முற்பகல் ஆயுத விற்பனை செய்யின்?


images

முற்பகல் ஆயுத விற்பனை செய்யின்?

பிற்பகல் ஐஎஸ் ஐஎஸ் வரும் என்று தமது கட்டுரையில் பதிவு செய்கிறார் எச்.முஜீப் ரஹ்மான் தீராநதி நவம்பர் 2014 இதழில். ஈராக்கில் சதாம் ஹூஸைனுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளில் ஒன்றாக பல குழுக்களுக்கு அமெரிக்காவும் இங்கிலாந்தும் ஆயுதங்களை விற்பனை செய்தன. சிரியாவில் 2011ல் பஷார் அசத்துக்கு எதிரான ஆயுதப் போராட்டத்தின் போது சன்னிப் போராளிகளுக்கு அமெரிக்கா ஆயுத உதவியைத் தந்தது. பல அரேபிய நாடுகள் பல குழுக்களுக்கு நிதி உதவி தருகின்றன. மறுபக்கம் சூபித்துவம் அமைதியை நாடுவது – சூபிகள் வெட்டும் கத்தரி போன்றவர் அல்லர். தைத்து ஒட்டும் ஊசிகளைப் போன்றவர் என்று குறிப்பிடுகிறார். வகாபிகள் என்னும் தீவிரவாதிகளே அமைதிக்கு எதிராக வேலை செய்ய மத உணர்வுகளைத் தூண்டுகிறார்கள் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.

முஜீப் ரஹ்மான் சுதந்திர சிந்தனை கொண்டவர் என்பது அவரது கட்டுரையில் மோடி குறிப்பிட்ட ‘தீவிரவாதம் என்பது மனித குலத்துக்கே எதிரானது’ என்னும் கருத்தை ஏற்பதில் தென்படுகிறது.

மதத்தின் அடிப்படையில் ஒருவர் மதத்துக்கோ அல்லது அந்த மதத்தின் வழி நடக்கும் சமுதாயத்துகோ செய்யும் அதிக பட்ச சேவை அவர்களை நல்வழிப்படுத்தும் அம்சங்களை நினைவுபடுத்தி மக்களைப் பிளவு படுத்தும் கருத்துக்களை விட்டுவிடுவதே. மத நூல்கள் உலகின் மேம்பாட்டுக்கு ஒட்டு மொத்த வழிகாட்டிகளாக இருக்க முடியும் என்றால் உலகம் இன்று இவ்வளவு சுயநலமும் வன்முறையும் போரும் சுரண்டலும் நிறைந்ததாக உருவாகி இருக்காது. மதம் அறவழி சொல்லும் அமைதிவழியாக ஒரு வழிகாட்டி என்னும் வரையறைக்குள் மட்டுமே இயங்க முடியும். ஒரு மதம் உயர்ந்து ஆயுதம் ஏந்தி உலகை உய்விக்க இயலாது என்பதை யாருமே ஏற்பார்கள்.

வல்லரசு நாடுகள் என்றுமே உலகம் அமைதியாகவும் போரின்றியும் இருப்பதை விரும்பியதாக வரலாறு இல்லை. சித்தாந்தங்களின் அடிப்படையில் மத அடிப்படையில் சிறிய – பின் தங்கிய நாடுகள் பிளவு படும்போது அங்கே அமைதியை நிறுவ முன்னுரிமை கொடுக்காமல் ஆயுத விற்பனை அல்லது தன்னுடைய தலையீடு இவையே வல்லரசுகளின் கவனத்தைப் பெற்றன.

தனிமனிதன் ஆயுதம் வைத்திருப்பது – தாறுமாறாகப் பலரைக் கொல்வது அமெரிக்காவின் தலைவலிகளுள் ஒன்று. உலகமே ஆயுதப் போட்டியால் ஏழை எளிய மக்களின் மேம்பாட்டிக்கான நிதியை அழிவு வழியில் செலவழிப்பதும் அமெரிக்க உட்பட்ட வல்லரசுகள் மனித குலத்துக்குத் தந்த ஒரு பெரிய சாபம். வணிக நிறுவனங்கள் மற்றும் விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய செல்வந்தர் வளரவும் கோடானு கோடி ஏழை எளிய மக்கள் நலியவும் உதவும் முதலாளித்துவக் கொள்கையையும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஆயுதம் என்பது அதிகாரத்தின் அல்லது பலத்தின் அடையாளமா இல்லை அச்சத்தின் அடையாளமா? இந்தக் கேள்விக்கான பதிலைத் தம் வாழ்க்கையின் மூலம் உலகுக்கு அளித்தார் மகாத்மா காந்தி.

அமெரிக்கா உலகின் வில்லன் என்று நாம் முத்திரை குத்தவும் முடியாது. மனித உரிமைக்கும் சுதந்திர சிந்தனைக்கும் கருத்துச் சுதந்திரத்துக்கும் அவர்களது நாட்டில் மதிப்பு உண்டு. ஒரு நல்ல முன்னுதாரணம். சுதந்திர சிந்தனையும் கருத்துச் சுதந்திரமும் கூடவே கூடாது என்பதாலேயே கம்யூனிஸ கட்சி மட்டுமே ஆளும் என்னும் சீனா வடகொரியா போன்ற நாடுகள் சிந்தனையாளர்களின் மதிப்பை இழந்தன. ஆயுதங்களை மட்டுமே நம்பி தமது அரசுகளை நடத்துகின்றன.

உலகத் தலைவர்களால் உலகின் பிரச்சனைகளை திசை திருப்ப முடியும். தீர்த்து வைக்க முடியாது. சுதந்திர சிந்தனையும் , மனிதகுல நலம் விரும்பும் நேயம் உள்ள சிந்தனையாளர்கள் மட்டுமே ஆயுதம் ஏந்தி மதத்தின் பேராலோ அல்லது சித்தாந்தத்தின் பேராலோ உலக அமைதியையும் சுதந்திர சிந்தனையையும் சூறையாடுவோரை எதிர்கொள்ள முடியும். எவ்வளவு மெல்லிய குரலாயிருந்தாலும் மனித உரிமைக்காகவும் மனிதகுல மேன்மைக்காகவும் எழுப்பப் பட வேண்டும். மனித குல மேன்மை என்பது கோடிக்கணக்கில் உணவு, உடை, உடல் நலம், அடிப்படை உரிமைக்களுக்கு வழியில்லாதோரையும் சேர்த்து அனைவரும் மேம்படும் ஆகச்சிறந்த கனவு ஆகும். இந்தக் கனவு இல்லாதவர்களின் குரலே இப்போது மேலோங்கி இருக்கிறது. உலகின் எல்லாத் துன்பங்களுக்கும் இதுவே காரணம். எச்.முஜீப் ரஹ்மான் என்னும் சிந்தனையாளரின் கருத்துக்களைத் தந்த தீராநதி இதழுக்கு நன்றி.

(image courtesy:wiki)

Posted in தனிக் கட்டுரை | Tagged , , , , | Leave a comment

பேகம் சம்ரூ – ஜார்ஜ் தாமஸ் – வரலாற்றில் புதைந்தவர்கள்


download

பேகம் சம்ரூ – ஜார்ஜ் தாமஸ் – வரலாற்றில் புதைந்தவர்கள்

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் பிரெஞ்சு, போர்த்துகீசியர், டட்சு மற்றும் ஆங்கிலேயப் பின்புலம் உள்ள போர்த்திறன் உடையவர்கள் பல கூலிப் படைகளாக உருவாகினர். அவர்கள் பல கண்டங்களில் பெரும் பணம் தேடிச் செல்பவர்கள். அவர்களில் ஒருவனே ஜார்ஜ் தாமஸ். அயர்லாந்திலிருந்து ஒரு கப்பல் ஊழியராக இந்தியா வந்தவர். மராட்டியப் படையில் சிறிது காலம் இருந்து விட்டு ஒத்து வராமல் கொள்ளைக் கும்பல்களுடன் இணைந்தார். பிண்டார்கள் என்னும் கொள்ளைத் தொழில் கொண்டோரை ஒடுக்க மராட்டிய அரசு தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த போது ஒரு சிறு படையை ஏற்படுத்தி அதன் தலைவனாகி அவர்களை ஒடுக்கினார். வட நாட்டின் குறுநில மன்னர் பலரும் கொள்ளையரை அடக்க இவரது படையைப் பயன் படுத்தத் துவங்கினர். கொள்ளையரின் செல்வம் மற்றும் மன்னர் தரும் சன்மானம் என இவருக்கு இரட்டிப்பு வருவாய். சிற்றரசர்களிடையே உள்ள பூசல்களைப் பயன்படுத்தி இவர் ஒருவரை ஆதரித்து இன்னொருவரை அடக்கிப் பணம் சம்பாதித்தார். உத்திரப் பிரதேசத்தில் இப்படி இவர் பீரங்கிகளுடன் கூடிய சக்தி மிக்க படையை உருவாக்கிய போது பேகம் சம்ரூ தமது அரசின் தளபதியாக இவரை நியமித்தார். காலப் போக்கில் பேகத்தின் காதலனாகவும் இருந்தார். ஆனால் வஸ்காலத் என்னும் பிரெஞ்சு தளபதியிடம் பேகத்துக்கு ஈடுபாடு வந்த போது தாமஸ் பதவி இழந்தார். ஆங்கிலேயப் படையிடம் தோற்றார். உடல் நலம் பாதிக்கப் பட்டு இறந்தார். பேகம் சம்ரூ தமது வீரத்துக்காகவும் ராஜதந்திரத்துக்காகவும் பிற முகலாய மன்னர்களால் மதிக்கப் பட்டார், ஆனால் அவர் குரூரமானவர். தமது விருப்பத்துக்கு மாறாகக் காதல் திருமணம் செய்து கொண்டு அரண்மனையை விட்டு வெளியேறிய இரண்டு பணிப் பெண்களைக் கொன்று தமது கட்டிலுக்குக் கீழே புதைக்கச் செய்தாராம். அவர்கள் ஆவிகள் வெளியேறாமல் இருக்க.

தீராநதி நவம்பர் 2014 இதழில் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் Begum Samru of Sardhana by Michel Larneuilன் நூல் விமர்சனமாக ஒரு நீண்ட வரலாற்றை நம்முடன் பகிர்கிறார். ஐரோப்பிய கூலிப்படைகளின் ஆதிக்கம் பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு முன்பு துவங்கி பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் வலிமையாகக் காலூன்றும் வரை இருந்திரிக்கிறது என்னும் வரலாறு அதிகம் கவனம் பெறவில்லை. வரலாறு நமக்கு ஒற்றைப் பரிமாணத்தோடு அல்லது பின்னமாகவே வழங்கப் பட்டுள்ளது என்றே நாம் கருத வேண்டும்.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் கட்டுரை நீண்டது. நிறைய வரலாற்று விவரங்களை உள்ளடக்கியது. அவரது பதிவில் உள்ள சுவை ஒரு நாவல் அல்லது மர்மக் கதையை படிக்கும் சுவாரசியத்தை நமக்கு அளிக்கிறது. அவரது திறமை நாம் அறிந்ததே.

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , | Leave a comment

நவீனத் தமிழ்க் கவிதையில் செம்மொழிக் கூறுகள்- முருகேச பாண்டியன் கட்டுரை


download
நவீனத் தமிழ்க் கவிதையில் செம்மொழிக் கூறுகள்- முருகேச பாண்டியன் கட்டுரை

உயிர்மை நவம்பர் 2014 இதழில், செம்மொழியான தமிழுக்கு உள்ள தனித்த சிறப்பியல்புகள் இவை என்று பாண்டியன் பட்டியலிடுகிறார்:

1.சங்கத் தமிழில் பல்வேறு இனக்குழுக்களின் பண்பாடு பற்றிய பதிவுகள்’
2.இரண்டாயிரம் ஆண்டுளாகக் காலந்தோறும் காத்திரமான படைப்புகள் தொடர்ந்து வருகின்றன.
3.பண்பாட்டின் முக்கிய அடையாளமாக இலக்கியம் பல தலைமுறைகளாகக் கருதப் பட்டு வருகிறது.
4.பிறமொழிகளை ஒப்பிடத் தமிழ்ப் படைப்புகள் தனித்தவை.
5.தொடர்ச்சியான இலக்கியப் பாரம்பரியம்,

செவ்விலக்கியப் படைப்புகளில் தொன்மையான ஒரு மையக் கரு மனிதர்களுக்கும் இயற்கைக்குமான தொடர்பு. சண்முகம் சரவணனின் நவீனக் கவிதையில் பாண்டியன் (துறவியின் இசைக் குறிப்புகள்) அதைக் காண்கிறார்:

ஆளரவமற்ற நீண்ட வெளி
பெருமரங்களின்
இசையில் அமைதி கொள்ள
நேற்றையும் நாளையும்
துறந்து அமைதியுற்றேன்

தமிழ் செவ்விலக்கியத்தின் தனித்துவம் எஸ்.வைத்தீஸ்வரனின் “நினைவுகள்” காதலைப் பதிவு செய்யும் விதத்தில் இவ்வாறு:

மலர் வாடிய பின்னும்
மணம் கமழ்கின்றது ஞாபகத்தில்
நீ மறைந்த பின்னும்
உன் காதல் என்னைத் தழுவிக் கொள்கிறது
காற்றைப் போல

சக்தி ஜோதியின் வரிகளில் காதல்:

ஓடும் நதியில் தவறி விழும் ஒற்றையிலையென
சலனப் படுத்துவதில்லை நீரின் போக்கினை
என்றறிந்திருந்த மனம் விம்மிக் கசிகின்றது

தாய்மைப் பண்பு செவ்விலக்கியத்தில் தொடங்கி நவீன கவிதையில்-

ஃபஹீமா ஜஹானின் ‘அழிவின் பின்னர்’ கவிதையில் இருந்து-

அந்த மனிதர்களைச் சபிக்கிறதோ
தனது கூட்டை எண்ணித் தவிக்கிறதோ

தாய்மையைப் பற்றிய கலாப்ரியா கவிதை வரிகள்:

அந்திக் கருக்கலில்
இந்தத் திசை தவறிய பெண் பறவை
தன் கூட்டுக்காய்
தன் குஞ்சுக்காய்
அலைமோதிக் கரைகிறது

செவ்விலக்கிய காலம் முதல் தொடரும், இலக்கியச் செறிவு- ரவிசுப்ரமணியனின் “பருகத் தெரிந்த சௌந்தர்யம்” கவிதையிலிருந்து-

மூங்கில் சதங்கையின் முதல் அசைவை
நீதான் துவக்கி வைத்தாய்
பின்
காற்று பார்த்து கொண்டது

கவிஞனின் நடுநிலைமை- மனுஷ்ய புத்திரனின் ‘அரசி’ கவிதையிலிருந்து-
அரசி எப்போதும் ஸ்தம்பிக்கும் நகரங்களை
மிகவும் நேசித்தாள்
ஸ்தம்பித்தல் சக்தியின் வெளிப்பாடு

பொதுமை என்னும் மரபில் நரனின் ‘சூரியச் சாறு’ கவிதை-
இரு மலைகளின் நடுவே மறையும் சூரியன்
ஒரு பீட்சா துண்டைப் போலுள்ளது.

றியாஸ் குரானாவின் ‘நாவல் ஒன்றின் மூன்றாம் பதிப்பு’ கவிதையில் பண்பாட்டுக் கூறுகள்-

ஒவ்வொரு பயணியின் நெஞ்சிலும்
ஆறாத காயத்தின் வரலாறு
புதிதுபுதிதாய் எழுதப் பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது

உயரிய சிந்தனைக்கு உதாரணம் கரிகாலனின் ‘மின்னலின் தீண்டல்’

அலுப்பெனும் தீரா நோயின்
மருந்துடன் வருகிறீர்கள்

இலக்கியத் தனித்துவத்துக்கு உதாரணமாக அய்யப்ப மாதவனின் ‘பாடல் இசைக்கும் கூந்தல்’ கவிதையிலிருந்து-

இரவில் புரளும் கூந்தலில் பூக்கள்
தானாகவே பூக்கத் தொடங்கி விட்டன

முருகேச பாண்டியன் எடுத்தாண்டுள்ள கவிதைகள் ஆழமும் கலையுமற்றைவையாகப் போனது சோகமே. இருந்தாலும் சமகாலப் பதிவுகளை வாசித்து எடுத்தாள்வது மிகவும் அரிதாகி வருகிறது. உலக இலக்கியமோ இல்லை இந்திய மற்றும் தமிழ் இலக்கியமோ சமகால எழுத்தாளர்களை கவனிப்பு பெறச் செய்ய மூத்த எழுத்தாளர்கள் விரும்புவதே இல்லை. அந்த வெறுமையைப் போக்கும் கட்டுரை இது. நல்ல முயற்சி.

(image courtesy: wiki)

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , , , | Leave a comment

நவீன கவிதை பற்றிய புரிதல் – யுவன் கட்டுரை


imagesநவீன கவிதை பற்றிய புரிதல் – யுவன் கட்டுரை

நவீன கவிதை பற்றிய புரிதல் ஒரு வாசகருக்கு அமைவது தான். கவிதைகள் மீது அவர் கொண்டிருக்கும் காதலைப் பொருத்தது அது. வாசிக்க, வாசிக்க ஒரு கவிதையின் பல பரிமாணங்கள் பிடிபடும். கவிதை எந்த சன்னலைத் திறக்கிறது எந்த உலகைக் காட்சியாக்குகிறது அல்லது எந்த தரிசனத்தின் ஒரு சாயலை மட்டும் விட்டுச் செல்கிறது என்பதை வாசிக்க வாசிக்க ஒரு வாசகன் மேலும் மேலும் புதிராய் முதல் வாசிப்பில் தென்படும் கவிதைகளை விண்டு விளங்கி மேலும் வாசிக்கிறான்.

காலச்சுவடு நவம்பர் 2014 இதழில் யுவன் சந்திரசேகர் தேவதச்சனின் ஒரு கவிதையை வாசிக்கிறார்.

எப்பவாவது ஒரு
கொக்கு பறக்கும் நகரத்தின் மேலே
என்
கவசமும் வாளும்
உருகி ஓடும்
ஊருக்கு வெளியே.

தஞ்சாவூரின் அருகிலுள்ள வயல்வெளிகளில் எங்கும் தென்படும் கொக்குகள். அவை கூட்டம் கூட்டமாக, சிறு புழுக்கள் மீன்களைத்
தேடிப் பசுமையான வயல்வெளிகளுக்கு இன்னும் அழகூட்டும் வெண்மை வரிசையாய். ஆனால் ஒரு நகரில் அபூர்வமாகவே ஒருவனுக்கு கொக்கு காணக் கிடைக்கிறது இல்லையா? நகரின் இறுக்கமான கட்டாயங்களுடன் போராடி வாழும் ஒருவனுக்கு, கவசங்களும் வாளுமான கவனங்களும், கடுமையான வேலைச்சுமையும் இருந்து கொண்டே இருக்கும். கொக்கு கிராமத்து நினைவுகளை மீட்டெடுக்கும். ஒரு கணம் கவசமும் வாளும் இல்லாமல் உடுப்பு லேசாகி புத்துயிர் பெறும். நகரின் கவசங்கள் உருகி வெளியே ஓடி விட்டால்? கிராமத்தின் நெருக்கடி இல்லாத அவசரமில்லாத ஒரு சூழல் நம் வசமாகும் இல்லையா?

ஆனால் அப்படி உருகி ஓடப் போகிறதா? அல்லது இந்தக் கவிஞனாவது அந்த நகரத்தை விட்டு நீங்கி விடப் போகிறானா? இரண்டுமே நடக்கப் போவதில்லை? ஆனால் கொக்கின் சுதந்திரம் அவனுக்குத் தான் விட்டுக் கொடுத்துவிட்ட சுதந்திரங்களைப் பற்றிய ஆற்றாமையைத் தூண்டுகிறது. என் கவசமும் வாளும் என்பதற்குப் பொருள் வேறெதுவும் மாறாது. சில நொடிகள் என் கவசமும் வாளும் இல்லாமல் இருப்பது சாத்தியம் என்னும் ஆழ்ந்த வலியுடன் கூடிய பதிவு.

யுவன் புதுக்கவிதை வாசிப்பைத் தொடராக எழுதுகிறார். காலச்சுவடுக்கு நன்றி.

(image courtesy: wiki)

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , | Leave a comment

சென்னை நோக்கியாத் தொழிற்சாலை மூடல்- அன்னிய முதலீட்டின் நிழல் முகம்


Nokia_Chennai_Facility_Inside_Workers_Wide

சென்னை நோக்கியாத் தொழிற்சாலை மூடல்- அன்னிய முதலீட்டின் நிழல் முகம்

அக்டோபர் மாத இறுதியில் 8000 தொழிலாளர்கள் பணியிழக்க சென்னை நோக்கியாத் தொழிற்சாலை மூடப் பட்டது. நஷ்டம் காரணமாகவோ அல்லது தொழில் ரீதியான காரணங்களுக்காகவோ ஆட்குறைப்பு செய்வதோ இழுத்து மூடுவதோ அபூர்வமாக நடந்தால் நாம் புரிந்து கொண்டே தீர வேண்டும். ஆனால் நிலம் முதல் மின்சாரம் மற்றும் பல ஊக்குவிப்புடன் அன்னிய முதலீடு வரவேற்கப் படுகிறது. ‘Make in India” என்னும் தெளிவான செய்தி உலக நாடுகளை நோக்கி இந்தியாவின் தரப்பில் இருந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது.

பல கேள்விகள் நமக்கு விடையில்லாமல் நீள்கின்றன-

1. தானியங்கி முறையில் எத்தனை சதவீத உற்பத்தி ஒரு தொழிற்சாலையில் நிகழ்கிறது – மற்றும் எத்தனை ஆட்களுக்கு வேலை கொடுக்கிறார்கள் என்பதை அரசாங்கம் உறுதி செய்கிறதா?

2. தொழில் தொடங்கியவுடன் அதைக் கண்காணிக்கிறதா?

3.வேலைக்குப் போகிறவர்கள் தங்கள் திறனை வளர்த்துக் கொண்டு – ஒரு வேளை வேலை மறுக்கப் பட்டால் வேறு வேலைக்குப் போக என்ன ஏற்பாடு இருக்கிறது? இதை அரசாங்கம் ஒரு பொறுப்பாக நினைக்கவில்லையா?

4.வரி மூலம் என்ன வருவாய் அரசாங்கத்துக்குக் கிடைக்கிறது?

5. உள்நாட்டுத் தொழில் முனைவர்கள் அந்தத் தொழிலைத் தொடங்க என்ன தடைகள் இருக்கின்றன?

அன்னிய முதலீடு என்பதும் உலகம் முழுவதும் ஒரு சந்தை என்பதும் உலகமயமாக்கத்தின் பின் விளைவுகள் -. இன்று நடைமுறை என்றானவை. எனவே தவிர்க்க இயலாதவை. மறுபக்கம் எது நம் மக்களுக்கு வேலை வாய்ப்பையும் கொடுத்து அரசாங்கத்துக்கு வரி வசூலும் கொடுக்குமோ அத்தகைய முதலீடுகளை ஊக்குவிப்பதே பொருத்தம். நோக்கியா அல்லது எந்த அன்னிய நிறுவனமும் அரசின் ஊக்குவிப்பில்லாமல் உள்ளே வருவதில்லை. எனவே அரசு இப்படி வரும் எல்லா நிறுவனங்களுக்கும் பணியாளர்களுக்கு இலவசமாகத் தமது திறன்களை வளர்த்துக் கொள்ளும் பயிற்சி தர வேண்டும் என்னும் ஒரு கட்டாயத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். பணியாளர்கள் வருமானமின்றி எக்கேடு கெட்டாலும் போகட்டும் என்னும் தற்போதைய சூழலுக்கு அது ஒன்றே மாற்று.

(image courtesy:nokiarevolution.com)

Posted in தனிக் கட்டுரை | Tagged | Leave a comment

அனாரின் மூன்று கவிதைகள்


download

அனாரின் மூன்று கவிதைகள்

காலச்சுவடு நவம்பர் 2014 இதழில் அனார் அவர்களின் மூன்று கவிதைகள் வந்துள்ளன.

நவீனக் கவிதை என்பது என்ன? அதன் சாத்தியங்கள் என்ன? இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடைகளுக்கு எல்லையே கிடையாது. கவித்துவமும், கற்பனையும் வார்தைப் பின்னல்களாலும் தட்டையான சித்தரிப்புகளாலும் ஒரு கவிஞனின் தரிசனங்கள் வெளிப்பட இயலவே இயலாது. துண்டு துண்டாகத் தென்படும் தூரிகைத் தூற்றல்களின் ஊடாடும் சரடான ஒரு தேடல் உண்டு. அது அவனுக்குத் தெள்ளத் தெளிவாகப் பிடிபட வேண்டியதில்லை. அழுத்தமாக ஒரு தடமாக இருக்க வேண்டுமென்பதில்லை. ஆனால் அவனுள் பொறிபோலத் தோன்றி மறைந்த ஒன்றின் பல பரிமாணங்கள் அவை. ஒரு கவிதையாக அவை வடிவம் பெறும் வரை அதை அவன் ஒரு கருவாக அதை உள்ளே உருக்கொள்ள தன்னுள்ளே விதைத்திருந்தான்.

அவரது மூன்று கவிதைகளின் சில பத்திகள்

இரவாலும் பகலாலும் மூடப்பட்ட ஆடை
கதை கேட்பவனின் காதுகளைத் தொட்டுப் பறக்கிறது

நீ சொற்களின் கதவுகளைத் திறந்து விடுகிறாய்
ஆன்மாவின் சுவரிலிருந்த ஒரே ஒரு ஜன்னலையும்

————————————————————-

காற்றினால் தான் அனைத்து வலியும்
நேர்ந்திருக்க வேண்டும்
நிச்சயமற்ற தீர்மானம்
அறையில் மங்கி ஒளிர்கிறது

__________________________________________

ஞாபகத்திலிருந்து
காதலின் முத்தத்தைப் பெயர்த்தெடுக்கிறேன்
அதன் ஒலியோடும் ஈரப்பதத்தோடும்

அனார் லா.ச.ரா கதைகளில் செய்யும் சஞ்சாரங்களைக் கவிதையில் நிகழ்த்துகிறார். இது முயன்று வருவதல்ல. ஒரு தேடலின் பிரதிபலிப்பாக, மறுபக்கமாக வருவது. அனார் நவீனக் கவிதையின் சாத்தியங்களைப் பற்றிய புரிதலுள்ளவர். கவித்துவமும் தேடலும் வெளிப்பாடாகின்றன அவரது படைப்புகளில். வாழ்த்துக்கள்.

(image courtesy:wiki)

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , | Leave a comment

குழந்தைத் தொழிலாளிகளில் அனேகர் கடத்தப் பட்டவரே


18

குழந்தைத் தொழிலாளிகளில் அனேகர் கடத்தப் பட்டவரே

சுகிதா அமைதிக்கான இந்த ஆண்டின் நோபல் பரிசு பெற்ற கைலாஷ் சத்யார்த்தி பற்றிய விரிவான கட்டுரையை “தளிர்களின் காவலன் ” என்னும் தலைப்பில் உயிர்மை 2014 இதழில் எழுதியிருக்கிறார். கால்பந்து தயாரிப்பு முதல், தரை விரிப்பு, மெழுகுவர்த்தி, ஊதுபத்தி, கண்ணாடி வளையல்கள், பட்டாசுகள் ,கல் குவாரிகள் என குழந்தைத் தொழிலாளிகளின் உழைப்பைச் சுரண்டாத தொழிலே இல்லை. ஐரோப்பிய நாடுகளும் அமெரிக்காவும் கால்பந்துகளை வாங்கும் முன் குழைந்தைத் தொழிலாளிகள் இதில் ஈடுபடுத்தப் படவில்லை என்பதை முன்னெடுத்தவர் சத்யார்த்தி. பல தாக்குதல்கள் அச்சுறுத்தல்களை மீறி அவர் இடைவிடாது குழந்தைகளை மீட்டார். அவரால் மீட்கப் பட்ட 83525 குழந்தைகளின் பின்னணியை ‘பசன் பசாவோ ஆந்தோலன்’ அமைப்பு தருகிறது. ஒப்பற்ற பணியாற்றிய அவரை ஊடகங்களும் அரசு இயந்திரமும் கண்டு கொள்ளாமல் இருந்தது மட்டுமல்ல இருட்டடிப்பு செய்தது அவை வணிக நிறுவனங்களின் கைப்பிடிக்குள் இருப்பதே காரணம்.

குழந்தைத் தொழிலாளிகளில் பெரும்பாலானவர் கடத்தப் பட்டு விற்கப் பட்டவரே. பாலியல் தொழிலுக்குத் தள்ளப் படும் பல பெண்கள் கடத்தப்பட்ட குழந்தைகளே. ஆயிரக்கணக்கில் மாதாமாதம் குழந்தைகள் கடத்தப் படுகிறார்கள். தமிழில் “ஆறு மெழுகுவர்த்திகள்’ என்னும் ஒரு படம் வெளியானது. அதில் ஜெயமோகனும் பங்களிப்பு செய்திருக்கிறார். அந்தப் படம் காண்போர் மனதைக் கலங்கடித்து விடும். குழந்தைக் கடத்தல் எந்த அளவு ஒரு பெரிய அளவிலான குற்றத் தொழிலாக ஒரு மைய அமைப்புடன் இயங்குகிறது என்பதை அந்தப் படம் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறது. “ஏழாம் உலகம்” என்னும் ஜெயமோகனின் நாவல் பிச்சை எடுக்கும் குழந்தைகளின் இருண்ட உலகை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

அடிப்படையில் கீழை நாடுகளில் குழந்தைத் தொழிலாளி என்பது ஒரு மிகவும் ஏற்கப் பட்ட நடைமுறை விஷயமாகி விட்டது. கோடிக்கணக்கில் குழந்தைத் தொழிலாளிகள் பெருகுவது அவர்களின் மனித உரிமைக்கு எதிரானது. வருங்காலத்தில் ஆரோக்கியமும், அறிவு வளர்ச்சியும் அவர்களுக்கு இல்லாமல் போவதால் இது தேசத்துக்கும் மிகவும் கெடுதி தரும் விஷயமே. சுகிதாவின் கட்டுரையிலிருந்து நாம் தெரிந்து கொள்ளும் மற்றொரு விஷயம் விவசாயத்திலும் குழந்தைகள் மிகுந்த அளவு ஈடுபடுத்தப் படுகிறார்கள் என்பது. தேசத்தின் மிகப் பெரிய பலம் மனித வளமே. பிஞ்சுகளைக் கூலிகளாக ஆக்கி நாம் தேசத்துக்குப் பின்னடைவானதும் அவர்களது உரிமைக்கு எதிரானதுமான சுரண்டலையே செய்கிறோம்.

Posted in தனிக் கட்டுரை | Tagged , | Leave a comment