ஆகாயத்திண்டே நிறம்-மலையாள திரைப்படம்


images (1)
ஆகாயத்திண்டே நிறம்-மலையாள திரைப்படம்

“ஆகாயத்தின் நிறம் என்ன?’ வயது முதிர்ந்த சிற்பி கேட்கிறார்

“நீலம்” என்கிறான் சிறுவன்.

“வேறு?”

“சில சமயம் சிவப்பு… சில சமயம் வெள்ளை”

“கண்களை மூடிக் கொள்…” மூடிக் கொள்கிறான்.. “இப்போது?”

“கருப்பு…..”

“ஆகாயத்தை நாம் நம் மனம் கற்பனை செய்யும் வண்ணங்கள் எதிலும் காண இயலும் …வாழ்க்கையும் வண்ணமயமாய் இருப்பது நம் மனதைப் பொருத்தே நாம் வண்ணமயமான வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை நாமே தான் மனதில் உருவாக்குகிறோம்” என்னும் செய்தியுடன் படம் நிறைவடைகிறது. ஆகாயத்திண்டே நிறம் 2012ல் வெளியானது.

டாக்டர் பிஜு இயக்கியுள்ள இந்தப் படத்தின் கதை மிகவும் எளியது. ஒரு தீவில் வசிக்கும் ஒரு சிற்பி தமது கலைப் படைப்புக்களை மற்றொரு தீவில் இருக்கும் சக ஓவிய சிற்பக் கலைஞர்களிடம் சென்று மாதத்துக்கு ஒரு முறை சேர்ப்பார். அந்தக் கலைஞர்கள் (ஏன் அனைவரும் முதியவர்?) நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் இசைப்பவர்கள். கலை ஓவியம் தொடர்பான விவாதங்கள் செய்பவர்கள். கலைப்படைப்புகளை உருவாக்குபவர்கள். இப்படி அவர் தம் படகில் பயணம் செய்யும் போது ஒரு திருடன் அவரது படகில் ஏறி அவரிடம் கத்தியைக் காட்டுகிறான். அவர் அமைதியாக அவனைத் தீவில் உள்ள தம் இருப்பிடத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறார். தற்காலிக சிறை போல இருக்கும் அந்த இடத்தில் பார்வையில்லா ஒரு இளம் பெண் (அமலாபால்) மற்றும் ஒரு சிறுவன் ஓரிரு உதவியாளர்கள் இவர்களே கூட இருப்பவர்கள். தோட்ட வேலை இரண்டு தீவிலும் கலைஞர்கள் செய்வது. அமைதியான இயற்கைச் சூழல். ஆரவாரமில்லாத வாழ்க்கை. ஒரு நாள் அவனைக் கொண்டு போய் நகரத்தை ஒட்டிய கடற்கரையில் தமது படகில் விட்டுவிட்டு வருகிறார் சிற்பி. அவன் திரும்ப வந்து விடுகிறான் அதன் பிறகே முதலில் குறிப்பிட்ட உரையாடல். டால்ஸ்டாய் போல தாடியும் மீசையுமாத்தான் சிற்பி இருக்க வேண்டுமா? கலைஞர்கள் எல்லோருமே மூத்த குடிமக்களாகத்தான் இருக்க வேண்டுமா? கதையின் செய்தி இப்படி உபதேசமாகத்தான் வெளிப்பட வேண்டுமா? இதெல்லாம் குறைகளே. ஆனால் தேவையில்லாத வசனங்கள் பாடல்கள் உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பான நிகழ்வுகள் எதுவுமே இல்லாமல் ஒரு கவிதை போல வந்திருக்கிறது.

சினிமாவின் “பார்முலா’த்தனத்தை, செயற்கையான சித்தரிப்புக்களைத் தாண்டி சினிமா நகர இத்தகைய படங்கள் கண்டிப்பாக வழிவகுக்கின்றன.

வெகுஜன சினிமா என்னும் மாயையை காக்கா முட்டை போன்ற அரிய படங்களும், இந்தப் படம் போன்ற கலை முயற்சிகளும் உடைக்கின்றன. கண்டிப்பாக பாராட்டுக்குரிய முயற்சி. டிடி பாரதி தொலைக்காட்சியில் 30.8.2015 காலை ஒளிபரப்பானது. தனியாரும் வித்தியாசமான படங்களை ஒளிபரப்ப வேண்டும். இந்தப் படம் பெற்றிருக்கும் விருதுகள்:
The film has received the following honours:

New York Indian Film Festival
2013: Best Screenplay – Dr. Biju[12]
Imagineindia Film Festival, Madrid, Spain
2013: Best Music – Issac Thomas Kottukappally
Kerala State Film Awards
2011: Special Jury Award – Dr. Biju
2011: Best Cinematography
2011: Best Processing Lab

(image courtesy: you tube) Award details courtesy: wiki)

Advertisements

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in சினிமா விமர்சனம். and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s