மனுஷ்யபுத்திரனின் மூன்று கவிதைகள்


150px-Dec2012_On_a_Relaxed_Day

மனுஷ்யபுத்திரனின் மூன்று கவிதைகள்

உயிர்மை ஜூன் 2015 வாசிப்பில் மனுஷ்ய புத்திரனின் மூன்று நீண்ட கவிதைகள் நம் இருப்பு பற்றிய விடையில்லாக் கேள்விகளை தொடுபவை

திருப்பிக் கொடுக்க முடியாத அன்பு

இந்தக் கவிதை ஒரு தாய் தான் பிறருக்குக் காட்டும் அன்பை ஒப்பிடத் தன்னை யாரேனும் கவனிக்கிறார்களா என்னும் கேள்வியை எழுப்புகிறாள். அதற்கு விடை கிடைக்கவில்லை. அன்பு பரிமாறிக் கொள்ளப் படும் பொருளா? பண்டமாற்று முறையில் வரும் ஷரத்துக்களை உடையதா? அன்பு தருபவனைப் பக்குவப் படுத்துகிறதா? பெறுபவனின் மனக் கதவுகளைத் திறந்து அவன் அந்த அன்பை மானுடம் முழுமைக்கும் வழங்கத் தூண்டுகிறதா? அன்பு கால ஓட்டத்தில் புதிய வடிவங்களை அடைந்து விடுகிறதா?

அவள் யாராலும் திரும்பக் கொடுக்க முடியாத
அன்பு ஒன்று தன்னிடம் இருப்பதைப்
பிறகு கண்டுகொண்டாள்
அந்த அன்பை அவள் மனதார வெறுத்தாள்
அதை இரக்கமில்லாமல் கொளுத்திவிட வேண்டும்
என்று விடும்பினாள்
அன்பு என்பது ஒரு ரூபாய் நோட்டைப் போல
சுலபமாக மாற்றிக்கொள்ளத்தக்கதாக இருக்க வேண்டும்
எல்லா இடத்திலும்
ஒரே மதிப்பைக்கொண்டதாக இருக்கவேண்டுமென
அவளுக்குத் தோன்றியது
ஆனால் அவள் அன்பு
கிணற்றில் கண்டெடுத்த
ஒரு பழங்கால நாணயமாக இருந்தது
அது மதிப்பிட முடியாததாக இருந்ததுபோலவே
செல்லாத நாணயமாகவும் இருந்தது
அது அவளை அவளது காலத்திலிருந்து
தனிமைப்படுத்துவதாக இருந்தது

பாதி காபி

நாம் உணவங்களுக்குச் செல்லும் போது ஒரு கோப்பையில் பாதி குடித்த காபி அல்லது டீயைப் பார்க்கும் போது கண்டிப்பாக அங்கே அமரவே விரும்புவதில்லை. அதன் பின் கவிஞருக்குப் பல நுட்பமான காரணங்கள் நினைவுகள் மேலெழுகின்றன

பாதி காபியில் போனவன்
இன்னும் அந்த மேசையில் தன் உரிமையை
மிச்சம் வைத்திருக்கிறான்
என்றெனக்குத் தோன்றியது
நான் ஒரு துண்டு நிலத்தை
அபகரித்துக்கொள்பவன் போல
அந்த மேசையை அபகரித்துக்கொள்ள விரும்பினேன்
————————
நான் போன போது
அத்தையை அடக்கம் செய்து விட்டார்கள்
கிணற்றடியில் இருந்த
பாதி காபி
அதே இடத்தில் அப்படியே இருந்தது
பதினோரு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும்
இன்றிப்பது போல
அப்படியே

மனதைப் புண்படுத்தும் கவிதை

கருத்துச்சுதந்திரத்தில் நம்பிக்கையற்றவர்களும், சகிப்புத்தன்மை அற்றவர்களும் மரவட்டைப் போலத் தம்மைச் சுருக்கிக் கொள்பவர்கள்..

நான் மரவட்டைகளைப் பற்றி
எழுதுவதற்கு பதிலாக
ஒரு காதல் கவிதையை எழுதினேன்
அது என் காதலியைப் புண்படுத்துவதாக இருந்தது

—————-

நான்
முழுமையாக
சிதைக்கப்படாத
புண்படுத்தாத
ஒரு கவிதையை எழுத விரும்பினேன்
மண் புழுக்களைப் பற்றி எழுதலாம்
என்று கடைசியில் முடிவு செய்தேன்
அதில் எனக்கு அபாயங்கள்
குறைவாக இருந்தன
மேலும் அது
என்னைப் பற்றிய
ஒரு சிறந்த கவிதையாக இருந்தது
——————

நவீனத்துவத்தில் தமிழ்க்கவிதை பற்றிய எந்தப் பதிவிலும் மனுஷ்யபுத்திரனின் முக்கியமான பங்களிப்பு விரிவாக இடம் பெறும்.

Advertisements

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in விமர்சனம் and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s