புத்தன் சொல்லாத​ பதில்- எஸ்.செந்தில் குமாரின் சிறுகதை


download (1)
புத்தன் சொல்லாத​ பதில்- எஸ்.செந்தில் குமாரின் சிறுகதை

சமகாலப் படைப்புகளில் “புத்தன் சொல்லாத​ பதில்” என்னும் எஸ்.செந்தில் குமாரின் சிறுகதைக்கு அதன் களன் மற்றும் ஆழத் துக்காக​ சிறப்பான​ இடம் ஒன்று உண்டு. (கதை களனாலும் புனைவாலும் நிமிர்ந்து நின்றாலும் சரித்திரத்தின் முக்கிய​ நிகழ்வுகள் இரண்டை கவனிக்காமல் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. அதை இந்தக் கட்டுரையின் இறுதியில் குறிப்பிடுகிறேன்.)

உயிர்மை ஆகஸ்ட் 2015 இதழில் இதை வாசித்த போது நவீன​ இலக்கியத்தின் அடுத்த​ கட்டத்துக்குத் தமிழை இட்டுச் செல்லும் படைப்பாளிகளில் இவர் இடம் பெறுகிறார் என்பது தெளிவு.

புத்தரின் வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட​ படைப்புகள் தமிழில் மிகக் குறைவு என்பதை நான் “போதி மரம் ” சரித்திர​ நாவல் எழுதும் போது கண்டேன்.

புத்தரின் மரணம் ஒரு ஏழையின் வீட்டில் அவர் உண்ட​ உணவில் இருந்த​ நச்சுத்தன்மையால் நிகழ்ந்தது என்றே அவர் வரலாற்றை எழுதிய​ பலராலும் பதிவு செய்யப்பட்டது. அதை அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்தச் சிறுகதை எழுதப் பட்டிருக்கிறது. சுந்தா என்னும் ஏழைத் தகப்பன் அவரது மகள் சாந்தனி இருவருமானதே அந்த​ ஏழைக் குடும்பம். அவள் ஆறுமாத​ கர்ப்பவதி.

அவரது மரணத்துக்குப்பிறகான​ ஒரு வருடத்தில் அந்தத் தகப்பன் மகள் வாழ்க்கையில் நடக்கும் நிகழ்வுகளே கதை. ஆபூதன் ஆமூதன் என்னும் இரு சகோதரர்கள் திருடர்கள். அவர்கள் இருவருக்குமான மனைவி மேகலை. புத் தர் சுந்தாவால் விஷம் வைத்துக் கொல்லப் பட்டார் என் னும் அளவு வதந்திகள் பரவி சுந்தாவுக்கும் மகளுக்கும் உயிருக்கே ஆபத்தான​ சூழல். அவர்கள் இரவோடிரவாகத் தப்பிக்கும் போது ஆபூதன் அவர்கள் நிலையைப் புரிந்து கொண்டு, தன் ஊருக்கு இட்டுச் செல்கிறான். அவனுக்கு ஒரு மகன் பிறக்கிறான். அவனுடைய​ குடும்பத் துடனேயே தங்கி விடும் சாந்தினிக்கு ஒரு மகள் பிறக்கிறாள். ஆண் குழந்தைக்கு கௌதம​ புத்தன், பெண்ணுக்கு யசோதரா என்று பெயரிடுகிறார்கள்.

சாராம்சத்தை விட்டு விட்டால் இதுவே கதைச் சுருக்கம். ஆனால் கதையோ புத்தர் பதில் கூறாத​ இரண்டு கேள்விகள் பற்றியது.

முதல் கேள்வி திருடப் போன ஆபூதன் (புத்தர் அவனை மன்னித்து உரையாடிக் கொண்டிருந்த​ போது) கேட்டது ” நீங்கள் எதற்காக​ உங்களது வீட்டையும் மகனையும் ஊரையும் உறவுகளையும் துறந்து வந்தீர்கள். அவர்கள் யாரும் உங்களைத் தேடி வரவில்லையா?”

இரண்டாவது கேள்வி அவரது சீடர் பிரித்திவி அவர் உயிர் நீப்பதற்குச் சற்று முன் கேட்டது “புத்தரே! உங்கள் குழந்தைகளைப் பார்க்க​ வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்களா?”

கதையின் தலைப்பில் உள்ளது போல​ புத்தரோ இரண்டு கேள்விகளுக்குமே விடையளிக்கவில்லை. கதையின் இறுதியில் பிரித் திவி ஆபூதன் வீட்டில் இருக்கும் கௌதம​ புத்தன் மற்றும் யசோதரா இருவருமே அவரது குழந்தைகள் என்று கூறி அவர்களைக் காண​ விழைகிறான். ஆபூதன் அவனை அனுமதிக்காமல் ஊருக்கு வெளியே கொண்டு போய் விட்டு விடுகிறான். சுந்தா பிரித்திவியே புத்தன் என்று கூறி அவன்பின்னே செல்கிறார்.

முதல் பத்தியில் பாராட்டும், வரலாறை இன்னும் தீர ஆய்ந்திருக்க வேண்டும் என்று விமர்சனமுமாக வைத்தது முரண்பாடாகத் தோன்றியிருக்கும்.

முதலில் இந்தக் கதையின் மிகப்பெரிய சரிவைப் பார்க்க வேண்டும். இரண்டு கேள்விகள் என்னும் கற்பனை படைப்பாளிக்குத் தந்த உத்வேகம் சரியானது ஆனால் இரண்டு கேள்விகளுமே புத்தர் பற்றிய மிக எளிய அடிப்படை விவரங்களுடன் முரண்படுபவை. வரலாறை அடிப்படையாக வைத்துக் கற்பனையைப் பின்னும் போது வரலாறு என்னும் அஸ்திவாரம் மிகவும் வலிமையாக இருக்க வேண்டும். சாபவிமோசனம் கதையில் புதுமைப்பித்தன் ராமாயணத்தில் அகலிகை பற்றிய எல்லா விவரங்களும் அந்த இதிகாசத்தின் வழியிலேயே காட்டும். ஆனால் அகலிகை நிமிர்ந்து நின்று ” உன் காலால் பெண்ணாவதற்குக் கல்லாய் நிற்பதே மேல்” என்பாள். இதை படைப்பாளி ஓர்ந்திருக்க வேண்டும்.

மறுபடி புத்தர் சிறுகதைக்கு வருவோம். புத்தருக்கான முதல் கேள்வி

நீங்கள் எதற்காக​ உங்களது வீட்டையும் மகனையும் ஊரையும் உறவுகளையும் துறந்து வந்தீர்கள். அவர்கள் யாரும் உங்களைத் தேடி வரவில்லையா?” – இது அன்றைய பாரத நாட்டில் எல்லாருக்குமே பதில் தெரிந்த கேள்விதானே. கேள்வியின் முதல் பகுதிக்கான பதில் அவரது ஞானத்தேடல்- அவரை விடப் புகழ் வாய்ந்தது போதி மரம் இல்லையா? கேள்வியின் இரண்டாவது கேள்விக்கான பதில் புத்தர் வரலாறை இவர் கூர்ந்து நோக்கி இருந்தால் கிடைத்திருக்கும். அவரைத் தேடி அவரது வளர்ப்புத் தாய் மற்றும் மனைவி யசோதரா, தவிர சாக்கிய வம்சத்து அனைத்து இளவரசர்களும் வந்து அவரோடு இணைந்து துறவறம் பூண்டார்கள். ராஜவம்சத்து விஷயம் நாடு முழுவதும் பரவியிருந்தது. கதாசிரியரே சாக்கியமுனி என்றுதானே கதையின் துவக்கத்தில் குறிப்பிடுகிறார்! எனவே அந்தக் கேள்விக்கு வாய்ப்பே இல்லை.

இரண்டாவது கேள்வி

“புத்தரே! உங்கள் குழந்தைகளைப் பார்க்க​ வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்களா?”- இதற்கான பதில் அந்த நாட்களில் எல்லா ராஜ்ஜியங்களிலும் எல்லோருக்கும் தெரிந்ததே. புத்தரின் மகனின் பெயர் ராகுலன். அவன் உரிய வயது வரும் முன்பே அன்னையுடன் புத்தரின் ஆசிரமத்துக்கு வந்து விட்டான். உரிய வயதில் அவனுக்கு புத்தரே தீட்சை அளித்தார். அதனால் இந்த இடத்திலும் படைப்பாளி அவசரப்பட்டு விட்டார். புத்தர் தனது மனைவியை ராகுலன் கைக்குழந்தையாயிருக்கும் போதே துறந்தார் என்பதும் உலகுக்கே தெரியும் அதனால் கேள்வியில் உள்ள குழந்தைகள் என்னும் பன்மை மிகவும் அசட்டுத்தனமானது.

இருந்தாலும் இந்தக் கதை என்னை மிகவும் பாதித்தது ஒரே காரணத்துக்காக. இந்த பத்தியை வாசியுங்கள்:

“சீடர்கள் சிலர் அழுதனர். சிலர் சுந்தாவை அடித்தனர். சுந்தா வலி தாங்க முடியாமல் கதறினான். தன் தந்தையை அடிக்காதீர்கள் என்று சாந்தினி அழுதாள். சாந்தினியின் கூந்தலைப் பிடித்து இழுத்து வந்த சீடன் “இவளது கேசத்தை வெட்டி எறியுங்கள். சேலையை உருவி எடுத்து நிர்வாணமாக தெருக்களில் அலைய விடுங்கள். அனைவருக்கும் தெரியட்டும்” என்று கத்தினான்.

புத்தரின் இறுதி நிமிடங்களில் அவர் எதிரில் இத்தனையும் நடக்க அவர் அனைவரையும் சாந்தப் படுத்துகிறார். இந்த பத்தி இந்தக்கதையின் மிக முக்கியமான பகுதி என்றே நான் கருதுகிறேன். புத்தருக்கு அடுத்த தலைமுறை சீடர்களிடையே கூட அவரது அன்பும் கருணையும் சாந்தமும் இருக்கவில்லை. பின்னாளில் எல்லா மதங்களின் வழியிலே தான் பௌத்தமும் சென்றது. இலங்கை , மியன்மார் ஆகிய இடங்களில் இனவெறி தலைவிரித்தாடியது இன்றைய நிஜம்.

பௌத்தம் புத்தருக்குப்பின் சென்ற வழிக்கான சூசகமாக இந்த நிகழ்ச்சியை கதையாசிரியர் சித்தரித்திருக்கிறார். சமணம் நால் வருணத்தை ஏற்றது. பௌத்தம் ஏற்கவில்லை. காரணம் புத்தரின் பிரம்மாண்டமான ஞான வடிவம். அதே போல், புத்தர் விலங்கு பலி கொடுப்பதையே நிறுத்தியவர். அவர் காட்டிய கருணைப்பாதையில் ஒருக்காலும் பௌத்தத் துறவிகளோ அல்லது மன்னர்களோ செல்லவில்லை. புத்தரின் போதனையின் சாரம் ஜென் என்னும் மார்க்கத்தில் இன்னும் இருக்கிறது.

இந்த படைப்பாளி நிறைய சாதிக்க வல்லவர். ஆனால் தானே வாசித்துத் திருத்தினால் இன்னும் முழுமையடையும் இவரது ,முயற்சிகள். வாழ்த்துக்கள்.

(image courtesy:slideshare.net)

Advertisements

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in சிறுகதை, விமர்சனம் and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s