கேகேகேயும் நானும்-3


kkk

கேகேகேயும் நானும்-3

எனக்குக் கார் சம்பந்தமாக இரண்டே இரண்டு விஷயங்கள் தான் தெரியும். கார் சாவியில் ஒரு பூட்டின் படம் பூட்டிய நிலையில் இருக்கும் அதை அழுத்தினால் கார் கதவுகள் மூடிக் கொள்ளும். ஒரு பூட்டின் கொக்கி மூஞ்சியைத் திருப்பிக் கொண்டிருப்பதைப் போல் ஒரு படம் இருக்கும். அதை அழுத்தினால் காரின் கதவுகள் திறக்கும். என் மகன் கார் வாங்க முடிவு செய்த நேரம் நான் என் இரு சக்கரத்தைத் தானமாகக் கொடுத்து விட்டேன். இந்தியாவில் குறிப்பாகத் தமிழ் நாட்டில் ஐரோப்பிய அமெரிக்க முறை + இந்திய முறை என இரண்டு முறைகளையும் சேர்த்து ஒரு புதிய போக்குவரத்துத் திட்டம் செயற்படுகிறது. அதாவது இந்திய முறைப்படி சாலையின் இடது பக்கமும் அமெரிக்க முறைப்படி சாலையின் வலது பக்கமும் இரண்டுபக்கமுமே வண்டிகள் ஓடுகின்றன. இந்த சுதந்திரப் போக்குவரத்தை உத்தேசித்தே எனக்கு இன்னும் இந்த இரண்டு விஷயங்களைத் தாண்டிக் காரைப் பற்றி ஏதுமறியும் ஆவல் பிறக்கவே இல்லை.

சரி விஷயத்துக்கு வருவோம். என் மகன் எதையோ தேடினானே உதவி செய்யலாமே என்று இரண்டு மாடி இறங்கி காரைத் திறந்து கொண்டிருந்தேன். கேகேகே. “என்னாப்பா இந்த சண்டேயிலேயிருந்து டிரைவிங் கிளாஸ் போறியா?”

“கேகேகே வாழ்க்கை ஒரு சக்கரம்கிறது ஏற்கனவே தெரியும். நாலு சக்கரம் தான் இப்போ வாழ்க்கையின் மையமிங்கிறது இப்பத்தான் தெரியும். அதான் ஒண்ணும் உற்சாகமா இல்லே” என்றேன்.

“உங்க வீட்டுல அவுங்க கத்துக்கிட்டாங்களாப்பா?’

“கத்துக்கிட்டா… லைஸன்ஸ் கூட வாங்கினா….. ஆன ஓட்டுற கான்ஃபிடன்ஸ் இல்லியே…”

“நீங்களெல்லாம் அவுங்களுக்கு ஓட்ட டைம் கொடுத்தாத்தானேப்பா,,,,,” என்று ‘ஸ்டிராங்க் காஃப்பிக்கடன் தீர்க்கும் விதமாகப் பேசினான் அவன். ‘

காரின் கதவைச் சார்த்தி விட்டேன். அவன் மேலே வருகிறானா வரமாட்டானா என்பது போலப் பார்த்தேன்.

என் சைகைகளைக் கண்டுகொள்ளாமல் “ஒரு போராளிக்கி சொந்த வாழ்க்கைன்னு ஒண்ணு இருக்கலாமா கூடாதா?” என்றான்.

‘ஆளுக்கு ஆள் அது மாறும். ஊருக்கு ஊர் மாறும் ”

“இது ஒரு சோகக் கதைப்பா…” என்றபடி இன்று வெளிவந்த திணமணிக் கதிர் பத்திரிக்கையின் ஆறாம் பக்கத்தை எடுத்துக் காட்டினான். ஐரோம் சானு சர்மிளா மிசோரத்தில் ராணுவத்தின் வன்முறை மற்றும் மனித உரிமை மீறலை எதிர்த்து 15 ஆண்டுகளாக உண்ணாவிரதம் இருப்பவர். அவருக்கு காவல்துறை வலுக்கட்டாயமாக மூக்கு வழி திரவ உணவை வழங்கி அவரது உயிரைக் காப்பாற்றி வருகிறது.

‘தெரியும்ப்பா அவுங்க 15 வருஷமாப் போராடிக்கிட்டி வர்றாங்க….”

“இப்போ அவுங்க தன் சொந்த வாழ்க்கைன்னு ஒண்ணை அமைச்சுக்கறத்துக்காகப் போறாடறாங்க…”

“அப்படீன்னா…”

“அவங்க ஒருத்தரைக் காதலிக்கறாங்க. திருமணம் செய்து கொள்ள விரும்பறாங்க. ஆனால் அவங்களோட ஆதரவாளர்கள் அவங்களை அனுமதிக்கலே…”

‘அவங்க எதுக்கு ஆதரவாளர்களோட அனுமதியைக் கேக்கணும்?”

‘உனக்குக் கதையே புரியலே. டெஸ்மாண்ட் அப்பிடின்னு ஒருத்தர் ஊரு இங்கிலாந்து ஆனா இந்திய வம்சாவளிக்காரர்தான் அவர். 2010ல் இந்தியா வந்தவர் அவங்க மேலே காதல் வயப்பட்டுத் தன் காதலைத் தெரிவிச்சு அதை ஷர்மிளா ஏத்துக்கிட்டாங்க. ஆனா ஷர்மிளாவைச் சுத்தி இருக்கிற ஆதரவாளரெல்லாம் அவரோடத் தகறாருப் பண்ணி டெஸ்மாண்டை போலீஸ் ஸ்டேஷன் வரைக் கொண்டுபோயிட்டாங்க”

“இந்த அம்மா ராணுவத்தையே எதிர்க்கிறவங்க இவங்களை எதிர்க்கக் கூடாதா?”

“முடியலியே. டெஸ்மாண்ட் படம் ஒரு அட்டைப் பெட்டியில் ஒட்டப்பட்டு அதில் “ஐ லவ் யூ” ன்னு எழுதியிருக்கு.. இதுதான் ஷர்மிளா அதிகப் பட்சம் செய்ய முடிஞ்சது”

“தனிமனிதப் போராட்டமா இல்லாம கட்சின்னு கொண்டுபோயிருந்தாங்கன்னு வையி… அவங்க குடும்பமும் கட்சியும் வேறே இல்லேன்னு மக்களே கொண்டாடி இருப்பாங்க.. பாவம் ஷர்மிளா அப்பாவிதான்”

Posted in நகைச்சுவை | Tagged , , , | Leave a comment

கேகேகேயும் நானும்- 2


kkk

கேகேகேயும் நானும்- 2

காலையில் செய்தித்தாள் வாங்கும் கடையிலேயே சவரத்துக்கான ‘ப்ளேட்’ வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்று நேற்று மாலை தள்ளிப் போட்ட வேலை காலையில் செய்தித்தாள் வாங்கும் போது மறந்து போனது. மறுபடி அதே கடைக்குப் போக வேண்டியது தான். கேகேகே தனது நடைப்பயிற்சியை முடித்து விட்டு வேர்க்க விறுவிறுக்கப் போய்க் கொண்டிருந்தான். என்னைக் கேள்விக் கணைகளால் தாக்குமளவு அவன் தெம்பாக இல்லை என்பதால் நான் உற்சாகமானேன் ” என்னப்பா? வியர்வையிலேயே குளிச்சிட்டே போலிருக்கு” “தட் இஸ் வெரி ஹெல்தி – நீராவிக் குளியல் மாதிரி” அடையாருக்கே இயல்பான ஆங்கிலம் கலந்து பேசும் மாண்பை அவன் சக நடைபயணிகளிடமிருந்தே பெற்றிருக்க வேண்டும். ” டைம்ஸ் படி. பேஜ் நம்பர் 12.. அப்பறம் பேசறேன்” என்றபடி என்னைக் கடந்து போனான். ‘பிளேட்’ விவகாரத்தால் நான் காலையில் தினசரியைப் படிக்காமலேயே அதைப் பையில் அடைத்துக் கொண்டு அலுவலகம் கிளம்பினேன். பேருந்தில் செய்திப்பத்திரிக்கையை பந்தாவுக்காகப் பிரித்து வைக்கலாமே ஒழிய (இருக்கை கிடைத்தால்) வாசிக்க முடியாது. காற்றும் கூட்ட நெரிசலும் தடை செய்யும். மீறிப் படித்தால் பக்கத்து இருக்கைக்காரர் “படிச்சிட்டீங்களா?” என்றபடியே பிடுங்கிக் கொள்ளுவார்.

மதிய உணவுக்குப் பின் இணையத்தில் எதையோ தேடிக் கொண்டிருந்தவனுக்கு கேகேகே கைபேசியில் “என்னப்பா படிச்சியா?” என்றதும் தான் பைக்குள் உள்ள காலையிதழ் வெளியில் வராதது நினைவுக்கு வந்தது. “இரு படிச்சிட்டுக் கூப்புடறேன்”

“கேகேகே. அலிபூர் வெடி குண்டு வழக்குன்னு போட்டிருந்தாங்களே அதானே. ”

“அது மட்டும் தானா? நீ அதுலே வேறே எதுவுமே படிக்கலே?’

“அரவிந்தர் பத்தின டிராமான்னு போட்டிருந்தாங்க’

“சத்யா…பிரத்யா பாசுன்னு ஒரு மினிஸ்டரே அரவிந்தரைப்பத்தி சர்ச்சையா எழுதியிருக்காருன்னா வேறே எதோ பேசறியே”

“அரவிந்தர் மீதான வழக்கிலே அவரோட ”சிவில் சர்வீஸ் பேட்ச்மேட்’ டே ஜட்ஜா இருந்ததாரு. விடுதலைக்கி உதவினாருங்கிறதா?”

” ஒருவழியா விஷயத்தைப் பிடிச்சிக்கிட்டியே”

“உன்னைமாதிரி ஸ்பீட் வருமா கேகேகே. ஆனா நீ ஜட்ஜ்ஜா இல்லை அட்லீஸ்ட் ஒரு ஆதார் கார்டு அதிகாரியா இருந்திருந்தின்னா எனக்கு பிரயோசனமா இருந்திருக்கும்:”

” நீ இன்னும் வாங்கலியாக்கும். ஊரே வாங்கியாச்சு”

“முயற்சியில் சற்றும் மனம் தளராம மூணாந்தரம் போயிட்டு வந்தேன்பா”

“அரவிந்தரு சுதந்திரப் போராட்டத்திலேருந்து ஓடிட்டாரு… அவரோட ஒண்ணா ஜெயிலுக்குப் போனவங்க நீ சுயநலவாதின்னு வசனம் பேசுற மாதிரியெல்லாம் “போமா” நாடகத்துல வருதாம்ப்ப்பா”

“நமக்குத்தான் பெங்காலி தெரியாதேப்பா.. என்ன புரியப்போவுது?”

“அரவிந்தரக் கூட விட்டுவைக்க மாட்டங்களாப்பா?”

“ஏன் தமிழ் நாடு மாதிரி அங்கேயும் பஞ்சாயத்து வச்சி ‘இனி எழுத மாட்டேன்னு’ எழுதி வாங்கிக்கணுமா? இல்லே அரவிந்தரப்பத்தி யாருமே விவாதிக்கக் கூடாதா?”

“அவரு ஞானி இல்லையா?”

“இருக்கலாம். ஓடிப்போறத்துக்கும் போன இடத்தில் ஞானியாகரத்துக்கும் அதைப்பத்தி நாடகம் போடறத்துக்கும் உரிமை இருக்கு”

(ஸார் இந்த மாசம் எனக்கு ரிடையர்மெண்ட் – ஹாப்பி ரிடையர்டு லைஃப் மேடம்)

“என்னப்பா என்ன ஸ்வீட்?”

“போன்லே மோப்பம் புடிக்கிற ஆப்ஸ் வந்தாச்சா? என்சாய்”

“செத்தவங்களைப் பத்தியே பேசக் கூடாது. அதுவும் அவரு”

“பேசக்கூடாது லிஸ்ட்டைப் புரிஞ்சுக்கிட்டே ஜாதித்தலைவனா ஆயிடு – பெரிய லட்டு. முதல்லே அதை முடிக்கிறேன்” என்று பேச்சை முடித்தேன்.

Posted in நகைச்சுவை | Tagged , , , | Leave a comment

கேகேகேயும் நானும் -1


kkk

கேகேகேயும் நானும் -1

“சிறிய கள் பெறுமின் எமக்கீயுமன்னே
பெரிய கள் பெறுமின் பகிர்ந்துமன்னே”

தமிழ் வாத்தியார் இதன் பொருளை விளக்கி மேலே செல்லவேயில்லை. அது இலக்கண வகுப்பு.” கள் குடிக்கிறது தப்பா சரியா ஐயா?” என்று எழுந்துவிட்டான் கேசவன். அவனது அப்பா பெயர் கா.கைலாசம். ஆங்கிலத்தில் அவன் KKK. ஆனால் வகுப்பில் அதற்கு வேறு விரிவு வைத்திருந்தோம். கேள்வி கேட்கும் கேசவன். அன்று தமிழைய்யா அவனுடன் தனிமையில் போராடினார். இறுதியில் “பண்பாடு காலத்துக்குக் காலம் மாறும்” என்று சொல்லித் தப்பித்தார். நானும் அதன் பிறகு சுமார் 20 வருடங்களுக்கு முன்வரை அவனிடமிருந்து தப்பித்திருந்தேன். ஒரு நாள் பல்லவன் வண்டியில் பகலெல்லாம் நசுங்கு பட்டு இரவு ஒன்பது மணிக்கு அம்மா வீட்டில் நுழைந்தால் “டேய் கேகேகே வந்திருக்காண்டா” என்றார் என் அம்மா நான் செருப்பைக் கழற்றும் முன். அப்படியே திரும்பி ஓடும் அளவு விவரமானவன் தான் நான். அன்று களைப்பையும் மீறி ஓடியிருப்பேன். டக்கென்று வாயிலுக்கு வந்து என் கையைப் பிடித்துக் கொண்டான்”வா பாஸ். டீச்சர் இம்புட்டு நேரம் உன்னைப் பத்தித்தான் பேசிக்கிட்டிருந்தாங்க” .விதிவலியது.

நிகழ் காலத்துக்கு வருவோம். அவன் திருவான்மியூரில் தனது (தகவல் தொழில்நுட்ப வேலையிலுள்ள) மகனுடன் குடி வந்ததுமே என்னைச் சந்தித்து நலம் விசாரித்துத் தான் வேலையை விட்ட விவரமும் சொல்லி சுமார் நூறு கேள்விகள் கேட்டான். அதில் 98 கேள்விகள் என் குழந்தைகள் பற்றியவை. 99வது கேள்வி என் மனைவியுடன் “இவுரு ரொம்பக் கோவக்காரராச்சே. எப்படிம்மா காலம் தள்ளுறீங்க?” இப்படியாக வந்தவுடன் காபி மற்றும் “அண்ணே” என்னும் வரவேற்புக்கு வழி செய்து கொண்டான். 100ம் கேள்வியில் நான் அம்பிகாபதி போல ஒரு தவறு செய்து விட்டேன்.

“இப்பமெல்லாம் எழுதுறது இல்லியா?”

“எழுதுறேன். இணையத்தில் மட்டும் தான்”

என் இணைய தளம் பற்றிய துணைக் கேள்விகளுக்கு பதிலளித்ததும் நானே. இதன் பின் விளைவுகளை நான் தீர்க்கதரிசிக்கவே இல்லை.

நேற்று மாலை அலுவலகம் முடிந்து வழக்கம் போல ஜெயந்தி திரையங்கரத்துக்கு அருகில் உள்ள ‘சிக்னல்” அருகே இறங்கிக் கொண்டேன். அங்கே வண்டிகள் நகர மேலும் 10 நிமிடமாகும் அதற்குள் பொடி நடையாய் காய்கறி வாங்கப் பழமுதிர் வரை போய்விடலாம். அப்படிப் போகும் போது தான் உள்ளூர்க்காரனின் மேன்மை பிடிபடும். நடைபாதையில் ஏறி குறுக்கே கடை வந்தால் இறங்கி மறிக்கும் இருசக்கரவாகனத்துக்குள் முதுகுப்பை அகப்படாமல் தப்பித்து இறுதியில் ‘சிக்னல்’ அருகே இடிபடும் கும்பலில் புகுந்து புறப்படும் லாகவம் என்னை ஒப்பிட வெளியூர்க்காரர்களுக்கு வரவே வராது.

இந்த சாகசங்களை நான் நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கும் போது ” ஏம்பா… சத்யா ” அவன் தான். என்னைப் புனைபெயரில் கூப்பிடும் போது அதில் கிண்டல் உண்டு. அப்பாவியாக முகத்தை வைத்திருப்பதே அவனது திறமை.

“காட்டன் ஹவுஸிலிருந்தும் ஹாட் சிப்ஸிலிருந்தும் எங்களைத் தள்ளிக் கொண்டு போகிறவர்களைப் பொருட்படுத்தாமல் “என்னப்பா நேத்திக் காலையிலே ‘வாக்கிங்க்’ முடிச்சிட்டு வந்தா அண்ணி சொல்லுறாங்க நீ திருச்சிக்கிப் போனியாமே?”

அதனாலென்ன என்பதைப் போல் பார்த்தேன்.

‘டீச்சர் எப்பிடி இருக்காங்க?”

வெறுமனே தலையாட்டினேன்.
“வாப்பா பேசிக்கிட்டே போவுலாம். இங்கிட்டு ஒரே நெரிசலா இருக்கு” என்று என் வழி இன்று தனிவழியல்ல என்று ஆக்கிவிட்டான்.

“ஏம்பா… ஜெயகாந்தனைப் பத்தி நெறயவே எளுதியிருக்கியே. அம்புட்டு வாசிச்சிருக்கியா?”

வெறுமனே தலையாட்டினேன்.

“டீச்சரு அப்பமெல்லாம் அவுரு பத்தி சொல்லியிருக்காங்க. அவுங்களும் ரொம்ப வருத்தப் பட்டாங்களோ?”

அம்மா ஏன் என்னை விசாரிக்கவே இல்லை என்று எனக்குளேயே கேள்வி அரிக்கிறது. அன்பு நண்பன் அண்ணன் லப்பை கூடவா மறந்து விட்டார். அவரும் தொலைபேசியில் கூட விசாரிக்கவில்லை. கேகேகேவுக்கு மட்டும் எக்குத்தப்பாக விசாரிக்க எதாவது இருக்கிறது.

அதற்குள் அவனது கைபேசி ஒலித்தது. “டீச்சரு மவன் எழுத்தாளரு சத்யானந்தனோடதாம்மா இருக்கேன்.கொடுக்காப்புள்ளி இங்கிட்டும் கிடைக்கிதும்மா. வாங்கிப்புட்டேன்.. நான் அவன் தோளில் தட்டிக் கையை அசைத்து விடை பெற்றேன்.

கேகேகேயின் கேள்விகளிலிடமிருந்து தற்காலிக விடுதலை.

(என் முதல் கேலிச்சித்திரம் என்று இதைக் கொள்ளலாம்)

Posted in நகைச்சுவை | Tagged , | Leave a comment

சென்னையில் ஜெயகாந்தனுக்கு நினைவஞ்சலி


2015-04-18 20.12.23

19.4.2015 திண்ணை இதழில் வெளியானது.

சென்னையில் ஜெயகாந்தனுக்கு நினைவஞ்சலி

18.4.2015 சனிக்கிழமை வடபழனி பேருந்து நிலையம் எதிரில் ஆர்கேவி அரங்கம் என்னும் “ப்ரிவியூ தியேட்டரில்” ஜெயகாந்தனுக்கு நினைவில் நிற்கும்படியான ஒரு அஞ்சலிக் கூட்டம் நடைபெற்றது.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் மற்றும் கேகே நகரின் ‘டிஸ்கவரி புக் பேலஸ்’ ஏற்பாடு செய்திருந்த நிகழ்ச்சி. கவிதா பப்ளிகேஷன்ஸ் சொக்கலிங்கம் ஜெயகாந்தனின் சிறுகதைகளைத் தொகுத்து வெளியிடத் தாம் மேற்கொண்ட முயற்சிகளையும் அவருடன் பழகிய நாட்களின் நினைவுகளையும் பகிர்ந்து கொண்டார். சா.கந்தசாமி சாகித்ய அகாதமியில் ஏழு ஆண்டுகள் முயன்று ஜெயகாந்தன் மீது ஆவணப்படம் தயாரிப்பதில் தாம் வெற்றி கண்டதைக் குறிப்பிட்டு ஜெகே பள்ளிக் கல்வி இல்லாமல் படித்தும் வாழ்க்கையிலிருந்து நிறையவே கற்றுத் தேர்ந்தவர் என்பதைச் சுட்டிக் காட்டினார். ரவி சுப்ரமணியம் இளையராஜாவின் தயாரிப்பாக ஜெகேவை ஆவணப் படம் எடுத்தவர். அவருக்கு பல நினைவுகள்.”நீங்கள் மிகவும் கோபக்காரராமே?” என்ற கேள்விக்கு ஜெகே ” சரியான காரணத்துக்காகக் கோபப்படுவதில் என்ன குறை இருக்கிறது” என்று எதிர்வினையாற்றியதை நினைவு கூர்ந்தார். “அந்தி மறைந்த நேரம்” என்னும் பாடலை ஜெகே முன்பு பாடிய நினைவில் மீண்டும் நம்முன் பாடினார் ரவி .நெஞ்சைத் தொட்டது.

இடதுசாரித் தலைவர்கள் இருவர் அஞ்சலி செலுத்தினார்கள். செம்மலர் ஆசிரியர் சா.பெருமாள் ஜீவா காலத்திலிருந்து ஜெகேயுடன் பணியாற்றிய காலங்களைக் குறிப்பிட்டார். அரசியல்வாதிகளில் மானுடம் மேம்பட என்றுமே பாடுபட்ட அரசியல்வாதியாக ஜெகேவை அவர் கண்டார். மகேந்திரன் பேசும் போது கட்சி அலுவலகத்தின் ‘கம்யூனில்’ தமது பொது வாழ்வை ஜீவாவுடன் 13 வயதிலேயே அவர் துவங்கியதே அவரது தனித்தன்மைக்கும் போர்க்குணத்துக்கும் காரணமென்று துவங்கினார். பதினைந்து ஆண்டுகள் சிறையில் கழித்து விட்டு வந்த நல்லகண்ணு மிகவும் மன இறுக்கத்துடனேயே வெளிவந்தார். அப்போது ஜெகேயின் சிறுகதைகளே அவரை அவருக்கே மீட்டுத் தந்தன. மகேந்திரன் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு ஜனநாயக வழி முறைகளின் தேவையை முன்னாளிலேயே கண்ட தீர்க்கதரிசி ஜெகே என்று குறிப்பிட்டது சுயவிமர்சனம் செய்யுமளவு கம்யூனிஸ்ட்கள் வெளிப்படைத் தன்மை கொண்டிருப்பதைக் காட்டியது.

சினிமா இயக்குனர் வா.கௌதமனின் அஞ்சலி மிகவும் வித்தியாசமாக அமைந்தது. ‘சினிமாவுக்குப் போன சித்தாளு’ நாவலைக் குறும்படமாக எடுக்க அவரை சந்தித்தில் தொடங்கி, அந்தப் படம் திரையிடப்பட்ட போது கோவைக்கு அவருடன் சென்று வந்த பயணத்தை மிகவும் நெகிழ்ச்சியுடன் நினைவு கூர்ந்தார். கௌதமன் சீமான் போல தமிழீழத்தில் ஆழ்ந்த பற்றுள்ளவர். அதைத் தாண்டி அதை விமர்சிக்கும் ஜெகேவை ஒரு ஞானத்தந்தையாக அவர் நேசிக்கிறார். தமது போர்க்குணமும் நிமிர்ந்து நிற்கும் பலமும் ஜெகேவிடமிருந்து தமக்கு வந்தவை என்று குறிப்பிடுகிறார். ‘உன்னைப் போல் ஒருவனை ஜெகே மீண்டும் படமாகத் தன்னை இயக்கும் படி பணித்தும் தாம் அதை முடிக்காமல் போனதற்காக மிகவும் வருத்தப் பட்டார். கோவையிலிருந்து திரும்பிய போது செண்டரல் ரயில் நிலையத்தில் வெகு நேரம் பயணிகளை அவதானித்த படியே இருந்த ஜெகே “மனிதர்களை, மனித முகங்களை ஒரு படைப்பாளி படிக்க வேண்டும்” என்று ஜெகே அழுத்தம் திருத்தமாக கூறியதை நிறைவாகக் குறிப்பிட்டது மனதில் தைத்தது.

2015-04-18 18.37.29
கூட்டம் துவங்கும் முன் ஜெகேவின் ‘குருபீடம்’ சிறுகதை நாடகமாக அரங்கேறியது. குறுகிய காலத்தில் எழுதப்பட்டு பயிற்சி இல்லாத கலைஞர்களை வைத்து நடத்தப் பட்டாலும் அந்த முயற்சியின் அர்ப்பணிப்பு பாராட்டுப் பெறுகிறது.

“உன்னைப் போல் ஒருவன்” திரைப்படத்தைத் திரையிட்டபின் கூட்டம் நடத்த எண்ணியிருந்தார் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன். பிரதி கிடைக்கவே இல்லை என்று குறிப்பிட்ட போது நமக்கும் மிகவும் வருத்தமே. பாரதிக்குப் பிறகு தமிழ் இலக்கியத்தின் அடையாளம் ஜெயகாந்தன். சுய இரக்கம் இல்லாத பதிவுகள் ஜெகேவின் எழுத்து. கஷ்டம் துன்பம் வலி இவற்றை வென்று மேலும் பலம் பெற்ற ஆளுமை அவர். புதுமைப்பித்தனைத் தம் முன்னோடியாக ஜெகே கருதினார். விந்தன் மட்டுமே ஜெகேவின் தலைமுறையில் விளிம்பு நிலை மனிதர்களைப் பற்றி எழுதியவர். பிற பேச்சாளர்கள் குறிப்பிட்டது போலவே ‘சபா”வில் ஜெகேயின் நட்பிலிருந்தவர்களைக் குறிப்பிட்ட எஸ்.ரா. அவர்கள் கண்ணில் நீர் ததும்பினாலும் மனம் விட்டு அழவில்லை என்றார். ஜெகேவுக்கு அது பிடிக்காது என்பதே காரணம். பாரதி காலத்தைப் போலவே ஜெகேவின் இறுதி ஊர்வலத்தில் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவு என்று உணர்ச்சி ததும்பக் குறிப்பிடார் எஸ்.ரா. ஆனால் 500 அமரும் அந்தக் அரங்கம் நிரம்பி வழிந்தது. கண்டிப்பாக இன்றைய தமிழ் வாசகன் சோடை போகவில்லை ராமகிருஷ்ணன்!

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , , , | Leave a comment

குரூரமானவனின் படைப்பு வாசிக்கப் படலாமா? மதிக்கப் படலாமா?


220px-Günter_Grass_auf_dem_Blauen_Sofa

குரூரமானவனின் படைப்பு வாசிக்கப் படலாமா? மதிக்கப் படலாமா?

இந்த மாதிரி ஒரு கேள்விக்கு வாய்ப்பளித்தவர் குந்தர் கிராஸ் (Gunter Grass) . நோபல் பரிசு வென்ற இவர் தமது வாழ்நாள் முடிவில் தாம் நாசிப் படையில் கொலைச் செயல் செய்தவர்களில் ஒருவர் என்று ஒப்புக் கொண்டார். ஆரம்பத்தில் தாம் நாசிக்களை ஏற்கவே இல்லையென்றே கூறி வந்தார். தமது சுயசரிதத்திலும் அவ்வாறே பதிவு செய்தார். 1999ல் இலக்கியத்துக்கான நோபல் பரிசு பெற்றார். அவரது நாடான போலந்தை மையப் படுத்தி எழுதிய TIN DRUM என்னும் நாவலே அவருக்குப் பெரும்புகழை ஈட்டித் தந்தது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னான போலந்து, ஜெர்மனியை மையப்படுத்தி எழுதப்பட்ட நாவல். டின் டிரம் மற்றும் பின் வெளிவந்த நாவல்களின் அடிப்படையில் அவர் ஜெர்மனியின் மனசாட்சி என்றே ஒரு காலகட்டத்தில் அழைக்கப் பட்டார் அப்போதெல்லாம் அவர் நாசிப் படைகளின் செயலுக்கும் தமக்கும் சம்பந்தமே இல்லை என்னும் நிலைப்பாட்டையே எடுத்து வந்தார். அவரது புகழ் உச்சத்தை எட்டியது.

தமிழின் பண்பாட்டு அடையாளமான ஆளுமைகளுள் முக்கியமானவர் எம்டிஎம் என்று அறியப்படும் எம்டி முத்துக்குமாரசாமி. நாட்டுப் புறக் கலைகளில் மற்றும் பழங்குடியினரின் மொழி, பண்பாட்டு ஆய்வாளர். அவரது கட்டுரை “மனசாட்சியின் குரலில் பிசிறு தட்டியதா?” என்னும் கட்டுரை தமிழ் ஹிந்து 19.4.2015 பதிப்பில் வெளியாகி இருக்கிறது. “ஆனால் குந்தர் கிராஸ் வாழ்க்கையை மீறி ‘டின் டிரம்’ என்ற கலைப்படைப்பு காலத்தை விஞ்சிய பயங்கர அழகுடன் மிளிர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கும்” என்று கட்டுரையை நிறைவு செய்கிறார்.எம்டிஎம்மின் பார்வையில் ஒரு பிரதி அதன் உள்ளடக்கத்துக்காக மட்டுமே வாசிக்கப்பட முடியும். இது வித்தியாசமான அணுகுமுறை மட்டுமல்ல. வாசிப்பு மற்றும் இலக்கியம் பற்றிய ஒரு அடிப்படையான கேள்வியை எழுப்புவது.

ஒரு எழுத்தாளன் என்பவன் அசரீரி போன்றவன் அல்லன். அவன் தனது படைப்பின் வாயிலாக முன்வைக்கும் சித்தரிப்புகள் சிந்தனைகள் அவனுடைய ஆளுமையுடன் தான் அடையாளபடுத்திக் கொள்ளப் படுகின்றன. அவனுக்கு முரண்பாடுகளுடன் படைப்பாளியாக இருப்பதற்கும் சிந்தனையில் பரிணாமம் அடைவதற்கும் உரிமை உண்டு தான். ஆனால் மனித குலமே வெறுக்கும் நாசகார இனப்படுகொலையில் பங்கேற்ற ஒருவனின் பிரதியும் அதன் உள்ளடக்கத்துக்காக வாசிக்கப் படலாம் என்றால் அதன் பொருள் பிரதியை மட்டும் பார் அதன் பின்னாலுள்ள படைப்பாளியின் குறை நிறைகள் மற்றும் பின்னணியை அல்ல என்பதாகும். இது தீர்க்கமான சிந்தனைக்கும் விவாதத்துக்கும் உரியது. கிராஸ் மிகப் பெரிய பொய்யராகவும் இருந்திருக்கிறார். நோபல் பரிசு போன்ற உயரிய விருதையும் சர்வ சாதாரணமாக ஏற்றிருக்கிறார்.

எம்டிஎம்மின் கட்டுரையைப் படித்த உடன் ஒரு பிரதியை நதிமூலம் ரிஷிமூலம் பார்க்காமல் படிப்பது சாத்தியமே இல்லை என்றே தோன்றியது. ஆனால் அவரது தனித்துவமான கருத்து சிந்தனையைத் தூண்டியிருக்கிறது.

(image courtesy:wiki)

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | 2 Comments

ஜெயகாந்தன் பற்றி அ.மார்க்ஸ்


A.-Marx

ஜெயகாந்தன் பற்றி அ.மார்க்ஸ்

ஜெயகாந்தன் நினைவாக முதல் அஞ்சலிக் கூட்டம் சென்னையில் நேற்று டிஸ்கவரி புக் பேலஸ் மற்றும் எஸ்.ராமகிருஷ்ணனால் நடத்தப்பட்டது. இணையதளம், ஆனந்த விகடன், தினமணி என அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்துவோரின் பதிவுகள் நிறையவே வாசிக்கக் கிடைக்கின்றன. வருத்தம் என்னவென்றால் எல்லோரும் அவர் சபாவுக்குத் தான் போய்வந்த அனுபவம் மற்றும் அவருடன் தனிப்பட்ட முறையில் இருந்த நினைவுகளை மற்றுமே பகிர்கிறார்கள். ஆனால் அவரது நாவல்கள், சிறுகதைகளைக் குறிப்பிட்டுப் பேசுவதற்காகக் கடைசி நிமிடத்தில் கூட அவரை வாசிக்கவில்லை. இதுவரை ‘கோகிலா என்ன செய்து விட்டாள்?’ என்னும் குறுநாவலை எஸ்.ரா. கூடக் குறிப்பிடவில்லை. தமிழில் வெளியான ஆகச்சிறந்த படைப்புகளில் அது ஒன்று. மணவாழ்க்கையில் ஆணாதிக்கத்தை அந்த நாவல் தோலுரித்தது போல பெண் எழுத்தாளர்கள் படைப்பு ஒன்று கூட வந்ததில்லை. அஞ்சலி செலுத்தும் போது அன்னா கரீனாவை நினைவுபடுத்தும் ஜெயகாந்தனின் சிறுகதையைக் குறிப்பிட்டார் எஸ்.ரா. ‘பாரீசுக்குப் போ’ நாவலில் அன்னாகரீனா பற்றிய விரிவான விவாதம் உண்டு. ‘சமுதாயம் என்பது நாலு பேர்’ , மனவெளி மனிதர்கள் அவரது அரிய படைப்புகள்.

எனவே இப்போது ஜெயகாந்தனைப் படித்தவர்கள், அவரது இலக்கியத்தை எண்ணி அஞ்சலி செலுத்துவோரின் பதிவுகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. அ.மார்க்ஸை கொள்கை அடிப்படையிலும் இலக்கியம் குறித்த அவரது அணுகு முறையிலும் ஜெகேவின் எதிரணி என்றே குறிப்பிடலாம். ஆனால் அவர் ஜெகேயை அவரது முரண்பாடுகளுடன் புரிந்து கொண்டு அஞ்சலி செலுத்துகிறார். அவரது கட்டுரையில் சில பகுதிகள்:

“முரண்பாடுகளின்மூட்டை. அட, இதுவும் அவரே தன்னைப் பற்றிச் சொன்னதுதானே. மனிதர்கள் முரண்பாடுகளின் மூட்டையாகத்தான்இருக்க இயலும். முரண்பாடுகள் இல்லாமல் இருந்திருக்க வேண்டுமானால் நாம் மாடாகத்தான் பிறந்திருக்கவேண்டும். பெரியாரும் கூடத்தான் இந்த நாட்டுக்குக் காந்தி தேசம் எனப் பெயர் வைக்க வேண்டும் என்றார். காந்தி கிணறு எனப் பெயர் வைக்கவும் செய்தார். பின் காந்தி “பொம்மை”களை உடைத்தார். தென்னை மரங்களை வெட்டி வீழ்த்தினார். பின் கள் வேண்டுவோருக்கு ஆதரவளித்தார்.
நான் இங்கு தந்தைபெரியாரை அதிகம் மேற்கோளிடுவதற்குக் காரணம் தம்மைப் பெரியாரிஸ்டுகளாக நினைத்துக் கொண்டுள்ளவர்கள் அதிகம் ஆடுவதால்தான்.
தி.மு.க வை விமர்சித்தார்,பிரபாகரனை விமர்சித்தார். ஆமாம் இவர்களெல்லாம் என்ன விமர்சனங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்களோ? இந்த அம்சங்களில் ஜெயகாந்தன் தவறுகள் செய்து இருந்தால் அவற்றைச் சுட்டிக் காட்டுவோம். அதற்காக அவரை நிராகரிப்போமோ?
காங்கிரசை ஆதரித்தார்.ஆமாம் ஆதரித்தார். காங்கிரஸை அவர் மட்டுந்தான் ஆதரித்தாரோ? கம்யூனிஸ்டுகள் ஆதரிக்கவில்லையா, உமது கலைஞர் ஆதரிக்கவில்லையா? தேர்தல் அரசியல் என்று வந்தால் இதெல்லாம் சகஜம்தான். கவுண்டமணியிடம் பாடங் கேளுங்கள். ஜெயகாந்தன் இவற்றால் அடையாளப் படுத்தப்படவில்லை. அவரின்அடையாளம் இதுவல்ல, இவற்றுக்காக நாம் அவரைத் தமிழ் வரலாற்றில் ஓர் அத்தியாயம் எனச் சொல்லவுமில்லை.
சமஸ்கிருதம் தமிழைவிட உயர்ந்தது, அது தமிழின் தாய் எனச் சொல்லும் அபத்தத்தையும் அதன் பின் உள்ள அரசியலையும் தான் நாம் கண்டிக்கிறோம். மற்றபடி சமஸ்கிருதம் உயர்ந்த மொழிதான். தமிழைப்போல ஒரு செவ்வியல்மொழிதான். மகா காவியங்கள், அறிவியல், மருத்துவம், இலக்கணம் என எண்ணற்ற பங்களிப்புகளச் சுமந்து நிற்கும் மொழிதான். வேத உபநிடதங்கள் அதில் வெறும் 5 சதந்தானப்பா.
நீங்கள் பாவம்.உங்களுக்கு என் அநுதாபங்கள். உங்களால் ஒரு கலைஞனை மதிப்பிட இயலாது. “மகா காளிபராசக்தி கடைக் கண்” வைத்ததால்தான் ருசியப் புரட்சி தோன்றியது எனப் பாடியவன்தான் எனப்பாரதியை ஒரு கணத்தில் புறந்தள்ளுவது எளிது. அதே நேரத்தில் நினைவு கொள்ளுங்கள். உலகில் வேறெங்கும்சம காலத்தில் ருஷியப் புரட்சியை இப்படி வாழ்த்தியவர் யாருமில்லை. ருஷ்யப் புரட்சிக்கு எதிராக முதலாளிய நாடுகள் அனைத்தும் ஏகப்பட்ட அவதூறுகளைப் பரப்பிக் கொண்டிருந்த சூழலில் ‘மான்செஸ்டர் கார்டியன்’ இதழ் “ருஷ்யாவில் பெண்கள் எல்லாம் பொதுவுடைமை ஆக்கப்படப்போகின்றனர்” என அவதூறு பரப்பியது. இன்று போலல்ல. மவுசை நகர்த்தினால் தகவல்கள் கொட்டுவதற்கு. எங்கிருந்து தேடினாரோ தெரியவில்லை. “ருஷ்யாவில் விவாகச் சட்டங்கள்” என்றொருகட்டுரை. ஶ்ரீமான் லெனினின் ஆட்சியில் விவாகச் சட்டங்கள் எத்தனை முற்போக்காக உள்ளன என்பதை அலசி ஆராய்ந்திருப்பார் பாரதி.”

அ.மார்க்ஸின் “உடை படும் புனிதங்கள்” என்னும் இலக்கிய விமர்சன நூல் வாசிப்பின் வழி ஒரு நூலில் உள்ளார்ந்த அரசியலை அது முன் வைக்கும் சமுதாய- அதிகார அடுக்குகளை இனம் காண உதவும்.

சமுதாயம் மாற வேண்டும் என்னும் கனவு இல்லாமல் ஏற்றத்தாழ்வுகளை சமாதானமாக ஏற்கும் குரலை எத்தனை எழுத்துத் திறமை இருந்தாலும் ஒரு படைப்பாளி ஒளித்துவிட முடியாது. சமுதாயம் மாற வேண்டும் என்னும் கனவே ஒரு படைப்பைக் காலத்தை வெல்ல வைக்கும்.

எனவே இந்தக் கனவு இல்லாத படைப்பை எழுதியவர் மேல்ஜாதிக்காரரா தலித்தா என்பது அல்ல பிரச்சனை. அதிகார அடுக்குக்குகளை அவர் மறுதலிக்கிறாரா, இன்றைய சமுதாயத்தின் இழி நிலை மாறவே வேண்டாம்- என்னை ஒரு போராளியாக, கலகக்காரனாகக் காணுங்கள் என்னும் தொனி உடைய படைப்புகள் ஏராளம். இந்தக் கலகக்காரர்கள் எழுதுவது உள்ளீடற்ற உள் நோக்கமுள்ள படைப்புகள்.

சென்னையில் உள்ள விளிம்பு நிலை மனிதர்களின் வாழ்க்கை மிகவும் துயரகரமானது. மனிதநேயம் உள்ள எந்த மனமும் கண்டு வெகுளக் கூடியது. அது ஜெயகாந்தனின் எழுத்தில் பதிவாகிய காலமே அவரைத் தூக்கி நிறுத்துகிறது. அந்தக் காலத்தில் வாசகனுக்கு வருடிக் கொடுக்கிற மேம்போக்கான படைப்புகள் வணிகப் பத்திரிக்கையில் கோலோச்சிய காலம். புதுமைப்பித்தனின் படைப்புகளே முதன் முறையாக படைப்பு என்பது போழுது போக்கு இலக்கியத்திலிருந்து மேம்போக்கு இலக்கியத்திலிருந்து தமிழை மீட்டு நவீனத்துவத்தின் முன்னோடிப்படைப்புகளாக வாசகனின் விழிப்பைத் தட்டுபவையாக வாசகனின் புரிதலை மதிப்பவையாக வெளிவந்தன. மௌனிக்கும் அதே மரியாதை உண்டு. ஆனால் அவர் படைப்புகள் விரல் விட்டு எண்ணக் கூடியவையே.

இவர்களுக்கு அடுத்ததாக இலக்கியத்தில் பிரவேசித்த ஜெயகாந்தன் நவீன எழுத்தின் எல்லா சாத்தியங்களையும் உள்ளடக்கி எழுதியவர் அல்லர். ஆனால் சுதந்திரத்துக்குப் பின் சமுதாயத்தின் முன்னுரிமை விளிம்பு நிலை மக்களைப் புறந்தள்ளியதாக இருக்கக் கூடாது என்பதை முன் வைத்தார். இந்தச் சிந்தனைத் தடமே பின்னாளில் எழுத வந்த எந்தத் தமிழ் எழுத்தாளன் மீதும் நிரந்தரமான ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. வணிகப் பத்திரிக்கைகளை வாசகர்களை சட்டையைப்பிடித்து நிறுத்தி “இதுவரை நீங்கள் கொண்டாடியவை இலக்கியமா?” என்று கேட்டது.

ஒரு படைப்பாளியைக் கொச்சைப் படுத்தி, ஜாதி அல்லது இஸம் அடிப்படையில் இலக்கியவாதிகளை அடையாளப்படுத்தும் முயற்சிகளை அ.மார்க்ஸே அடித்து நொறுக்கி இருப்பது தமிழ்ச்சூழல் சுதந்திர சிந்தனைக்கு அன்னியமானது அல்ல என்பதற்கான அடையாளமாகும்.

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , | 1 Comment

ஜெயகாந்தன் – ஒரு மனிதன் ஒரு இலக்கியவாதி ஒரு உலகம்


220px-ஜெயகாந்தன்_(முழு)

ஜெயகாந்தன் – ஒரு மனிதன் ஒரு இலக்கியவாதி ஒரு உலகம்

கடந்த ஒரு வாரத்துக்கும் மேலாக இணைய தளத்தில் பல எழுத்தாளர்கள் ஜெயகாந்தனுக்குச் செலுத்திய அஞ்சலிகளை வாசித்தேன். ஆனந்த விகடன் இதழில் பல பிரபலங்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்களின் பேட்டிகள் கட்டுரைகளையும் படிக்கும் போது ஒன்று தெளிவானது. அனேகமாக வாசகராக நின்றே அனைவரும் தமது சோகத்தைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அவர்களால் தமது மனதில் நீங்கா இடம் பிடித்த ஜெயகாந்தனின் மறைவை ஏற்றுக் கொள்ளவே முடியவில்லை.

இவர்கள் எல்லோரும் அவரைப் பலமுறை சந்தித்தவர்கள். அவருடன் பழகியவர்கள். அவரின் ஆளுமையினாலும் அவர் மீது மேலதிகமான மரியாதை வைத்திருப்பவர்கள்.

நான் மிகவும் மதிக்கும் எழுத்தாளர்களை நேரில் காணும் போது அருகில் சென்று பேச வாய்ப்பிருந்தும் எதோ ஒரு அச்சம் அல்லது தயக்கம் வந்து நான் அவர்களிடம் பேசாமல் வந்து விடுகிறேன். அசோகமித்திரன் ஜெயகாந்தன் இருவரிடமும் எனக்கு இப்படி ஆனது.

ஆனால் அவர்களைப் போலவே எனக்கும் இன்னும் ஆறாத சோகம் தொடர்கிறது. ஜெயகாந்தன் பற்றி எழுத இன்னும் கொஞ்சம் மனம் ஆசுவாசப் பட வேண்டும். அவருக்கு மறைவில்லை. அவரது படைப்புகள் போலவே அவர் என்றும் நம்முடன் இருப்பவர். இதை மீண்டும் நினைவு படுத்திக் கொண்டு அவர் பற்றி சில விஷயங்களை எழுத விரும்புகிறேன்.

என்னுடைய ஒரு கட்டுரையை மட்டும் இப்போது மீள் பிரசுரம் செய்கிறேன்.

ஒரு மனிதன் ஒரு இலக்கியவாதி ஒரு உலகம்

(சென்னை அடையாரில் இருந்து வெளி வரும் “அன்பு பாலம்” சிறு பத்திரிக்கையின் மே2008 இதழ் ஜெயகாந்தன் பவள விழாவின் இரண்டாவது பகுதியாக வந்தது. அதில் அவரைப் பற்றிய எனது கட்டுரை)

கண்டதைச் சொல்லுகிறேன் -உங்கள்
கதையைச் சொல்லுகிறேன்- இதைக்
காணவும் கண்டு நாணவும்- உமக்குக்
காரணம் உண்டென்றால்
அவமானம் எனக்குண்டோ?

ஆனந்த விகடனில் வெளிவந்த ‘சொல்’ என்னும் கவிதையை “சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் என்னும் திரைப்படத்துக்காக ஜெயகாந்தன் பாடலாக்கினார். ஜெயகாந்தன் என்னும் தனி மனிதனைப் புரிந்து கொள்ள இந்தப் பதிவு உதவும்.

ஒரு படைப்பாளிக்குள் மிகவும் நாசூக்கான ஒரு இதயம் நிறைய விழுப்புண்களுடன் தழும்புகளுடன் தத்தளிக்கும். ஒரே கல்லில் இடறினாலும் நகக் கண்ணில் உயிர் போகிற வலி வருவது போல் சொந்த வாழ்க்கையிலும் பிறர் ஏற்படுத்தும் காயங்கள் படைப்பாளியின் சொரணையால் மிக ஆழமானதாய் விழும். உலகெங்கும் ஆகச் சிறந்த படைப்பாளிகள் தற்கொலை செய்து மாய்ந்தனர். இன்னும் பலரும் எழுதுவதை விட்டு ஒதுங்கினர். வேறு பலர் மன அழுத்தத்துடன் மங்கி மடிந்தனர். இன்னும் அது நிகழ்ந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது.

கும்பிடச் சொல்லுகிறேன்- உங்களை
கும்பிட்டுச் சொல்லுகிறேன்-என்னை
நம்பவும் நம்பி அன்பினில் தோயவும்
நம்பிக்கை இல்லையென்றால் எனக்கொரு
தம்பிடி நஷ்டமுண்டோ?

என கர்வமுடன் நிமிர்ந்து நிற்கும் ஆளுமை ஜெயகாந்தனுடையது. அவரால் எப்போதும் தலை நிமிர்ந்து தன் குரலை உயர்த்த இயன்றது. திருச்சியில் ஒரு விவாத மேடையில் தந்தை பெரியார் மகாபாரதத்தைக் கிழிகிழி என்று கிழித்து அமர்ந்த போது, சற்றும் தயங்காது இந்தியப் பண்பாட்டுக் கூறுகள் பற்றிய அழுத்தந் திருத்தமான ஒரு சொற்பொழிவாற்றினார் ஜெயகாந்தன்.

எந்தை, தந்தை, தந்தை தம் மூத்தப்பன் என்னும் பாரம்பரியம் பற்றிய பெருமிதம் அவருடையது. அதே சமயம் அந்தப் பாரம்பரியத்தைப் பற்றிய விமர்சனங்களை அவர் பதிவு செய்து கொண்டிருந்தார். அரசியலிலும் தாம் இணைந்த கட்சியின் செயற்பாடுகள் தமக்கு ஒத்து வர வில்லையென்றால் விமர்சிக்கவும் விலகித் தனியே நிமிர்ந்து நிற்கவும் அவர் தயங்கியதே இல்லை.

ஒரு இலக்கியவாதி

சிறுகதை, நவீனம், கவிதை, திரைக்கதை, கட்டுரைகள் எனப் பல்வேறு தளங்களில் தமது ஆற்றலை வெளிப்படுத்தினார். அவரது சிறுகதைகளும், கட்டுரைகளும் கூர்மைக்காகவும் அவரது நாவல்களும் திரைப்படங்களும் பாத்திரச் சித்தரிப்புக்காகவும் போற்றிக் கொண்டாடப் பட்டன.

புதுமைப் பித்தனை இன்று வாசித்தாலும் அவருடைய கால கட்டத்தில் எப்படி இத்தனை தனித்தன்மையும் புதுமையும் கற்பனையும் அவரிடம் வெளிப்பட்டன என்ற பிரமிப்பு ஏற்படும். அதுவே ஜெயகாந்தனுக்கும் பொருந்தும்.

பின்னாளில் “சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்” என்னும் நாவலாய் சினிமாவாய் வெளிவந்ததன் மூலக் கதையான சிறுகதை “அக்கினிப் பிரவேசம்” . பதினாறு பதினேழு வயதுச் சிறுமி இதே தொழிலாக இருந்த பணக்கார வாலிபனிடம் தனது கன்னித்தன்மையை இழந்து, தாயிடம் சொல்லி அழுகிறாள். ஒரு சொம்புத் தண்ணீரால் அவளைக் குளிப்பாட்டி ‘இது கங்கை உன்னைப் புனிதப் படுத்தும் ‘ என ஆறுதலிக்கிறாள் தாய்.

‘சிலுவை’ என்னும் கதையில் ஒரு பயணத்தின் போது ஒரு குடும்பப் பெண்ணை கவனித்து வரும் கிறித்துவப் பெண் துறவி அன்று மாலை பாதிரியாரிடம் தான் துறவு மேற் கொண்டது பாவம் என்று குறிப்பிட்டுப் பாவ மன்னிப்புக் கேட்கிறார். “உண்மை சுடும்” என்னும் சிறுகதையில் தன் தந்தையின் குறை நிறைகளைப் புரிந்து கொள்கிறார் மகன். நாம் பீடத்தில் வைத்தவர்களை, வைத்தவற்றை, சாதி, மத, இன, நம்பிக்கை தொடர்பான முத்திரைகளை அகற்றி ஒரு நிதர்சனத்துக்கு நம்மை இட்டுச் செல்கிறார்.

காதலுடன் இள வயது எஜமானனிடம் தன்னை இழக்கும் இளவயது வேலைக்காரி. கையில் பணத்தைத் திணித்து அவளைக் கொச்சைப் படுத்தியதற்காகக் கழிவிரக்கம் கொள்கிறார் ஒருவர் ‘திரஸ்காரம்’ கதையில்.

இரண்டாம் மனைவியுடன் பகற்பொழுதில் தனித்திருப்பதற்காகப் பையனை ‘மேட்னி ஷோ’வுக்கு அனுப்பும் தந்தை கதவைத் திறக்கும் போது “படம் “அடல்ட்ஸ் ஒன்லி” நான் பார்க்கவில்லை’ என்று கதவருகே நிற்கிறான் மகன். மணமான புதிதில் மனைவி ஒத்துழைக்கவில்லை என்று பழகிய விலை மாதுவிடம் போகும் இளைஞனை ‘புது செருப்பு கடிக்கும்’ என அவள் திருப்பி அனுப்புகிறாள். கதையும் தலைப்பு அதுவே. முதிர்கன்னி ஒருத்தி ஜன்னலருகே என்ன எண்ண ஓட்டங்களுடன் இருக்கிறாள் என விரியும் “நான் ஜன்னலருகே”. “ஒரு பிடி சோறு” வறுமை பற்றிய ஆகச் சிறந்த படைப்பு.

உலகின் வக்கிரங்கள், வன்மங்கள், குரூரங்கள், கோழைத்தனங்கள் இவை யாவையும் அவரது கதாபாத்திரங்கள் வாயிலாக விமர்சிக்கப் படுகின்றன. வெளிச்சப் படுத்தப் படுகின்றன.

ஜெயகாந்தனின் நாவல்கள் இருவிதமானவை. ஒன்று படித்தவர்களின் உலகத்தைப் பற்றியது. மற்றது வறிய கல்வியற்றவர்களின் உலகம். ஆனால் தனி மனிதன், சமூகம், தேசம் என்னு வரையறைகளைத் தாண்டிய ஒரு புதினம் “ஒரு மனிதன், ஒரு வீடு, ஒரு உலகம்’ . தமிழின் ஆகச் சிறந்த ஐந்து நாவல்கள் எனத் தெரிவு செய்தால் இது அவற்றுள் ஒன்றாகும். ‘கோகிலா என்ன செய்து விட்டாள்?’, “பாரிஸுக்குப் போ”, “ஒரு நடிகை நாடகம் பார்க்கிறாள்”, “ரிஷிமூலம்”, “சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்” ஆகிய நாவல்கள் பெரிதும் படித்தவர் உலகத்தைப் பிரதிபலிப்பவை. “சினிமாவுக்குப் போன சித்தாளு”, “உன்னைப் போல் ஒருவன்”, தலித்துகள் பற்றிய அபூர்வமான பதிவுகள். “ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம்” நாவலில் வரும் ஹென்றியும் கிராமமும் இந்திய மண்ணின் பண்பாட்டுக் கூறுகளை ஆழமாகப் பதிவு செய்வது.

ஒரு உலகம்

ஜெயகாந்தன் என்னும் தனி உலகம் (தீவு அல்ல) மற்றும் வாசகர்கள் என்னும் பிரிதொரு உலகம் இவை இரண்டின் பாலங்களாக அமைந்தவையே அவரது படைப்புகள், திரைப்படங்கள்.

‘என் உலகம் வேறு – உன் உலகம் வேறு’ என்று குழப்பமே இல்லாமல் தான் அவர் உரை நிகழ்த்துகிறார். எழுதினார். நண்பர்களுடன் பேசுகிறார். தமது உலகம் பிறருக்கான சமாதானங்கள் எதையும் கொண்டிருக்கத் தேவையில்லை என்று அவருக்குத் தெரியும். மனித நேயமுண்டு, சமுதாயத்தின் மீது அக்கறையுமுண்டு, பண்பாடு பற்றிய புரிதலும் பெருமிதமும் உண்டு. ஆனாலும் அவர் தமது உலகத்தில் இருந்து கொண்டு நம் அருகில் இருக்கிறார். ஆனால் நம்முள் இல்லை.

சுமார் பத்து வருடங்கள் முன்பு குமுதம் இதழ் ஒன்றைத் தயாரித்த போது புகையிலை, கஞ்சா இவை தமக்குத் தீண்டத் தகாத பொருட்கள் அல்ல என வெளிப்படையாகப் பதிவு செய்தார். அவர் ஒரு திறந்த புத்தகம். ஒரு குடும்பஸ்தனாக இருந்தும் பொருள் தேடி குடும்பத்தை நிலை நிறுத்தப் பெரு முயற்சிகள் எடுத்தவர் அல்லர் அவர். பல பத்திரிக்கைகளைத் தொடங்கி நடத்தி இருக்கிறார். அவை நின்று போயின. ஆயினும் அவர் இலக்கியப் பணி என்றும் தொடர்கிறது.

ஜெயகாந்தன் என்னும் ஒரு மனிதனை, இலக்கியவாதியை உள்ளடக்கிய ஜெயகாந்தன் என்னும் உலகம் மிக விரிந்தது. தமிழ் மண்ணின் பெருமை மிக்க அடையாளமாய் என்றும் இருக்கும்.

Posted in தனிக் கட்டுரை | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

அமரர் ஜெயகாந்தனுக்கு அஞ்சலிக் கூட்டம்


jk

(courtesy:sramakrishnan.com)

Posted in Uncategorized | Tagged , | Leave a comment

போகன் சங்கரின் சிறுகதை “மீட்பு”


2butterflies

போகன் சங்கரின் சிறுகதை “மீட்பு”

மீட்பர் என்னும் சொல் நமக்கு மிகவும் பரிச்சயமானது. ஏசுபிரானுடன் நாம் அடையாளப் படுத்திக் கொள்வது. உயிர்மை ஏப்ரல் 2015 இதழில் போகன் சங்கர் ஒரு தம்பதியின் மீட்பை சிறுகதையாகத் தருகிறார்.

கதையின் கரு மிகவும் நுட்பமானது. துக்கத்தின் உச்சம் எதுவென்று யாருமே சொல்லி விடலாம். புத்திர சோகம் எனப்படும் தன் குழந்தைகளை தகப்பனும் தாயும் இழந்து நிற்கும் அளப்பறியா துக்கம். அது வாழ்க்கையில் யாருக்கும் எந்த ஒரு இழப்பிலும் ஏற்படும் வலி எதனுடனும் ஒப்பிட முடியாதது. குழந்தையை இழக்கும் தாய்தகப்பனின் வாழ்க்கையே முடிந்து விடுகிறது. அதில் இருந்து மீட்சி உண்டா?

நாகர்கோவிலை ஒட்டிய கதை. பத்து வயதும் ஆறு வயதுமான இரு பெண் குழந்தைகளை ஒரு சாலை விபத்தில் அதாவது பள்ளிக்கு இட்டுச் செல்லும் வாகனம் விபத்துக்குள்ளாவதில் இழக்கிறார்கள் ஒரு தம்பதி. அவர்கள் மீள்கிறார்களா அந்த துக்கத்திலிருந்து? மீளக்கூடிய துக்கமா அது?

சிறுகதை மிகவும் கவனமாக வடிவமைக்கப் பட்டிருகிறது. ஒரு கிறித்துவ தம்பதியின் குடும்பம் மற்றும் சமூகம் எப்படிப்பட்டது என்பதை நமக்குப் புரிய வைக்கிறது. தகப்பனுக்கு கடவுள் மீதும் மதத்தின் மீதும் கடுமையான கசப்பும் அவநம்பிக்கையுமே மனத்துள் எழுகின்றன. “ஃபாதர்” தாயின் மனம் சற்றே ஆறுதலடைய இடத்தை மாற்றிச் சில நாள் கொடைக்கானலில் தங்கலாமே என்று கூறி அதற்கு அங்கே உள்ள சர்ச் மூலம் ஏற்பாடும் செய்கிறார். மலையின் மீது அவர்கள் செல்லும் கார் பழுதாகி அவர்கள் நடந்து செல்கிறார்கள் சிறிது தூரம். அப்போது வழி தவறி ஏரியை ஒட்டிய ஒரு மலை முகட்டிலிருந்து ஒரு அற்புதக் காட்சியைக் காண்கிறார்கள். ஏரியில் இருந்து பெரிய பட்டாம்பூச்சிகள் மெலெழும்பிப் பறக்கின்றன. அவற்றில் இரண்டே இரண்டு இவர்கள் அருகில் வந்து நிற்கின்றன. ஒவ்வொன்றும் பௌர்ணமியின் வெளிச்சத்தில் வண்ணமயமாய் அழகாய்த் தெரிகின்றன. அந்த இரண்டு பட்டாம்பூச்சிகளும் தம் குழந்தைகள் என அந்தத்தாய் இனம் காணுகிறாள். சில நாட்கள் மட்டுமே தங்க எண்ணி வந்த அவர்கள் கொடைக்கானலிலேயே நிரந்தரமாகத் தங்கி விடுகிறார்கள். பட்டாம்பூச்சிகளை அவர்கள் வளர்க்கத் துவங்கி பெரிய பண்ணையாக உருவாக்கி விடுகிறார்கள். பட்டாம்பூச்சிகளுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே ஒரு பாசப் பிணைப்பே உருவாகி விடுகிறது. அவர்கள் நடந்து சென்றால் பின்னே நூற்றுக்கணக்கான பட்டாம்பூச்சிகள் தொடர்கின்றன.

வாழ்க்கை நமக்குத் தரும் மிகப்பெரிய வலிகளுக்கு மாற்று அல்லது அவற்றிலிருந்து மீட்சி வாழ்க்க்கையிலிருந்தே வர முடியும். நம்பிக்கை என்பது வெவ்வேறு பரிமாணங்கள் உள்ளது. இறைவன் வழி காட்டுவான் என்பது அவற்றில் ஒன்றே.

கதைசொல்லி இதை, தான் கடுமையான துக்கத்தில் உள்ள போது ‘ஃபாதர்’ மூலமாகக் கேட்டறிகிறார். சிறுகதை அவர்களது துக்கத்தை அவர்கள் நினைவு கூரும் தருணங்களை, அவர்கள் மீட்புப் பெறும் அற்புதத்தை சித்தரிப்பதில் வெற்றி கண்டுள்ளது.

இழப்பும் துக்கமும் கடக்கவே இயலாதவைதான். ஆனால் அதைக் கடந்து செல்லும் ஆற்றல் நம்பிக்கை ஒன்றினால் மட்டுமே கை கூடும். கூட வேண்டும். வாழ்க்கையின் அற்புதமான தருணங்கள் எதிர்காலத்தை ஈர்ப்புடையதாக்குகின்றன. வாழ்க்கை தனது சாத்தியங்களால் நம்மை அழைக்கிறது. வலிகளையும் மீட்புக்களையும் சேர்த்தேதான்.

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

விமலாதித்த மாமல்லன் சிறுகதை – கோபுரம்


download

விமலாதித்த மாமல்லன் சிறுகதை – கோபுரம்

இன்றைய தேதியில் புனை கதை எழுதுகிறவர் புதிதாக ஒரு சூழல் அல்லது களம் தேடினால் கிடைக்குமா? இதுவரை எழுதாத விஷயத்தைப் பற்றிப் புனைகதை எழுதுகிறேன் என்று முடிவு செய்து கொண்டால் அனேகமாகச் சிறுகதை எழுதும் எந்த எழுத்தாளருக்கும் வருடம் ஒரு கதை அமைந்தால் அதிகம் என்றே ஆகி விடும்.

தீராநதியில் ஜெயந்தி சங்கர் விருதுகள் பின்னணியில் உள்ள அரசியல் அல்லது வெளிப்படையின்மை பற்றிய சிறுகதையை எழுதியிருக்கிறார். காலச்சுவடு ஏப்ரல் 2015 இதழில் மாமல்லன் சில வருடங்களுக்கு முன் (அனேகமாக பத்தாண்டுகளுக்கு முன்) எம் எஃப் ஹீஸைன் என்னும் அற்புதமான ஓவியரை மதவாதிகள் ஓட ஓட விரட்டியதை மையமாக்கி ஒரு கதை வடித்திருக்கிறார். ஒரு ஊரில் கும்பாபிஷேகம் நடக்கும் நேரம். அங்கே பக்தரோடு தெருவில் – கட்டாந்தரையில் கரியை வைத்து வரையும் ஒரு ஓவியன் வருகிறான். பார்க்கும் திறனற்ற அவன் கோபுரத்தை பொம்மைகளுடன் நுணுக்கமாக வரையுமளவு திறமை பெற்றவன் அவன். ஊர் மக்கள் அச்சு அசலாய்க் கரியில் அவன் வரைந்த ஓவியத்தை வியக்கின்றனர். ஒரு ‘வெள்ளைக்கார’ தம்பதி நீண்ட குழாய் இருக்கும் ‘கேமரா’வை வைத்து அவன் கலைத் திறமையைப் படம் பிடிக்கின்றனர். ஓவியத்தை எழுதிக் கொண்டே இருந்தவனக்கு என்ன தோன்றியதோ விரல்களால் தெரு நெடுக ஒரே கோபுரமாய் இருந்த ஓவியத்தின் நட்ட நடுவே இடைவெளி வரச் செய்து இரண்டு கோபுரங்களாக அந்த ஓவியத்தை ஆக்கி விடுகிறான். பின்னர் கோபுரத்தின் மீதிருக்கும் பொம்மைகளில் ஒன்றாக வீணையுடன் அமர்ந்திருக்கும் பெண்ணின் மார்பகங்களைப் பெரிதாக்கி, வீணையின் குடத்தை மிகவும் சிறிதாக்கி விடுகிறான். இப்படி அவன் இரு மாற்றங்களைச் செய்யும் போது அதற்கு எதிர்வினையாக முதலில் ஒரு ஆள் அவன் முதுகில் அடிக்கிறான். பின்னர் பலரும் அவனைத் தாக்குகிறார்கள். படமெடுக்கும் காமிராவைப் பறிக்க முயற்சி செய்யும் போது அந்த தம்பதி மிகவும் போராடிக் கெஞ்சி முதலில் கேமராவையும் பிறகு விழி இல்லாத அந்த ஓவியனையும் எப்படியோ தமது வாகனத்தில் ஏற்றிக் கூட்டிக் கொண்டு போகிறார்கள். ஆனால் ஆத்திரம் அடங்காத கும்பல் பல வன்முறைகளில் ஈடுபட்டுக் கலவரம் ஆகி விசாரணை வைக்கும் அளவு போய் விடுகிறது. அன்றைய தினம் ஊர் மக்கள் பாதங்களில் எல்லாம் எவ்வளவு கழுவினாலும் நீங்காத ஒரு கரி ஒட்டிக் கொண்டே இருக்கிறது. ஓரிரு மாதங்களில் ஒரு நாள் பெரிய இடி விழுந்து கோபுரம் இரண்டாகப் பிளக்கிறது. அப்போது வீணையிருக்கும் பொம்மையும் உடை படுவதால் அதைச் சரிசெய்ய இரண்டு சிமெண்ட் உருண்டைகள் தரப்பட மேஸ்திரி அவற்றை முலை- வீணைக்குடம் என்னும் இரண்டுக்கும் இடம் மாற்றி வைத்து விடுகிறார். இது ஒரு கோட்டோவியமாகி ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தின் வரவேற்பறையை அலங்கரிக்கிறது. காலப் போக்ககில் மிகவும் புகழ் பெற்றுக் கும்பல் கூடும் அந்தக் கோயிலுக்கு எதிரே உள்ள உணவகத்தில் அந்த ஓவியத்தின் புகைப்படத்தை நண்பனிடம் காட்டி ரசிக்கும் ஒருவன் பாதத்தில் கரிபடிந்த அழுக்கு அந்து விடுகிறது.

இந்த மாய யதார்த்தம் தேவைப்பட்டதா என்னும் கேள்வி நம்முள் எழுகிறது. ஒரு கதை வாசகனை சிக்கலான அவனுக்கு அன்னியமான ஒன்றுக்கு திடுக்கென அறிமுகம் செய்து அவனைச் சிந்திக்கச் செய்ய வசதியானது. ஆனால் மாமல்லன் எடுத்துக் கொண்ட கதையில் அப்படிச் சிக்கலான எதுவுமில்லை.

கலை மற்றும் கற்பனையின் சுதந்திரத்தின் மீது ஒரு தாலிபான் தனமான மதவாதம் செய்யும் தாக்குதல் சிக்கலான ஒன்றல்ல. அதை எதிர்கொள்ளும் மக்களின் அச்சமே மிகவும் சிக்கலான ஒன்று.

(image courtesy:google)

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , , | Leave a comment