விஜய் டிவியின் “நீயா நானா” நிகழ்ச்சியில் மருத்துவரின் நேர்மை பற்றிய விவாதம்


6488081-close-up-of-biotechnology-research-in-laboratory-blue-lighting

விஜய் டிவியின் “நீயா நானா” நிகழ்ச்சியில் மருத்துவரின் நேர்மை பற்றிய விவாதம்

குடும்ப உறவுகள், சமூகத்தில் உள்ள ஏற்றத் தாழ்வுகள் இவை பற்றியெல்லாம் சில விவாதங்களை விஜய் டிவியின் “நீயா நானா” பகுதியில் நான் பார்த்திருக்கிறேன். அவற்றில் அனேகமாக ஆழமான தீர்க்கமான சிந்தனை உள்ளவர்களின் பங்கேற்பு இல்லை என்ற கருத்தும் எனக்கு உண்டு,

17.8.2014 “நீயா நானா” நிகழ்ச்சி சற்றே வித்தியாசமாக இருந்தது. மருத்துவர்கள் தேவையற்ற ஆய்வுக் கூடப் பரிசோதனைகளைப் பரிந்துரைக்கிறார்கள் என்பது நாளுக்கு நாள் மக்களிடையே உணரப்பட்டு வருவது. AIIMS New Delhi மருத்துவமனையின் ஒரு மருத்துவர் குழு இதை எதிர்த்து ஒரு அமைப்பையே ஏற்படுத்தி விழிப்புணர்வுக்கு வழி வகுத்தார்கள் என்பதை ஒரு பதிவில் நான் ஏற்கனவே விவரமாகச் சொல்லியிருக்கிறேன்.

விஜய் டிவியில் மருத்துவர் ஒரு புறம் மறு புறம் நோயாளிகளும் மாற்றுக் கருத்துடைய மருத்துவர்களும் என்று ஒழுங்கு செய்திருந்தார்கள். நிறையவே வெளிப்படையான விவாதம் நடந்தது. ஊடகங்கள் தம் பணியை இந்த அளவு செய்வது மிகவும் மகிழ்ச்சி அளிப்பது. கோபிநாத் அழுத்தம் திருத்தமாகவே சில மருத்துவர்கள் ஆய்வுக்கூடங்களுடன் கூட்டணி அமைக்கிறார்கள் என்பதை வலியுறுத்திப் பேசினார்.

வருடா வருடம் முழு உடல் பரிசோதனை என்பது தேவையே இல்லை என்பது இப்போது பல நாடுகளில் விவாதிக்கப் பட்டு வருகிறது. மிகவும் மோசமாக உடலின் ஒரு பகுதி பாதிக்கப் பட்ட ஒருவர் அந்த பாதிப்பு தொடர்பாக மட்டும் வருடாந்திரப் பரிசோதனை மேற்கொள்ளலாமே ஒழிய எல்லோரும் முழு உடலை வருடா வருடம் பரிசோதிப்பது மிகைப்படுத்தப்பட்டதும் தேவையில்லாததுமான பரிந்துரை என்று பலரும் வாதிட்டார்கள்.

நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்யும் முன் இரண்டு வயதுக் குழந்தையின் பார்வையை மருத்துவமனை ஒன்றின் அலட்சியத்தால் இழந்த பெற்றோர் கதறியது கல்லையும் உருக்கி விடும். ஒரு மருத்துவர் ஆவன செய்வது மட்டுமல்லாமல் செலவையும் ஏற்க முன் வந்த நேயத்தைக் கண்டிப்பாகப் பாராட்ட வேண்டும்.

விஜய் டிவியை வாழ்த்துவோம். ஊடகங்கள் தமிழ்ச் சமுதாயத்தை ஒரு படி மேலே கொண்டு செல்கின்றன என்றே தோன்றுகிறது. விவாதங்கள் எங்கே வெளிப்படையாக நடக்கிறதோ அங்கே ஆரோக்கியமான ஒரு சமுதாயம் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது என்றே பொருள்.
(image courtesy:123rf.com)

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged , , | 1 Comment

அ.முத்துலிங்கம் மற்றும் இளைய அப்துல்லாஹ் படைப்புகள்


அ.முத்துலிங்கம் மற்றும் இளைய அப்துல்லாஹ் படைப்புகள்

அ.முத்துலிங்கத்தின் “நான் தான் அடுத்த கணவன் ” சிறுகதையை ஆகஸ்ட் 2014 காலச்சுவடு இதழில் படித்தேன். கனடாவில் குடியுரிமை பெறவும் பெற்ற குடியுரிமையைப் பறி கொடுக்கும் அளவு போய், பின் அதை ஒரு வழியாகக் காத்துக் கொள்ளும் இலங்கைத் தமிழ் இளைஞனின் கதை. இலங்கையில் இருந்து தரகர்கள் மூலம் சென்னை வழியாகக் கனடா சென்றடையும் ஒரு இளைஞன் வசதியான ஆளாகத் தேடிக் கணவனையே மாற்றி விடும் ஒரு அழகிய இளம் பெண்ணைப் பார்க்கிறான். அவள் தன்னையும் ஏதேனும் ஒரு கால கட்டத்தில் கழற்றி விட்டு விடக்கூடும் என்று தெரிந்தும் அவளையே நினைக்கிறான். இது தான் கதை. சற்றே நகைச்சுவைபட அவர் எழுதிய போதும் இலங்கைத் தமிழர் அங்கேயும் இருக்க முடியாமல் புலம் பெயருவதில் ஏகப்பட்ட ஆபத்துகளை எதிர்கொண்டு, அகதியாக அடைந்த நாட்டிலும் சந்திக்கும் ஆபத்துகள் ஆழமாகவே பதிவாகி இருக்கிறது.

தமிழ் நாட்டில் இலங்கைத் தமிழரின் அல்லல்கள் பற்றிய சரியான புரிதல் இல்லை. அவர்கள் இலங்கையில் கிட்டத்தட்ட ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாகவே எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாகவும் மரணம் என்பது சர்வ சாதாரணம் என்றுமான ஆன ஒரு வாழ்க்கைப் போராட்டத்தை நடத்தி வருகிறார்கள். தமிழக மக்கள் இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சனைகளை அரசியல்வாதிகள் எப்படி எப்படி சித்தரிக்கிறார்களோ அவ்வப்போது அப்படிப் பார்த்து வருவதால் தவறான புரிதல்களில் தான் இருக்கிறார்கள். அ.முத்துலிங்கம் இளைய அப்துல்லாஹ்வின் நேர்காணல்கள் மற்றும் பதிவுகள் நமக்கு இலங்கைத் தமிழரின் அவல் நிலையைப் பற்றிய உண்மைகள் நமக்குப் பிடிபடுகின்றன.

புலம் பெயர்ந்த தமிழர்கள் இலங்கையில் திரும்பி வந்து வாழும் நிலை என்று உருவாகுமோ அன்றுதான் இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சனை தீர்ந்ததாக நாம் புரிந்து கொள்ள இயலும்.

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged , | Leave a comment

சுதந்திர தினத்தில் பிரதமர் நிகழ்த்திய உரை- பெண்கள் குழந்தைகளுக்கு உரிய கவனம்


220px-Waving_Indian_Flag_At_Red_Fort

சுதந்திர தினத்தில் பிரதமர் நிகழ்த்திய உரை- பெண்கள் குழந்தைகளுக்கு உரிய கவனம்

தயார் செய்யப் படாத ஒரு முக்கியமான சொற்பொழிவைத் தம் கருத்திலிருந்து நிகழ்த்தி இருப்பதால் பிரதமரின் பேச்சாற்றல் அரிய ஒன்றே. பிரதமரின் சுதந்திர தின உரை சம்பிரதாயமாக இல்லாமல் சில முக்கிய விஷயங்களை அழுத்தம் திருத்தமாகக் கூறியது.

மகள்கள் 10 வயது 12 வயது வரும்போது “எங்கே போகிறாய் எங்கே வருகிறாய் யாருக்கு போன் செய்தாய் என்று விசாரிக்கும் நாம் மகன்களை அப்படிக் கேட்கிறோமா? ஏன் கேட்பதில்லை அவனது நட்பு யாருடன் என்று ஏன் நாம் கவனிப்பதில்லை” என்னும் கேள்வியைப் பிரதமர் எழுப்புகிறார். இதை பெண்களுக்கு எதிராக நடக்கும் பாலியல் வன்முறையை நிறுத்தும் அடிப்படையில் அவர் கேட்கிறார், இந்தக் கோணத்தில் யாருமே சிந்திக்கவில்லை. கண்டிப்பாக இதை எல்லாப் பெற்றோரும் கவனத்தில் கொண்டு வளரும் சிறுவர்களை நல்ல குடிமகன்களாக வளர்க்க வேண்டும். பெண் சிசுக் கொலையைத் தடுக்க வேண்டும் என்று வேண்டியிருக்கிறார்.

எல்லாப் பள்ளிகளிலும் மாணவ மாணவியருக்குத் தனித்தனி கழிப்பறைகள் ஓராண்டுக்குள் அமைக்கும் திட்டத்தை முன் வைத்திருக்கிறார். இது மிகவும் முற்போக்கானதும் உடனடியாக நிறைவேற்றப்பட வேண்டியதும் ஆகும். கண்டிப்பாக மாநில மத்திய அரசு கூட்டு சேர்ந்து இதை சாதிப்பார்கள் என்று நம்புவோம். கிராமப்புறங்களில் வீட்டில் கழிப்பறை இல்லாமல் இருக்கும் நிலையை மாற்றவும் பிரதமர் விரும்புகிறார். மக்களும் அந்த நிலைக்கு ஆசைப்பட வேண்டும்.

அவரது உரையில் அடுத்ததாக எனக்கு மிகவும் பிடித்ததது பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு கிராமத்தைத் தத்தெடுக்க வேண்டும் என்னும் கருத்து. எவ்வளவு தூரம் இதைப் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் நிறைவேற்றுகிறார்கள் என்று பார்க்க வேண்டும்.

பெண்களின் நிலை மாற வேண்டும் மேம்பட வேண்டும் என்று அனேகமாக இதுவரை யாரும் முழுமூச்சில் முயற்சி எடுக்கவில்லை. படித்த பெண்களின் நிலையே பரிதாபமானது. அவர்களுக்கே தம் உரிமை எதையும் நிலை நாட்டும் மன உறுதி கிடையாது. படிக்காத பெண்களுக்கு இவர்கள் என்ன முன்னுதாரணம் கொடுக்க முடியும். ஒவ்வொரு பெற்றோரும் தன் மகனுக்குப் பெண்ணை மதிக்கும் நல்வழியைக் காட்ட வேண்டும். இதைப் பிரதமர் சுட்டிக் காட்டி இருப்பது சிறப்பானது.

வருங்கால இந்தியா என்பது இன்றைய குழந்தைகள். பெண்கள் குழந்தைகளின் ஆரோக்கியம், கல்வி, பாதுகாப்பு இவை மட்டுமே வருங்கால இந்தியாவை நிர்ணயிக்கும். ஐயமேயில்லை.

Posted in நாட் குறிப்பு, Uncategorized | Tagged | Leave a comment

120 கோடி மக்களின் சுதந்திரம்


220px-Waving_Indian_Flag_At_Red_Fort

120 கோடி மக்களின் சுதந்திரம்

1972ல் எங்கள் பள்ளியில் சுதந்திர தின வெள்ளிவிழாக் கொண்டாட்டம் நடைபெற்றது. சிறப்புப் பேச்சாளர் யாரையும் அழைக்காமல் பேச்சுப் போட்டியில் வெற்றி பெற்ற என்னையே பேச வைத்து விட்டார்கள். அப்போதெல்லாம் மிகவும் சிறுவனான எனக்கு அம்மாவின் எழுத்துகள் வழியே தான் பேசும் விஷயம் கிடைக்கும். பலரும் அந்தப் பேச்சை மிகவும் பாராட்டினார்கள். ஜெய் ஹிந்த் என்று நான் முடித்த போது பள்ளியே அதிர்ந்தது.

சுயபுராணம் பாட இதை எழுதவில்லை. என் வயதுக்காரர்கள் சுதந்திரத்தின் மகத்துவம் அதை அடையப் பல பெரியவர்கள் செய்த தியாகங்கள் குறித்த விழிப்புணர்வுடன் இருந்தோம். சுதந்திரப் போராட்டத்தைக் கண்ட பல பெரிசுகள் அப்போது எங்களுக்கு அறிவுரை கூறிய காலம்.

இன்று சுதந்திரத்தின் இரண்டு முக்கியமான பரிமாணங்கள் குறித்த விழிப்புணர்வு இல்லை.

ஒன்று நாம் வலிமையாக இருக்கிறோமா? இரண்டு நாம் சுதந்திரமாக சிந்திக்கிறோமா?

நாட்டின் வலிமை ராணுவ பலத்தில் மட்டுமில்லை. நாடு – நம் மண் இதை நாம் காப்போம் – இதற்குப் பெருமை சேர்க்கும் பணிகளை நாம் எடுப்போம் என்னும் புரிதல் இல்லை. விளையாட்டு, விஞ்ஞான தொழில் நுட்பத் துறை இவற்றில் நாம் நம் நாட்டைத் தலை நிமிர்ந்து நிற்கத் தேவையான கல்வியும் ஆய்வுத்திறனும் உள்ள மாணவர்களை வளர்க்கிறோமா? ஆய்வு செய்யும் மாணாக்கருக்கு நல்ல ஊக்கம் தருகிறோமா என்னும் கேள்விகள் நீள்கின்றன. விளையாட்டில் உலக கவனம் பெறுவது பின்னால். முதலில் நாம் விளையாட்டால் மனமும் உடலும் நலம் பெறும் இளைய தலைமுறையை உருவாக்குகிறோமா என்னும் கேள்வி பிரம்மாண்டமாக நிற்கிறது.

தேச பக்தி என்னும் உணர்ச்சிமயமான பேச்சுகள் வறண்டவை. நேசிப்பவர் அதற்காக எதாவது செய்தாக வேண்டும். ஒரு வலிமையான தலைமுறை உருவாவதே முக்கியப் பணியாக இருக்கும்.நாட்டின் அறிவுவளத்துக்கு, பொருளாதார பலத்துக்கு அடிப்படையானது நல்ல கல்வித் திறனும் நுட்ப அறிவும் கொண்ட ஒரு தலைமுறை உருவாவதே தேசத்துக்கு நாம் செய்யும் தொண்டு. அவர்கள் நாட்டுக்குத் தானே பெருமை சேர்ப்பார்கள். நாம் வலிமையை எல்லாத் துறையிலும் காட்ட வேண்டும்.

இரண்டாவது கேள்வி நாம் சுதந்திரமாக சிந்திக்கப் பழக்கப் பட்டிருக்கிறோமா?

மொழி மாநில அடிப்படையில் நாம் துண்டு துண்டாகப் போராடுகிறவர்களாகவும் மண்ணின் பண்பாட்டில் இருந்து தன்னைப் பிரித்துக் காணும் மனப்பாங்குள்ளவர்களாகவுமே பழக்கப் படுத்தப் பட்டுள்ளோம். ஆந்திராவில் ஒரே மொழி பேசுவோரே இப்போது பிளவு பட்டு நிற்பது கவலைக்குரியது.

இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பொதுப் பண்பாடு குடும்ப வாழ்வுக்குத் தரும் முக்கியத்துவமும் தன் மண்ணைப் பற்றிய பெருமிதமும். இதன் கசப்பான மறு பக்கம் பெண்ணடிமையும் ஜாதி அல்லது மத வெறியும்.

இதில் ஒரு குறிப்பிட்ட மொழி பேசும் மாநிலம் விதி விலக்காக மேலானதோ கீழானதோ அல்ல.

நம் குறைகளை ஒப்புக் கொண்டு அவற்றைத் தாண்டி சிந்திப்பதில் துவங்கி அவற்றை நீக்கும் நிலைக்கு உயர வேண்டிய காலம் இது.

சந்தைப் பொருளாதாரம் என்னும் புதிய சவாலை நாம் எதிர்கொள்கிறோம். ஒருவரின் நுகர்வு இப்போது உலக அளவில் முடிவாகி எல்லா நாடுகளையும் ஆக்கிரமித்து நுகரும் கலாச்சாரம் என்னும் புதிய வாழ்க்கை முறையை நோக்கி உலகம் வலுக்கட்டாயமாகத் தள்ளப்படும் காலகட்டம் இது.

தேவையான அளவு நுகர்வு எளிய வாழ்வு என்னும் பின்னணி இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் எல்லா நாடுகளிலுமே காணக் கூடியது. நாம் உலகைப் பொருளாதாரத் துறையில் வெல்லும் லட்சியத்தைக் கொண்டால் உள் நாட்டில் தேவையற்ற நுகர்வை மட்டுப் படுத்தி நாம் விற்கக் கூடியவற்றை உற்பத்தி செய்வதில் அந்தப் பணம் மூலதனமாக வேண்டும்.

ஜனநாயகம் என்னும் பெரிய வரம் நமக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. இது அண்டை நாடுகளிலோ சீனாவிலோ கிடையாது. பெயரளவில் தான் அங்கே ஜனநாயகமும் மனித உரிமைகளும்.

இந்த நாட்டின் பலம் இந்த ஜனநாயகம். இதை முதலில் ஊழல், மதவெறி ஜாதி வெறி, மற்றும் பெண்ணடிமை செய்யும் வெறி இவற்றிலிருந்து நான் காப்பாற்றுவேன் என்று இளைஞர்கள் சிந்திக்கத் துவங்க வேண்டும். அதற்குக் கல்வித் திட்டமும் ஆசிரியர்களும் கை கொடுக்க வேண்டும்.

இந்தியாவின் வரைபடம் மட்டுமல்ல இந்தியா. இந்திய மக்களின் ஒன்று பட்ட முகமே இந்தியா.

(image courtesy wiki)

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged , , , , | Leave a comment

புகைப்படக் கலையின் பொற்காலம்


புகைப்படக் கலையின் பொற்காலம்

கடந்த இருபது ஆண்டுகளை அதுவும் குறிப்பாகக் கடந்த பத்தாண்டுகளை புகைப்படக் கலையில் பொற்காலம் என்றே நாம் கூற வேண்டும். தொழில் நுட்பம் வளர்ந்ததே முக்கிய காரணம்.

முதலில் கலை என்றால் என்ன என்பது பற்றிய தெளிவு எனக்கு இருக்கிறதா என்று பார்ப்போம். ஒரு கேள்விக் குறி இருக்கிறது. கேலிச் சித்திரம் வரைபவர் நினைத்தால் அது காதாக மாறும். காந்தியடிகளாக மாறலாம். ஒரு முகத்தின் பக்கவாட்டுத் தோற்றமாகலாம். சுமையைத் தூக்க முடியாமல் திணறும் ஒரு தொழிலாளியின் மேலே உள்ள பெரிய சுமையாக மாறலாம். இப்படிப் பல கேலிச் சித்திரங்களை நாம் ரசிக்கிறோம். அப்படி வரைவது ஒரு பெரிய கலை. அதாவது கற்பனையால் ஒரு கேள்விக் குறியைப் பல வடிவங்களில் பல பொருளுணர்த்துவதாக உருவாக்கும் கற்பனை அடிப்படையாகிறது. கற்பனையைத் தவிர அதைப் பகிரும் ஆர்வம் அதுவும் கலையின் மற்றொரு பக்கம் இல்லையா. இதற்கெல்லாம் மேல் அது ஒரு எண்ணத்தைப் பகிர்கிறது. அது வருத்தமான அல்லது புதிரான பகிர்வாக இருக்கலாம். அது பார்வையாளனுக்கு போதனை ஏதும் சொல்லாமல் ஒரு பகிர்தலால் அவனது ரசனைக்கு விருந்தாக அமைகிறது. அல்லது சிந்தனையைத் தூண்டுகிறது. வணிக நோக்குடன் அவனை சில்லறையான அல்லது மட்டமான ரசனைக்கு இழுக்காமல் கலையாகவே நிற்கிறது. தரமான படைப்பாகவே நிமிர்ந்து நிற்கியது. மேலும் பலர் ரசிக்கவும் அந்தத் துறையில் ஒரு கலைஞராக உருவாகவும் ஈர்க்கிறது. இந்த அம்சங்கள் உள்ளவற்றையே நாம் கலை என்று குறிப்பிடலாம்.

ஏன் இந்த அளவு கலை பற்றி ஒரு சுயவிளக்கம் என்றால் சினிமா வியாபாரத்தில் உள்ள எல்லோருமே தங்களையும் பிற பணியாளர்கள் அல்லது வியாபாரிகள் எல்லோரையுமே கலைஞர்கள் என்று குறிப்பிட்டுக் கொள்வதால் கலை என்றால் மிக மட்டமான மலிந்த ஒன்று ஆகி விட்டது.

மறுபடி புகைப்படக் கலைக்கு வருவோம். புகைப்படக் கலையை தொழில் நுட்பம் தூக்கி விட்டது. ஒரு காலத்தில் புகைப்படக் காமிரா, பிலிம் மற்றும் அதை புகைப்படமாக்கும் ஸ்டூடியோ எல்லாமே அதிக செலவு பிடிப்பவை. எண்ணிக்கையில் குறைந்தவை இப்படி இருந்தன இல்லையா? அப்போது ஒருவர் புகைப்படக் கலைஞராக வேண்டுமென்றால் நகரங்களில் இருக்க வேண்டும். குறைந்த பட்ச பொருளாதார வசதி உள்ளவராகவும் இருக்க வேண்டும். அவர் தனது புகைப்படங்களை பத்திரிக்கையில் வெளியிடுவது சிரமம். அவர்களே ரிப்போர்டர் காமிராமேன் எல்லோரையும் வேலைக்கு வைத்திருப்பார்கள். ஆனால் இன்று ஒரு கைபேசியின் காமிராவில் நாம் புகைப் படம் எடுக்கலாம். அதை சமூக வலைத் தளங்கள் மூலமாகப் பகிரலாம்.

இந்த இடத்தில் நாம் கவனிக்க வேண்டியது ஒரு கைபேசியின் காமிரா ‘தொழில் ரீதியான’ (professional) புகைப்படக் கலைக்குப் போதாது என்பதே. ஆர்வத்தை வளர்த்துக் கொள்ள கைபேசி போதுமானது. அவ்வளவே. இருந்தாலும் அந்தக்காலத்தில் இருந்த தொழில்ரீதியான காமிரா கூட மின்னணுவின் துல்லியம் இல்லாததே.

புகைப்படங்கள் வரலாற்றுக்கான ஆவணங்களாகின்றன. அந்தக் காலச் சென்னை என்று புகைப்படங்களைப் பார்க்கும் போது பல விஷயங்கள் சேர்ந்து நம் கவனத்துக்கு வருகின்றன இல்லையா?

தலைவர்களின் சந்திப்புகள் பற்றிய புகைப்படம் அதில் உள்ள அத்தனை தலைவர்களின் செயல்கள், பேச்சுகள் அனைத்தையும் நாம் நினைவு கூர வைக்கின்றன.

புகைப்படக் கலையின் மிகப் பெரிய உதவி அது எல்லாத் துறைகளுக்கும் பயனுள்ளதே. காவல் துறையோ, கட்டிட வியாபாரமோ, அரசியலோ, கல்வியில் மருத்துவம் அல்லது பொறியியலோ எதுவானாலும் புகைப்படங்கள் ஆவணங்களாக உதவுகின்றன. ஆதாரங்களாக – காட்சி வடிவில் பேசும் நிழல் படைப்புகளாக நிற்கின்றன.

2._Feeling-a-moment_small
சுற்றுச் சூழல் ஆர்வலர்களுக்குப் புகைப்படங்கள் மிக முக்கியமானவை. நாம் மேலே காணும் இந்தப் புகைப்படம் சரிதா என்னும் இளைஞரால் எடுக்கப் பட்டது. வெளிச்சம், இயற்கைச் சூழல் மற்றும் அதிக நடமாட்டமில்லாத நேரம் இப்படிக் காத்திருந்து அவர் எடுத்த புகைப்படம் இது. இத்தகைய படங்கள் இயற்கையை, விலங்குகளை, சுற்றுச் சூழலைக் காக்கும் பணியில் ஆர்வமுள்ள யாருக்கும் மிகுந்த பயனுள்ளவை.

இன்று புகைப்படக் கலையில் வயது வேறுபாடின்றி ஆர்வமாய் ஈடுபட்டுக் கற்பவர்கள் அனேகர். அவர்கள் அனைவருக்கும் நிறையவே வாய்ப்புகளும், களங்களும் காத்திருக்கின்றன.

(Image courtesy:http://www.shariblog.com/2012/11/featuring-the-work-of-saritha-dattatreya/)

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged | Leave a comment

டாக்டர் முத்துலட்சுமியின் பெரு வாழ்வு


29sld7

டாக்டர் முத்துலட்சுமியின் பெரு வாழ்வு

சென்னையில் அடையாறில் இருந்து திருவான்மியூர் செல்லும் முக்கிய சாலைக்கு டாக்டர் முத்துலட்சுமி சாலை என்று பெயர். திருவான்மியூரில் இருக்கும் எனக்கே அவரது அரிய பணி இத்தனை நாளாகத் தெரியாது.

தமிழ் ஹிந்து நாளிதழில் 10.8.2014 அன்று வெளியான பி.ஏ.கிருஷ்ணனின் நூல் மதிப்புரை அவரது சுயசரிதை நூல் பற்றியது. அதில் அவர் செய்துள்ள பல அரிய பணிகளை நாம் காண்கிறோம்.

சென்ற நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் பெண்களின் நிலை எப்படி இருந்திருக்கும் என்பதை இன்னும் பெண்ணுரிமை பற்றிய தெளிவில்லாத ஆணாதிக்கம் மிக்க சூழலை வைத்தே நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

1912ல் டாக்டர் முத்துலட்சுமி முதல் பெண் மருத்துவராகத் தேர்வு பெற்றது முதல் பெண்களின் உடல் நலம் மற்றும் குழந்தைகளின் மரணம் இவற்றை பற்றிக் கவலை கொண்டவராகப் பல பணிகளை மேற் கொண்டார். சிறு வயதில் பெண்களுக்குத் திருமணம் செய்வது மிகப் பெரிய பாரம்பரியமாகக் கொண்டாடப் பட்ட காலம். பருவமெய்துவது என்பது குழந்தை பிறப்புக்குத் தயார் என்று தவறாக, பல நூற்றாண்டுகளாக நம்பட்ட காலம். அதன் விளைவாகத் தான் உடல் வலுவில்லாத குழந்தைகள் பிறந்து மரித்ததும். 10ல் 6 குழந்தைகள் மரித்துவிடும் காலம் அது. குழந்தை மரணத்துக்குப் பெண் சுகாதாரம், பொது சுகாதார விழிப்புணர்வு இவை இரண்டும் அடிப்படையானவை என்பதை அவர் சமூகத்துக்குப் புரிய வைத்தார். தேவதாசி முறையை ஒழிக்கக் குரல் கொடுத்தார்.

அடையாறில் அவ்வை இல்லம் என்னும் விடுதியுடன் கூடிய பெண் குழ்ந்தைகளுக்கான உயர்நிலைப்பள்ளி இருக்கிறது. இதில் ஆதரவில்லாத பெண் குழந்தைகள் படித்து தன் காலில் நிற்கும் எதிர்காலத்துக்கான அடிப்படைக் கல்வியைப் பெறுகிறார்கள். அடையாறு புற்று நோய் மருத்துவமனையைத் தோற்றுவித்ததும் சுப்புலட்சுமி அம்மா அவர்களே.

அவர் இந்தப் பணிகளை மேற்கொண்டது மட்டுமல்ல, சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் செயற்பட்டவர். அவர் காலத்தில் பெண் படிப்பதே பெரிய சவால். சட்டமன்ற உறுப்பினராவது இயலாத காரியம். அவரது கல்வியும், வலுமையான ஆளுமையுமே இந்த சாதனைக்குக் காரணம்.

இப்படிப் பட்ட ஆளுமைகள் பெண்கள் நடுவே இன்று கூட மிகவும் குறைவானவர்களே. அதனால் தான் பெண்ணுரிமை இன்னும் எட்டாக் கனியாயிருக்கிறது. பாலியல் வன்முறை மிகுந்து இருக்கிறது.

அவர் பற்றி நாம் அறிந்து கொள்ள உதவிய பி.ஏ.கிருஷ்ணன் மற்றும் ஹிந்து நாளிதழுக்கு நன்றி. அவர் புகழ் என்றும் நிலைக்கும்.

(image courtesy:rediff.com)

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged | Leave a comment

தடங்கள்


5363848-two-rural-roads
தடங்கள்
சத்யானந்தன்

நகரின்

தடங்கள் அனேகமாய்

பராமரிப்பில் மேம்பாட்டில்

ஒன்று அடைபட

ஒன்று திறக்கும்

காத்திருப்பின்

கடுமைக்கு

வழிமறிப்பே

குப்பையின்

எதிர்வினை

சுதந்திர வேட்கை

அடிக்கடி

சாக்கடைக்குள்

பீறிட்டெழும்

மண் வாசனை

நெல் மணம்

மாங்குயிலின் கூவல்

தும்பி தேன்சிட்டு

என்னுடன் கோலத்தில்

புள்ளிகளாய்

இருந்த காலத்தின்

தடம்

மங்கலாய் மிளிர்ந்து

மறையும்

நகரம் நீங்கிச்

செல்லக் காணிக்கை

தந்தாலே

நெடுஞ்சாலை

அனுமதிக்கும்

ஆளுயரச் சக்கரங்கள்

விரையும் வாகன

வீச்சிலும் தென்படும்

கோடுகள் இல்லாப் புள்ளிகள்

மட்டும்

காய்ந்த மண் நெடுகத்

தடமே இல்லை

அரியதாய் எங்கோ

ஈர மண்

அதுவும் சுமக்கும்

டிராக்டரின் தடம்

(image courtesy:123rf.com)

Posted in கவிதை | Tagged | Leave a comment