கலிபோர்னியா- வளர்ப்புப் பிராணிகள்


Image result for sunnyvale morning walk with pet dogs images

கலிபோர்னியாவில் நான் வியப்பது வளர்ப்புப் பிராணிகள் அனேகமாக எல்லா இடங்களிலும் அனுமதிக்கப் படுகின்றன. உணவகங்களின் உள்ளே மட்டும் அனுமதிக்கப் படவில்லை என நினைக்கிறேன். பேருந்து, கடைகள் இவற்றிலும் வளர்ப்பு நாயை அழைத்துச் செல்வது சகஜம். ஆனால் அவற்றால் யாருக்கும் எந்த பாதிப்பும் இருப்பதில்லை. அவை பொது இடங்களை அசுத்தம் செய்யாத படி பழக்கப் பட்டுள்ளன. அபூர்வமாக அவை அசுத்தம் செய்யும் பட்சத்தில் அதை சுத்தம் செய்யத் தேவையான காகிதம் மற்றும் பையை அதன் சொந்தக்காரர் எடுத்துச் செல்வார் என்றே நான் அறிகிறேன். நான் இப்போது இருக்கும் வளாகத்தில் நிச்சயம் பல நாய்கள் இருக்க சாத்தியம் உண்டு. வீட்டை ஒட்டிய நடை மேடையில் வெய்யிலில் நடைப் பயிற்சி செய்வோர் அழைத்துச் செல்லும் நாய்கள் நிறைய உண்டு. ஆனால் குலைத்து ஓசை ஏற்படுத்தும் தொல்லை இல்லை. அபூர்வமாக குலைக்கும் சத்தமும் மிகவும் குறைவானதே. இந்தியாவில் இந்த அளவு ஒரு மாற்றம் இல்லா விட்டாலும், தெரு நாய்களைப் பொறுப்பே இல்லாமல் உணவளித்துச் சுற்ற விடுவதைக் குறைக்கலாம்.

Advertisements
Posted in நாட் குறிப்பு | Tagged , , , | Leave a comment

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -10- The warden of tomb


Image result for kafka quotes
காஃப்காவின் படைப்புலகம் -10- The warden of tomb
காஃப்காவின் கற்பனை வளம், கதை சொல்லும் முறை, அவர் தேர்ந்தெடுக்கும் படைப்பு முறை (genre) இவை யாவுமே அவரது பன்முகத் தன்மை மற்றும் ஊற்றெடுக்கும் கற்பனை வளம் இவற்றுக்கான நிரூபணங்களாக இருக்கின்றன.
The warden of tomb என்னும் படைப்பு ஒரு நாடகம். நீளத்திலும் சிறியது. ஆனால் ஒரு புதிய ஆழ் நோக்கை அது முன் வைக்கிறது. ஒரு பிரிட்டிஷ் இளவரசர் தமது உதவியாளர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார். அவரது கவனம் அன்றைய பொழுதில் மூதாதையர் கல்லறையின் ‘வார்டன்’ அதாவது நிர்வாகி பற்றியும் கவலையாய் இருக்கிறது. அங்கே என்ன பாதுகாப்பு தேவை என்பதே இளவரசரக்குப் புரியவில்லை. ஒரு பாதுகாவலனான காவலாளி இருக்கும் போது, ‘வார்டன்’ என்னும் நிர்வாகி எதற்கு என்றே அவர் வியக்கிறார். ‘வார்டன்’ வெளியே இருந்து உள்ளே வருவோருக்காக அல்ல, உள்ளே இருந்து வெளியே போகத் தவிக்கும் மூதாதையரைத் தடுப்பதே தம் வேலை என்று விளக்குகிறார். அறுபது மட்டுமே நிறையும் நிலையில் உள்ள அவர் உடல் நிலை மிகவும் பலவீனமாக இருக்கிறது. அவர் மூட நம்பிக்கைகளை வைத்திருப்பதாகவும், அவர் லாயக்கற்றவர் என்றும் இளவரசரின் நேரடி உதவியாளர்கள் கருதுகின்றனர். நேரடியாக அவருடன் பேச விரும்பும் இளவரசர், மூதாதையர் பற்றி ‘வார்டன்’ கூறுவதைப் புறம் தள்ளவில்லை. நம்பவுமில்லை. இளவரசர் அன்றாடப் பணிகளில் ஒரு பக்கம் அசட்டையாயிருக்கிறார்; மறுபக்கம் அவர் ஒரு புதிய நிர்வாக முறையைக் கட்டமைக்க விரும்புகிறார் என்று ஒரு உதவியாளர் மற்றொருவரிடம் அலுத்துக் கொள்கிறார்.
கல்லறை என்பது ஒரு குறியீடாக ஒரு நிறுவனம், உயர் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களையும் எந்த அளவு கட்டுப் படுத்துகிறது மற்றும் எந்த அளவு அதன் அடைப்பு மூச்சு முட்ட வைக்கக் கூடியது என்பதை நமக்குக் காட்டுகிறது. கல்லறையிலிருந்து அங்கே புதைக்கப் பட்டவர்கள் வெளியேற விரும்புவது, காலகாலமாக நாம் கொண்டாடி வரும் அதிகார அடுக்குகள் மற்றும் சமூகத்தின் முன்னுரிமைகள் எந்தத் தலைமுறைக்குமே சுதந்திர சுவாசத்தை அனுமதிக்கவில்லை என்பதை நமக்குக் காட்டுகிறது.
வித்தியாசமான, கூர்மையான படைப்பு.
மேலும் வாசிப்போம்.
(image courtesy:mensxp.com)
Posted in Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment

காஃப்காவின் படைபுலகம் -9 -Blumfeld an Elderly Bachelor


Image result for kafka quotesகாஃப்காவின் படைபுலகம் -9 -Blumfeld an Elderly Bachelor

காஃப்காவின் படைப்புக்களில் இது மெடமார்ஃபாசிஸுக்கு இணையான செறிவைக் கொண்டது. இதன் நுட்பமான கரு நாம் பணியாளர்களை நம்முள் ஒரு அங்கமாகக் கருதாமல், அவர்களிடமிருந்து தனித்தே இருப்பதில் நமக்கு உள்ள ஒரு பதட்டம் மையப் படுத்தப் பட்டிருக்கிறது. மறுபக்கம் தொழிலாளர்களின் பணிச் சூழல் மற்றும் பணியில் அவர் அடையும் துன்பம் பற்றி நாம் எந்த அளவு வருத்தமோ அல்லது மாற்றம் கொண்டு வரும் எண்ணமோ இல்லாமல் இருக்கிறோம் என்பதைக் கூர்மையாகச் சுட்டிக் காட்டும் கதை இது.

 

 

பிளம்ஃபெல்ட் ஒரு மூப்படையும் பிரம்மச்சாரி. அவன் வசிக்கும் சிறிய வீட்டில் ஒரு நாள் இரு ‘டேபிள் டென்னிஸ் பந்துகள் திடீரெனத் தென்படுகின்றன. அவை இரண்டும் அவனைப் பின் தொடர்கின்றன. அவன் அமர்ந்தால் பின் பக்கம் இருக்கின்றன. நடந்தால் கூடவே பின் தொடர்ந்து வருகின்றன. ஆனால் அவை இரண்டும் குதிக்கும் தன்மை கொண்டவை. அதனால் மரமான தரையின் மீது ‘தொப் தொப் ‘ என அவை ஒலி எழுப்பி விடுகின்றன. தரையின் மீது கம்பளம் விரிக்கப் படும் இடங்களில் அந்தப் பந்துகள் துள்ளுவதின் எரிச்சல் தரும் சத்தம் சற்றே குறைவாக இருக்கிறது. இரவு உறங்கும் முன் இரண்டு விரிப்புக் கம்பளங்களை, ஒன்றின் மீது ஒன்று போட்டே அவன் அவற்றின் சத்தத்தைத் தவிர்க்கிறான். எப்படியும் இரவு முழுதும் உறக்கம் மிகவும் சிதறு பட்டுப் போய்க் காலையில் மிகுந்த கவலையோடு விழித்து எழுகிறான். காலையில் அவனுக்கு இந்தப் பந்துகள் தெருவில் தன் பின்னாலேயே வந்து, அலுவலகம் வரை வந்து விடுமோ என்னும் கவலை அவனை ஆட்டுவிக்கிறது. இறுதியில் தனது உடைகள் வைக்கும் அலமாரியில் உள்ள ஆழ்ந்த பெட்டி போன்ற பகுதியில் அவன் இறங்கிக் கொள்கிறான். பின்னர் அவை அவன் பின்னாடியே வந்து விடாத வண்ணம், வேகமாக வெளியே வந்து கதவை மூடி விடுகிறான். படி இறங்கி இருப்பிடத்தின் பிரதான வாயிலுக்கு வரும் போது தான், வேலைக்காரியின் சிறுவனான மகனிடம் அந்தப் பந்துகளைக் கொடுத்து விட்டால் என்ன என்னும் ஒரு யுக்தி அவன் மனதுள் உதிக்கிறது. அவன் வீட்டு சாவியை, பணிப்பெண்ணிடம் கொடுத்து, அவளது மகனிடம் விவரங்களைச் சொல்ல முயல்கிறான். அந்தச் சிறுவனை விட அவனது சகோதரிகளான இரண்டு சிறுமிகள் இதை மிக எளிதாகப் புரிந்து கொள்கின்றனர். கதையின் முதல் பகுதி இந்த இடத்தில் முடிவடைகிறது.

கதையின் இரண்டாம் பகுதியில் தான் நாம் முதல் பகுதியில் வந்த மாய யதார்த்தமான பந்துகள் படிமமாக யாரைச் சுட்டுகின்றன என்பதை உணர்கிறோம். மையக் கதாப்பாத்திரமான பிளம்ஃபெல்ட் ஒரு நிறுவனத்தில் கணக்காளர். அவனுக்கு உதவியாக இரு இளைஞர்கள் உண்டு. ஆனால் அவனது அறையில் அவர்கள் நிற்க இடம் இல்லை என்பதால் நின்று கொண்டே நாள் முழுவது ஒரு ‘டெஸ்க்’ எனப்படும் அரை மேஜை மட்டுமே அவர்களுக்கு உண்டு. அவர்கள் நாள் முழுவதும் நிற்க முடியாமல் எந்த சாக்குக் கிடைத்தாலும் உள்ளே தொழிற்சாலைக்குள் போக விழைவதும், தமக்குள் ஆற்றாமையாய்ப் பேசிக் கொள்வது பிளம்ஃபெல்டுக்குத் தெரிந்ததே. மிகவும் நுட்பமாக ஒரு பதிவு இந்தப் பகுதியில் உண்டு, நிறுவன உரிமையாளருக்கே பிளம்ஃபெல்ட் தனது பிரிவில் வேலை செய்யும் விதமோ, இத்தனை பணியாளர்களை வைத்திருப்பதோ சரியென்று படவில்லை. அவன் மாற்றங்களை ஏற்காதவன் என்பதாலும், பல ஆண்டுகளாகப் பணி புரிவதாலும் அவர் அவனை விட்டு விலகியே இருக்கிறார். அவன் துறையின் பக்கம் கூட அவர் எட்டிப் பார்ப்பதே இல்லை.

கதையை முடிக்கும் முன் இரண்டு பக்கங்களுக்கு முன்பே அவர் சுட்டிக் காட்டுகிறார். பிளம்ஃபெல்டின் இரண்டு உதவியாளர்களுமே இந்த மாதிரி நின்று கொண்டு கணக்கு எழுதுவதை விடத் துடைப்பம் எடுத்துக் கூட்டுவது மேல் என்றே நினைக்கிறார்கள். ஆனால் துப்புரவுப் பணியாளர்கள் தம் வாய்ப்பை நழுவ விட விரும்பவேயில்லை. ஒரு துடைப்பத்தை வாய் பேச முடியாத, காது கேட்காத துப்புரவுத் தொழிலாளியிடம் இருந்து பிடுங்க முயற்சிக்க, துடைப்பம் பொத்தென்று கீழே விழுகிறது. அந்த இடத்தில் கதை முடிகிறது.

காஃப்கா இந்தக் கதையை எழுதி நூற்றாண்டு கடந்து விட்டது. இன்னும் இந்தக் கதையில் உள்ள் தொழிலாளின் கையறு நிலை, அவலமான பணிச் சூழல் இவற்றுக்கு விடை இல்லை

சம்பளம் மட்டுமல்ல, பணிச்சூழல், அது தரும் வலி இவை எந்தத் தொழிலாளிக்குமே மையமாகின்றன. மேலாளர்கள் முதலாளியின் பிரதிநிதியாகவும் இல்லாமல், தன்னளவில் எந்த நிறைவுமில்லாமல் ஒரு குற்ற உணர்வும் அயற்சியும் உள்ளோராய் பரிதவிப்பது இன்றும் நீடிப்பது.

காஃப்கா மனித உறவுகள் பற்றி நிறைய சிந்தித்தார். கனவு கண்டார்

 

மேலும் வாசிப்போம்.

(image curtesy:brainquote.com)

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , , , , | Leave a comment

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -8- The village school master


Image result for kafka quotes

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -8- The village school master

காஃப்காவின் படைப்புக்களுள் உள்ளார்ந்த ஒரு தொடர் சரடு என ஒன்றை நாம் காண முயன்றால் அது கேள்வி கேட்பதும், நம் வாழ்க்கையில் கேள்விகள் மறுக்கப்பட்ட இடங்களைக் கண்டு வியப்பதும் தாம். ஒரு விதத்தில் நவீனத்துவத்தின் ஒரு முக்கிய அம்சமும் அதுவே. The village school master என்னும் கதை நமது மூட நம்பிக்கைகள் ஏன் நிரந்தரமாய் இருக்கின்றன என்ற கேள்வியை அலசுகிறார். நாம் ஒரு விமர்சனம் இல்லாத விழிப்பான பார்வையை வைக்கிறோம்.

The village school master கதையில் ஒரு கிராமத்தின் அருகே நிலத்தில் ஒரு பெரிய மரு போன்ற கரியத் திட்டு ஒன்று திடீரென முளைக்கிறது. அந்த கிராமத்தின் முன்னாள் ஆசிரியர் ஒருவர் இது கெட்ட சகுனம் என்றும், இதன் பின் வரும் கெட்டதற்கெல்லாம் மக்கள் தயாராக வேண்டும் என்றும் எச்சரித்து ஒரு சுற்றரிக்கை போல அச்சடித்து வினியோகிக்கிறார். பின்னர் அரசாங்கம் நியமிக்கும் விவசாயப் பட்டதாரிகள் இது இயல்பாக நிலத்தில் நிகழும் ஒன்றே என விளக்குகிறார்கள். இந்த நிலையில் அரசு தரப்பில் உள்ள ஒரு அதிகாரி, அந்த இடத்தில் வந்த் மரு போன்ற ஒன்று முதன் முதலாக அந்த கிராமத்தில் வருவது அதிசயமானது என்பதால் அதை ஒரு அருங்காட்சியகம் போல எல்லை அமைத்து அவரை அதற்குப் பாதுகாப்பாகப் போட முடிவு செய்கிறார். மரியாதையாக அந்த ஆசிரியரை அழைத்து அதை விளக்குகிறார். அந்த இடத்தில் கதை முடிந்து விடுகிறது.

கருப்பு நிற மரு என்பது இங்கே ஒரு படிமமாக இங்கே நமக்கு நமது மூட நம்பிக்கைகளை எடுத்துக் காட்டுகிறது. நாம் மூட நம்பிக்கைகளை முன் கூட்டியே திட்டமிட்டு அல்லது வலியுறுத்தித் தவிர்ப்பது என எதுவும் கிடையாது. அது நம் வாழ்க்கையின், பண்பாட்டின் வரலாற்றின் அங்கமாகவே என்றும் நிற்கிறது.

காஃப்கா எழுதிக் கொண்டிருந்த காலம் என்ன என்பதை பார்க்க வேண்டும்.நூற்றாண்டு கடந்தும் மூட நம்பிக்கைகள் மீதான நமது பிடிமானம் அசைந்து கொடுத்த பாடில்லை. காஃப்காவின் படைப்புலகம் வாழ்க்கையை நிராகரிப்பதில்லை. மூர்க்கத்தனமாக விமர்சித்துத் தன்னை அதனின்றும் தனித்துக் கொள்வதுமில்லை. அது நம் கண்ணோட்டத்தை நமக்கே ஒரு கண்ணாடியாகக் காட்டும் படைப்புலமாகும்.

மேலும் வாசிப்போம்.

 

Posted in தொடர் கட்டுரை, விமர்சனம் | Tagged , , , , | Leave a comment

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -7 -The penal colony


Image result for kafka quotes

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -7 -The penal colony

காஃப்கா எழுத்தில் வழக்கமாக இருக்கும் ஒரு நுட்பமான அமைதி The penal colony கதையில் குறைவே. ஆனால் இந்தக் கதை எழுதப்பட்ட காலத்தில், முதல் உலகப் போரின் தாக்கத்தை உலகம் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தது. அப்போது ராணுவ அதிகாரிகளின் சிந்தனை மற்றும் அவர்களின் நடைமுறைகள் இவற்றைப் பற்றிய மிகவும் ஆழமான, ராணுவத்தின் எல்லா அம்சங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு புனைவு இது.

ஒரு ராணுவ அதிகாரி, வெளி நாட்டில் இருந்து தகவல் தேடுபவராக (explorer) வந்து, ஒரு மரண தண்டனை நிறைவேற்றத்தைப் பார்வையிடுவதற்காக வந்திருக்கிறார். தண்டனை நிறைவேற்றும் விதம் மிகமிக விசித்திரமானது. ஒரு இயந்திரமே அந்த தண்டனையை நிறைவேற்றப் போகிறது. அது ஒரு அச்சு இயந்திரம் போல, இயந்திரத்தின் மேற்பகுதியில் உள்ள ஊசிகள் கீழே படுத்திருக்கும் ஆளின் உடல் முழுக்க எழுதிக் கொண்டே போகும். ரத்தம் பெருகி அவன் உயிரழ்ப்பான். அவன் உடல் மீது நிறைய ராணுவத்தின் அதிகாரத்தைப் பறை சாற்றும் வரிகள் எழுதப் பட்டிருக்கும். மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டவன் ஒரு சாதாராண ராணுவ வீரன். அவன் இரவில் தனது மேலதிகாரி வீட்டில் காவலிருக்கும் போது மணிக்கு ஒரு முறை அவர் வீட்டு வாயிற் கதவுக்கு சல்யூட் அடித்த படி இரவெல்லாம் விழித்திருக்க வேண்டும். அப்படி அவன் செய்யவில்லை என்பதை, திடீர் என மேற்பார்வையிட்ட அதிகாரி கண்டுபிடித்து விட்டார். உடனே அவனை அவர் சாட்டையால் அடிக்க அவன் அவருடைய கால்களை இறுக்கிப் பிடித்தபடி ‘சாட்டையடியை நிறுத்தா விட்டால் , நான் உம்மைக் கடித்துக் குதறி விடுவேன்’ என்கிறான். அதனாலேயே அவனுக்கு மரண தண்டனை.

பார்வையாளராகவும் தேடலாளராகவும் வந்திருக்கும் வெளி நாட்டு ராணுவ அதிகாரியிடம், தண்டனையை நிறைவேற்றவிருக்கும் அதிகாரி அந்த இயந்திரத்தைத் தற்போது இருக்கும் தலைமை அதிகாரிக்கு முன்னர் இருந்தவர் வடிவமைத்தாரென்றும், அதைப் பராமரிக்க இந்த அதிகாரி, எந்தப் பணமும் அல்லது கருவிகளும் தந்து உதவவில்லை என்றும் விளக்குகிறார். எனவே இந்த தண்டனை நிறைவேற்றப் பட்ட பிறகு, நாளை நடக்கும் ஒரு உயர் நிலை கூட்டத்தில், இவற்றைப் பற்றியெல்லாம் வந்திருக்கும் அதிகாரி விளக்கிக் கூற வேண்டும் என்று உள் நாட்டு அதிகாரி வேண்டிக் கொள்கிறார். ஆனால் தண்டனை விதிக்கப் பட்டவன் படுக்கும் போது, இயந்திரம் வேலை செய்யவில்லை. பலமுறை முயன்றும் அது எதாவது ஒரு பழுதால் நின்று விடுகிறது. வெறுத்துப் போய் அந்த அதிகாரி தாமே அதில் படுத்துக் கொண்டு தம் கையால் முதல் சக்கரத்தைச் சுற்றி விடுகிறார். ஒரு சில நிமிடங்கள் மட்டும் ஓடிய அதன் பாகங்களான பல சக்கரங்கள், ஒவ்வொன்றாகக் கழன்று விழுந்து விடுகின்றன. இறுதியில் அந்த இயந்திரத்தில் இருந்து விழ பாக்கி சக்கரம் எதுவும் இல்லை. அப்போது அவரைக் காப்பாற்ற, வந்திருக்கும் அதிகாரி முயல்கிறார். ஆனால் அதற்குள் அவர் உயிர் போயிருப்பதைக் காண்கிறார்.

அதன் பின்னர் வந்திருக்கும் அதிகாரி, தண்டிக்கப் பட்டவன் மற்றும் தண்டனையை நிறைவேற்ற உதவியாய் வந்தவன் எனத் தம்முன் இருக்கும் இரண்டு ராணுவ வீரர்களையும் அங்கே இருந்து போய் விடக் கூறித் தாமும் கிளம்புகிறார். அவர் பின்னே அவர்களும் வருகிறார்கள். ‘இவரை எங்கே நல்லடக்கம் செய்வார்கள்?’ என இவர் கேட்க அவர்கள் ஒரு ராணுவ உணவகத்தைக் காட்டுகிறார்கள். அதில் பல கூலி வேலை செய்வோர் தேனீர் அருந்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள் அவர்களின் மேஜைகளுள் ஒன்றின் கீழே சுட்டிக் காட்டுகிறார்கள் இருவரும். வந்திருக்கும் அதிகாரி அதை உற்றுப் பார்க்கிறார். அது தான் முன்னாள் ராணுவத் தலைமை அதிகாரியின் கல்லறை.

தமது நாட்டுக்குப் பயணிக்க அவர் ஒரு படகைப் பிடித்து, ஒரு கப்பலை அடைய முயற்சிக்கிறார். இந்த இரு ராணுவ வீரர்களும் அவருடன் பயணிக்க விரும்பினாலும், அவர் அதை ஏற்கவில்லை. அவர் சென்று விடுகிறார்.

ராணுவத்தில் இருப்போர் அதன் குரூரம் மற்றும் அடக்குமுறையில் எந்த அளவு மனம் வருந்தி அதில் பணி புரிகிறார்கள் என்பதையும், ராணுவம் பெருமையின் சின்னமாய்க் காணப்படும் போது இது அதன் மறுபக்கம் என்பதையும் சிறுகதையில் மையப் படுத்துகிறார் காஃப்கா. தன்னால் அந்தக் கொல்லும் இயந்திரத்தை இயக்க இயலவில்லை என்பதிலும் மரணமே பெரியது என முடிவு செய்யும் ராணுவ அதிகாரி. அதிகம் நினைவு கூரப் படாமல் புதைக்கப்படும் நிதர்சனம் இவை எல்லாம் ராணுவ பலம், ஆயுத பலம், யுத்தம் என சிந்திப்போரை சுயவிமர்சனம் செய்யத் தூண்டும்.

மேலும் வாசிப்போம்.

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , | Leave a comment

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -6 -Wedding preparations in the country


Image result for kafka quotes

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -6 -Wedding preparations in the country

தலைப்பை வைத்து நாம் திருமணத்துக்கு நடக்கும் சாதாரணமான அல்லது சம்பிரதாயமான ஏற்பாடுகள் பற்றிய நாவல் என்றே முடிவு செய்வோம். பல பக்கங்கள் காணாமற் போன கதை இது. ஆனாலும் காஃப்கா அந்த ஒன்றை நோக்கி நகரவே இல்லை.

அப்படி என்றால் என்ன தயார் ஆவது அது? வேலைச் சுமைகளும், நகரத்தின் தனிமையும் முடக்கிப் போட்ட ஒருவன் , விடுமுறையை எப்படியும் கொண்டாட வேண்டும் என்று கிராமத்திற்கு வருகிறான். ஏனெனில் செலவு குறைவு. பலரையும் பார்த்து அவன் தன் மனதுள் பலவிதமான யூகங்களைச் செய்கிறான். சம வயதினனான ஒரு இளைஞனிடம் மட்டும் பேசுகிறான். மாய யதார்த்தம் எதுவும் இல்லை இந்தக் குறு நாவலில்.

பெரிதும் குடும்ப வாழ்க்கையை அவர் எதிர் மறையாகவே அணுகினார் என நாம் முடிவு செய்திருந்தால் , அவர் நடு நிலையான, மற்றும் தெளிவான அணுகு முறையை வைத்திருந்தார் என்பது இந்த நாவல் மூலம் நமக்குத் தெளிவாகும். குடும்பம் என்பது ஒரு அடைப்பே. அனேகமாகக் குரூரமும் கலந்ததே. தன்னலமும் அரசியல் நடவடிக்கைகளும் அதனுள் இருக்கவே செய்கின்றன. மறுபக்கம் என்றும் தனிமை வாட்டும் ஒரு மனிதனுக்கு குடும்ப வாழ்க்கைக்கு நிகரான அல்லது மாற்றான ஒரு தீர்வு உண்டா? இந்தக் கேள்வியை அவர் இந்த நாவலில் நன்றாகவே அலசி இருக்கிறார்.

(image courtesy:quotefancy.com)

 

Posted in தொடர் கட்டுரை, விமர்சனம் | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

காஃப்காவின் படைப்புலகம் – 5- Description of a struggle


“Don’t bend; don’t water it down; don’t try to make it logical; don’t edit your own soul according to the fashion. Rather, follow your most intense obsessions mercilessly.”
― Franz Kafka

காஃப்காவின் படைப்புலகம் – 5- Description of a struggle

இந்தக் குறு நாவல் நான்கு பகுதிகளைக் கொண்டது. முதல் பகுதியிலும் நான்காம் பகுதியிலும் ஒரு வெவ்வேறு இளம் தொடர்பு அல்லது நட்பு என்னும் அளவு உள்ளவர்களிடம் அவன் ஒரு தொடர் உரையாடல் ஒன்றில் முக்கிய கதா பாத்திரம் ஈடுபடுகிறான். இரண்டாம் பகுதியில் நண்பனை அடித்துப் போட்டு விட்டுத் தனியே அலைகிறான். மூன்றாம் பகுதியில் இந்திய சாது ஒருவரை நதி அடித்துச் செல்கிறது. ‘பசுமைக்கு நான் செய்த தீமைக்கே பசுமை என்னை பழி வாங்குகிறது’ என்று அவர் நதியிலேயே போய் விடுகிறார். நான்காம் பகுதியின் முழுக்க ஒரு சர்ச்சில் தொழுகை செய்யும் போது, அதீத பக்தி மிகுந்த உடல் மொழியால் எல்லோரையும் கவரும் ஒருவனுடன் முக்கிய கதாபாத்திரம் தொடர் விவாதம் புரிகிறான்.அந்தப் பகுதியின் முடிவில் நண்பன் தன்னைத் தானே கத்தியால் குத்தியும் கொள்கிறான்.

இந்த நாவல் புரிந்து கொள்ளக் கடினமாகவே முதல் வாசிப்பில் தோன்றும். ஒரு சரடை நாம் எளிதாகக் காண்கிறோம். அதை வைத்து பிற நுட்பமான பதிவுகள் இதில் என்ன உள்ளன என நாம் அறிகிறோம். இந்த நாவலின் முழுமையாய் இழையோடும் சரடு இளைஞர்கள் தம் வயதுப் பெண்கள் மீது ஏன் கவனம் கொள்கிறார்கள் என்னும் கேள்வியாகும். அதற்கான ஒரு வரி அல்லது ஒற்றை விடையைத் தேடாமல் ஏன் ஒரு இளைஞன் தன் தகுதிக்கேற்ற பெண்ணை மற்றொரு இளைஞன் அடைந்துவிடக்கூடும் என்னும் மன அழுத்தத்துக்கு ஆளாகிறான் என்பதை காஃப்கா எடுத்துக் கொள்கிறார். கர்மா என்னும் இந்திய அணுகுமுறையை நாம் எடுத்துக் கொண்டால், நமது வாய்ப்புக்காக அடுத்தவனை அழித்து அல்லது பின்னுக்குத் தள்ளிக் கொண்டு தானே இருக்கிறோம். நாம் ஏன் அந்த கர்மா போன்ற அணுகுமுறைகளை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்னும் காஃப்கா, நாம் யாரை அழித்து, அடக்கிப் பின்னுக்கும் தள்ளி ஒன்றை அடைய விரும்புகிறோமோ அவர்களுடன் தானே இயல்பாய்க் கை குலுக்கி, கட்டித் தழுவி, பூசி மெழுகலாய் எவ்வளவோ விவாதிக்கிறோம் என்கிறார். ஆண்களின் உலகை இவ்வளவு கூராய் வெட்டிக் குறுக்கு வெட்டுத் தோற்றத்தைக் காட்டும் காஃப்கா எப்போதும் பெண்களின் மனம் அல்லது உலகை ஆழ்ந்து ஆராய்வதே இல்லை. இது அவரது சொந்த வாழ்க்கையை ஆய்ந்தால் ஏன் என்பது புலப்படும். ஆனால் அவர்
பெண் ஆணுக்கு உணர்வு பூர்வமான ஆதரவோ அல்லது ஆதரவோ தருகிறவள் என்று எப்போதும் கருதவே இல்லை என்பது வெளிப்படை.

நாம் ஒரு இடையறாத போராட்டத்தில் இருக்கிறோம். பின்னுக்குத் தள்ளுதல், முடிந்தால் அழித்தே விடுதல் , தாண்டிச் செல்லுதல் , முந்திச் செல்லுதல் இவை செய்யாமல் நாம் தாக்குப் பிடிக்கவே முடியாது என்னும் கசப்பான உண்மையைக் கண்டு காஃப்கா மிகவும் மனம் வருந்தி இருக்கிறார்.

மன அழுத்தமும் வலியும், ஏமாற்றமுமான மன நிலையில் நாம் எவ்வளவு தெளிவாகச் சிந்திக்கிறோம்? கொடுங்கனவில் நாம் கண்டவை என்ன என்பது இருக்கட்டு. கொடுங்கனவை நம்முள் கொண்டுவரும் சக மனிதர்கள் மற்றும் மானுடத்தின் குரூரம் பற்றி எதார்த்தக் கதை சாத்தியமே இல்லை.

இந்த அணுகுமுறையுடன் மட்டுமே நாம் காஃப்காவை வாசிக்க வேண்டும்.

(image courtesy:goodreads.com)

Posted in தொடர் கட்டுரை, விமர்சனம் | Tagged , , , | Leave a comment

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -4- The metamorphosis


Image result for metamorphosis images

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -4- The metamorphosis

சுமார் 15 வருங்களுக்குப் பிறகு காஃப்காவின் The metamorphosis என்னும் குறு நாவலை வாசித்தேன். முதல் முறை படிக்கும் போது இருந்த அதே தாக்கம் மற்றும் அதன் மையக் கரு பற்றிய இன்னும் ஆழ்ந்த புரிதலே இந்த முறை வாசிப்பில் நான் அனுபவித்தது.

The metamorphosis என்னும் இந்த நூல் உலக இலக்கிய வரலாற்றில் என்றும் தனியிடம் கொண்டது. மாய யதார்த்தத்தின் அவசியம் மற்றும் அதன் வலிமைக்கு இந்தப் படைப்பு ஆகச் சிறந்த எடுத்துக் காட்டு. The metamorphosis என்ற ஆங்கிலச் சொல் ஒரு கூட்டுப் புழு பட்டாம்பூச்சியாகும் வளர்ச்சிப் பரிணாமத்தைக் குறிப்பதாகும்.

ஒரு விற்பனைப் பிரதிநிதியாக வேலை பார்க்கும் ஒரு இளைஞன் கிரெகார். அவன் ஒரு நாள் காலைக் கண் விழித்து எழும் போது தான் ஒரு ஆறு அடி நீளக் கரப்பானாக மாறி விட்டதை உணர்கிறான். அவனிடம் பேசும் திறன் மற்றும் இருக்கிறது. ஆனால் அதனால் என்ன பயன்?
அவன் குடும்பத்தினர் வருவாயை ஈடுகட்ட என அப்பா- அம்மா-தங்கை என மூவரும் வேலைக்குப் போகிறார்கள். நாளுக்கு நாள் அவனுக்கு எந்த உணவும் கொடுக்க விருப்பமில்லாத அளவு அவனது உருவம் அவர்களுக்கு அருவருப்பை ஏற்படுத்துகிறது. மிகவும் மனம் நொந்த அவன் உணவில்லாமல் மிகவும் நலிந்திருக்கும் போது ஆப்பிள்களை வீசி அப்பா அடித்ததால் அவனால் நகரவே மிகவும் சிரமப் படும் நிலை உருவாகி விடுகிறது. அவன் இறந்து விடுகிறான். அவனை வேலைக்காரி குப்பையோடு பெருக்கி வீசி விடுகிறாள். அதன் பின் குடும்பத்தி எஞ்சிய மூவரும் விடுப்பு எடுத்து கொண்டு வெளியே போய் வருகின்றனர். அவர்கள் முகத்தில் நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் அவன் கரப்பானாய் இருந்த மூன்று மாதம் கழித்து முதன் முதலாகத் தென்படுகின்றன.

மனித உறவுகள் எந்த அளவு உள்ளீடற்றவை என்பதை இதை விட ஒரு படைப்பு எடுத்துக் கூற இயலவே இயலாது. குடும்பம் என்னும் அமைப்பினுள் நாம் எந்த அளவு சிறைப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதும், அந்த அமைப்பு தரும் அரவணைப்பு, அன்பு, ஆதரவு, பரிவு , பாசம் எல்லாமே ஒரு சில எதிர்பார்ப்புகளுக்கு உட்பட்டவையே என்பதும் இந்தப் படைப்பில் வெளிப்படும்.

காஃப்காவின் படைப்புக்களில் மனித உறவுகள் பற்றி நுட்பமான விமர்சனம் இருந்து கொண்டே இருக்கும். இந்த நாவலில் ஒரு தொழிலாளிக்கும் அவன் நிறுவனத்துக்கும் இருக்கும் உறவும் புரிதல்களும் மிகவும் பகடியுடனும் எடுத்துக் காட்டப் பட்டுள்ளன.

இந்தக் கதையை வாசித்த பின் வெறும் மாத நாவல் மட்டுமே படித்த வாசகர் கூட இதிலுள்ள மாய யதார்த்தத்தை நீக்கி விட்டு இதன் மையக் கருவைப் படைப்பாகத் தர இயலாது என்பதை ஏற்பார்.

 

Posted in தொடர் கட்டுரை, விமர்சனம் | Tagged , , | Leave a comment

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -3


காஃப்காவின் படைப்புலகம், காஃப்காவின் சிறுகதை, விமர்சனம், வர்க்கப் போராட்டம், தொழிலாளி வர்க்கம், மேல்தட்டு மனப்பான்மை

God gives the nuts, but he does not crack them. - Franz Kafka

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -3

நாம் அடுத்ததாக The stoker என்னும் சிறுகதையை விமர்சிப்போம்.

கார்ல் என்னும் 16 வயது இளைஞன் ஒரு வேலைக்காரப் பெண்ணுடன் உடலுறவு வைத்துக் கொண்டதால் அவள் கர்ப்பமாகி விடுகிறாள். அதன் பிறகு அவனை வீட்டில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டாம் என முடிவு செய்து, அவனைக அமெரிக்காவுக்குச் செல்லும் கப்பலில் ஏற்றி விடுகிறார்கள் பெற்றோர். கப்பல் நியூயார்க் துறைமுகத்தைச் சென்று அடைந்து விடுகிறது. மற்ற பயணிகளுடன் கப்பலின் மேல் தளத்துக்கு வந்த கார்ல் , தான் கொண்டு வந்த குடையைக் கீழே தங்கியிருந்த அறையில் விட்டு விட்டு வந்து விட்டதை நினைவு கூர்கிறான். தன்னுடன் பேசிக் கொண்டே வந்த இளைஞனிடம், அவன் கப்பலை விட்டு வெளியேறாமல், தன் பெட்டியைப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் எனக் கூறி, பெட்டியை அவனிடம் ஒப்படைக்கிறான். பிறகு தன் குடையை எடுக்க, படிகளில் இறங்கி, கப்பலில் பல்வேறு தளங்கள் வழி போகும் போது, அவன் வழி தவறி விடுகிறான். ஒரு அறையில் ஆளரவம் கேட்கவே அதற்குள் நுழைகிறான். அந்த அறையில் இருப்பவன் ஸ்டோக்கர் – அதாவது கப்பலில் உள்ள நீராவி இயந்திரத்துகுக் கரி நிரப்புபவன். அவனிடம் கார்ல் முழு விவரமும் கூறவே, அவன் துறைமுகத்துக்குத் துறைமுகம் மக்களின் நேர்மை மாறிக் கொண்டே வரும் என்றும், இனியும் கார்லின் பெட்டி கிடைக்க வாய்ப்பே இல்லை என்றும் கூறி விடுகிறான். தனக்கு மீண்டும் மேல் தளம் போக வழி தெரியவில்லை எனக்கூறும் கார்லின் அவசரத்தை விடவும் தான் அனுபவிக்கும் மன உளைச்சலே பெரியது என அந்தக் கரி நிரப்புபவன், தனக்கு மேலாளராக உள்ள மாலுமி, தன்னை மோசமாக நடத்துவதாகவும், கழிப்பறையைக் கூடச் சுத்தம் செய்யும் படி கூறுவதாகவும் கார்லிடம் விவரிக்கிறான். கார்ல் அவனுடன் கப்பல் அதிகாரிகளைப் பார்க்கச் சென்று அவர்களிடம் கரி நிரப்புபவனின் அவல நிலை குறித்து முறையிடுகிறான். அப்போது கப்பல் அதிகாரிகளுடன் பயணிக்கும் அமெரிக்க செனெட்டர், அவன் தேடிப் போய்ப் பார்க்க வேண்டிய தாய் மாமனே என, கார்ல் மற்றும் அந்த செனட்டருக்கு விளங்க அவன் அவருடன் ஒரு படகில் கரைக்கு கிளம்பி விடுகிறான். கரி நிரப்புபவனிடம் தொடர்ந்து தனது நியாயத்தை எடுத்துக் கூறும் படி அறிவுரை கூறிய கார்ல், படகில் இருந்து பார்க்கும் போது, குற்றம் சாட்டப்பட மாலுமி, தனது தரப்பை நிரூபிக்க அழைத்து வந்த சாட்சிகளால் அந்த அதிகாரிகள் அறையே நிறைந்திருக்கக் காண்கிறான். கரி நிரப்புபவன் எப்படியும் வழி காட்டுவான் என்றே கார்ல் அவனுடன் பேசிக் கொண்டு இருந்தான். படகு நகரும் போது கார்ல் மனதுக்குள் இந்த செனெட்டர் மற்றும் மாமனை விட, அந்தத் தொழிலாளி நம்பத் தகுந்தவனோ என ஒரு எண்ணம் இழையோடுகிறது. இந்த இடத்தில் கதை நிறைவு பெற்று விடுகிறது.

இந்தக் கதையில் பயணப் பெட்டி ஒரு படிமமாக வருகிறது. கதையின் துவக்கத்தில் முக்கியத்துவம் பெற்ற அந்தப் பெட்டி கதை இறுதியில் மையக் கதாபாத்திரத்தால் மறக்கப் பட்டு விடுகிறது. இந்தப் பெட்டி தொழிலாளிகளால் பயன் பெறும் மேல் தட்டு மக்களின் தேவைகளைக் குறிக்கிறது. தொழிலாளிகளின் பிரச்சனைகள் மீது மேல் தட்டு அல்லது பிற வர்க்கம் காட்டும் அக்கறை தற்காலிகமானது மற்றும் உண்மையான பரிவும் பொறுப்புணர்ச்சியும் அற்றது என்பதே கதையின் சாராம்சம். மேல் தட்டு பயணத்தில் தன் வழியில் முன்னேறுவார்கள். தொழிலாளியின் போராட்டம் ஓயப் போவதே இல்லை என்பதே நாம் வாசிப்பால் உள்வாங்கிக் கொள்ளும் பதிவாகும்.

மேலும் வாசிப்போம்.

(image courtesy:brainyquote.com)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -2


A first sign of the beginning of understanding is the wish to die. - Franz Kafka

காஃப்காவின் படைப்புலகம் -2

நாம் அடுத்ததாக விமர்சிக்கும் சிறுகதை The Judgement.

கதையின் துவக்கத்தில் ஜார்ஜ் என்னும் இளைஞன், ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமைக் காலை வேளையில், ரஷ்யாவில் உள்ள தனது நண்பனுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதுகிறான். அந்தக் கடிதத்தில் அவன் நண்பனுக்குத் தனக்குத் திருமணம் நிச்சயமாகி இருக்கிறது என்னும் விவரத்தைத் தெரியப்படுத்துகிறான். மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு ரஷ்யா சென்ற அந்த நண்பன் ஜார்ஜுக்குக் கடிதங்கள் வழியாக , அவனும் ரஷ்யா வந்து விட்டால் நல்ல லாபத்துடன் தொழில் செய்யலாம் என பரிந்துரைக்கிறான். ஜார்ஜ் தனது தாய் மூன்று ஆண்டுகள் முன்பு இறந்த பின்பே, தனது தந்தை, வியாபார விஷயங்களில் அதிகம் தலையிடாததால், நல்ல லாபம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். அது அந்த நண்பனுக்குத் தெரியாது. திருமணமும் செய்து கொள்ளாமல், நண்பர்களுடன் தொடர்பும் இல்லாமல், தாய் நாட்டுக்கு ஒரு சுற்றுப் பயணமாகவும் வராமல் இருப்பவன் அந்த நண்பன். அவனுக்குத் தனது திருமணம் பற்றித் தெரிவித்தால், அவன் பொறாமையே படுவான் மற்றும் அவன் மிகவும் எதிர்மறையாக ஏதேனும் செய்யவும் கூடும் என்றெல்லாம் ஜார்ஜ் தனக்கு நிச்சயமான பெண்ணிடம் விளக்குகிறான்.

இப்படி இவை அனைத்தும் ஜார்ஜின் நினைவில் மோதிச் சென்ற பிறகு, ஜார்ஜ் தனது அப்பாவின் அறைக்குள் போகிறான். அவரிடம் ‘ஏன் இப்படி இருட்டில் இருக்கிறீர்கள்? என் அறை வெளிச்சமானதே; அங்கே நீங்கள் வரலாம். இப்போதே என் அறையில் , என் படுக்கையில் உங்களைப் படுக்க வைக்கிறேன்’ என்று அவரைக் கைத்தாங்கலாகத் தூக்கிச் செல்கிறான். அதற்கு முன்பே அவன் அவரிடம் அந்த நண்பனுக்குக் கடிதம் எழுதப் போவதை விவரிக்கிறான். அதற்கு அவர் அப்படி அவனுக்கு ஒரு நண்பனே இல்லை என்றும், தன்னை வியாபார விஷயங்களில் ஏமாற்றி, தன்னிச்சையாகச் செயற்படுவது போல , இல்லாத நண்பனைப் பற்றியும் கூறி ஏமாற்றுகிறாயா எனத் துவங்குகிறார். அவர்கள் இருவருக்குள்ளும் ஒரு கசப்பான விவாதம் நடக்கிறது. அதன் இறுதியில், அப்படியே பேச்சை மாற்றி, அந்த நண்பனுக்குத் தானும் கடிதம் எழுதுவதாகவும். அவனுக்கு எல்லாம் தெரியும் என்றும் அவர் கூறுகிறார். அத்தோடு நிற்காமல், அவனுடைய தாய் இறந்து போன துக்கம், தான் அவனால் உதாசீனப் படுத்தப்படுவது மற்றும் அவனின் நண்பன் ரஷ்யாவில் வியாபாரம் செய்வதில் தோல்வி அடைந்தது என துக்கமானவற்றை வரிசைப் படுத்துகிறார். அவற்றையெல்லாம் கவனிக்காமல் தனது நலத்திலேயே கவனாயிருக்கும் சாத்தான்தனமான அவனுக்கு, தண்ணீரில் மூழ்கிச் சாகும் தண்டனையை அவர் தீர்ப்பாக அறிவிக்கிறார். அவன் உடனே வீட்டை விட்டு வெளியே ஓடிச் சென்று, சாலையைக் கடந்து நகரின் ஒரு பொது நீர்த் தடத்துக்குள் குதித்துத் தன் உயிரை மாய்த்துக் கொள்கிறான். இத்துடன் கதை முடிகிறது.

கண்டிப்பாக முதல் வாசிப்பில் என்ன தான் காஃப்கா கூற வருகிறார் என்பது பிடிபடாது. எனவே இந்தக் கதையில், ஒரு கதையில் சரடு அல்லது நிகழ்வுகளின் வரிசையையும் மற்றும் முடிவையும் தேடாமல், நாம் இந்தக் கதையில் நாம் தெள்ளத் தெளிவாகக் காணும் வன்மத்தைக் கொண்டே மேலே விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

தந்தைக்கு மகன் மீது திடீரென வந்து விட்ட வன்மம் இல்லை அது. குடும்பம் என்னும் அமைப்பில் உள்ள மூச்சை அடைக்கும் சுதந்திரமின்மையையே அவர் கதையில் மையப் படுத்துகிறார். ஒருவரை ஒருவர் பரஸ்பரம் கண்காணித்து, அடக்கி, அடுத்தவர் மீது பொறாமைப் பட்டு , தன்னிரக்கப் பட்டு, வன்மத்துடன் சபிக்குமளவு போய் விடும் குரூரம் மிகுந்ததே குடும்பம் என்னும் அமைப்பு என்பது கதையின் நுட்பமான பதிவு.

குடும்பம் என்னும் அமைப்புக்குள் சுதந்திரமும் நட்பு முறையான ஒரு உறவும் சாத்தியமா? சாத்தியமே. ஆனால் அப்படி இருக்கிறதா? இன்றும் அது மூச்சு முட்ட வைக்கும் ஒரு சிறையாகவே பெரிதும் இருக்கிறது. இல்லையா?

மேலும் வாசிப்போம்.

Posted in விமர்சனம் | Tagged , , , , , | Leave a comment