குபரா மற்றும் கென்ய பழங்குடிக் கதை – இரு சிறுகதைகள்


1224_1

குபரா மற்றும் கென்ய பழங்குடிக் கதை – இரு சிறுகதைகள்

இனிய உதயம் ஜூன் 2013 இதழ் இரண்டு அபூர்வமான சிறுகதைகளைத் தாங்கி வந்திருக்கிறது. ஒன்று குபராவின் சிறுகதை. மற்றொன்று கென்ய நாட்டின் பெண் எழுத்தாளரான ‘க்ரேஸ் ஏ.ஒகாட்’ டின் சிறுகதை.

கென்ய சிறுகதை ‘மழை வந்தது’ நமக்கு கண்டிப்பாக அவதார் படத்தை நினைவு படுத்தும். லுவோ என்னும் பழங்குடியினரின் கிராமம் ஒன்றை மையமாகக் கொண்ட கதை. கிராமத்தில் மழையே இல்லை. அப்போது ஒருவர் கனவில் கன்னிப் பெண் ஒருத்தி குளத்தில் மூழ்கித் தன் உயிரைத் தியாகம் செய்தால் மழை வரும் என்று முன்னோர்கள் சொல்ல அவர் விவரிக்கும் சிறுமியின் வடிவம் கிராமத்துத் தலைவரின் மகளை ஒத்து இருக்கிறது. எனவே கிராமம் அவளை பலியிட முடிவு செய்கிறது. அந்த இளம் பெண் பதிங்களில் இருப்பவள். அவள் முன்னோர்களின் ஆத்மாக்களின் இடம் என்று கருதப்படும் ஒரு காட்டுப் பகுதியைத் தாண்டித் தனியே குளம் நோக்கிச் செல்ல அவளைக் காதலிக்கும் ஒரு இளைஞன் யாரும் அறியாமல் அவளைப் பின் தொடர்ந்து வந்து காப்பாற்றுகிறான். அவளை சமாதானம் செய்வதற்காக பழங்குடியினரது நம்பிக்கைப் படி இலைதழைகளால் ஆன ஒரு அங்கியை அவள் மீது போர்த்துகிறான். அந்த அங்கி முன்னோர்களின் ஆத்மாக்களின் சாபத்திலிருந்து அவர்களைக் காத்து விடும். அவர்கள் புதிய வாழ்க்கையை நோக்கி ரகசியமாகக் காட்டு வழியே செல்லும் போது மழை வலுவாகப் பெய்யத் துவங்குகிறது.

தமது பழங்குடி நம்பிக்கையில் ஊறியவர்தான் கிராமத் தலைவரான அந்தப் பெண்ணின் தந்தை. ஐந்து மனைவியர் ஏகப்பட்ட மகன்கள். ஒரே மகள். அவளை பலி கொடுக்க வேண்டும் என்னும் போது அவரது சோகம் – மறுபக்கம் அந்தப் பதின் வயதுப் பெண்ணின் கனவுகள் மிகவும் அழகாகச் சித்தரிக்கப் பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு பத்தி நகரும் போதும் அந்தப் பெண் பலியாகிறாளே என்று நம் மனம் பதற இறுதியில் அவள் தப்பும் போது நாம் ஒரு குழந்தை போல மகிழ்கிறோம். நம்பிக்கைகளால் கட்டமைக்கப் பட்ட ஒரு சமூகத்தின் உள்ளே நாம் சாட்சியாகும் அளவு படைப்பாளியின் கலை வெல்கிறது.

அடுத்தது குபராவின் திரை என்னும் சிறுகதை ஒரு இளம் விதவைக்கும் அவளது சகோதரியின் கணவனுக்கும் இடைப் பட்ட ஈர்ப்பை மையப் படுத்தி சமூகத்தின் முரட்டுத்தனமான பெண்ணடிமைக் கோட்பாட்டைத் தோலுரிக்கிறது. சிறிதும் நெருடல் இல்லாமல் கதை நேர்த்தியாகச் சொல்லப் பட்டிருக்கிறது. தன் சகோதரியின் பெயரில் அவள் கடிதங்களை எழுதி அவனை வரவழைக்கிறாள். அவன் தன் ஊரிலிருந்து வந்து அங்கே தங்கும் போது நுட்பமாக அதை எழுதியவள் அவளே என்று அறிகிறான். அவ்வளவே. குபராவின் காலத்தில் இந்தக் கதை கடும் விமர்சனத்துக்கு உள்ளாகி இருக்க வேண்டும். திரைகள் அடக்குமுறைகளின் அடையாளம் மட்டுமானவை மட்டுமல்ல நாம் அடங்கிப் போகும் போது சமாதானம் செய்து கொள்ள வசதியானவையும்.

இந்த இரு கதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்தமைக்காகவும் சுராவின் அருமையான மொழிபெயர்ப்புக்காகவும் நம் பாராட்டுக்கள்.

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in விமர்சனம் and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s