கூட்டம் சிந்திப்பதில்லை


Highlight Story

கூட்டம் சிந்திப்பதில்லை

எனக்கு நினைவு தெரிந்தது முதல் நான் நேரில் கண்ட மிகப் பெரிய எழுச்சிகளை வரிசைப்படுத்துகிறேன்.

முதலாவதாக நான் பதின்களில் பார்த்த அதிர்வலை ‘நெருக்கடி நிலை பிரகடனம் ஆன போது. எதிரெதிர் கொள்கை உள்ள சோ-ஆர் எஸ் எஸ் , திமுக , கம்யூனிஸ்ட் இவர்களே அப்போது கருத்துக் சுதந்திரத்துக்காகப் போராடினார்கள். கலைஞர் கருணாநிதி தாமே வீதிகளில் துண்டுப் பிரசரும் வினியோகித்தார். மிசா கணேசன் போல பல திமுக முக்கியஸ்தர்கள் சிறை சென்றனர். அப்போதெல்லாம் காங்கிரசில் இருந்த பழ.நெடுமாறன், பின்னாளில் தீவிர தமிழ் தேசியவாதியாக மாறினார்.

எனக்கு இருபது வயது நெருங்கும் போது மாணவர்கள் பெரிய அளவில் இலங்கைத் தமிழர்களுக்காகக் குரல் கொடுத்தனர்.
எனக்கு முப்பது நெருங்கும் போது உலகமயமாக்கம் – தாராளமயமாக்கம் பெரிய அளவில் எதிர்ப்பை சந்தித்தது. ஒரு பக்கம் கம்யூனிஸ்ட் மறுபக்கம் ஆர் எஸ் எஸ் இருவருமே சுதேசி பேசினார்கள்.

ஜல்லிக்கட்டுக்கு இவை எந்த விதத்திலும் குறைந்தவை அல்ல. இன்று சமூக வலைத் தளம் மற்றும் கைபேசி வழி எளிதாய் ஓன்று படும் நிலை. அன்று இவை இல்லாமலேயே பெரிய எழுச்சி ஏற்பட்டது.

எண்ணிக்கையில் பார்த்தால் ஜல்லிக்கட்டு எழுச்சி முன்பின் காணாததே. எழுச்சி இதற்கு முன்னால் நான் குறிப்பிட்ட பிரச்சனைகள் தொடர்பாக இருந்தது.

தொடர்ச்சியான சிந்தனை -விவாதம் எதையும் நான் காணவில்லை. கூடிப் போராடுவது போல கூடிச் சிந்திப்பது என்று ஓன்று இல்லை.

தீவிர இலக்கியம் மற்றும் சமூக வலைத்தளங்கள் வழி விவாதம் என்னும் மாற்றம் ஒரே நாளில் பெரிய கூட்டங்கள் வாயிலாக நிகழாமல் படிப்படியே நிகழ்ந்தன. சிந்தனையைப் பகிர்வதில் உள்ள முனைப்பு சிந்திப்பதில் இல்லை.

சிந்திக்க எழுச்சி மிக்க இயக்கங்கள் ஆயிரத்தில் ஒருவரையே தூண்டி விடுகின்றன.

சேர்ந்து போராடும் கூட்டத்தில் இருந்து சிந்திக்கும் விவாதிக்கும் ஆளுமைகள் எத்தனை பேர் உருவாகிறார்கள் என்பதே மாற்றத்துக்கு நம்பிக்கை தரும்.

பண்பாட்டு வழி பிரச்னைகளை முன்னெடுப்பது ஒரு வித தேக்கமும் மனச்சோர்வுமான நிலை.

சமூக மற்றம் நிகழ பண்பாட்டுத் தளத்தில் சுய விமர்சனமே சிந்திக்கும் நிலைக்கு கலகக் குரல் பக்குவப் பட வேண்டும் .

அது நிகழும் என நம்புவோம்.

 

Posted in தனிக் கட்டுரை, Uncategorized | Tagged , , , , , | Leave a comment

முரட்டு தேசியமும் இலக்கில்லாத பண்பாட்டு எழுச்சியும்


முரட்டு தேசியமும் இலக்கில்லாத பண்பாட்டு எழுச்சியும்

முரட்டு தேசியம் பல சந்தர்ப்பங்களில் விமர்சனத்துக்குள்ளாகி இருக்கிறது. வெகு காலமாக அமெரிக்காவும் தற்போது இந்தியாவும் மொழியும் தேசியம் அது. ‘என்ன நடந்திருந்தால் என்ன? என்ன வேண்டுமானாலும் நடந்தாலும் என்ன ? என் தேசம் இது என் தேசம் என்பதாலேயே அது பெருமையானது. அதைக் கொண்டாடுவதைத் தவிர்த்து நான் எதுவும் செய்யத் தேவையில்லை’ என்னும் நிலச்சரிவுத் தேசியம் அது. தேசத்தின் பின்னணி -வரலாறு பற்றிய புரிதலுடன், அதன் மனிதநேயமான , கலையும் இலக்கியமுமான நற்கூறுகளை மையப் படுத்தி ,அதன் தவறான போக்குகளை விமர்சனத்துக்குள்ளாக்கி, அதைப் போற்றுதற்குரியதாக மாற்றும் கடமை தனது என ஒரு சமூகம் விழிக்கும் போது மட்டுமே அந்தப் பற்று நலம் தரும். முரட்டுத்தனமான தேசியம் விவாதங்களை தேச விரோதமாகக் கொச்சைப் படுத்தும். தனது மைய திசையிலிருந்து மாற்றி ஒலிக்கும் எல்லாக் குரல்களையும் நிராகரிக்கும்.

மதம் மற்றும் மொழியின் மீது அமைக்கப் படும் பண்பாட்டு எழுச்சியின் குரலும் அந்த வகையானதே. ‘ஆரிய இனமானவர்கள் ஜெர்மானியர்- ஆரியமே ஆகப்பெரிய பேரினம் ‘ என்னும் மிகைப்படுத்துதல் ஹிட்லரின் உள்நோக்கமுள்ள திட்டமான சர்வாதிகாரத்துக்கும், இனப்படுகொலைக்கும் மிகவும் பொருந்தியது.

அம்மாவின் மீது அன்பும் மண்ணின் மீது பற்றும் இயல்பானவை. அம்மாவின் நலத்தை – அதை மேம்படுத்துவதற்கான தனது பொறுப்பை – நினைக்காத மகன்,  தனது அம்மாவைக் கொண்டாடி விட்டு அவளை நோயும் பட்டினியுமாய் மாய விட்டுவிட்டு மார் தட்டுவது இலகுவான வேலை. அதே போன்றதே மொழிக்கும், நாட்டுக்கும் அதன் நலிந்த மக்களுக்கு எதுவும் செய்யாமல் ,  நாடி  நரம்பை முறுக்கும் முரட்டு தேசியமும், இலக்கில்லாத பண்பாட்டு எழுச்சியும் .

இன்று,  தமிழ் பேசுவோருக்கு தனது பண்பாட்டை விமர்சனம் மூலம் புரிந்து கொள்ளவும் , அதை மேம்படுத்த ஏதேனும் செய்யவும், வெறியில்லாத அக்கறையான பணி செய்யவும் மிக அவசரமான தேவை இருக்கிறது. ஹிட்லரின் மனப்பாங்குள்ள பெரிய இளைய தலை முறை உருவாகாமற் காக்கவும் தான்.

(image courtesy: Quora.com)

Posted in தனிக் கட்டுரை | Tagged , , , , , | Leave a comment

ஜல்லிக்கட்டு – ஊடகம் சினிமா பிரபலங்களின் வியாபார எழுச்சி


Image result for Jallikattu agitation images

ஜல்லிக்கட்டு – ஊடகம் சினிமா பிரபலங்களின் வியாபார எழுச்சி

ஒரே குரலில் பத்திரிக்கை தொலைக்காட்சி சினிமா நடிகர் எல்லோரும் தமிழ் பண்பாட்டுக்கு வந்த எல்லா ஆபத்தும் ஜல்லிக்கட்டில் நீங்கும் என கர்ஜிக்கிறார்கள்.

நாதஸ்வரம் ஒரு தொலைக்காட்சியில் வருடம் எத்தனை மணி நேரம் வரும் என்று கூறுவது யாருக்கும் கடினம். நாட்டுப்புறக்கலைகள் , நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் மற்றும் இலக்கிய விவாதங்களுக்கு தொலைக்காட்சியில் அநேகமாக இடமே கிடையாது.

இந்தி எதிர்ப்புக்குப் பிறகு மாணவர் பெரிய அளவில் எழுந்திருப்பது ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டத்தில் தான் .

தமிழ் திரைப்படங்களில் தமிழ் பண்பாட்டின் சித்திரம் என்னவாக இருக்கிறது? எந்த மாதிரியான இடத்தை நடிகர்கள் தமிழ் பண்பாட்டின் தலைமுறை மாற்றங்களை உள்ளடக்கி உறுதி செய்திருக்கிறார்கள்? திரைப்படங்களில் பெண்களுக்குத் தரப்படும் இடம் என்ன ?

தான் விரும்பும் பெண்ணைத் துரத்தித் துரத்திக் கட்டாயப்படுத்திக் கல்யாணம் செய்யும் கதாநாயகர்கள் சினிமாவில். கொலை – அமிலம் வீசி உருக்குலைப்பு இவை நிஜத்தில் .

மது அருந்துவது தமிழ் இளைஞனின் முக்கிய அடையாளமாகக் காட்டும் சினிமா பற்றிய நமது புரிதல் என்ன ?

சுமார் இரண்டு வருடம் முன்பு ஜெயமோகன் ஆங்கில எழுத்துக்களிலேயே என் தமிழை எழுதி பழக்கக் கூடாது என ஒரு பதிவில் குறிப்பிட்டார். என்னையும் சேர்த்துப் பலரும் எதிர்த்தோம்.

இன்று ‘ஜல்லிக் கட்டு’ என்னும் ஒரு வார்த்தையையோ அல்லது ‘ஏறு தழுவுதல்’ என்னும் இரு சொற்களையோ பிழையின்றி எழுதும் இளைஞர் எத்தனை பேர் தேறுவார்கள்? ஆரம்பப் பள்ளி ஆசிரியர்களில் எத்தனை பேருக்குத் தமிழில் பிழையின்றி எழுத வரும் ?

தமிழில் பட்டப் படிப்பு மற்றும் வேலைக்கு இந்தக் கட்சி கடைசியாகக் குரல் கொடுத்தது?

ஏழை எளியோர் தொடங்கி ஆங்கில மோகம் இல்லாதோர் சதவிகிதம் என்ன என்று நாம் இரட்டை இலக்கத்தில் பார்க்க முடியுமா ?

மன்னர்கள் உருவாக்கிய ஏரிகள் நீர் நிலைகளை நாம் பசுமை அடிப்படையில் அல்லது  பண்பாட்டு அடிப்படையில், எந்த விதத்திலும் ஏன் பாதுகாக்கவில்லை?

எல்லா ஜாதியும் ஒரே கோயிலில் கும்பிட வேண்டும் என எந்தப் பண்பாட்டுப் போராட்டமும் நடக்கவேயில்லை ?

தற்கொலை செய்த விவசாயிக்கு என ஏன் இதில் நூற்றில் ஒருவர் கூடக் குரல் தரவில்லை ?

இந்தப் போராட்டத்தில் பெரிய கட்சிகள் ஓரம் கட்டப் பட்டிருக்கின்றன. இது நம்பிக்கை தரும் துவக்கம்.

(image courtesy:newscrunch.com)

Posted in Uncategorized | Tagged | Leave a comment

மிருகவதை – தவறான புரிதல்கள்


Image result for trisha & peta images

மிருகவதை – தவறான புரிதல்கள்

ஜல்லிக்கட்டு மற்றும் மிருக வதை பற்றி இப்போது சர்ச்சைகள் மிகுந்துள்ளன. இவை விவாதங்களாக மேம்படும் போது மிருகவதை பற்றிய ஒரு புரிதல் நிகழும். தமிழ் கூறும் நல்லுலகில் தலை சிறந்த சித்தனையாளர்களான கமல்ஹாசன் மற்றும் சிலம்பரசன் அசைவ உணவு உண்பதையும் மிருக வதையையும் ஒன்றாக்கிப் பேசியிருக்கிறார்கள். நடிகை திரிஷா மிருகவதை பற்றிய தமது நிலைப்பாட்டை மீண்டும் வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்.

மரியாதைக்குரிய உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் மிருகத்தைத் தடுப்பு அமைப்புக்கள் எந்தப் புள்ளியில் நம்மை விழிக்கச் சொல்கிறார்கள் என்பதை நாம் சிந்திக்க வேண்டிய திருப்பு முனை இது.

அரசியல் கட்சிகள் உணர்ச்சிமயமாக இதை வைத்திருப்பதில் பலனடைகிறார்கள். சற்றே விலகி மிருகவதை என்பது எந்த இடத்தில் துவங்குகிறது என்று விவாதிப்போம்.

மத நம்பிக்கை அடிப்படையில் நாம் மிருகங்களை வேறு படுத்திப் பார்க்கிறோம். பசு,குரங்கு, மயில் இவற்றைப் புனிதப் பட்டியலில் வைத்திருக்கிறோம். மறுபக்கம் மிருக வதை பற்றிய எதுவுமே  தவறு  என்கிறோம் .

மிருக வதை என்பது எது? எளிய உதாரணம் இருக்கிறது. செல்லப் பிராணிகள் பற்றியதே அது. சைவ உணவு அல்லது அசைவம் எது உண்பவராக இருந்தாலும் மக்களை இரு பிரிவாக்கப் பிரிக்கலாம். செல்லப் பிராணிகளைக் கொண்டாடுவோர். அருவருத்து ஒதுங்குவோர். இரண்டில் ஒருவரே யாரும். எங்கள் குடும்பத்தில் நானறிந்து பூனை வளர்ப்பவர் ஒரே ஒருவரே . மற்ற அனைவரும் எதிர்க்கட்சி.

நாயை ‘டாமி , ஜிம்மி ‘ எனக் கொஞ்சிக் குலவும் வளர்ப்பாளரிடம் ‘இந்த நாய்’ என்றால் வெகுண்டெழுவார். அவர் இனம் தாண்டிக் காட்டும் அன்பை நாம் புரிந்து கொள்ளும் புள்ளியில் தான் மிருகவதை பற்றிய புரிதல் நிகழ்கிறது.

மிருகம் பறவை எனப் பார்க்காமல் நாம் நேசிக்கும் புள்ளியில் மனிதனுக்குள் இருக்கும் மென்மையான பரிவுணர்வு மேலோங்குகிறது. மிருகங்கள் நம்மை விட அறிவில் தாழ்ந்தவை. நம் பராமரிப்பில் அந்தக் காரணத்தினாலேயே அவை பாதுகாப்புப் பெற வேண்டும். நாமே அவற்றைத் துன்புறுத்துவது ஒருக்காலும் நடக்கக் கூடாததே.

பரிவும், மென்மையுமாய் மற்ற உயிர்களை நடத்துவதும் அவற்றைப் பராமரிப்பதும் ‘அறிவு -பண்பாடு ‘ என்னும் தளங்களில் மேலான மனிதனின் மனிதத் தன்மை ஆகிறது. இந்த மனிதத் தன்மையில் இருந்தே ‘மிருகவதைத் தடுப்பு’ என்னும் விழுமியம் துவங்குகிறது.

அசைவம் உண்பவரிடம் விலங்கு மீது நேயமும் இருக்கிறது . இதுவே உணவுக்காக விலங்கை அழிப்பதும், விலங்குகளைக் கொடுமைப் படுத்துவதும் ஓன்று அல்ல என்பதை நமக்குப் புரியவைக்கும் துவங்கு புள்ளி.

இன்று நடுவது தாண்டியவர் மட்டுமே ‘சர்க்கஸ்’ என்னும் சாகசப் பொழுது போக்கில் மிருகங்கள் செய்யும் விசித்திர செயல்களைக் கண்டு களித்திருப்பார்கள். ஏறத்தாழ இருபது ஆண்டுகளாகவே சர்க்கஸ் நடத்துவோர் மிருகங்களை சிரமப்படுத்தி வித்தை காட்டுவது நிறுத்தப் பட்டு விட்டது. யானை ஒரு சிறிய நாற்காலி அல்லது முக்காலி மீது அமரும். கிளிகள் புலிகள் எல்லாமே சிரமப் படுத்தப்பட்டன. அவை அடித்து சித்திரவதைப்பட்டே பயிற்சி பெற்றன. இன்று திரைப்படங்களில் ‘கணிப்பொறி வரைவுக்கலை’யில் மட்டுமே மிருகங்களின் பிம்பங்கள் காட்சிப் படுத்தப் படுகின்றன.

நடைமுறையில் ஏற்கனவே இருக்கும் சட்ட விதிகளின் படி கோழிகளை இரு சக்கர வாகனத்தில் கொத்தாகத் தொங்க விட்டுச் செல்லுதல் குரூரமானது. மிருகவதை.

புலால் உண்பதற்காக ஒரு மிருகத்தைக் கொல்வது உணவுக்காக என்னும் அடிப்படையில். அதுவும் துன்பம் தருவதே. அனால் நோக்கமும் கொல்லப் படும் முறையும் வேறு. ஒரு ஆட்டை சித்திரவதை செய்து கொன்று தின்றால் அந்தக் குரூரம் மனிதப் பண்பானதே அல்ல. கொடூரம் சித்திரவதை என்னும் குரூரம் மட்டுமே மிருகவதையின் அடையாளமாகும். உணவுக்காகக் கொல்வதில் இவை இல்லை.

இதே குரூரம் தூக்கு தண்டனை தருவதிலும் இருக்கிறது. அதை எதிர்ப்போரை கொச்சைப்படுத்துவோர் உண்டு.

குரூரம், சித்திரவதை இல்லாத ஜல்லிக் கட்டு முறைகள் எவையோ அவை கண்டிப்பாக, சரியாக நீதி மன்றம் முன் ஈடுபடும் என்றே நான் நம்புகிறேன்.

குரூரம் மனிதனோ மிருகமோ யார் மீதும் வெளிப்படுத்தப் படக் கூடாது.

கட்டுரையை முடிக்கும் முன் முக்கியமான ஒரு கேள்வியை அலசுவோம்.

peta என்னும் மிருகவதைத் தடுப்பு அமைப்பு தடை செய்யப் பட வேண்டும் என்பதை எல்லாக் கட்சிகளும் ஒரே குரலில் கூறுகின்றன. நாளை கட்சிகள் மற்றும் எந்த அமைப்புக்களையும் தடை செய்யும் அதிகாரம் அரசுக்கு உண்டு என்று அர்த்தமாகி விடும் . ஜனநாயக முறைகளை நாமே கை   விட்டுவிடுவது பெரிய பின்னடைவு.

நியாயமான கோரிக்கையை மைய படுத்த, எதிராளியின் குரலைத் தடை செய்யும் குரல் அல்ல விவாதிக்கும் குரலே வேண்டும்.

அந்தக் குரலே நீதி மன்றத்தில் எடுபடும் திராணி உள்ளது.

Posted in தனிக் கட்டுரை | Tagged , , , , , | Leave a comment

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு? – 8


Image result for ki. rajanarayanan images

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு? – 8

பெரியவர் கி.ராஜநாராயணன் மூத்த எழுத்தாளர் நடுவில் ஒரு தனித்தன்மை உடையவர். சம்சாரிகள் என அவர் குறிப்பிடும் விவசாயக் குடும்பங்கள் பற்றிய பெரிய படுதா அவராலேயே நம்முன் விரிந்தது. நாயக்கர்கள் கரிசல் கட்டு எனப்படும் திருநெல்வேலியை ஒட்டிய பகுதியில் குடியேறி காட்டை அழித்து விளை நிலமாக்கி ,பல தலைமுறை விவசாயம் செய்த வரலாற்றை அந்த மக்களின் பண்பாட்டை நாம் புரிந்து கொண்டது அவராலேயே. மீனவர் வாழ்க்கையை நமக்கு நாவலாய்த் தந்த ஜெ.டி .குரூஸ் மற்றும் நெடுங்குருதி வழி திருட்டுத் தொழிலில் இருந்து மேம்பட்ட ஒரு பழங்குடி பற்றிய எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் , தலித்துகளின் வாழ்க்கையை, அவர் தம் வலியைப் புரிய வைத்த இமையம் மற்றும் கண்மணி குணசேகரன் குறிப்பிடத்த்தக்கவர்கள். ஞானம் தத்துவம் இவை சடங்குகளாய்- தொழிலாய் நீர்த்த பின்னும் ‘இந்திய ஞான மரபு ‘ பற்றி பேச்சும் ஜெயமோகன் பங்களிப்பு மகத்தானது. அவர் பற்றிய என் விமர்சனங்கள் அவரது சாத்தியங்கள் தேங்கிப் போனதால். அவரது பங்களிப்பு போற்றுதற்குரியது. ஜெயந்தி சங்கர் தமது ‘பறந்து மறையும் கடல் நாகம்’ ,’மிதக்கும் சுய பிரதிமைகள்’ மற்றும் ‘ஒளிந்திருந்த குரல்கள்’ ஆகிய அபுனைவு நூல்களின் வழி நமக்கு சீனப் பண்பாடு, இலக்கியம், வரலாறு மற்றும் பெண்களின் வாழ்க்கையை விரிவாய்த் தந்திருக்கிறார். பலவருட உழைப்பை அளித்து தமிழுக்கு வளம் சேர்த்திருக்கிறார். விஞ்ஞானப் புனை கதைகளை அறிமுகம் செய்தவர் சுஜாதா. எளியோர் வாழ்கையை படம் பிடித்த ஜி. நாகராஜன், ஜெயகாந்தன் , கோபி கிருஷ்ணன் , நகர வாழ்க்கையைக் கூர்மையாய் விளக்கிய ஆதவன் ஆகியோரின் பங்களிப்பு மிகப் பெரியது. மனித உறவுகள் அடிப்படையான தி.ஜானகிராமன் பதிவுகள் தனித்துவமானவை. மௌனி நுட்பமாய் வாழ்க்கையின் நிலையாமையை வெளிப்படுத்தினார். நவீனத்துவ முன்னோடிகளில் ஒருவர்.

கவிதையே மையமாய் தமிழில் இயங்கியவர் நீண்ட கால அளவில் மனுஷ்ய புத்திரன் மட்டுமே. நவீனக் கவிதையின் வீச்சு அவருக்கும் யவன் சந்திரசேகருக்கும் மிகவும் கலையாய் வருகிறது. முன்னோடிகளில் ஆத்மாநாமும் பிரமிளும் குறிப்பிடத்தகுந்தவர்கள். பெண் கவிஞர்களில் உமா மகேஸ்வரி, கிரிஷாங்கினி , குட்டி ரேவதி, சல்மா என மூத்த கவிஞர்களும், அனார் , ஹம்சப்ரியா என பல நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களும் உண்டு. பெண் கவிஞர்கள் ஆன் படைப்பாளிகள் என்றுமே எட்டமுடியாத ‘பெண்ணின் சொரணை ‘ என்னும் புள்ளியில் துவங்கி பெண்ணின் உலகை நமக்கு அருகாமைக்குக் கொண்டு வருபவர்கள். அவர்கள் படைப்பு மொழி என்றும் தனித்தது.

இலக்கிய விமர்சகளில் வெங்கட் சுவாமிநாதன் , தமிழவன், அ. மார்க்ஸ் , ராஜன் கருணை, பிரேம் -ரமேஷ், உலக இலக்கிய அறிமுகம் செய்விக்கும் பணியில் எஸ். ராமகிருஷ்ணன் மற்றும் சாரு நிவேதிதா குறிப்பிடத்தகுந்தவர்கள். இவர்களின் முன்னோடியாய் உலக இலக்கியம் பேசியவர் கா நா சுப்ரமணியம். மொழிபெயர்ப்பு மூலம் இந்திய இலக்கியங்களைத் தமிழுக்கு அறிமுகம் செய்து வரும் குறிஞ்சி வேளாண், சுகுமாரன் மற்றும் ஷைலஜாவும் மிகவும் பாராட்டுக்கு உரியவர்.

தீவிர வாசிப்புக்கு உரிய இலக்கியம் மற்றும் நவீன இலக்கியம் இவற்றை சிறு பத்திரிக்கை வழி நமக்கு கொண்டு சேர்த்த சிசு. செல்லப்பா மற்றும் சுந்தர ராமசாமி ஆகியோர் என்றும் நினைவில் நிற்பார்கள்.

இந்த ஆளுமைகள் படைப்பு எல்லாவற்றையும் படியுங்கள் என்பதல்ல இந்த இடத்தில் நாம் இவர்களை நினைவு கூருவது. தீவிரமான வீச்சுள்ள செறிவுள்ள படைப்புக்களை நாம் வாசிக்க இவர்கள் வழி வகுத்தார்கள். புனைவு அபுனைவு இவை நமக்கு வாழ்க்கையின் புதிய சாளரங்களைத் திறக்கின்றன.

மனித உறவுகளில் நாம் செய்யும் மிகப்பெரிய தவறு நாம் நேசிப்பவரின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தும் அளவு அவர்களைப் புரிந்து கொள்ளும் அனுபவத்தின் வழி மேலும் அழகான பிணைப்புக்குப் போவதில்லை என்பதே.

வாழ்க்கைக்கும் இது பொருந்தும்.

வாசிப்பு மட்டுமே வாழ்க்கையைப் பற்றிய மேலும் அண்மையான புரிதலுக்கு இட்டுச் செல்லும். அது காசால் அளக்க முடியாதது.

பைசாவுக்குப் பிரயோஜனமில்லாதது . ஆனால் மகத்தான சிந்தனை வழி, பரிணாமத்துக்கு இட்டுச் செல்வது.

நிறைவுற்றது.

(image courtesy:behindwoods.com)

 

Posted in தொடர் கட்டுரை | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு? – 7


எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு? – 7

நவீன கவிதை நாம் வாசிப்பில் அடையும் ஆகாச சிறந்த தரிசனகளுக்கு நம்மை இட்டுச் செல்வது. யுவன் சந்திரசேகர் மற்றும் மனுஷ்ய புத்திரன் இருவர் இருவரும் நவீன கவிதையில் பெரும் பங்காற்றியவர். குட்டி ரேவதி மற்றும் உமா மகேஸ்வரி முத்த பெண் கவிஞர்களுள் குறிப்பிட்டது தகுந்தவர். சல்மா , சுகிர்தராணி எனப் பல தீவிர பெண் கவிஞர்கள் இயங்கி வருகிறார்கள்.

கவிதை பற்றிய எனது ஒரு முந்தைய பதிவை இங்கே பகிர்வது பொருத்தம் :

download2

 

யுவனின் நீள் கவிதை “இருத்தலும் இலமே”

 

காலச்சுவடு ஏப்ரல் 2016 இதழில் யுவனின் நீள்கவிதைக்கான இணைப்பு —————————— இது.

 

தமிழ்ச் சூழலில் கவிதை வாசிப்பு, விமர்சனம், கவிதை பற்றிய புரிதல் இவை படைப்பாளிகளுக்கே பிடித்தமான ஒன்று இல்லை. தனக்குக் கவிதை பற்றியும் கொஞ்சம் தெரியும் என்று காட்டிக் கொள்வதற்காக ஒரு பார்வையைப் பதிவு செய்பவர்களே விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய மூத்த படைப்பாளிகளில் வெகு சிலர். பிறர் நேர்மையாளர்கள். கவிதை என்ற ஒன்று இலக்கியத்தில் இருக்கிறது என்றெல்லாம் குழப்பிக் கொள்ளாத நிம்மதி உடையவர்கள்.

 

கவிதை வெளிப்படுவது புனைகதை படைப்பாக்கத்தை விட அடிப்படையில் கற்பனை, காட்சிப்படுத்துதல் மற்றும் ஆன்மீகம் ஆகிய மூன்று புள்ளிகளில் வேறுபடுவது. ஒரு குழந்தையின் பார்வையுடன் உலகைப் பார்ப்பவன் கவிஞன். அவனுக்கு காட்சிகளில் இருந்து சாதாரண விழிகளுக்கு அன்னியமான, மிகவும் புதுமையான, கொப்பளிக்கும் கற்பனை விளம் மிகுந்த தரிசனங்கள் கிடைக்கின்றன. அந்தப் புள்ளியிலிருந்து அவன் நகர்ந்து அந்த மனவெளி அனுபத்தை கவிதையாகப் படைக்கும் போது சொற்களின் இயலாமையைக் கடக்க முயல்கிறான். இப்படிக் கடக்கும் முயற்சி புதிய சொல்லாடல்களுக்கு, மொழிக்கு அசலான வளம் சேர்க்கும் பயன்படுத்துதலுக்கு அவனை இட்டுச் செல்கிறது. புனைகதை வாசகன் பழகிய சொற்களை சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் முன்னெச்சரிக்கையோடு நகர்வது. கவிதை சொற்களை, மொழியைப் பயன்படுத்துவதில் வாசிப்பதில் கற்பனையும் புதுமையுமான தளத்துக்கு வாசகரை இட்டுச் செல்வதாகும். ஆன்மீகத்துக்கும் கவிதைக்கும் அடிப்படையான ஒற்றுமை இரண்டுமே வாழ்க்கையின் புதிர்களை நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை முன் வைப்பதே. வாழ்க்கையின் விடை தெரியாத கேள்விகளை, வாழ்க்கையின் அடிப்படையான கேள்விகளை ஆன்மீகமும் கவிதையும் எப்போதும் தொடுகின்றன. குறிப்பாக நவீன கவிதை இந்த இயங்குதலினாலேயே முக்கியத்துவம் பெறுவது.

 

யுவனின் நீள் கவிதை பற்றிய மனத்தடை ஒன்றே. அதை நான் கடக்கவில்லை. ஆனாலும் இன்னும் மீள் வாசிப்பில் எனக்குள் விவாதித்தபடி இருக்கிறேன். கவிதையின் மிகப்பெரிய பலம் அது சொற்களை விரயம் என்னுமளவு வாரி இறைக்கும் புனைவு எழுத்தை – கதை அல்லது கட்டுரை – தனது சொற்சிக்கனத்தில் எள்ளுவது. குறிப்பாக யுவன் புனைகதை, கவிதை இரண்டுமே கைவரும் அபூர்வ உயிரினமானவர். காவியமாயில்லாத ஆன்மீகப் பொறியின் அடிப்படையிலான கவிதை எழுதியவர் ஏன் நீள் கவிதை எழுதினார்? இந்தக் கேள்வி என்னுள் இன்னும் நெருடியபடி தான் இருக்கிறது.

 

ஆறு பகுதிகளாலான இந்தக் கவிதை சமகாலத்தில் வந்த செறிவின் சிறப்பில் வெற்றி பெற்ற நவீனப் படைப்பு. 1,2 என்று மட்டுமே அடையாளமாய் உபதலைப்பில்லாமல் ஆறு பகுதிகள் அல்லது ஆறு கவிதைகளாலானது இந்த நீள் கவிதை.

 

இந்தக் கவிதைகளின் பெரிய பலம் வாசித்து முடித்தும் நம்மை கவிதையின் உள்ளடக்கத்தைத் தாண்டி மேலே விரிந்து செல்லும் அதன் மீறல்தன்மையில் லயிக்க வைப்பது. விமர்சனக் கண்ணோட்டத்துக்காக மட்டுமே ஆறு பதிவுகளை அவற்றின் மையப் பொறியை வைத்து அணுக முயலலாம். அந்த வரிசைப்படுத்துதலில் பின்வரும் மையக் கருக்களை நாம் கவிதை வரிகளுடன் பொருத்திப் பார்க்கலாம்.

 

  1. தலைமுறைகள்

 

நான் என் அப்பாபோல இருக்கிறேன்

அப்பா அவரது அம்மாபோல

அவர் அவரது அப்பாபோல. முத்தாத்தா

தற்போது கடவுள்போல இருக்கிறார்.

திதிநாள் தவறாமல் வந்து வந்து

பருக்கை கொறித்துப் போகிறார் – அச்சமயம்

காக்காய்போல இருக்கிறார்.

 

என் பெண் சிசுவாக இருந்தாள்

அம்மணமாய்த் திரிந்தாள் – மெல்ல மெல்ல

இறுக்கி மூடிய உடைக்குள்

புகுந்தாள் – திடீரென்று ஒருநாள்

பயந்த முகத்துடன் ஓடிவந்து

தாயின் காதில் ரகசியம் சொன்னாள் – இன்று

என் தெருவின்

தேவதையாக இருக்கிறாள்.

 

இந்தப் பகுதி தலைமுறைகளின் தொடர்ச்சியும் ஒரு குழந்தையின் வளர்ச்சி, தகப்பனுக்கு ஒன்றாகவும் வெளி உலகுக்கு முற்றிலும் வேறாகவும் இருக்கும் எளிய புதிர். காலத்தின் பயணம் இயல்பானதாகவும், தனி மனிதனால் அதனுடன் பொருத்திக் கொள்ள முடியாமற் போவது அவனது மனவெளியின் மாயத் தோற்றமாகவும் இருப்பதைச் சுட்டுகிறது.

 

  1. நிலையாமை

 

நிலையாமை என்பது பிறப்பு மரணம் பற்றியது மட்டும் தானா? மனித உறவுகள், ஒவ்வொருவர் ஸ்வீகரித்த அல்லது கைப்பற்றிய அதிகாரம் பட்டங்கள் பெற்ற முக்கியத்துவம், பயன்பட்டது – பயமுறுத்தியது எதுவுமே நிலைக்காமற் தான் போகிறது.

 

நண்பர்கள்போல வருகிறார்கள்

ஒரு சொல் தடுக்கி

விரோதி ஆகிறார்கள்

நாயகனாய் இருக்கிறார்கள்

உள்நோக்கம் வெளிப்பட்டு

துரோகி ஆகிறார்கள்

தீரனாய் இருக்கிறார்கள்

வழுக்கி விழுந்து

கோமாளி ஆகிறார்கள்

இருக்கிறார்கள் இருக்கிறார்கள்

இருந்துகொண்டே இருக்கிறார்கள்

ரத்தத்தின் ஆணைப்படி

மாறியவாறிருக்கிறார்கள்.

 

ஞாபகத்தில் இருப்பவர்

தாண்டிப் போகிறார்.

ஞாபகத்தின் வெளியிலுள்ளோர்

எங்கே உள்ளார்? சிலவேளை

நினைவின் பரப்பில் நுழைந்து

வெளியேறிப் போகிறார்கள்

சாணைக் கல்லின் தீப்பொறிபோல.

குகை மனிதன் வடிவெடுத்து

அரணிக் கட்டையில் தீ

வளர்க்கிறேன். குதித்துப் பாயும்

சுடரின் துளியில் பொசுங்குகிறது

மறதியின் கசடு.

 

  1. இருமை – என் நிலைப்பாட்டில் அல்லது பிம்பத்தில் ஒரு இருமை இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. அது தற்காப்புக்காகவா, மேலதிக லாபங்களை நோக்கியா இரண்டுமேயா முடிவற்ற கேள்வி. ஆனால் நான் இருமையை வாழ்க்கையின் நிதர்சனமாகவும் காண்கிறேன்.

 

இரவின் செய்தியாய்

இருள் இருக்கிறது –

வெளியேயும் உள்ளேயும்.

உள்ளே என்றுரைத்ததில்

இரு பொருள் இருக்கிறது – மூடிய

ஓட்டினுள் இருநிறக்

கருக்கள் போல. நன்மைபல

தருவதாய் உறுதி சொல்லும்

தலைவரின் வார்த்தைக்குள்

பல பொருள் இருக்கிறது –

ஆலகால சர்ப்பத்தின்

ஆயிரம் நாவுகள் போல்.

 

சமுத்திரமாய் விரிந்திருக்கிறது வானம்

வான்போலப் பரந்திருக்கிறது கடல்

இதன் சாயலில் அது

அதன் சாயையில் இது

சாயல் இல்லை நிஜம்

என்று நம்பும் ஒரு கணத்தில்

மீன்கள் பறக்கின்றன

வல்லூறுகள் நீருள் துழைகின்றன

ஆகாயத்தின் நிலைப் பரப்பில்

வெள்ளலைகள் புரண்டு மறிகின்றன.

 

4.மாயை

 

என் மாயை உங்கள் மாயை என்று இரண்டு  உண்டா? கண்டிப்பாக இல்லை. மாயை என்பது ஒன்றே.

 

நான் எதிராளியில்லை

எதிர்வரும் ஆளைக் காட்டும்

கண்ணாடியாகிறேன். எதிரில்

வருபவர் எனக்குக் கண்ணாடி.

எதிரெதிர் நிற்கும் ஆடிகள் என

முடிவற்றுப் பெருகும்

பிம்பங்களைப் பிறப்பிக்கிறோம்.

தற்போதைய வாக்கியங்களை

பரஸ்பரம் பரிசளிக்கிறோம்.

ஒளியென்றால் பிம்பம்

இருளில் அமிழ்ந்தால் நிழல்

என்று உரத்துக் கூவுகிறது

ஊர்க்குருவி.

 

5.ஆண் பெண் என்னும் புள்ளிகள்

 

ஒரு ஆக்கிரமிப்பு அல்லது அதிகாரம் இது ஆண்மை என்றும் ஒரு அரவணைப்பு மற்றும் சகிப்புத் தன்மை என்று அடையாளப்படுத்தினால் உடலமைப்பால் அன்றி வேவ்வேறு தருணங்களில் எடுத்துக் கொள்ளும்  முனைப்பின் அடிப்படையில் ஒரு ஆண் பெண்ணாகவும் ஒரு பெண் ஆணாகவும் செயல் புரிவதைக் காண முடியும்.

 

ஆதிமனிதனிடம் மொழி இல்லை

ஆனாலும்

பேச்சுத்துணை வேண்டியிருந்தது.

ஆதி மனுஷிக்கும்தான்.

கானகமெங்கும் தேடி

மற்றவரைக் கண்டனர்.

உடம்பின் ரகசிய மொழியில்

உரையாடல் தொடங்கியது.

நபர்கள் இடங்கள்

பிராந்தியங்கள் தாண்டி

வெளிச்சம் போலப் பரவிய

உரையாடலின் நீட்சியாய்

இதோ நாமிருவர்

கதைக்கிறோம். தழுதழுப்பு

மண்டிய இக் கணத்தில்

நான் ஆணா பெண்ணா

தெளிவில்லை. என் பாலினத்தை

நீ நிர்ணயிக்கிறாய்.

 

எல்லா நாட்டிலும் எல்லா நாளிலும்

ஆண்கள் ஆண்களாக இருக்கிறார்கள்

பெண்கள் பெண்களாக.

காதல் முற்றிக் கிறுகிறுக்கும் வேளையில்

ஆண்கள் பெண்களாகிறார்கள்

பெண்கள் ஆண்களாக

 

  1. பருவங்கள் (மனித வாழ்க்கையில் )

 

இளமை, நடுவயது, முதுமை இவை மூன்றிலுமே சவால்களுக்கு இணையாக சாதகங்கள், துய்ப்புக்கு இணையாகத் துன்பங்கள், கையறு நிலைக்கு இணையாக சுமையிலிருந்து விடுதலை இவை சமமாயிருப்பதை அவதானிக்க முடியும்.

 

யாரும் சொல்லாமல் விடிகிறது

யாரும் சொல்லாமல் இருள்கிறது

தானாய் மாறும் பருவங்களில்

தசை தளர்கிறது நரம்பு சுருள்கிறது

நரை வெளுக்கிறது ரத்தம் சுண்டுகிறது

தானாக நடக்கிறது எல்லாம். துரிதமாய்

நகரும் சாலைக்கு எதிர்த் திக்கில்

விரைவதாய்க் காணும் என் வண்டி

இருந்த இடத்தில்

இருக்கிறது. சாலை ஓயும் கணங்களில்

தானும் ஓய்கிறது. அந்நேரம்

குழந்தையாய் இருக்கிறேன். அன்பும்

பரிவும் வேண்டிக் குமைகிறேன்.

 

காதலோ வன்மமோ

பீதியோ மண்டுகையில்

இரவு பகலாகிறது. என்றும்

இரவும் பகலும் முயங்கும் அந்தி

சாம்பல் நிறமாய் இருக்கிறது –

முதுமையின் சாந்தமும்

கையறு நிலையும் கொண்டு.

 

படைப்பாளியின் தரிசனம் இருக்கும் ஆனால் நிலைப்பாடு இருக்காது ; படைப்பின் தாக்கம் படித்த பின் தொடர் சிந்தனையாய் விரியும்; பொதுமைப்படுத்துதல் அல்லது நிறுவுதல் இருக்காது; வாழ்க்கையின் முரண்களின் புதிர்களின் நிதர்சனம் மட்டும் இருக்கும் – இவை யாவும் நவீனத்துவத்தின் வெளிப்பாடாய் ஒரு படைப்பில் நாம் காணக் கிடைக்கும். யுவனின் இந்த நவீன கவிதை கவித்துவ காட்சிப்படுத்துதலிருந்து ஆன்மீகமாய் விரியும் வீச்சுக் கொண்டது.

(பதிவுகள் 18.4.2016 இதழில் வெளியானது)

 

மேலும் பகிர்வோம்

 

 

 

Posted in தொடர் கட்டுரை | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு ? -6


Image result for imayam writer

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு ? -6

கால அடிப்படையில் பார்த்தால் யதார்த்தவாதம் சுமார் 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்னாள் கோலோச்சியது. புதுமைப்பித்தன் நவீனத்துவத்தின் முன்னோடி எனலாம். சுமார் 30 ஆண்டுகளாகவே நவீனத்துவம் தமிழ் இலக்கியத்தில் செழிப்படுகிறது . பின்நவீனத்துவம் குறித்த மனத்தடையால் அந்த எழுத்துக்கள் தமிழில் கவனம் பெறவே இல்லை. சுமார் 20 ஆண்டுகளில் மிக்க குறைந்த எழுத்துக்களே தமிழில் பின்நவீனத்துவ முயற்சிகள்.

கால அடிப்படையில் பிரிப்பது ஒரு அணுகுமுறை. அவ்வளவே. யதார்த்தவாதம் இன்றும் பெரிதும் பயன்படும் கதை சொல்லும் முறையாக இருக்கிறது. யதார்த்தக் கதைகள் எவ்வளவோ சொல்ல முடியும் என்பதற்கு ஆகச் சிறந்த உதாரணம் நான் மிகவும் மதிக்கும் இமையம். மனித உறவுகளை மையமாக்கும் அவரது யதார்த்தக் கதைகள் ஆழ்ந்த செறிவுள்ளவை.

யதார்த்தக் கதைகள் முக்கிய கதா பாத்திரங்கள் வழி நம்மை வாழ்க்கையின் ஒரு அம்சம், சமூகத்தின் ஒரு பகுதி அல்லது ஒருவரின் வாழ்க்கையின் ஒரு கால கட்டம் என விரிபவை. எளியோர் வலியோர், நல்லவர் தீயவர், ஏழை பணக்காரன் , ஆண் பெண் என இரு முலைகளுக்கு இடைப்பட்ட அனுபவங்கள் மீதான பதிவுகள்.

நவீனத்துவம் வாசகனின் கற்பனையை அதாவது கற்பனை மிகுந்த வாசிப்பை கருத்தில் கொள்வது. அதன் கதை சொல்லும் முறையில் உள்ள மௌனங்கள் அதாவது வாசகன் இட்டு நிரப்ப வேண்டிய ஏகப்பட்ட இடங்கள் எழுத்து வாசிப்பு இரண்டையுமே வேறு ஒரு தளத்துக்கு எடுத்துச் செல்பவை. மாயா யதார்த்தம் என்னும் அதீத கற்பனைகள் வழி நுட்பமான உணர்வுகளைச் சித்தகிரிப்பது மற்றும் வரலாற்றுக்கு கதாபாத்திரங்களை கதையின் மையமாகும் அட்டகாகாசம் இவை நவீனத்துவத்தின் பெரிய சாத்தியங்கள். பெரியவர் அசோகமித்திரன் மற்றும் எஸ். ராமகிருஷ்ணன் நவீனத்துவத்தின் வீச்சு கைவரப் பெற்றவர்கள். ஆதவன் தீட்சண்யா, அபிலாஷ், ரிஷான் ஷெரிப் என இளையவர்களுக்கும் இது கைவந்த கலை.

தமிழவன், கோணங்கி, பிரேம் ரமேஷ் இவர்கள் பின்நவீனத்துவத்துக்குத் தமிழில் இடம் பிடிக்க முயன்றவர்களில் முன்னோடிகள். பின்நவீனத்துவம் வாசகன், கதாபாத்திரம், படைப்பாளி இவை எல்லாமே இடம் மாறும் கலவையான படைப்பு முறை. இதை வாசிப்பது சவாலானதே.

புனை கதை வாசிப்பு எப்போதும் நம்முடன் உரையாடும் தோணியாலே நம்மை ஈர்ப்பவை. எதற்காக வாசிப்பு என்னும் கேள்விக்கு எளிய விடை அளித்து , வாழ்க்கையின் சிக்கலான கேள்விகளை நமக்கு நம் அடையாளமாய் அறிமுகப்படுத்துபவை.

(image courtesy: youtube)

 

 

Posted in தொடர் கட்டுரை | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு ? -5


sra6-300x242writer-tamil-authors-jeyamohan-images-pictures-photos

IMG_20160102_175324205

Image result

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு ? -5

எழுத்தாளர்களை பற்றி பேச நிறையவே இருக்கிறது. அவர்களிடமிருந்தே நாம் படைப்புக்களை அல்லது நூல்களை நோக்கி நகர முடியும். படைப்பாளிகள் அல்லது ஆளுமைகள் வழி நாம் வாசிக்கக் கூடாது. ஆனால் எழுத்தாளர்களைப் பற்றிய பிரமை நீங்கினால் நாம் வாசிப்பு நடுநிலையாய், படைப்புகளை சீர்தூக்கி வாசிக்கும் நிலைக்கு உயரும்.

எனவே நாம் எழுத்தாளர்கள் பற்றி சரியான புரிதலை அடைவது நீண்ட நல்ல திட்டம். அவர்களைப் பற்றிய பிரமைகள் நீங்குவது குறுகிய காலத்தில் சாத்தியம்.

எழுத்தாளர்களை ஒரு பீடத்தில் ஒரு குரு மாதிரி வைத்துப் பார்ப்பது நமக்குள் எப்படிப் புகுந்தது என்றே புரியவில்லை. எழுத்தாளர்கள் சாதாரண மனிதர்கள். வாழ்கை பற்றிய தெளிவும் , அவதானிக்கும் திறனும் , கற்பனையும் மற்றும் அதைப் பதிவில் கொண்டு வரும் கலையும் கைவந்தவர்கள்.

ஆனால் அவர்கள் வெற்றிக்கு உதாரணமான சாதனை ஆளுமைகளோ அல்லது முன்மாதியான குணவான்களோ, ஒழுக்கத்தின் அடையாளங்களோ கிடையாது. அவர்கள் மேலதிகமான சொரணை உள்ளவர்கள். அதன் பாதிப்பால் எழுத்திலும் நடவடிக்கையிலும் ஒரு கலகக்காரனாக இயங்குபவர்கள்.

பல சமகால எழுத்தாளர்கள் கூட கொண்டாடும் கும்பலின் வசப்பட்டு ஒரு பீடத்தில் ஏறி அமர்ந்து தம் தேடலை தொலைத்து நிற்பதைக் காண்கிறோம்.

எழுத்தாளர்கள் வித்தியாசமான மற்றும் மேலதிகமான சொரணை (sensitivity) உள்ளவர்கள். அவர்கள் பிறர் அனுபவம் – தந்து அனுபவம் எனப் பிரிக்கும் கோட்டை எளிதாய்க் கடப்பவர்கள்.

எழுத்தாளர்கள் நமக்கு செய்வதெல்லாம் ஒரு பகிர்தல். அவ்வளவே. நம்மைப் போலவே அவர்களின் உச்ச நீச்ச உணர்வலைகள் உண்டு. படைப்புகளின் வீச்சு அவர்கள் விரும்பும்படி வரலாம் வராமலும் போகலாம். எனவே நாம் ஒரு படைப்பை அதன் வீச்சைக் கொண்டு ரசித்து மேற்செல்வோம். இந்தப் படைப்பாளியா எல்லாமே ஆகப் பெரும் படைப்பு என்னும் முத்திரையுடன் அணுக வேண்டாம்.

மறு பக்கம் யதார்த்த வாதம், நவீன காலகட்டம், பின்நவீனத்துவம் எனக் கால அடிப்படையில் தமிழ் இலக்கியம் கடந்து வந்த பாதையை நாம் நினைவு  கூரல் வேண்டும். அடுத்த பகுதியில் பார்ப்போம்.

Posted in தொடர் கட்டுரை | Tagged , , , , , , , , , , | Leave a comment

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு? -4


Image result for ஐராவதம் மகாதேவன்

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு? -4

அபுனைவு பற்றிய தெளிவு தமிழில் பதிப்பாசிரியர்களுக்குக் கிடையாது. ஆராய்ச்சி என முனைவர் பட்டம் அல்லது சில ஆளுமைகளைத் தூக்கிப் பிடிக்க என செய்யப்படுபவை முன்முடிவுடன் சாரமில்லாமல் பல்கலைக்கழகங்களில் வெளியாகும் இவைகளையும் தீவிரமான ஆனால் சாரமான ஆய்வுகளுடன் குழப்பிக் கொள்கிறார்கள்.

முனைவர் பட்டம் அல்லது பணம் தேடும் எண்ணமில்லாமல் கலை, வரலாறு, பண்பாடு எனும் தளங்களில் தீவிர ஆய்வு செய்து குறிப்பான தெளிவான புரிதல்களை ஆதாரங்களுடன் நமது   அறிவுச் சேர்க்கைக்கு உதவியவர் தந்துள்ள நூல்கள் மிகவும் முக்கியமானவை.

திரைப்படம் மற்றும் சுற்றுச் சுழல் பற்றி தியோடர் பாஸ்கரன், பண்பாட்டுத் தளத்தில் இரா வெங்கடாசலபதி , நாகசாமி மற்றும் ஐராவதம் ஆகியோர் தொல்பொருள் துறையில் மற்றும் அரவிந்தன் நீலகண்டன் அரசியல் மற்றும் சமூகம் பற்றிய ஆய்வுகளில் தீவிரமான கூர்மையான ஆய்வுகள் வழி நமக்கு நம் சூழல் பற்றிய புரிதலுக்குத் தடம் அமைக்கிறார்கள்.

மனித வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொள்ளும் முனைப்பில் நாம் எந்தப் புள்ளியில் இருந்தும் துவங்கலாம். எந்த ஒரு பகுதியிலும் நாம் ஆர்வம் காட்டலாம். நமது அர்ப்பணிப்பும் தொடர் தேடலும் இருக்கும் பட்சத்தில் அது நம்மை நாம் வாழும் சமூகம் மற்றும் அதன் வரலாற்றுக்கு அண்மையில் கொண்டு சேர்க்கும்.

நாம் மானுட வாழ்வைப் புரிந்து கொள்வதால் நம்மை மற்றும் ஏனையரைப் பற்றி மிகையில்லாமல் புரிந்து கொள்ளுகிறோம். பிரமைகளைக் கைவிடுகிறோம்.

பிரமைகள் என்றதும் எழுத்தாளர் பற்றிய பிரமைகள் நினைவுக்கு  வருகிறது. எழுத்தாளர்கள் பற்றி அடுத்த பகுதியில் தொடருவோம்.

(image of airavatham mahadevan.Courtesy: the hindu)

Posted in தொடர் கட்டுரை | Tagged , , , , | Leave a comment

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு ? -3


Image result for vavusi images

எதற்காகப் புத்தக வாசிப்பு ? -3

இந்தத் தொடர் கட்டுரையை நான் புதிதாக வாசிப்போருக்கு மட்டுமென எழுதவில்லை. உண்மையில் பல எழுத்தாளர்களுக்கே வாசிப்பு என்பது புனைவு எழுத்தைத் தாண்டியது என்பது தெரியாது. பல எழுத்தாளர்கள் நல்ல எழுத்தை வாசிக்க வில்லையே என்று ஆதங்கப் படுவதெல்லாம் தனது புனைவு பற்றியதே. மனித வாழ்க்கை சிக்கலானது. ஆயிரம் முகம் கொண்டது. புனைவு சார்ந்த வாசிப்பு மட்டும் மானுடம் சாதிக்கும், சறுக்கும் , தடுமாறும், தேங்கும் எல்லாப் புள்ளிகளையும் தொட்டு ஒரு சித்திரம் வரையும் என நம்புவது குழந்தைத் தனமானது.

அபுனைவு பற்றி நாம் கவனம் கொள்ளும் போது இரு தியாகிகளை பற்றிக் குறிப்பிடலாம். ஒருவர் பகத் சிங். மற்றவர் வஉசி. பகத் சிங் கம்யுனிசக் கொள்கைகளில் ஈர்ப்புள்ளவர் என்பது பலருக்கும் தெரியாது. வஉசி இறுதி நாட்களில் மனமுடைந்து செய்த சில காரியங்கள் அதிக கவனம் பெறவே இல்லை.

புனைவின் மிகப் பெரிய பலம் அது தனி மனிதனின் தரப்பிலிருந்து சமூகம் மற்றும் என்றுமே விளங்காத சமூக ஏற்றத் தாழ்வுகள் நோக்கி விரிவது. ஆனால் சமூகம் எப்போதும் மிகப் பெரிய ஆளுமைகளை வழிகாட்டியாக, ரட்சகராக, ஆதர்சமாகக் கொண்டாடும். அவர்களைத் தாண்டிச் சென்று நாம் வரலாற்றை, பண்பாட்டை, அடையாளத்தை நாம் அறிய அபுனைவுகளே பெரிய பொக்கிஷம். பகத் சிங், வஉசி, பாரதியார் இவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை மற்றும் இவர்களைத் தவிர்த்த பெரிய கூட்டம் பற்றி நாம் புரிந்திட அபுனைவுகள் சரியான வாகனங்கள்.

மானுடவியல் (anthropology), வரலாறு, உளவியல் மற்றும் சாதனையாளர் வாழ்க்கை வரலாறு இவைகள் அபுனைவில் நம்மை மேம்பட்ட புரிதலுக்குக் கொண்டு செல்லும்.

நமது புரிதல் சமூகம் மற்றும் தனிமனிதன் இருவரையும் தனித்த செயற்பாடு, கூட்டுச் செயற்பாடு வழி புரிந்திடும் முனைப்பில் இருக்க வேண்டும். அபுனைவு நூல்கள் நமக்கு நிறையவே உதவும் இந்தப் புரிதலில்.

இலக்கியம் வாசிக்கத் துவங்கும் போதே விமர்சனக் கட்டுரைகளையும் சேர்த்து வாசிக்கலாம். அப்போது நாம் ஒரே போல ஒரு தடப் பதிவுகளையோ அல்லது ஒரே எழுத்தாளரின் பதிவுகளையோ வாசித்துத் தேங்கி நிற்பது தவிர்க்கப்படும்.

வரலாறு பற்றி ஆர்வம் வரும் போது மானுடவியல் மற்றும் வரலாற்றில் உள்ள பிழைப் பதிவுகள் பற்றிய விமர்சனக் கட்டுரைகளை வாசிக்க வேண்டும். புனைவில் உளவியல் பற்றிய தெளிவு நமக்குக் கிடைக்காது. புனைவு வாழ்க்கை தொடர்பானது. அது துல்லியமான விஞ்ஞான பூர்வமான பதிவுக்கு வெளியே இயங்குவது.

நம்மை ஈர்க்கும் ஒரு நிகழ்ச்சியோ , தகவலோ, செய்தியோ பனிமலையின் முகடு போன்றதே. அதில் தொடங்கி நாம் ஆழ்ந்து வாசிக்க நமக்கு பணத்தால் அளக்க முடியாத ஒரு புரிதல் கிடைக்கிறது.

அபுனைவு நூல்கள் ஆராய்ச்சி மாணவருக்கு என்னும் தவறான எண்ணம் எல்லாரிடமும் உண்டு. உண்மையில் அபுனைவுகள் சமூகம் முழுதும் வாசித்து விவாதிக்க வேண்டியவை.

அபுனைவு நூல்களை முதலில் நம் ஆர்வத்துக்கும், நாம் தேடும் விவரத்துக்கும் தேவையான அத்தியாயங்கள் வழி தேர்ந்தெடுத்து வாசிப்பது அலுப்பைத் தவிர்த்து நாம் ஒரு தெளிவான திசையில் வாசிக்க உதவும்.

அர்ப்பணிப்பு பற்றியும் நாம் பேச வேண்டும். ஈடுபாடு என்பது தற்காலிகமானது . அர்ப்பணிப்பு போதிய ஞானம் கிடைக்கும் வரைத் தேடும் பெரும் பயணம்.

அர்ப்பணிப்புடன் நாம் நமது சமூகம், பிற சமூகங்கள் மற்றும் மண்டும் வந்த பாதையை புனைவு மற்றும் அபுனைவு வழி புரிதல் வேண்டும்.

மேலும் தொடருவோம்

(image courtesy: noolulagam.com)

Posted in தொடர் கட்டுரை | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment