அரசுப் பணியிலிருந்து சமூகப் பணிக்கு – முன்னுதாரண தம்பதி


Meet R.Jalaja and K.Janardhanan, a rare couple, living on a quarter of their income so they can spend the rest in changing lives of others – The Hindu

ஜலஜா மற்றும் ஜனார்த்தனன் தம்பதியினர் தமது அரசுப் பணியினைத் துறந்து சமூக சேவையில் தமது சேமிப்பு, சொத்து எல்லாவற்றையும் முதலீடாக்கி இன்னும் சேவை செய்து வருகிறார்கள். அக்டோபர் 11 ஹிந்துவில் இது பற்றிய விரிவான பதிவு வந்திருக்கிறது. அதற்கான இணைப்பு ————- இது.

அவர்களை நான் வணங்குகிறேன்.

பகிர்ந்த என் மகளுக்கு நன்றி.

 

Advertisements
Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged , , , | Leave a comment

ஊடக அடாவடித்தனத்துக்கு முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் பிரணாப் அவர்களின் பதிலடி


ஊடக அடாவடித்தனத்துக்கு முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் பிரணாப் அவர்களின் பதிலடி

சாரு நிவேதிதா பல முறை தமது இணைய தளத்தில் எழுத்தாளர்களும், சிந்தனையாளர்களும் எப்படி மோசமாக தொலைக்காட்சிகளால் நடத்தப் படுகிறார்கள் என்பதைப் பதிவு செய்திருக்கிறார். அவர்கள் சொல்லும் நேரத்துக்குப் போக வேண்டும். கைக்காசு செலவு செய்து கொண்டு செல்ல வேண்டும். அவர்கள் உரையாடலை எப்படி வழி நடத்துகிறார்களோ அவ்வழியில் பெட்டிப் பாம்பாய் அடக்கமாய்த் தனது கருத்துக்களை அரை குறையாகவோ அல்லது துண்டு துண்டாகவோ சொல்ல வேண்டும். பேசும் போது, விளக்கமாக ஒன்றைக் கூறம் முன் எந்த இங்கிதமுமில்லாமல், குறுக்கிட்டால் அடி பணிய வேண்டும். ஏன் இத்தனையும்? ‘உன் முகத்தை நான் தொலைக்காட்சியில் காட்டியதே உன் பாக்கியம்’ என்னும் தரக்குறைவான உள்ளார்ந்த செய்தி எல்லாத் தொலைக் காட்சிகளாலும் முன் வைக்கப் படுகிறது. நாம் காணும் இந்தக் காணொளியில் முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர், பெரிய பொருளாதார நிபுணர் மற்றும் சிந்தனையாளர் என்னும் பெருமையுள்ள பிரணாப் குமார் முகர்ஜி அவர்கள், ஒரு கேள்விக்குச் சரியான பதிலைச் சொல்லத் துவங்கும் போதே பேட்டியாளர் பொறுமையின்றிக் குறுக்கிடுகிறார். இந்த அவமரியாதைக்குச் சரியான பதிலடி கொடுத்து “எனக்குத் திரையில் தோன்றும் ஆவலில்லை. நீங்கள் அழைத்தீர்கள்” என்று முகர்ஜி அவர்கள் கூறும் பதில் ஊடகங்களின் தரக் குறைவுக்குச் சான்று. அனேக பேட்டியாளர்கள் மற்றும் விவாத ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் அரை வேக்காடுகள். விஷய ஞானமே அற்று, பரபரப்பும் சூடும் இருக்கும்படி பார்த்துக் கொள்ளும் ஊடகக் கூலிப்படைகள். இவர்களை எந்த அளவு நாம் மக்களுக்கு இனம் காட்டுகிறோமோ அவ்வளவு நல்லது.

பகிர்ந்த நண்பருக்கு நன்றி.

(clip courtesy:india today)

 

Posted in காணொளி | Tagged , , , , , , | Leave a comment

என் தோட்டத்தில் ஓர் அதிசயம்


என் தோட்டத்தில் ஓர் அதிசயம்

வெள்ளைச் செம்பருத்தி வைத்து இரண்டு வருடம் ஆகப் போகிறது. நடு நடுவே சில சமயம் பூக்காது. அவ்வளவு தான். ஆனால் இன்று ஒரு வெளிர் சிவப்பு மொட்டு வந்து பூத்தும் விட்டது. இது எப்படி சாத்தியம்? எனக்கு அதிசமயாக இருக்கிறது. இல்லை இது சகஜமப்பாவா? அப்படித் தோன்றவில்லை. விவரம் தெரிந்தவர்கள் எனக்கு விளக்க முடியுமா? என் மின்னஞ்சல் sathyanandhan.mail@gmail.com.

 

Posted in காணொளி, நாட் குறிப்பு | Tagged , , , , | Leave a comment

(ஆணின்) விருப்ப ஓய்வு தற்கொலையா? – பகுதி 9


Image result for happiness images

(ஆணின்) விருப்ப ஓய்வு தற்கொலையா? – பகுதி 9

வாழ்க்கையின் லட்சியம் என்ன ? என்னும் கேள்வியுடன் சென்ற பகுதி முடிந்தது. மிகவும் லட்சியவாதமான, தத்துவார்த்தமான பதிலே அனேகமாக நான் படிப்பவை. உண்மையில் வாழ்க்கையின் லட்சியம் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதே. மிகவும் எளிய பதிலா இது? விழுமியங்களுக்கு முரணான ஒன்றா இது?

ஒருவர் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதும் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதும் எந்தப் புள்ளியில் வேறு படுகிறது? எதிர்மறையான மகிழ்ச்சி என்னும் புள்ளியில். எதிர்மறையான ஒரு மகிழ்ச்சி ஒரு குரூரமான மன எழுச்சியே ஒழிய மகிழ்ச்சி என்னும் தகுதியில் வராது. ஒருவரைக் காயப்படுத்தி, புண்படுத்தி, அவமானப்படுத்தி, மற்றொருவர் பொருளை அபகரித்து, சுயநலமான – போலி கௌரவம் போற்றும் ஒரு கூட்டத்தின் கைத்தட்டலில் மயங்கி, பிறரைத் தாழ்த்தித் தன்னை மேம்படுத்தி இப்படி அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். இவை எல்லாவற்றுக்கும் இணையாகவே ஒரு எதிர்மறை மன எழுச்சியும் உண்டு. அது வாய்ப்புக்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டதில் உள்ள தற்காலிக திருப்தி. இந்த வகை எழுச்சிகள் நீர்க்குமிழிகள் போலத் தற்காலிகமானவை மட்டுமல்ல. உண்மையில் நீர்க்குமிழிப் போலக் காலாவதியாகும் போது ஒரு கசப்பை விட்டுச் செல்பவை. இந்தக் கசப்பு இல்லாத ஒரு மகிழ்ச்சி, மன நிறைவும், சுதந்திர சிந்தனையும் உள்ள நேர்மறையான மகிழ்ச்சியாகும்.

பிறருக்கு ஊறு இல்லாததும், தன் இயல்புக்கும் பொருத்தமான ஒரு அன்றாட வாழ்க்கை முறை மற்றும் நீண்ட கால வாழ்க்கைத் திட்டம் என்பது தன் பற்றிய முடிவுகளைத் தானே எடுக்கும் சுதந்திரத்தில் மட்டுமே இருப்பது. நிரந்தரமான மகிழ்ச்சிக்குக் கட்டாயம் இந்த சுதந்திரமும் மற்றும் பிறர் நலனை பாதிக்காத விழுமியம் இரண்டுமே வேண்டும்.

நேர்மையான வழியில் பொருள் ஈட்டுவதற்கு அந்தத் தொழில் அல்லது வேலையைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு ஒருவருக்கு சுதந்திரம் இருக்க வேண்டும்.

குடும்பம் மற்றும் சமூகம் ஒரு ஆணின் இந்த உரிமையில் மிகவும் குரூராமாகக் கைவைக்கிறது. (பெண்கள் இதை ஒரு உரிமையாகக் கருதினால் அவர்களையும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.) . விளைவு ஒரு ஆணுக்கு வாழ்க்கை மிகவும் ரசனையற்ற ஒன்றாக, தன் சம்பந்தமே இல்லாத ஒன்றாக ஆகி விடுகிறது. மது போன்ற ஒரு போதை ஒன்றினால் மட்டுமே அவர் இதை சரிகட்டிக் கொண்டு மேலே செல்ல வேண்டியிருக்கிறது.

வாழ்க்கையின் லட்சியம் பிறரை மகிழ்விப்பது என்று பெரிய கட்டிடம் கட்டுவார்கள். நாம் பிறரைக் குரூரமாக நசுக்காமல் இருந்தால் மட்டுமே போதும். பிறரை மகிழ்விக்கிறேன் அல்லது பாதுக்காகிறேன் என நாம் செய்வதெல்லாம், கிடைத்தது வாய்ப்பு என்று அவர் விவகாரங்களில் மூக்கை நுழைத்து, அவரால் என்றுமே சரி செய்ய முடியாத அளவு ஏடாகூடமாக அவர் வாழ்க்கையில் குழப்பங்களை உண்டு பண்ணுவதே.

வாழ்க்கை என்பது முற்றிலும் ஒருவரின் தனிப்பட்ட ஒன்றேயாகும். சமூகத்துடன் நாம் வெட்டிக் கொள்ளும் புள்ளியில் மட்டுமே நாம் பிறரை மதித்து, அவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்து இதையெல்லாம் செய்யப் போகிறோம். ஆனால் இந்தப் புள்ளி வாழ்க்கையின் மையப் புள்ளி அல்ல.

மகிழ்ச்சி என்பது பணத்தால், பணத்தைப் பார்த்து, பணத்தை செலவழித்துக் கிடைக்கும் ஒன்று என்பது மிகவும் மலினமான, நீர்க்கடிப்பட்ட, மேலோட்டமான விளங்கிக் கொள்ளுதலாகும்.

தனது துறையில், தனக்கு ஆர்வமுள்ள துறையில் ஒருவர் முன் செல்லும் ஒவ்வொரு அடியும், மற்றும் தனக்குப் பிடித்ததில் ஆழ்ந்து ஒருவர் செலவழிக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் பணத்தால் அளவிட முடியாததே.

பணத்தை ஈட்டுவது முக்கியம். அது சுயமரியாதையைப் பாதுகாக்கும். சந்தேகமே இல்லை. நாம் அந்த அளவு தேவையான பணம் மட்டுமே சம்பாதிக்கும் ஒரு ஆணை ஏற்கத் தயாராயிருக்கிறோமா?

ஒரு ஆணுக்கு நாம் வைத்திருக்கும் பிம்பம் என்ன? அடுத்த பகுதியில்………..

(image courtesy:quoteshunter.com)

Posted in தொடர் கட்டுரை | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

(ஆணின்) விருப்ப ஓய்வு தற்கொலையா? -பகுதி 8


Image result for job satisfaction images

(ஆணின்) விருப்ப ஓய்வு தற்கொலையா? -பகுதி 8

பணியில் மனநிறைவு என்பது புழக்கத்தில் இல்லை; ஒரு இலக்காக இல்லை; வெறுமனே அகராதியில் மட்டுமே இருக்கிறது.

முதலில் மாத சம்பளப் பணிகள் பல இயந்திரத்தனமானவை. அவற்றை ஒரு ‘ரோபோ’ எனப்படும் இயந்திர மனிதன் செய்வதே பொருத்தமானது. புதுமைகள் அல்லது பரிட்சார்த்தமான முயற்சிகள் இவை கடுமையாக சாடப்பட்டு அடக்கி ஒடுக்கப் படுவார் ஊக்கமுள்ளவர். இலக்குகள் தரப்படும்; அவற்றுக்கான அணுகுமுறைகள் சர்வாதிகாரமாக முன் முடிவு செய்யப்பட்டுத் திணிக்கப் படும். இதனால் பணியாளர் தம் மூளையை மற்றும் புதிய கற்பனையை என்றுமே பயன்படுத்த அனுமதிக்கப் படாத மன அழுத்தத்துக்கு ஆளாவார்.

பணியில் மனநிறைவு என்பது என்ன ஒருவர் எதிர்பார்க்கக் கூடாத ஒன்றா? இந்தியாவின் பெரும்பான்மை எந்தத் தொழில்? கண்ணை மூடிக் கொண்டு சொல்லலாம். விவசாயமே அது. அவர்கள் அனைவருமே பணியில் மன நிறைவு காண்பவர்கள். தமது பணியில் அர்ப்பணிப்பு உள்ளவர்கள். அதையே உயிராய் நினைப்பவர்கள். அந்த ஒரே காரணத்தால் தான் மூன்று நான்கு வருடம் சாகுபடி செய்ய முடியவில்லை என்றால் உயிரையே விட்டு விடுகிறார்கள். கடன் சுமை தவிரவும் அவர்கள் பெற்று வந்த அந்த நிறைவு அது தந்த ஊக்கம் பறிபோனதே காரணம். அவர்கள் பற்றி நான் வேறு சில பகுதிகளில் பதிவு செய்து விட்டதால் மறுபடி பணியில் மன நிறைவு பற்றிப் பேசுவோம்.

கலைஞர்களை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். 90% பேர் அதனால் வருமானம் அதிகம் இல்லாதவரே. ஆனாலும் அதையே முழு நேரமாகவோ – அல்லது, வயிற்றுப் பிழைப்புக்கு ஒன்று தன் காதலான கலை இது என இரண்டையும் செய்பவர்கள் அவர்கள். தோட்டக்காரர்கள், சமையற்காரர்கள் என அதிகக் கலைத் தன்மை இல்லாத பணிகள் செய்வோரில் துணி தைப்போர், சிகை அலங்காரம் செய்வோர் என சிறு தொழில் செய்வோர் எத்தனையோ பேர் மன நிறைவு அடைகிறார்கள். அது அவர்களை மேலும் மேலும் தமது பணியில் சிறப்பாகச் செயற்பட ஊக்குவிக்கிறது.

ஆனால் மாத சம்பளம் வாங்குவோருக்கு, அந்த ஊதியத்தைத் தவிர தரப்பட்டுள்ள வேலை, தான் நடத்தப்படும் முறை இவற்றின் மீது நிறையவே மனக்குறை உண்டு. அதனால் அவர்களது தூக்கம், தன்னம்பிக்கை, சுய மதிப்பீடு இவை யாவுமே காயப் பட்டு விடுகின்றன.

இன்றைய பணியிடச் சூழல் பற்றிய சரியான உதாரணம் – தெருவில் வண்டி ஓட்டிக் கொண்டு போகும் போது தான் தாறுமாறாக ஓட்டிய பின் நம்மைத் தகாத வார்த்தைகளால் திட்டும் ஆட்களைப் பார்கிறோமில்லையா? அதே போன்ற ஆட்களால் நிறைந்திருக்கிறது. அவர்கள் நம் மேலதிகாரியாக இருந்தால் அந்த அருவருப்பான, கசப்பான, சித்திரவதையை அனுபவிக்கும் கொடுமையான அனுபவம் இரு மடங்கு மும்மடங்காகி விடுகிறது.

பெண்களுக்கும் இது நடக்கிறது. ஆனால் அவர்கள் புகார்கள் கொஞ்சமாவது எடுபடும். ஆண்கள் பாடு மிகவும் மோசம். மறுபக்கம் குடும்பத்தில் ஒரு பெண் வேலையை விடுவது அவரது பிறப்புரிமை. ஆனால் ஆணுக்குத் தற்காலிகமாக அதை விடுவதும் சாத்தியமே இல்லை.

பணியில் மன நிறைவு என்பதையும் வேலை பற்றிய நம் அளவீடுகளில் ஒன்றாக நாம் கொள்ள வேண்டும். நாம் அதனாலேயே இளைஞர்களை சரியான , தமக்குப் பிடித்தமான தடத்தில் பணி மற்றும் தொழில் செய்ய ஊக்கப்படுத்த வேண்டும். நடுவயது கடந்தவர் தம் வேலை அல்லது தொழிலை மாற்ற முயன்றால் தடை செய்யாமல் அவருக்கு ஊக்கம் தர வேண்டும்.

ஆனால் குடும்பங்கள் ஒரு மிகப் பெரிய பிரமையைப் பிடித்துக் கொண்டு அலைகின்றன. பணம் மட்டுமே அளவு கோல் என்னும் பிரமையே அது. பணம் கண்டிப்பாகத் தேவை. ஆனால் எதைப் பறி கொடுத்து வேண்டுமானாலும் அதை ஈட்டுமளவு அது மதிப்புள்ளதல்ல. நமக்கு மன நிறைவை, நிம்மதியைத் தரும் ஆற்றல் உள்ளதும் அல்ல.

பணத்தை முறையான வழியில் – அதே சமயம் மன நிறைவுடன் பணி அல்லது தொழில் செய்து ஈட்டும் வகையில் கண்டிப்பாக நாம் சம்பாதிக்க முடியும்.

வாழ்க்கையின் ஒரே லட்சியம் பணம் ஈட்டுவதாக என்றுமே இருக்க முடியாது. உண்மையில் ஒரு லட்சியமாக அது இருக்கும் தகுதியை அது என்றுமே அடைய முடியாது.

வாழ்க்கையின் லட்சியம் என்ன?

அடுத்த பகுதியில்

(image courtesy:wikispaces.psu.edu)

Posted in தொடர் கட்டுரை | Tagged , , , , , | Leave a comment

கிழக்கு பதிப்பக வெளியீட்டில் என் இரண்டு நாவல்கள்


Mulveli

Bodhi Maram

முள்வெளி  (நாவல்)

அறைக்கதவைத் தாழிட்டுக் கொண்டால் அது ஒருவரின் சின்னஞ்சிறு உலகம். 

அண்டசராசரம் என்பது பிரம்மாண்டம். மானுடம், உயிரினங்கள்,பிரபஞ்சம் யாவற்றின் இயங்குதலில் பொதுவாக இருப்பது காலம் ஒன்றே. 

அதை அளக்கும் கடிகார முட்கள் நம்மை இயக்குபவை என்பதுமாயைதான். 

ஆனால் அந்த முட்களின் இடைப்பட்ட ஒரு வெளியான வாழ்க்கையின் போராட்டம், புதிர்கள் நவீன இலக்கியத்தின்மையமாகின்றன‌. 

மனவெளியையும் புற உலகையும் பிரிக்கும் மிக மெல்லிய திரை விலகும் விபத்தை எதிர்கொள்ளும் 

ஒரு படைப்பாளியின்மன அழுத்தம் ஒருபக்கம், நாணயத்தின் மறுபக்கமான‌ அவனது கதாபாத்திரங்கள் சமகால வாழ்வின் 

விடையில்லாக் கேள்விகளைஎதிர்கொள்ளும் சித்தரிப்பு இந்தப் புதினம். சத்யானந்தனின் மூன்றாவது நாவலான முள்வெளியில் கவிதை, 

சிறுகதை, நாவல் என்னும் மூன்றுவடிவங்களும் சங்கமிக்கின்றன‌.

 

 போதிமரம்– சரித்திர நாவல்

புத்தரின் மரணத்துக்கான பழியை ஒரு ஏழை மீது போட்ட வரலாற்றை மாற்றி எழுதுமளவு கற்பனையின் வீச்சு 

வெளிப்படும் சரித்திரப்புனைவுபோதி மரம். புத்தரது வாழ்க்கைச் சம்பவங்களைச் சரடாகக் கொண்டு பின்னப்பட்ட 

இந்நாவலில் சுத்தோதனர், யசோதரா, ஆனந்தன்இவர்களின் ஆளுமைகள்  கதாபாத்திரங்களாக சித்தரிக்கப்படுகின்றன. 

புத்தரின் ஞானத்தேடல் நிகழ்ந்த காலகட்டத்தை அவர் பூரண ஞானம்பெற்ற பரிணாமத்தை கற்பனை செய்யும் பெருமுயற்சியில் 

நாவல் வெற்றி கண்டுள்ளது.இது சத்யானந்தனின் நான்காம் நாவல். இந்த நாவல் ஏன்
புத்தரது வாழ்க்கையின் கதை வடிவமில்லை? அது ஏன் நாவல்? 

இந்தக் கேள்விக்கான விடை ஒரு ஆவணப்படத்தையும்  திரைப்படத்தையும் எது வேறுபடுத்துகிறது என்னும் கேள்விக்கான விடையில் பொதிந்திருக்கிறது. 

ஆம். கற்பனையும் கலையுமே அந்த வேறுபாடு.

இந்த இரண்டு நாவல்களையும் வெளியிட்ட கிழக்கு பதிப்பகத்தாருக்கு என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள 

 

 

 

 

முகவரி: 177/103, First Floor, Ambal’s Building Lloyds Road Royapettah, Chennai 600 014. Ph: +91-44-4200-9601

அமேசானில் கிழக்கு பதிப்பக நூல்களை வாங்குவதற்கான இணைப்பு ——————- இது.

 

Posted in நாவல் | Tagged , , , , , , | Leave a comment

முப்பரிமாண ஓவியக் கலை – காணொளி


முப்பரிமாண ஓவியக் கலை – காணொளி

ஓவியக் கலைஞர்கள், இரண்டு கட்டிடங்கள், மனிதர்கள் அல்லது பொருட்கள் எந்த அளவு தொலைவில் இருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் ஒரு புகைப்படத்தில் பார்ப்பது போல அழகாகச் சித்தரிப்பார்கள். அதன் நுணுக்கங்கள் அவர்களுக்கு அத்துப்படி. அவர்கள் ஒரு சூழலின் முக்கியமான ஒன்றை மையப்படுத்தி, பிறவற்றை சாட்சிகள் போல சுருக்கி, கற்பனையுடன் நம் மீது அதன் தாக்கம் மட்டுமே எண்ணமாக வரைவது நவீன ஓவியம். அதன் சாத்தியங்கள் விரிந்து கொண்டே செல்பவை. இந்தக் காணொளியில் நாம் காண்பது முப்பரிமாண ஓவியம். இது கற்பனை மிகுந்தது அல்ல. ஆனால் மிகவும் செவ்வனே செய்யப்படும் திறமை மிகுந்தவர் கைவண்ணம்.

பகிர்ந்த நண்பர்களுக்கு நன்றி.

Posted in காணொளி | Tagged , , , | Leave a comment

வீணாக்கப்படும் உணவை ஏழைகளுக்கு அளிக்கும் கோயம்பத்தூரின் அமுதசுரபி


வீணாகும் உணவை ஏழைகளுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கும் மற்றும் யாருக்கும் எந்த விலையும் நிர்ணயிக்காமல் உணவளிக்கும் கோயம்பத்தூரின் அமுத சுரபி அமைப்பின் பணி மிகவும் பாராட்டுக்குரியது.

பகிர்ந்த வாட்ஸ் அப் நண்பர்களுக்கு நன்றி.

Posted in காணொளி | Tagged , , , , | Leave a comment

(ஆணின்) விருப்ப ஓய்வு தற்கொலையா? பகுதி 7


Related image

(ஆணின்) விருப்ப ஓய்வு தற்கொலையா? பகுதி 7

இன்று 50 வயது கடந்த எந்த ஒரு நபருக்கும் தனது பள்ளிக்கூட மற்றும் கல்லூரி ஆசிரியர்களில் குறைந்த பட்சம் இரண்டு அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட ஒருவர் தனக்கும் தனது நண்பர்களுக்கும் தந்த வழிகாட்டுதல், கல்வியில் அவருக்கு இருந்த அர்ப்பணிப்பு உணர்வு பற்றிய இனிய நினைவுகள் இருக்கும்.

இன்று பள்ளிக் கூடங்கள் தொழில் நுட்பத்தில் நிறையவே முன்னேறி விட்டன. பாடத்திட்டமும் அந்தக் காலத்தை ஒப்பிட மிகவும் முன்னேறி விட்டது. ஆனால் கல்வி நிறுவனங்களில் பணி புரிவோர் அதை ஒரு வேலையாக, சம்பளம் பெரும் ஒரு கடமையாக மட்டுமே கருதுகிறார்கள். தமது வருங்காலத்தை உருவாக்கிக் கொள்ளும் நுழை வாயிலில் நிற்கும் குழந்தைகள் பற்றிய – அவர்களது மன வளர்ச்சி மற்றும் விழுமியங்களை அவர்கள் உள் வாங்கும் அவசியம் – இவற்றைப் பற்றி எல்லாம் அவர்களுக்கு இம்மி அளவும் கவனமில்லை. அக்கறையில்லை. ஏன்? இதை அவர்கள் தமது பணி என அங்கீகரிக்கவே இல்லை.

இந்தப் பின்புலத்தில் தான், நாம் மாணவர்களைக் காண வேண்டும். கடனுக்குக் கத்தி விட்டுப் போகும் ஆசிரியர்கள். மறுபக்கம் திசை தெரியாத குடும்ப உறுப்பினர்கள். திசை தெரியாத என்னும் சொற்களை நான் அவற்றின் முழுப் பொருளில் தான் கூறுகிறேன். ஒரு குழந்தை அல்லது இளைஞன் எந்தத் துறையில் ஆர்வமாயிருக்கிறான் அல்லது என்னென்ன திறன்கள் மற்றும் திறமைகள் அவனிடம் உள்ளது என்னும் அணுகுமுறையே இல்லாத ஒரு குடும்பம்; அவனுக்கு எந்தெந்தத் துறைகளில் என்னென்ன வாய்ப்புக்கள் உள்ளன என ஒரு பெரிய படுதாவை அவன் முன் விரிக்கத் தெரியாத- அதற்காக முனையாத – குடும்பம் ; அவனுக்குத் தன் படிப்பு வேலை இரண்டையுமே தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம் தராத குடும்பம்; ‘மாத சம்பள வேலை தேவையில்லை – நீ விரும்பினால் வணிகமோ தொழிலோ செய்’ என்று தட்டிக் கொடுக்காத குடும்பம் இதை திசை தெரியாத குடும்பம் என்று தானே கூற வேண்டும்?

ஒரு சிந்தனைத் தண்டவாளம் காலங்காலமாக நடுத்தர வர்க்கத்துக்கு ஆகி வந்ததாக, பழகியதாக, என்றும் மாற்ற முடியாத அளவு கடுமையான ஒன்றாக எல்லோரையும் மூச்சு முட்ட வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. புதிய தொழில்கள், புதிய வேலைகள் அல்லது புதிய வணிக மாதிரிகள் எதையுமே ஒரு இளம் ஆணோ பெண்ணோ கையில் எடுக்கவே முடியாது.

பணம் சம்பாதிப்பது மற்றும் பணத்தை செலவழிப்பது என்பது நாம் கற்பனையில் வைத்திருக்கும் அளவு ஒன்றும் சவாலானது அல்ல. ஐந்தாறு வேலைகள் அல்லது தொழில்கள் மட்டுமே இருக்கும் ஒரு பட்டியலை நாம் கையில் வைத்துக் கொண்டு காலங்காலமாக அல்லல் படுகிறோம்.

வேலை அல்லது தொழில் அல்லது வணிக முயற்சியில் பணம் மட்டுமல்ல ஒரு ஆளைத் தாக்குப் பிடிக்க வைப்பது. மன நிறைவு, தன் திறமைகளை வெளிப்படுத்தும் வாய்ப்பு, ஒர் துறையில் முத்திரை பதிக்கும் கர்வம் என நாம் அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம்.

அது பணி அல்லது தொழில் அல்லது வணிகம் செய்யும் ஒரு ஆளின் கையில் தான் இருக்கிறது..

அடுத்த பகுதியில்

(image courtesy:loadstar.co.uk)

Posted in தொடர் கட்டுரை | Tagged , , , , , , | Leave a comment

(ஆணின்) விருப்ப ஓய்வு தற்கொலையா – பகுதி -6


Psychology Concepts

(ஆணின்) விருப்ப ஓய்வு தற்கொலையா – பகுதி -6

மனமுதிர்ச்சி இல்லாத ஒருவர் தம் வயது அல்லது தாத்தா, பாட்டி, அம்மா, அப்பா என்னும் உறவு முறையால் மட்டும் ஒரு குழந்தைக்கோ அல்லது குடும்பத் தலைவனுக்கோ எந்த வழிகாட்டுதல் அல்லது பரிந்துரை அல்லது அறிவுரை கூறவே முடியாது.

எந்த ஒரு தனி நபருக்கும் தனது பிரச்சனை என்னவென்று தானே விளங்கிக் கொள்ள நிறையவே கால அவகாசம் பிடிக்கும். அவர் மற்றொருவருடன் பகிரும் போது அந்த இரண்டாவது நபர் எவ்வளவு விவரமானவரோ இல்லையோ பேசும் முதல் நபருக்குத் தன்னைத் தானே சற்று விளங்கிக் கொள்ளும் சிறிய கதவு ஒன்று திறக்கும்.

ஆனால் குடும்பத்துக்குள் ஒருவர் மனம் விட்டுப் பேசவோ அல்லது தன் பிரச்சனையைக் கூறி ஆறுதலோ வழியோ காணவோ வாய்ப்பே இருப்பதில்லை.

அதிக பதட்டம் மற்றும் கவலை மட்டுமே உறவிடமிருந்து வெளிப்படுகிறது. அதுவும் பகிர்பவர் குழந்தை அல்லது இளைஞர் என்றால் கேட்கவே வேண்டாம். மிரட்டல், அடி, வசவு அல்லது அவ நம்பிக்கையான பேச்சு இவைகளே வெளிப்படும்.

இதனால் தான் மனமுதிர்ச்சி அவசியம் என்று சென்ற பகுதியில் நான் குறிப்பிட்டேன். எனவே நாம் மனமுதிர்ச்சி அல்லாத ஒன்றையே எதிர்வினையாகத் தருகிறோம் என்னுமளவு நாம் நினைவில் கொள்ளலாம்.

ஒரு குடும்ப உறுப்பினர் இன்னொரு உறுப்பினர் மீது இயல்பாகக் காட்டும் பாசம் மிகைப் படுத்தப் படுகிறது என்பதை நான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டேன். இந்த மிகையினால் நாம் மேடை நாடகத்தில் பாத்திரம் ஏற்றது போல வசனமும் எதிர்வினையும் செய்யும்
பரிதாபமானவர் ஆகி விடுகிறோம்.

உணர்ச்சிவசப் படுவதும், பீதி அல்லது ஐயத்தை வெளிப்படுத்தி, நாம் நேசிப்பவர் இன்னும் நிலைகுலைந்து போகும் படி செய்து விருகிறோம்.

மன முதிர்ச்சி என்பது நாம் எந்த இடத்தில் அனேகமாக பலவீனமானவர் என்பதைத் தானே உணர்ந்து இருப்பதும், உலகில் உள்ள எல்லா நல்லது தீயதும் நம்மை பாதிக்கவே செய்யும் என்னும் புரிதல் இருப்பதும் ஆகும்

இந்த மன முதிர்ச்சி எந்தக் கடையிலும் கிடைக்காது. அது ஒரு நாளில் நடந்து முடியும் மலினமான ஒன்றல்ல.

நமக்கு சமுதாயம் மாற வேண்டுமென்ற கனவு ஒன்று இருக்க வேண்டும். அது எந்தத் துறையில் மாற வேண்டுமோ அதைப் பற்றிய தொடர்ச்சியான வாசிப்பு இருக்க வேண்டும். அந்த வாசிப்பு இயல்பாகவே அந்தத் துறை பற்றிய எல்லா தரப்புக் கருத்துக்களுடன் நமக்கு உண்மை நிலவரம் பற்றிய மிகவும் அணுக்கமான ஒரு புரிதலைக் கொடுக்கும். அந்தப் புரிதலும் நமக்கு முடிவெடுக்கப் போதுமானதாக இருக்காது. ஆனால் நாட்டு நடப்பு இது தான், ஒரு துறையின் சவால்கள் இதுதான் எனத் தெளிவு பெறும் போது நாம் பதட்டம் அடைவதுமில்லை; உறவு முறை அல்லது நமது அறியாமையின் அடிப்படையில் நமது புரிதல் சரிவராது என்பதால் நாம் நிபுணரை அணுகுவோம்.

குடும்பத்தில் ஒருவருக்கு நோய் என்றால் மருத்துவரை நாம் நாடுகிறோம். அதுவே கல்வி பற்றிய தொழில் பற்றிய ஒன்று என்றால் நாம் அந்தத் துறை நிபுணரை உடனே நினைவில் கொண்டு வருவது இல்லை.

பணம் எவ்வளவு சம்பாதிக்கலாம்? இதற்கு அளவு உண்டா? இல்லை. அதே போல் தான் மனமுதிர்ச்சி நாம் பக்குவமாய் அக்கறையாய் வாசித்து மேம்படுத்திக் கொள்ளுமளவு மிகவும் அதிகமாகப் பரிணமிக்கக் கூடியது. வாழ்க்கையின் சவால்கள், மனித உறவுகளின் , மனங்களின் முரண்கள் பற்றி வணிகமல்லாத புனைகதைகள் வழியும் நாம் தெரிந்து கொள்கிறோம். போதனையாய் இல்லாத அந்த இலக்கியம் வழி நாம் வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொள்ள முயலும் ஒரு தேடலுடையவராக மாறுகிறோம்.

இதெல்லாம் எதற்கு? நாமே நாம் நேசிப்பவருக்கு ஊறு செய்யாமலிருக்க…. மேலும் அடுத்த பகுதியில்

(image courtesy: allegany.edu)

 

 

 

Posted in தொடர் கட்டுரை | Tagged , , , , , , | Leave a comment