பல்கலைக் கழகங்களில் கிடைக்காத கல்வியைத் தேடிப் பெறுங்கள்- காணொளி


Advertisements
Posted in காணொளி | Tagged | Leave a comment

திராவிடக் கட்சிகளைப் பற்றி பால் சக்காரியா


திராவிடக் கட்சிகளைப் பற்றி பால் சக்காரியா

மலையாள சமகால எழுத்தாளர்களில் முக்கியமானவர் பால் சக்கரியா. நவீனத்துவமான அவரது படைப்புக்களை நான் மொழி பெயர்ப்பில் வாசித்திருக்கிறேன். திராவிடக் கட்சிகள் ஐம்பது ஆண்டுகளில் தமிழ் நாட்டின் கல்வி மற்றும் பொருளாதாரத்தில் மற்றும் பண்பாட்டுத் தளத்தில் பெரும் பாய்ச்சலை நிகழ்த்தி இருப்பதாக ஜக்கரியா பாராட்டியிருக்கிறார். மறுபக்கம் ஜாதி உணர்வைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவரவில்லை என்பதையும் சுட்டிக் காட்டுகிறார். தமிழ் ஹிந்து நாளிதழில் வெளியான அவரது கட்டுரைக்கான இணைப்பு—————– இது.

(image courtesy:tamil.thehindu.com)

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged , , , | Leave a comment

‘வலம்’ இதழில் எனது பின் நவீனத்துவ சிறு கதை ‘சிறகுகளின் சொற்கள்’


wp-1510418708129.jpg

நவம்பர் இதழில் ‘சிறகுகளின் சொற்கள்’ என்னும் என் பின் நவீனத்துவச் சிறுகதையை வெளியிட்ட வலம் இதழுக்கு நன்றி.

கதையைப் படிக்கும் முன்-

பின் நவீனத்துவம் என்பது வாசகனுக்குப் பரிச்சயமான, பழக்கமான வாசிப்பு முறையைத் தாண்டி அவரது கற்பனையுடனான வாசிப்பைக் கோருவது. படைப்பாளி, கதையின் பிரதி மற்றும் கதையின் வடிவம் இவை யாவுமே கட்டுடைக்கப் பட்டு வாசகனும் ஒரு கதாபாத்திரமாக வரும் புதிய கதை சொல்லல் மற்றும் வாசித்தலே பின் நவீனத்துவம். இந்தச் சிறுகதையில் இந்த உடைப்பும் இருக்கிறது. உள்ளார்ந்த சரடான மனித இனத்தின் மற்றும் பறவை இனத்தின் பொதுவான ஒரு அம்சமும் சரியாக முன் வைக்கப் பட்டிருக்கிறது.

 

சிறகுகளின் சொற்கள்

தொலைக்காட்சிப் பெட்டியின் ஒலியை அவன் மனைவி நிறுத்தினாள்.  காரசாரமான சூடு பிடிக்கும் விவாதம் நின்றதில் அவன் பதைபதைத்துஎழுந்தான். “என்ன வேண்டும் உனக்கு?”

 

“கொழந்தைக்குக் காலையில் பள்ளிக்கூடம் போணும். நீங்க வேலக்கிப் போணும். நான் சமைச்சி முடிச்சி வேலைக்கி ஒடணும். டிவி சவுண்டுல வூடேஅதிருதுப்பா….”

 

“ஒருத்தர் டிவி பாக்கும் போது ஆஃப் பண்றது என்ன மேனர்ஸ்?”

 

“மியூட் தான் பண்ணியிருக்கேன். ஆஃப் பண்ணலே” . அவள் குழந்தை தூங்கும் அறைக்குள் நுழைந்து கதவைத் தாழிட்டுக் கொண்டாள்”

 

அந்தச் செய்தித் தொலைக்காட்சியில் செய்தி வாசிப்பவரது உருவத்துக்குக் கீழே எழுத்து வடிவிலும் விவாதத்தின் சாராம்சம் வந்த வண்ணம் இருந்ததுஅவனுக்கு சற்றே ஆறுதல் தந்தது. ’24 மணி நேரத்துக்குள் நிகழ்ந்திருந்த திடுக்கிடும் திருப்பங்கள் திடீரென நடந்தவை அல்ல என் ஒருவர் கழுத்து நரம்புபுடைக்கக் கையை ஆட்டி ஆட்டி வாதித்துக் கொண்டிருந்தார்.

 

“எதிரிகளைப் போர்க்களத்தில் எதிர் கொள்வதில் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் செய்யும் பதிலடி இது. இதைச் சதி என்று கூறுவது பொருந்தாது” என்றுஎடுத்துக் கூறினார் எதிர்த் தரப்பு.

 

ஒரு விளம்பர இடைவேளையை அறிவித்த தொலைக்காட்சி “உங்கள் ஓட்டு யாருக்கு? உடனே குறுஞ்செய்தி அனுப்புங்கள்” என்ற அறிவிப்பை எழுத்துவடிவில் விளம்பரங்களுக்குக் கீழே ஓட்டிக் கொண்டிருந்தது.

 

குறுஞ்செய்தி என்றதும் தான் அவனுக்குத் தன் கைபேசியின் நினைவு வந்தது. திறந்திருந்த அறைக்குள் சென்று அவனது உள்ளங்கை மற்றும்விரல்களை விட நீண்டும் அகன்றுமிருந்த கைபேசியை எடுத்து வந்தான். அதன் வலப்புற உச்சி மூலையில் சிறு விளக்கொளி மினுக்கியது. ஏதோசெய்தி காத்திருக்கிறது. ‘ட’ வடிவமாய் விரலால் திரை மீது வரைய, அதன் பல செயலிகள் உயிர் பெற்றன.  திரையின் இடது பக்க உச்சி மூலையில்பச்சை நிறத்தில் ‘வாட்ஸ் அப்’புக்கான சின்னம் தெரிய, அதன் மீது விரலை அழுத்தினான்.

 

‘5 தொடர்புகளிலிருந்து 28 செய்திகள்’ என பட்டியல் வந்தது.

 

அவனது மேலாளர் ‘வாட்ஸ் அப்’ குழு வழியாக நாளை காலை செய்ய வேண்டிய தலை போகும் விஷயங்களைத் தந்திருந்தார். அவனுடைய மனைவி ‘மூலிகைத் தேனீர்’ பற்றி, பெண்ணுரிமை பற்றி மற்றும் சுற்றுலாத் தலங்கள் பற்றி பல காணொளிகளைப் பகிர்ந்திருந்தாள். அண்ணன் தனது புதியகாரின் படத்தை அனுப்பியிருந்தான். ‘சண்டையிடும் இரு அரசியல் குழுக்களுமே மட்டமானவை’ என்னும் பொருள் படும் ‘மீம்ஸ்’ஐ மற்றும் மனைவிபற்றிய நகைச்சுவைத் துணுக்குகளை அவனது நண்பன் ஒருவன் அனுப்பியிருந்தான்.  பல செய்திகள் ‘நண்பர் குழு’ மற்றும் ‘குடும்பக் குழு’வில்இருந்தன. அவற்றைத் திறக்காமல் மறுபடி வரவேற்பறைக்கு வந்து, தொலைக்காட்சி முன் அமர்ந்தான். விவாதம் சூடு பிடித்துக் கொண்டிருந்தது.  வீட்டின் வாயிலுக்கு வெளியே ஒரு இரும்பு கிராதிக் கதவு இருந்தது. அதைப் பூட்டி விட்டு மரக்கதவைத் தாளிட்டுப் படுப்பது அவன் வழக்கம்.மரக்கதவைத் திறந்தான்.

 

கிராதிக் கதவை இரண்டாக மடித்து ஒருக்களித்து வைப்பதே, எதிர் வீட்டாருக்கும், மேலே மாடிக்குப் போவோருக்கும் இடைஞ்சலில்லாதது.  கிராதியில்அவர்கள் பகுதியின் வார விளம்பரப் பத்திரிக்கை சொருகப் பட்டிருந்தது.  அதை எடுப்பதற்காக அவன் வாயிலுக்கு வந்தான். ‘காக் கா.. கர்… கர்ர்.. கா…’என்னும் ஒலியும், ‘பக் …. பக்… பகப்ப்..பக்.. க்குகு…க்குக்’ என்னும் ஒலியும் கூடத்திலிருந்து ஒரே சமயத்தில் காதில் விழ, திரும்பினான். தொலைக்காட்சித்திரையிலிருந்து ஒரு அண்டங்காக்காவும், குண்டான சாம்பர் வண்ணப் புறாவும் வெளிப்பட்டன. காக்கா திறந்திருந்த வாசற்கதவு வழியே பறந்துபோனது. புறா ‘பால்கனி’ க்குள் சென்றது. அதைத் தொடர்ந்து சென்றான். அது பால்கனியின் இரும்புக் கம்பித் தடுப்புக்குள் புகுந்து மெலிதாகப் பறந்து,கீழே ஜன்னல் மீதுள்ள ‘மழைத் தடுப்பு’ கான்கிரீட் பலகை ஓரத்தில் சென்று அமர்ந்தது. அதன் மீது இருந்த குளிர்சாதன இயந்திரத்தின் பின் பக்கம்ஒண்டிக் கொண்டது.

 

வீட்டு வாசலில் பதட்டத்தைக் காட்டிக் கொள்ளாமல் கிராதியை சார்த்தி உட்பக்கமாகப் பூட்டை மாட்டிப் பூட்டினான். மரக்கதவைத் தாழிட்டான். ‘வாஷ்பேசினி’ல் வியர்க்கும் முகத்தைக் கழுவினான்.

 

அறைக்குள் நுழைந்து படுத்துக் கொண்டான். காக்கா பறந்து சென்றதை அக்கம் பக்கத்துக் குடுத்தனக்காரர்கள் யாரும் பார்க்கவில்லை.  மனைவி,குழந்தை இருவரும் பார்க்கவில்லை. அதனால் அவர்கள் பயப்பட ஏதுவில்லாமல் போனது.

 

“எந்திரிங்க” என்று உலுக்கி எழுப்பியது யார்? படைப்பாளி பாத ராத்திரியில் விழித்துக் கொண்டார். கண் எரிந்தது. எதிரே முந்தைய கதையின் அச்சுப்பிரதி நின்றிருந்தது. “இது நள்ளிரவு. என்ன வேண்டும் உனக்கு?”

 

“இப்போது எழுதும் கதையில் புறாவையும் காக்காவையும் படிமமாக்கப் போகிறீர்கள் இல்லையா?

 

“அது என் சுதந்திரம்”

 

“காலையில் மொட்டை மாடியில் பேசுவோம்” பிரதி நகர்ந்தது.

 

பக்கத்து வீட்டு மொட்டை மாடியில் நிறைய கோதுமை இறைத்திருந்தார்கள். ஒரு பக்கத்தில் இருந்து காக்கைகள் கொத்தி விரைவாய்ப் பறந்து உயரம்சென்றன. மறுபக்கம் புறாக்கள் அலகுகளிலேயே அடைத்துக் கொண்டு மெதுவாய் நகர்ந்தன. இரண்டும் நல்ல இடைவெளி விட்டே இரை தேடின. “புறாக்களையும் காக்கைகளையும் பாருங்கள். அவை ஏன் ஒன்றாய் இழையவில்லை?” தற்போது எழுதும் பிரதி கவனத்தைக் கலைத்தது. அதன்அருகில் பல அச்சுப் பிரதிகள் நின்றிருந்தன.

 

“மனிதனை ஒட்டி வாழ்ந்தும் , தமக்குள் ஒட்டாமலும் வாழும் பறாவை இனங்கள் இரண்டுக்குமே உடலில் இருந்து வீசும் வாசனையில் தொடங்கிஉணவின் தேர்வு வரை எதுவுமே பிடிக்காமல் இருக்கலாம். அவைகள் மட்டுமா? எத்தனை எத்தனையோ இனங்கள் ஒன்றுக்கு ஒன்று ஒட்டாமல் ஒன்றாய்வாழ்வதில்லையா?”

 

“நேற்று இரவு சுதந்திரம் என்று கூறினீர்கள்.. உங்கள் சிந்தனையில் பறவை இனம் பற்றி, அவற்றைப் படிமமாக்கும் குறுகிய அணுகுமுறை மட்டுமேஇருக்கிறது.  சுதந்திரம் பற்றி எதற்கு அளக்கிறீர்கள்?”

 

வெய்யில் ஏற ஆரம்பித்தது. பிரதிகளின் உற்சாகம் குறையவே இல்லை.

 

வாசகன் 1 மூன்றாவது முறையாக 65 வார்த்தைகள் மட்டுமே ஆன கவிதையை மூன்றாம் முறையாகப் படித்தான்:

 

புலியின் காற்தடம்

பாம்புச் சட்டை

கரையோர முதலை

இவற்றை மறைத்த

இரவு

கானகமெங்கும்

அப்பட்டமாய்

அலைந்து கொண்டிருந்தது

 

வாசகன் 2 தான் படித்த கல்லூரி முதல்வரின் அறைக்குள் உட்தாளிட்டு அவரது இருக்கையில் அமர்ந்தான்.

 

முதலில் மெதுவாக ஒரு தட்டல்.. பின்னர் இரண்டு……. இடைவெளி விட்ட பின் நான்கைந்து………… கதவைத் தட்டும் ஒலி கூடிக் கொண்டே போனது. அவன்திறக்கவே இல்லை.

 

திடீரென, கதவை உடைத்துக் கொண்டு காயந்த மல்லிகைப் பூச்சரங்கள், காற்று இல்லாத காற்பந்துகள், ‘ராக்கெட்’ போலச் செய்யப்பட்ட காகிதஅம்புகள், பழுதான விஞ்ஞான ‘கால்குலேட்டர்கள்’ விதவிதமான கைபேசிகள், கண்ணீர் காயாத கைக் குட்டைகள், காலி மது பாட்டில்கள், காலி வாசனைவாயுக் குப்பிகள் உள்ளே வந்து விழுந்து அறையெங்கும் சிதறின. மேலும் மேலும் வந்து விழுந்து கொண்டே இருந்தன.

 

நாற்காலியைத் தற்காப்பாக முன்னே நிறுத்தி, அதன் பின்பக்கம் நின்று கொண்டான். அவன் காலுக்குக் கீழே இருந்த சதுரம் அசைந்தது. அவன் விலகிநின்றான். அதை ஒட்ட இருந்த பல சதுரங்களும் அசைந்து வழி விட, கீழே படிகள் இறங்குவது தெரிந்தது.

 

பறவைகளின் எச்ச வாடையின் வீச்சும் அரையிருட்டுமாயிருந்த தளத்தில் இறங்கினான். தொலைவில் தெரிந்த சன்னமான வெளிச்சத்தைநெருங்கினான். ஒரு பக்கம் புறாவின் மறுபக்கம் காக்கையின் சிறகு கொண்ட பறவைகள் கிளியின் மூக்குடன் தென்பட்டன.

Posted in சிறுகதை | Tagged , , | Leave a comment

மீண்டும் அதே அதிசயம்


மீண்டும் அதே அதிசயம்

சுமார் இரண்டு மாதம் கழித்து, என் தோட்டத்தில் வெள்ளை செம்பருத்திச் செடியில் வெளிர் சிவப்புப் பூ பூத்திருக்கிறது. மிகவும் மகிழ்ச்சியும் ஆச்சரியமும் எனக்கு. என்னுடைய தெய்வீக சக்தி மற்றும் மகிமையால் தான் இப்படியெல்லாம் நடக்கிறது என்று கொஞ்சம் வருமானமும் பார்க்கலாமா என்னும் நப்பாசை வேறு. விருப்ப ஓய்வுக்குப் பின் ஒரு நல்ல வரும்படியுமாகும்.

 

Posted in காணொளி | Tagged , | Leave a comment

திருச்சியில் 26 ஆண்டுகளாக அரசு மருத்துவமனையில் தொடரும் ‘அகத்தியர் அன்னதானம்’- காணொளி


திருச்சியில் 26 ஆண்டுகளாக அரசு மருத்துவமனையில் தொடரும் ‘அகத்தியர் அன்னதானம்’- காணொளி

கோவிந்தராஜ் என்னும் நல்ல இதயத்தால், 26 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எளிமையாகத் தொடங்கப் பட்ட, பொது மருத்துவமனை நோயாளிகளுக்கு வென்னீர் மற்றும் உணவு வழங்கும் தர்ம காரியத்தை அவரது மகனான ரவீந்திர குமார், குடும்பத்தினர் மற்றும் தன்னார்வலர்கள் தொடர்கிறார்கள் என்பது திருச்சிக்காரனான எனக்கே இந்தக் காணொளியைக் கண்ட பின்பே தெரியும். அவர்கள் பணியை வணங்குகிறேன். பாராட்டுகிறேன்.

அவர்களது இணைய தளத்துக்கான இணைப்பு ———- இது.

பகிர்ந்த நண்பருக்கு நன்றி.

Posted in காணொளி | Tagged , , , , | Leave a comment

அஞ்சலி – மேலாண்மைப் பொன்னுச்சாமி


அஞ்சலி – மேலாண்மைப் பொன்னுச்சாமி

என் பதின்களில் நான் ஆனந்த விகடன், கல்கி போன்ற வணிக இதழ்களை மட்டுமே வாசித்திருக்கிறேன். ஆனந்த விகடனில் மேலாண்மைப் பொன்னுச்சாமியின் கதைகள் வித்தியாசமானவையாகத் தெரிந்தன. வட்டார வழக்கு மிக்க கதைகள் அவை. 70கள் மற்றும் எண்பதுகளில் ஜெயகாந்தன் உட்பட சமூகத்தின் அடிப்படைப் பிரச்சனைகள் மற்றும் விளிம்பு நிலை மனிதர்கள் எதிர் கொள்ளும் சவால்கள் இவற்றை எழுதிய எல்லா எழுத்தாளர்களுமே இடதுசாரிப் பின்னணி உள்ளோரே. பிற்காலத்தில் இசம் சாராமல் எழுதும் நவீனத்தடம் நிலைப்பெற்றது.

தமிழ் ஹிந்து நாளிதழில் வெளியான அவர் பற்றிய கட்டுரைக்கான இணைப்பு ——————— இது.

அவருக்கு என் அஞ்சலி.

(image courtesy:tamil.thehindu.com)

Posted in அஞ்சலி | Tagged , , , , , | Leave a comment

சென்னை மழை வெள்ளத்துக்கு யார் காரணம்? – விழிப்புணர்வுக் காணொளி


பகிர்ந்த வாட்ஸ் அப் நண்பர்களுக்கு நன்றி.

 

Posted in காணொளி | Tagged , , , , , | Leave a comment

தடம் இதழில் ஜெயமோகனின் பத்தி 


writer-tamil-authors-jeyamohan-images-pictures-photos

 தடம் இதழில் ஜெயமோகனின் பத்தி 
‘காட்டைப் படைக்கும் இசை ‘ என்னும் தலைப்பில் ஜெயமோகனின் பத்தி தடம் இதழில் வெளியாகி வருகிறது. 
அக்டோபர் 2017 இதழில் அவர் சமகால நிகழ்வுகளில் எழுத்தாளர்கள் குரல் கொடுப்பது மற்றும் பங்களிப்புச் செய்வது பற்றி எழுதுகிறார். ஒரு இலக்கியக் கூட்டத்தில் அவரை எதிர்கொண்ட ஓர் இளைஞர் நீட் தேர்வு தொடர்பான கொந்தளிப்புச் சூழல் இருக்கும் போது எதற்கு இலக்கியக் கூட்டமெல்லாம் என்று வினவுகிறார். எப்படி வேறு எதை பற்றியம் சிந்திப்பது அல்லது விவாதிப்பது சாத்தியம் ஆகிறது என மனம் வருந்துகிறார். 
இது தொடர்பான ஜெமோவின் பதில் சிந்தனைக்குரியது. பண்பாட்டை உருவாக்குவதும் மறு வரையறை செய்வதும் இலக்கியம் எனபதை ஜெமோ நமக்கு நினைவு படுத்துகிறார். இன்று சனகாலமான ஒன்று நாளை வரலாறாகும் போது அது கண்டிப்பாக  எழுத்தாளனின்  கவனத்தைப் பெறுகிறது .புனைவிலோ அல்லது கட்டுரையிலோ அவன் அதைப்   பதிவு செய்கிறான். 
வரலாறு மற்றும் பண்பாட்டுத் தளங்களில் இலக்கியத்துக்கு முக்கிய இடம் என்றும் உண்டு. இதனாலேயே ஒரு இலக்கியவாதி பரபரப்பான ஒன்றைப் பயன்படுத்திக் கொள்பவனாக இருப்பதேயில்லை. அரிதாகவே சமகால வாழ்கையை அவன்  மையப்   படுத்துகிறான். 
சுமார் நாற்பது வருடங்கள் முன்பாக ஜெயகாந்தனின் ரிஷிமூலம் நாவல் வெளிவந்த போது இதே கேளிவிகள் அவர் முன் வைக்கப் பட்டன. பதின் வயது சிறுவனின் காமம்,  மற்றும் அது தொடர்பான குற்ற உணர்ச்சி பற்றி எழுத இது நேரமா என்னும் கேள்விக்கு அவர் தமது இயல்பேயான முகத்தில் அடிக்கும் பதிலைக் கொடுத்திருந்தார். 
எழுத்தாளனின் ஆழ் மனம் எப்போது உள்வாங்கியதை எப்போது ஆசை போட்டு எப்போது எழுதும் என்பது நதிமூலம் போலவே யாருக்கும் வசப்படாத ஒன்றே . அவனது சுதந்திரம் அது .

Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged , , , | Leave a comment

Posted in Uncategorized | Leave a comment

தடம் இதழில் போகன் சங்கரின் சிறுகதை ‘க்ளிஷே’


தடம் இதழில் போகன் சங்கரின் சிறுகதை ‘க்ளிஷே’
                     தடம் அக்டோபர் 2017 இதழில் போகன் சங்கரின் சிறுகதை ‘க்ளிஷே’  வெளியாகி இருக்கிறது.
                   சிறுகதையின் உருவமும் உள்ளடக்கமும் புதுமைப்பித்தனால் நவீனத்துவத்தின் நுட்பத்தை வாசகருக்கு உணர்த்தத் தொடங்கின.  யதார்த்தமா நவீனத்துவமா என்பதை அனேகமாகக் கதையின் கரு தானே முடிவு செய்து விடுகிறது. நுட்பமான ஒன்று , வாசகனின் தொடர் சிந்தனைக்கும், விடை தேடலுக்குமான ஒன்று நவீனம், யதார்ஹ்தம் இரண்டிலுமே தொக்கி நிற்க முடியும். அந்தத் தொக்கி நிற்றல் கதை சொல்லி மறைந்து, விரியும் கதைக் களத்தில் வாசகனும் படைப்பாளியும் சிறு புள்ளிகளாக மறைய வாழ்க்கை நீள்கிறது.
                      படைப்பாளிக்கு  சிறுகதையின் வீச்சைப் பற்றிய புரிதல் உள்ள அளவு வாசிப்பு அனுபவம் வாசகனுக்கு நிகழ்கிறது.
                       கணவனால் கை விடப்பட்ட ஒரு நடுவயது கடந்த பெண் மேரிக்குக் கல்லூரிப் படிக்கும் மகன் உண்டு தன்னிலும் மிகவும் இளைய ஒரு இளைஞனுடன் நெருக்கமாகவும் , உண்மையான அன்பு மிக்க நட்பாகவும் இருக்கிறாள். அவனின் தாயும் அவளும் தோழிகள். அவனது அப்பாவுக்கு  இரண்டு மனைவிகள். மேரி வாசிப்பும் சிந்தனையும் உள்ளவள். அவனைத் தவிர மற்றொரு ஆணும் நண்பராயிருக்கிறார். அவர் கல்வியாளர் மற்றும் வாசிப்புப் பின்னணி உள்ளவர். கதை மொத்தமும் மேரிக்கும் இந்த இளைஞனுக்கு இடையே நடக்கும் உரையாடல்கள் அல்லது உரையாடல்களின் பகுதிகளால் ஆனது.
                      இந்தக் கதையில் என்னைக் கவர்ந்தது ‘க்ளிஷே’ (cliche) என்னும் சொல்லை மையப்படுத்தி இருப்பது. குடும்பம் என்னும் அமைப்பு நீர்த்துப் போனதை ‘க்ளிஷே’ என்னும் சொல் வரையற்ற பயன்பாட்டால் இரு சொல்லின் பொருள் நீர்த்துப் போவது மற்றும் திரிந்து போவதையே குறிக்கும். குடும்பம் என்னும் அமைப்புக்கும் அதன் சதுரத்துக்குள் அடைப்பட்ட உறவுகளுக்கும் அந்த நீர்த்துப் போதல் மற்றும் திரிந்து போதலான ‘க்ளிஷே’ நிகழ்ந்து விட்டது என்பதை மையப்படுத்துவதில் கதை வெற்றி கண்டிருக்கிறது. பாராட்டுகிறேன்.
                      இருந்தாலும் கதையின் முடிவில் ‘வேசி மற்றும் வேசி மகன்’ என்னும் பதப் பிரயோகம் தவிர்த்திருக்கப் பட வேண்டும். நவீனத்துவத்தின் பெரிய பலம் அது கேள்விக்குள்ளாக்குமே ஒழிய தேவைக்கேற்ப ஆசிரியரின் குரலாக ஏற்கனவே நிறுவப்பட்ட ஒன்றை அடு ஏற்காது. ஆசிரியரின் குரல் மெலியதாக ஒலித்தாலும் நவீனத்துவத்தின் சுருதி கூட்டலில் இருந்து பிறழும் ஒரு சுருதி பேதமே அது. இந்த சுருதி பேதம் போகனின் கவனத்தில் இருக்க வேண்டும். நல்ல படைப்பாற்றல் உள்ளவர்.
                     அடுத்தது ஜெயகாந்தன் மற்றும் தி.ஜானகிராமன் இருவருக்கும் மிகவும் பிடித்த உரையாடல்களின் வழி கதை என்னும் பாணி மிகவும் படைப்பாளியை வசீகரிப்பது. ஆனால் அது வாசகனின் கற்பனை மிகுந்த வாசிப்புக்குத் தாளிட்டு விடும். வாசகனின் கற்பனை மற்றும் சிந்தனைக்கான வெளியில் அவனுடன் ஆசிரியர் ஒரு புள்ளியில் சந்தித்துப் பிரியும் நவீனத்துவத்தை அது நீர்க்கடிக்கும் ‘க்ளீஷே’

 

(image courtesy:http://thiruttusavi.blogspot.in/2015/05/blog-post_19.html)

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , , | Leave a comment