எழுத்தில் என்ன​ இட​ ஒதுக்கீடு? – சோ. தர்மன் நேர்காணல்


06-SM-P_4-Aparn_06_2537191g

எழுத்தில் என்ன​ இட​ ஒதுக்கீடு? – சோ. தர்மன் நேர்காணல்

ஆங்கில​ ஹிந்து நாளிதழில் 6.9.2015 அன்று LITERARY REVIEW  பகுதியில் சோ.தர்மன் நேர்காணல் வெளி வந்துள்ளது.

“சாகித்ய​ அகாதமி என்னை ‘என் கதைகளின் கதை’ என்னும் தலைப்பில் பேசும்படி அழைத்த போது “தலித் எழுத் து என்று ஒன்று இல் லை. நான் பிறப்பால் தலித் தாக​ இருக்கலாம். ஆனால் என் எழுத் தைப் பிறப்பின் அடிப்படையில் நான் பிரித்துப் பார்க்கவில் லை. எழுத் தில் உங்களுக்கு எதற்கு இட​ ஒதுக்கீடு? ஒரு சிங்கம் தன் சுயசரிதையை எழுதினால் வேடனை விட்டு விட்டு எழுதுவது அதன் சரிதை முழுமையடையாமற் போகச் செய்யும். எனவே என்னைப் பற்றி மட்டுமே நான் எப்படி எழுத​ முடியும்? ஒரு ஐயரைப்பற்றி நான் எழுதிய​ போது கடும் எதிர்ப்புக்கு ஆளானேன். (கூகை நாவலில் நடராஜ​ ஐயர்). ஆனால் அவரைப் போன்ற​ ஒருவர் நிலமற்றோருக்குத் தன் நிலத்தை அளித்து ஊரை விட்டுச் சென்றதை நான் அறிவேன்”

இமையம் உயிர்மையில் எழுதிய​ “புனைவுகளில் கூட தகர்க்கப் படாத உத்தப்புரம் மதில் சுவர்” என்னும் கட்டுரையை தர்மனின் பேட்டி நினைவு படுத்துகிறது. அந்தக் கட்டுரையைப் பற்றிய​ எனது பதிவு இது:

நாம் இரட்டை பிராமணர்களாக இருக்கிறோம்- இமையத்தின் கட்டுரை

பிராமணீயம் பற்றிய புரிதல் பிராமண ஜாதியின் சிந்தனை என்பது மிகவும் மலினப் படுத்தப் பட்ட புரிதல். காலங்காலமாக இந்து மதத்தின் சடங்குகள் சம்பிராதயங்களுடன் சமூக அடுக்குகளை பின்னிப் பிணைத்திருக்கும் பாரம்பரியம் அது என்பது கிட்டத் தட்ட சரியான புரிதலாக இருக்கும். சாதி+சாதி ஏற்றத் தாழ்வு+இந்து மத நம்பிக்கை+ சடங்குகள்+ வழிபாட்டு முறைகள் எனப் பின்னிப் பிணைந்த ஒரு பொட்டல முன் வைப்பு (புந்த்லெ ஒffஎர்). இதில் எந்தவிதமான மாற்றையும் பெரியார் காலத்துக்குப் பிறகும் பிராமணர்கள், பிற மேல்சாதிகள், இடைச் சாதிகள் ஒரு சமுதாய மாற்றமும் தன்மதத் தூய்மைப்படுத்தலுமான பரிணாமாகக் கொண்டு வரவில்லை. ஏறத்தாழ ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் முன் வைணவ குருவான ராமானுஜர் முன் வைத்த குறைந்த பட்ச மாற்றங்களும் அவரது வழித்தோன்றல்களால் நீர்க்க அடிக்கப் பட்டன.

இன்று பெரியார் காலத்துக்கு முன்பு எந்த நிலை இருந்ததோ மத நம்பிக்கைகளைச் செயற்படுத்தும் பிரதிநிதிகளாக மட்டுமன்றி சமூகத்தின் முன்மாதிரியான இனக்குழுவாகவும் பிராமணார்கள் ஏற்கப்பட்டிருப்பது மட்டுமல்ல சமுதாயத்தின் பொதுவான நம்பிக்கைகள் பிராமணரின் வாழ்க்கை முறையை ஒட்டியவையாக நிலைப்பெற்று விட்டன.

உயிர்மை பிப்ரவரி 2015 இதழில் அதை மையப் படுத்தித் தான் “புனைவுகளில் கூட தகர்க்கப் படாத உத்தப்புரம் மதில் சுவர்” என்னும் இமையத்தின் கட்டுரை ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது. கீழ வெண்மணியில் தலித்துகளான கூலித் தொழிலாளிகள் உயிரோடு அவர்களது முதலாளிகளால் எரிக்கப் பட்டது பற்றி வந்த பதிவுகள் மிகக் குறைவு என்று தொடங்கிப் பிற மொழிகளில் இந்த நிலை என்பதை எடுத்துக் காட்டுகிறார். எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் தர்மபுரி ஜாதிக் கலவரங்களை ஒட்டி மனதில் தைக்கிற மாதிரி ஒரு சிறுகதை எழுதினார். இமையம் கவனிக்காமல் விட்டிருக்கலாம். மறுபடி அவரது கட்டுரைக்கு வருவோம். சமுதாய அவலங்கள் குறித்த பதிவுகள் குறைவு என்பதே இமையத்தின் அழுத்தமான பதிவு. பல்வேறு சாதிகள், இனக்குழுக்களின் சடங்கு சம்பிரதாயத்தை ஒட்டி வந்துள்ள பல பதிவுகளும் பிராமணச் சடங்குகளை ஒட்டிய சடங்குகள் பற்றியவையே.

இன்று எழுத்தாளர்களில் பிராமணர்கள் குறைவு என்பது பிராமணரல்லாத எழுத்தாளர்களால் பிராமண நம்பிக்கைகளை ஒட்டிய எழுத்துக்கள் மூலம் நிறைவு செய்யப் பட்டுள்ளது என்பது இமையத்தின் துணிபு.

இமையத்தின் அணுகுமுறை இலக்கியவாதிகளிலேயே சமூக மாற்றத்தை முன் வைத்தவர்கள் குறைவு என்பது. சிந்தனைத் தளம் அல்லது இலக்கிய உலகில் இது இயல்பாகவே இருந்து விட்டது. சாதி அடுக்குகள் என்றுமே மாற்ற முடியாதவை என்பதாகவும் அதை அரசியரீதியாக எதிர்க்கும் பெரும்பணி என்றுமே தொடரும் என்றும் ஒரு போக்குக் காட்டிக் கொண்டே 50 வருடமாகத் தமிழக அரசியல்கட்சிகள் செய்து வரும் மூளைச்சலவை எல்லாத்தரப்பையும் தொட்டு இலக்கியவாதிகளின் சமாதானமான மனநிலைக்கு ஒரு முக்கிய காரணமாகவும் ஆகி விட்டது.

சமூக நீதி உட்பட்ட அறம் சார்ந்த எதையுமே சாதிபேதம் மதபேதம் தாண்டிய தெளிவான ஒரு மனத்தால் மடுமே எழுத்தில் பதிக்க முடியும். ஜெயகாந்தன் பிராமணர்களை மையப்படித்திப் பல படைப்புகளை எழுதியதைக் குறிப்பிட்டார் இமையம். ஜெயகாந்தன் காலத்தில் அறம் மற்றும் விளிம்பு நிலை சார்ந்த மக்கள் பற்றிய பதிவுகள் முதலில் அவராலேயே அழுத்தமாகப் பதிவு செய்யப் பட்டன. சமுதாயம் மிகப் பெரிய மாற்றத்தைக் காண வேண்டுமென்னும் கனவு அவருக்கு ஏற்படாததற்கு அந்தத் தலைமுறையின் சூழலே காரணம். ஜெயகாந்தன் காலத்துக்குப் பின்னால் வந்தவர்கள் பற்றிப் புரிந்து கொள்ளவே முடியவில்லை.

தலித்துகள் எழுதுவது தான் தலித் இலக்கியம் என்பதை ஏற்காத இமையம் பிராமணர் அல்லாதோர் இரட்டை பிராமணராக இயங்குகிறார்கள் என்று ஆணித்தரமாக வாதிடுகிறார். சிந்தனையைத் தூண்டும் கருத்துக்கள்.

(image courtesy: The Hindu)

Advertisements

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in தனிக் கட்டுரை and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s