தமிழீழம் பற்றிய ஒரு மாய யதார்த்த சிறுகதை


04-04-2009-vavuniya-kathikamr-refugees-camp21

தமிழீழம் பற்றிய ஒரு மாய யதார்த்த சிறுகதை

Magical realism என்றழைக்கப் படும் மாய யதார்த்தம் என்னும் வடிவம் கவிதைக்கும் சிறுகதைக்கும் இடைப்பட்ட வடிவம் என்றே நாம் கொள்ளலாம். கவிதைகளில் காணப்படும் கற்பனை உச்சமும் மிகவும் மனதைத் தாக்கும் உணர்ச்சிப் பெருக்கான வடிவங்கள் அல்லது சூழல்கள் அப்படியே நம் கண் முன் விரியும். தருக்கம் அல்லது தருக்கத்தால் தாங்கப் படும் யதார்த்தம் இல்லாத இந்த வடிவம் கிட்டத் தட்ட நம்மை ஒரு கனவுச் சூழலுக்கு இட்டுச் செல்வதால் மாய யதார்த்தம் என்றே நாம் கொள்ளலாம்.

சந்திரா ரவீந்திரன் என்னும் இலங்கைப் பெண் எழுத்தாளர் தமது “கடவுளின் உரை” என்னும் சிறுகதையில் இந்த வடிவைப் பயன் படுத்தி இருக்கிறார். காலச்சுவடு நவம்பர் 2013ல் வெளியாகி இருக்கும் இந்தக் கதையில் தமிழீழம் மையப் படுத்தப் படும் போது அவர் மாய யதார்த்த வடிவத்தைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்.

எழுத்தாளர்கள் அபூர்வமாகவே கையாளும் வடிவம் இது. ஏனெனில் அந்த வடிவத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க ஒரு வலுவான காரணம் இருக்கும். வாசகரைத் தம்முடன் ஒரு உச்சகட்ட உணர்ச்சிப் போராட்டம் அல்லது ஆழ்ந்த வேதனை அல்லது புல்லரிக்கும் ஒரு அனுபவம் இவற்றுள் எங்காவது இட்டுச் செல்லவே இந்த வடிவை எழுத்தாளர்கள் தேர்ந்தெடுப்பார்கள்.

கடவுளிமிருந்து ஒரு கருத்தோலையை சர்வதேச சமாதானத்திற்கான தூதுவர் கொண்டு வருகிறார். ஒரு கோட்டைக்குள் இருக்கும் கல்லறைப் பூங்காவில் தீபம் ஏற்றப் பட்ட ஒரு பெரிய மைதானம் போன்ற சூழலில் திரைகள் நிறைந்த ஒரு மேடையில் கடவுள் தோன்றி “எம் அன்பிற்கும் மதிப்புக்கும் உரிய தமிழீழ மக்களே” என்று தொடங்கி உரையாற்றுகிறார். அந்த உரையை செவி மடுக்காமல் மக்களின் திரளிலும் இல்லாமல் ஊடகங்களில் எழுத நிறையவே உரிமை பெற்ற ஆட்சியாளர்களின் அன்புக்குரிய சிலர் திரிந்து கொண்டிருந்தார்கள். கடவுளின் உரை முடிந்து அவர் திரையிலிருந்து மறைந்து சில காலம் சென்ற பிறகு ஒரு பிரளயப்பொழுது முடிந்து மக்கள் பார்த்த போது பிசாசுகள் அங்கே நடமாட கடவுள் காணமற் போயிருந்தார். சிறுகதை இந்த இடத்தில் முடிகிறது.

2009க்குப் பின் பல தளங்களிலும் அறிவு பூர்வமாகவும், அரசியல் என்னும் அணுகு முறையிலும், மனித உரிமை என்னும் அடிப்படையிலும் ஒரு விவாதப் பொருளாக இருப்பது நடந்து முடிந்த மிகப் பெரிய அளவிலான இன அழிவே. இந்த துக்கமும் கசப்புமான விவாதங்களை நடத்தும் அறிவு ஜீவிகளோ அல்லது யாருமோ தமிழீழம் என்னும் ஒரு சொல்லை பயன்படுத்த விரும்புவதில்லை. அது சரியானதே. ஏனெனில் அது வெந்த புண்ணில் வேலைப் பாய்ச்சுவது போல. ஆனால் சிறு கதை ஆசிரியரின் வருத்தமெல்லாம் ஒரு காலத்தில் நாம் தமிழீழத்தை நெருங்கி விட்டோம் என்று தம்பட்டமடித்த அதே ஊடகங்கள் முக்கியமான காலத்தில் எங்கே சென்று ஒளிந்தன அல்லது ஏன் தன் நிலைப்பாட்டை மாற்றிக் கொண்டன என்பதானதே. அவர் உலக அளவிலான ஊடகங்களில் இயங்குவோரைச் சாடுகிறாரா அல்லது குறிப்பாக இந்தியத் தமிழ் அரசியல்வாதிகள் மற்றும் ஊடகங்களையா என்பது நம் யூகத்திற்கானது.

இலக்கியத்தின் மிகப் பெரிய பலம் அது எழுத்தாளனின் அதே தீவிரத்தில் சிந்திக்கவும் உணரவும் வாசகனை ஒரே தளத்தில் கொண்டுவரும் திறன். அது சந்திராவுக்கு சாத்தியம் ஆகி இருக்கிறது. இலங்கையில் தமிழர்கள் நிறையவே கல்வி மற்றும் அடிப்படை வசதிகள் விஷயத்தில் நிலைப் பெற்று வலிமையாக எழுந்து நிற்க வேண்டிய தேவை இப்போது. திரு. விஸ்வேஸ்வரன் தலைமையில் அது நிறைவேறலாம்.

(image courtesy:southasiaspeaks.wordpress.com)

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in தனிக் கட்டுரை and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s