கேகேகேயும் நானும்-3


kkk

கேகேகேயும் நானும்-3

எனக்குக் கார் சம்பந்தமாக இரண்டே இரண்டு விஷயங்கள் தான் தெரியும். கார் சாவியில் ஒரு பூட்டின் படம் பூட்டிய நிலையில் இருக்கும் அதை அழுத்தினால் கார் கதவுகள் மூடிக் கொள்ளும். ஒரு பூட்டின் கொக்கி மூஞ்சியைத் திருப்பிக் கொண்டிருப்பதைப் போல் ஒரு படம் இருக்கும். அதை அழுத்தினால் காரின் கதவுகள் திறக்கும். என் மகன் கார் வாங்க முடிவு செய்த நேரம் நான் என் இரு சக்கரத்தைத் தானமாகக் கொடுத்து விட்டேன். இந்தியாவில் குறிப்பாகத் தமிழ் நாட்டில் ஐரோப்பிய அமெரிக்க முறை + இந்திய முறை என இரண்டு முறைகளையும் சேர்த்து ஒரு புதிய போக்குவரத்துத் திட்டம் செயற்படுகிறது. அதாவது இந்திய முறைப்படி சாலையின் இடது பக்கமும் அமெரிக்க முறைப்படி சாலையின் வலது பக்கமும் இரண்டுபக்கமுமே வண்டிகள் ஓடுகின்றன. இந்த சுதந்திரப் போக்குவரத்தை உத்தேசித்தே எனக்கு இன்னும் இந்த இரண்டு விஷயங்களைத் தாண்டிக் காரைப் பற்றி ஏதுமறியும் ஆவல் பிறக்கவே இல்லை.

சரி விஷயத்துக்கு வருவோம். என் மகன் எதையோ தேடினானே உதவி செய்யலாமே என்று இரண்டு மாடி இறங்கி காரைத் திறந்து கொண்டிருந்தேன். கேகேகே. “என்னாப்பா இந்த சண்டேயிலேயிருந்து டிரைவிங் கிளாஸ் போறியா?”

“கேகேகே வாழ்க்கை ஒரு சக்கரம்கிறது ஏற்கனவே தெரியும். நாலு சக்கரம் தான் இப்போ வாழ்க்கையின் மையமிங்கிறது இப்பத்தான் தெரியும். அதான் ஒண்ணும் உற்சாகமா இல்லே” என்றேன்.

“உங்க வீட்டுல அவுங்க கத்துக்கிட்டாங்களாப்பா?’

“கத்துக்கிட்டா… லைஸன்ஸ் கூட வாங்கினா….. ஆன ஓட்டுற கான்ஃபிடன்ஸ் இல்லியே…”

“நீங்களெல்லாம் அவுங்களுக்கு ஓட்ட டைம் கொடுத்தாத்தானேப்பா,,,,,” என்று ‘ஸ்டிராங்க் காஃப்பிக்கடன் தீர்க்கும் விதமாகப் பேசினான் அவன். ‘

காரின் கதவைச் சார்த்தி விட்டேன். அவன் மேலே வருகிறானா வரமாட்டானா என்பது போலப் பார்த்தேன்.

என் சைகைகளைக் கண்டுகொள்ளாமல் “ஒரு போராளிக்கி சொந்த வாழ்க்கைன்னு ஒண்ணு இருக்கலாமா கூடாதா?” என்றான்.

‘ஆளுக்கு ஆள் அது மாறும். ஊருக்கு ஊர் மாறும் ”

“இது ஒரு சோகக் கதைப்பா…” என்றபடி இன்று வெளிவந்த திணமணிக் கதிர் பத்திரிக்கையின் ஆறாம் பக்கத்தை எடுத்துக் காட்டினான். ஐரோம் சானு சர்மிளா மிசோரத்தில் ராணுவத்தின் வன்முறை மற்றும் மனித உரிமை மீறலை எதிர்த்து 15 ஆண்டுகளாக உண்ணாவிரதம் இருப்பவர். அவருக்கு காவல்துறை வலுக்கட்டாயமாக மூக்கு வழி திரவ உணவை வழங்கி அவரது உயிரைக் காப்பாற்றி வருகிறது.

‘தெரியும்ப்பா அவுங்க 15 வருஷமாப் போராடிக்கிட்டி வர்றாங்க….”

“இப்போ அவுங்க தன் சொந்த வாழ்க்கைன்னு ஒண்ணை அமைச்சுக்கறத்துக்காகப் போறாடறாங்க…”

“அப்படீன்னா…”

“அவங்க ஒருத்தரைக் காதலிக்கறாங்க. திருமணம் செய்து கொள்ள விரும்பறாங்க. ஆனால் அவங்களோட ஆதரவாளர்கள் அவங்களை அனுமதிக்கலே…”

‘அவங்க எதுக்கு ஆதரவாளர்களோட அனுமதியைக் கேக்கணும்?”

‘உனக்குக் கதையே புரியலே. டெஸ்மாண்ட் அப்பிடின்னு ஒருத்தர் ஊரு இங்கிலாந்து ஆனா இந்திய வம்சாவளிக்காரர்தான் அவர். 2010ல் இந்தியா வந்தவர் அவங்க மேலே காதல் வயப்பட்டுத் தன் காதலைத் தெரிவிச்சு அதை ஷர்மிளா ஏத்துக்கிட்டாங்க. ஆனா ஷர்மிளாவைச் சுத்தி இருக்கிற ஆதரவாளரெல்லாம் அவரோடத் தகறாருப் பண்ணி டெஸ்மாண்டை போலீஸ் ஸ்டேஷன் வரைக் கொண்டுபோயிட்டாங்க”

“இந்த அம்மா ராணுவத்தையே எதிர்க்கிறவங்க இவங்களை எதிர்க்கக் கூடாதா?”

“முடியலியே. டெஸ்மாண்ட் படம் ஒரு அட்டைப் பெட்டியில் ஒட்டப்பட்டு அதில் “ஐ லவ் யூ” ன்னு எழுதியிருக்கு.. இதுதான் ஷர்மிளா அதிகப் பட்சம் செய்ய முடிஞ்சது”

“தனிமனிதப் போராட்டமா இல்லாம கட்சின்னு கொண்டுபோயிருந்தாங்கன்னு வையி… அவங்க குடும்பமும் கட்சியும் வேறே இல்லேன்னு மக்களே கொண்டாடி இருப்பாங்க.. பாவம் ஷர்மிளா அப்பாவிதான்”

Advertisements

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in நகைச்சுவை and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s