற்றம் என்னும் கட்டுரையில் நாம் தெரிந்து கொள்கிறோம். ‘ஓங்கு மால் வரையாடு’ என்னும் ஆட்டினத்தைச் சேர்ந்த அரிய வகை விலங்கு மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் தென்பட்டது என்பது ஒரு ஆறுதல் தரும் செய்தி.

தோடர்கள் பற்றிய பல தகவல்கள் நாம் அறியாதவை. அவர்கள் சைவ உணவே சாப்பிடுபவர்கள். தடை செய்யப் பட்ட ராட்சச வலைகள் மற்றும் ராட்சதப் படகுகளால் நாம் கடல் வாழ் உயிரினங்களைஅழித்து வருகிறோம் என்பதை ‘காணாமல் போகும் கடல் வளம் கட்டுரையில் தெரிந்து கொள்கிறோம். பிளாடிபஸ் பரிணாமத்தில் வித்தியாசமான ஒரு பாலூட்டி என்பதை ஒரு கட்டுரை விளக்குகிறது. பூச்சிக் கொல்லிகள் நிறைந்த தாவரங்களை உண்ணும் விலங்குகளின் இறைச்சியை உண்ணும் வல்லூறுகள் இறந்து வல்லூறு இனமே அழிவின் விளிம்புக்குத் தள்ளப் பட்டு வருகிறது.

சுற்றுச் சூழல் பற்றி எல்லோருக்குமே அக்கறை வேண்டும். ஏனெனில் அது எல்லோரையுமே பாதிப்பது. வரும் தலைமுறைக்கு இயற்கை வளம் எதாவது விட்டு வைக்கப் படுமா என்பதே இன்று மிகவும் கவலை அளிப்பது.

தடாகம் அமைப்பின் பணி பாராட்டுக்குரியது.

Posted in விமர்சனம் | Tagged | Leave a comment

க.அம்சப்ரியாவின் கவிதை


images

க.அம்சப்ரியாவின் கவிதை

தீராநதி டிசம்பர் 2014 இதழில் வந்துள்ள க.அம்சப்ரியாவின் ‘சொந்த மிருகங்கள்” என்னும் கவிதை எளிமையானது. ஆனால் குறிப்பிடத்தகுந்த ஒரு எச்சரிக்கையை ஒரு பெண் கவிஞர் தருகிறார். பாலியல் வன்முறையிலிருந்து காத்துக்கொள் என்று தரும் கவிதை இது.

“பசியை வென்ற
வரமொன்றை வைத்திருப்பதாக
ஊரெல்லாம் பிதற்றித் திரிந்த” மிருகம் அது.

பாலியல் வன்முறையில் வெளியிலிருந்து வரும் ஆபத்துக்கள் குறைவு. குடும்பத்துக்கு உள்ளேயோ அல்லது சுற்றுவட்டாரத்திலோ மிகவும் நல்லவர் மரியாதைக்குரியவர் என்று கருதப்படும் ஒரு நபரால் ஒரு பெண்ணுக்கு நிகழும் பாலியல் வன்முறைகள் மிக அதிகம். பல நாட்கள் பழகியும் எச்சரித்தும் அது ஒரு நாள் தன்னை முழுமையாகத் தாக்கப் போவதை அரியாத ஒரு பெண்ணின் கழிவிரக்கம் மிகுந்த கவிதை வரிகளில் மேலும்

“…. இம்முறை
பட்டப் பகலில்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்
என்னைத் தின்னத் துவங்கிய
அம் மிருகத்துக்கெதிராய்
எதுவும் செய்ய இயலா துயரில்
அதன் முழு இரையாகிய படி..” என்று கூறி ‘சொந்த மிருகம்’ என்று லேசாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டாம் என்று அறிவுருத்துகிறார் அம்சப்ரியா.

சமீபத்தில் ‘High Way’ என்னும் ஹிந்திப் படத்தைப் பார்த்தேன். குடும்பத்தினர் பரிந்துரைகள் தந்த எதிர்பார்ப்புக்கு எனக்குக் கிடைத்தது ஏமாற்றமே. மிகவும் நம்பகத் தன்மை குறைவான சித்தரிப்பும் மேலோட்டமான பாத்திரப் படைப்பும் என்னைக் கவரவில்லை.

இருப்பினும் பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளான ஒரு இளம் பெண் எல்லோர் எதிரிலும் தன்னை வன்முறைக்கு ஆட்படுத்திய மூத்த குடும்ப உறுப்பினரைச் சாடும் காட்சி மிகவும் பாராட்டத்தகுந்தது. பெண்கள் இனி மௌனமாக பாலியல் வன்முறையை சகிக்க மாட்டார்கள் என்று எடுத்துக் காட்டும் காட்சி. பெண்ணின் தாய் அவள் சிறுமியாக இவற்றை அவளது கவனத்துக் கொண்டு வரும் போது அவளைப் பொறுத்துப் போகும் படி கூறியதையும் அந்த இளம் பெண் போட்டு உடைக்கிறாள். அவளது ஆழ்மனத்தை, குழந்தைப் பருவத்தில் நடந்த வன்முறையின் காயம் மிகவும் பாதித்ததை திரைப்படம் சித்திரிக்கிறது.

பெண் கவிஞர்கள் எழுத நிறையவே விஷயமும் அவசியமும் இருக்கும் காலகட்டம் இது.

Posted in விமர்சனம் | Tagged , | Leave a comment

நகை முரண்


canstock8144945

(7.12.2014 ‘திண்ணை’ இணைய இதழில் வெளியானது)

நகை முரண்
சத்யானந்தன்

ஊழலை ஒழிக்க

விழைகிறவர் எப்போதும்

அதிகாரத்தில் இல்லாதோர்

பெண்ணுரிமை பேசுவோர்

அனேகமாய் ஆண்கள்

கல்விச் சீர்திருத்தம்

யார் வேண்டுமானாலும் பேசுவர்

மாணவர் தவிர

நதிநீர் பங்கு கேட்டுப்

போராடும் யாரும் கேட்பதில்லை

நதிநீர்த் தூய்மை

அணு மின்சார அனல் மின்சார

எதிர்ப்பாளர் வீட்டில் இல்லை

சூரிய மின்சாரம்

வாசிப்புக் குறைந்தது

கவலை தருகிறது

எழுத்தாளருக்கு மட்டும்

ஒரே கூரையின் கீழ்

செய்தி பரிமாறுவர் ஒருவருக்கொருவர்

உலகின் மூலையிலுள்ள ஒரு

கணினி மூலம்

(image courtesy:canstockphotos.com)

Posted in கவிதை | Tagged | Leave a comment

பருவ மழைக்காலம் – டி.பத்மநாபனின் பரவசமான சிறுகதை


220px-T.padmanabhan

பருவ மழைக்காலம் – டி.பத்மநாபனின் பரவசமான சிறுகதை

இனிய உதயம் நவம்பர் 2014 இதழில் நான் வாசித்த இரண்டாவது மொழிபெயர்ப்புச் சிறுகதை “பருவ மழைக்காலம்”. இணையத்தில் பார்க்கும் போது டி.ப. கேரளத்தின் மூத்த எழுத்தாளர். பல விருதுகளைப் பெற்றவர்.

மிகவும் எளிய சின்னஞ்சிறிய கதை. ஒரு இளம் பெண் எழுத்தாளர் தன்னை ஊக்குவித்த மூத்த ஆண் எழுத்தாளரை சந்திக்கிறார். ஒரு உணவகத்தில் சற்றே உரையாடிப் பின் மழையில் ஒரே குடையில் இருவரும் அன்பை வெளிப்படுத்து விதமாகக் கரம்பற்றி நடக்கிறார்கள். தான் குழந்தையாய் இருந்த போது அப்பாவின் கரம் பற்றி நடந்தது அவளுக்கும், காலையில் பூத்த மலர் ஒன்று அவருக்கு அப்போது நினைவில் நிறைகின்றன.

ஒரு பரவச மனநிலையை மையமாகக் கொண்ட கதை இது. பரவசம் இலக்கியத்துக்கு அன்னியமானது அல்ல. ஆனால் எழுத்தாளர் பரவசத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களைப் பதிவு செய்தால் அது நுட்பமான இலக்கியம். அந்தப் பரவசத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டால் அது வணிகத்தன்மையுடன் கூடிய உள்ளீடற்ற ஒன்று. டி.ப இந்தக் கதையில் அதைத்தான் செய்திருக்கிறார்.

பரவச மனநிலை பெண்களுக்கு இயல்பாகவே பிடித்துப் போவது. என்னுடைய நூல்கள் இரண்டை வெளியிட்டவர் சுஜாதாவின் நூல்களையும் கொண்டு வந்தவர். அவர் மகளின் திருமண வரவேற்பு நிகழ்ச்சியில் நான்-சுஜாதா தம்பதியாக நால்வர் ‘லிஃப்ட்’டில் இருந்தோம். உடனே என் மனைவி ” நான் உங்கள் வாசகி. உங்களுடன் இப்படி ஒரு நிகழ்ச்சியில் சந்திப்பு நிகழும் என்று நினைக்கவே இல்லை. மிகவும் சந்தோஷம்” என்றார். (நான் பொறாமைப் பட்டேனா என்பது இப்போது மையக் கருத்து இல்லை). எனக்கு அந்த சந்தோஷம் ஒரு புதிய சாளரத்தைத் திறந்தது.

பரவசமான மனநிலை பக்தியில் மிகவும் காணக் கிடைப்பது. மனிதனின் ஆழ்மனக் காயங்களை ஆற்றும் தன்மை கொண்டது. பரவசத்தின் தேவை எப்போதுமே இருக்கிறது. தன் வசமாக இருக்கும் போது தருக்கம், நிஜம், நம் ஆற்றலின் விளிம்புகள் எல்லாமே நம்மைச் சுற்றிக் கொள்ளத் தான் செய்கின்றன. தன் வசமாக இருக்கும் போது நிதானமும் ஆழ்ந்த நோக்கும் உடைய சிந்தனை நமக்குத் தேவைப் படுகிறது. அது நம்மை வழி நடத்துகிறது.

இப்படித் தன்வசமாக இருக்கும் தருணங்களில் தான் ஒரு படைப்பாளி தனது பரவசமான மற்றும் சுயம் நிறைந்த என இரு நிலைகளிலான அனுபவங்களை எழுத்தில் வடிக்கிறான். எனவே பரவசத்தைப் பகிர்வது என்பது புனைவு என்னும் கவனமும் அர்ப்பணிப்புமான பணியின் மையமாக ஆக முடியவே முடியாது.

சமயபுரம் கோயிலில் ஒரு பெண் சாமிவந்து ஆடினார். அதன் மறுபக்கத்தை ஒரு சிறுகதையாக நான் ஆக்கிய போது பரவசம் என்பது ஒரு நொடியில் நிகழ்ந்தாலும் அதன் பின்னணி பல தலைமுறைக்கும் பண்பாட்டுக்கும் அவை நிறுவி இருக்கும் அதிகார மையங்களுக்கும் தொடர்புள்ள ஒன்று என்று உணர்ந்தேன்.

சித்தர் பாடல்களையும் பக்திப் பாடல்களையும் ஒப்பிட்டு நோக்கும் போது நாம் காண்பது சித்தர்கள் ஆன்மீகத்தையும் பக்திப் பாடல்கள் உலகப் பிடிப்புகளில் ஒன்றாக இறைவனின் மீது உள்ள பிடிப்பைக் காட்டுவதும் பிடிபடும்.

‘ரொமாண்டிக்காக’ மிதக்கும் நொடிகள் இலக்கியத்தின் செறிவான படைப்புகளுக்கு மையக்கரு ஆவதில்லை. மிதப்பும் கனவும் ஆசையும் நிராசையுமான வாழ்க்கையின் வலிகளும் விடைதெரியாத கேள்விகளுமே அதை உள்வாங்கிய படைப்பாளியின் ஒரு ஆழ்ந்த தரிசனத்தை அவன் பதிவு செய்யும் போது இலக்கியமாகின்றன.

(image courtesy: wiki)

Posted in விமர்சனம் | Tagged , | Leave a comment