வேடிக்கைப் பசி மிருகத்தன்மை கொண்டதே


23live-tigers

வேடிக்கைப் பசி மிருகத்தன்மை கொண்டதே

சென்ற வாரம் ஒரு இளைஞர் ஆர்வக் கோளாறாக டெல்லி மிருகக் காட்சிசாலையில் புலியின் அடிப்புக்குள் இறங்கி விட்டார். புலி அவரை அடித்துக் கொன்று விட்டது. இந்தக் காட்சியை ஒரு ஆள் தமது கைபேசியில் படமெடுத்து அதை ஒவ்வோர் ஊடகமாகப் பெற்றுக் கொண்டு இணையத்திலும் தொலைக்காட்சியிலும் வெளி வந்தது. ரயிலில் அடிபடுபவர், கார்விபத்து, வெள்ளத்தில் மாணவர் அடித்துச் செல்லப் படுவது இவை யாவுமே ஒரு குரூர வேடிக்கைக்கு உரியவையாக அமைகின்றன. இந்த வேடிக்கை ஆரோக்கியமானது அல்ல என்பது என் கருத்து. இவற்றைக் கண்டுகொள்ளாமல் நான் விட்டுவதே வழக்கம். அனேக எழுத்தாளர்கள் இதைத்தான் செய்கிறார்கள்.

ஜெயமோகனின் வாசகர் ஒருவர் கேட்கிறார்: “ஐயா, சக மனிதன் ஏதேதோ காரணங்களால் உயிர் இழப்பதை, எந்த மன உறுத்தலும் இல்லாமல் கைபேசியில் படமெடுக்கும் இந்த சமிபத்திய அரக்கத்தனம் மனித இனத்தை எங்கு கொண்டு செல்லும்?
மனித மனதின் அன்பின் ஊடகவும், குரூரத்தின் உச்ச நிலைகளையும் கதை, கட்டுரை மூலம் சொல்லும் (யானை டாக்டர், 3 சிறுத்தை 1 புலி, காடு நாவல் ) தாங்கள் இதற்கு கூறும் சிந்தனை மிக்க நல்ல பதிலால், தங்களின் ஏராளமான வாசகர்கள் மத்தியில் ஒரு விழிப்புணர்ச்சி உண்டாகும் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன். உங்கள் பதிலால் மனித மனங்களின் வக்கிரம் தணியும்.
குறிப்பு : நான் பார்க்க பயந்த புலி பட துணுக்கை (வீடியோ) என் உடன் பணி புரியும் பெண்கள் ஆர்வத்துடன் முழுதும் பார்த்தனர்.”

ஜெயமோகனின் பதிலின் முக்கியப் பகுதி: “ஒருவனை புலி அடிப்பது ‘பரிதாபம்’ மட்டும் அல்ல. அது ஒரு அபூர்வ நிகழ்ச்சி. அந்த ‘வரலாற்றில்’ பங்குகொள்ளவும் பதிவுசெய்யவும் சாமானியர் துடிக்கிறார்கள். சொல்லிச்சொல்லி பெரிதாக்குகிறார்கள். அங்கே நின்ற ஐம்பதுபேரிடம் கேட்டால் நூறு பாடபேதங்களாக அக்கதை கிடைக்கும். இப்படித்தான் நினைவுகள் வரலாறாகின்றன.
அத்துடன் அந்த தீவிரநிலைகளில் தங்களை வைத்துப்பார்த்துக் கற்பனைசெய்கிறார்கள். அந்த அனுபவங்களில் மானசீகமாக திளைக்கிறார்கள். அவர்களின் உலகம் விரிகிறது
ஆக அதெல்லாம் வக்கிரங்கள் அல்ல. அடிப்படை மானுட இயல்புகள். என்றும் உள்ளவை.மனிதர்கள் அப்படித்தான். சாமானியர்கள், அசாதாரணமான விஷயங்களுக்காக ஏங்குபவர்கள்.”

ஜெயமோகன் கூற்றை மறுப்பதற்கில்லை. உண்மைதான். இது சாமானிய மக்களின் இயல்பேவாயும் இருக்கலாம். ஆனால் அதை நியாயப் படுத்தவோ ஏற்கவோ இயலாது.

கிராமப் புறங்களில் யாருக்கு என்ன ஆனாலும் அது கவனம் பெறும். பல சமயங்களில் இங்கிதக் குறைவாகவே இருக்கும். ஆனால் அதில் ஒரு கரிசனம் இருக்கும். கண்டிப்பாக ஒருவர் துன்பப் படுவதை வேடிக்கை பார்க்கமாட்டார் ஒரு கிராமவாசி. தமது எளிய புரிதலில் உள்ள ஒரு தீர்வை முயற்சிப்பார் குறைந்த பட்சம்.

வேடிக்கை பார்ப்பது அல்லது மலினமான ஆர்வம் கொள்வது வெற்று இயல்போ பழகியதோ அல்லது மனப்பாங்கோ அல்ல. அதன் பின் ஒரு மனோதத்துவ விஷயம் இருக்கிறது. தனக்குப் பொழுது போகாத போது மட்டுமே ஒரு ஆண் அல்லது பெண் இதை எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். அதாவது வேடிக்கை – மலின ஆர்வம் இவற்றையெல்லாம். தனக்குத் தலை போகிற வேலை இருக்கும் போது யாரும் எடுத்துக் கொள்வதில்லை.

முதலில் கிராமத்து உதாரணத்துக்கு வருவோம் – ஒரு நடுவயதுக்காரர் ஒரு மங்கலமான நிகழ்ச்சி ஏற்பாட்டுக்காகச் செல்கிறார். கண்ணால் எதையும் பார்க்க மாட்டார், காதால் எதையும் கேட்கவும் மாட்டார். தன் வழியில் போய்க் கொண்டே இருப்பார். மீண்டும் கிராமம் – ஒரு இளைஞன் மாலை நேரம் மது அருந்தவோ அல்லது திரைப்படம் பார்க்கவோ கிளம்புகிறான்.
கையில் இருக்கும் பணத்துக்குத் தன் பொழுதை மகிழ்ச்சியாகப் போக்குவதற்காக யாரும் கூட்டு சேராத படி தன் வழியே போய்க் கொண்டிருப்பான்.

நகரத்தில் முதல் உதாரணம் -அடுத்தடுத்துப் பேருந்து வந்து கொண்டே இருக்கும். தன்னுடையது தவறி விடக் கூடாது என்பதில் ஒவ்வொருவடனும் கவனமாக அதே குறியாக இருப்பான். எதையும் கண்டு கொள்ள மாட்டான். அடுத்து- காலையில் செய்தித்தாள் வீசும் பையன் இயந்திரமாய்ச் சுழல்வான்.

தனக்கு ஒரு பொழுது போக்காக எந்தக் குரூரதத்தையும் காணும் போக்கு மிகவும் மலினமானது. பின்னர் குரூரம் தேடும் மிருக இச்சையாக அது மாறி விடுகிறது. இதற்குத் தீனி போடும் ஊடகங்கள் மிகப் பெரிய தவறைச் செய்கிறார்கள். இதைக் காசாக்க விகடன் குமுதம் போன்ற பெரிய நிறுவனங்களே பத்திரிக்கைகளைப் புற்றீசல் போல வெளியிடுகின்றன.

மலினமான ஆர்வத்தை யார் காட்டினாலும் எங்கே காட்டினாலும் அது இங்கிதக் குறைவு என்று நாம் நினைவு படுத்திக் கொண்டே இருப்பது ஒன்றே நம்மால் ஆகக் கூடியது.

(image courtesy: rediff.com)

Advertisements

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s