பருவ மழைக்காலம் – டி.பத்மநாபனின் பரவசமான சிறுகதை


220px-T.padmanabhan

பருவ மழைக்காலம் – டி.பத்மநாபனின் பரவசமான சிறுகதை

இனிய உதயம் நவம்பர் 2014 இதழில் நான் வாசித்த இரண்டாவது மொழிபெயர்ப்புச் சிறுகதை “பருவ மழைக்காலம்”. இணையத்தில் பார்க்கும் போது டி.ப. கேரளத்தின் மூத்த எழுத்தாளர். பல விருதுகளைப் பெற்றவர்.

மிகவும் எளிய சின்னஞ்சிறிய கதை. ஒரு இளம் பெண் எழுத்தாளர் தன்னை ஊக்குவித்த மூத்த ஆண் எழுத்தாளரை சந்திக்கிறார். ஒரு உணவகத்தில் சற்றே உரையாடிப் பின் மழையில் ஒரே குடையில் இருவரும் அன்பை வெளிப்படுத்து விதமாகக் கரம்பற்றி நடக்கிறார்கள். தான் குழந்தையாய் இருந்த போது அப்பாவின் கரம் பற்றி நடந்தது அவளுக்கும், காலையில் பூத்த மலர் ஒன்று அவருக்கு அப்போது நினைவில் நிறைகின்றன.

ஒரு பரவச மனநிலையை மையமாகக் கொண்ட கதை இது. பரவசம் இலக்கியத்துக்கு அன்னியமானது அல்ல. ஆனால் எழுத்தாளர் பரவசத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களைப் பதிவு செய்தால் அது நுட்பமான இலக்கியம். அந்தப் பரவசத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டால் அது வணிகத்தன்மையுடன் கூடிய உள்ளீடற்ற ஒன்று. டி.ப இந்தக் கதையில் அதைத்தான் செய்திருக்கிறார்.

பரவச மனநிலை பெண்களுக்கு இயல்பாகவே பிடித்துப் போவது. என்னுடைய நூல்கள் இரண்டை வெளியிட்டவர் சுஜாதாவின் நூல்களையும் கொண்டு வந்தவர். அவர் மகளின் திருமண வரவேற்பு நிகழ்ச்சியில் நான்-சுஜாதா தம்பதியாக நால்வர் ‘லிஃப்ட்’டில் இருந்தோம். உடனே என் மனைவி ” நான் உங்கள் வாசகி. உங்களுடன் இப்படி ஒரு நிகழ்ச்சியில் சந்திப்பு நிகழும் என்று நினைக்கவே இல்லை. மிகவும் சந்தோஷம்” என்றார். (நான் பொறாமைப் பட்டேனா என்பது இப்போது மையக் கருத்து இல்லை). எனக்கு அந்த சந்தோஷம் ஒரு புதிய சாளரத்தைத் திறந்தது.

பரவசமான மனநிலை பக்தியில் மிகவும் காணக் கிடைப்பது. மனிதனின் ஆழ்மனக் காயங்களை ஆற்றும் தன்மை கொண்டது. பரவசத்தின் தேவை எப்போதுமே இருக்கிறது. தன் வசமாக இருக்கும் போது தருக்கம், நிஜம், நம் ஆற்றலின் விளிம்புகள் எல்லாமே நம்மைச் சுற்றிக் கொள்ளத் தான் செய்கின்றன. தன் வசமாக இருக்கும் போது நிதானமும் ஆழ்ந்த நோக்கும் உடைய சிந்தனை நமக்குத் தேவைப் படுகிறது. அது நம்மை வழி நடத்துகிறது.

இப்படித் தன்வசமாக இருக்கும் தருணங்களில் தான் ஒரு படைப்பாளி தனது பரவசமான மற்றும் சுயம் நிறைந்த என இரு நிலைகளிலான அனுபவங்களை எழுத்தில் வடிக்கிறான். எனவே பரவசத்தைப் பகிர்வது என்பது புனைவு என்னும் கவனமும் அர்ப்பணிப்புமான பணியின் மையமாக ஆக முடியவே முடியாது.

சமயபுரம் கோயிலில் ஒரு பெண் சாமிவந்து ஆடினார். அதன் மறுபக்கத்தை ஒரு சிறுகதையாக நான் ஆக்கிய போது பரவசம் என்பது ஒரு நொடியில் நிகழ்ந்தாலும் அதன் பின்னணி பல தலைமுறைக்கும் பண்பாட்டுக்கும் அவை நிறுவி இருக்கும் அதிகார மையங்களுக்கும் தொடர்புள்ள ஒன்று என்று உணர்ந்தேன்.

சித்தர் பாடல்களையும் பக்திப் பாடல்களையும் ஒப்பிட்டு நோக்கும் போது நாம் காண்பது சித்தர்கள் ஆன்மீகத்தையும் பக்திப் பாடல்கள் உலகப் பிடிப்புகளில் ஒன்றாக இறைவனின் மீது உள்ள பிடிப்பைக் காட்டுவதும் பிடிபடும்.

‘ரொமாண்டிக்காக’ மிதக்கும் நொடிகள் இலக்கியத்தின் செறிவான படைப்புகளுக்கு மையக்கரு ஆவதில்லை. மிதப்பும் கனவும் ஆசையும் நிராசையுமான வாழ்க்கையின் வலிகளும் விடைதெரியாத கேள்விகளுமே அதை உள்வாங்கிய படைப்பாளியின் ஒரு ஆழ்ந்த தரிசனத்தை அவன் பதிவு செய்யும் போது இலக்கியமாகின்றன.

(image courtesy: wiki)

Advertisements

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in விமர்சனம் and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s