தேவதச்சன் கவிதைகள்


devadatchan-150x150
தேவதச்சன் கவிதைகள்

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் இணையதளத்தில் தேவதச்சனின் 15 கவிதைகள் வெளியாகியிருக்கின்றன. அவற்றுள் என் பார்வையில் சிலவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்தேன். அவற்றைப்பற்றிய எனது புரிதல் ஒவ்வொரு கவிதைக்கும் கீழே. ஆனால் என் புரிதலை மீறிச்செல்லும் கவிதைகள் இவை என்பதை அறிவேன். நவீனத்துவத்தின் முக்கியமான அடையாளம் ஒரு புனைவு தான் கொண்டிருக்கும் உருவத்தைத் தாண்டிச் செல்லும் நுட்பத்தை உள்ளடக்கி இருப்பது. இதனால் ஒவ்வொரு வாசிப்பிலும் ஒரு புரிதலும் ஒவ்வொரு பிரயோகத்துக்கும் சிறப்பான முக்கியத்துவத்துவமும் இருக்கும்)

தன் கழுத்தைவிட உயரமான சைக்கிளைப் பிடித்தபடி லாகவமாய்

நிற்கிறாள் சிறுமி

கேரியரில் அவள் புத்தகப்பை விழுந்துவிடுவதுபோல் இருக்கிறது

மூன்றாவது பீரியட் டெஸ்ட்க்கு அவள் உதடுகள்

சூத்திரங்களை முணுமுணுத்துக்கொண்டிருந்தன

அவள்

கண்ணுக்கு அடங்காமல்

கனரக வாகனங்கள் அவளைக்

கடந்து சென்றன

வேகமாய்த் தாண்டிச் செல்லும் பஸ்ஸில்

இன்னொரு பகலில் போய்க்

கொண்டிருக்கும் குண்டுப்பெண்

சிறுமியின் ஷூ லேஸ்

அவிழ்ந்திருப்பதைப் பார்த்தாள்

சொல்லவிரும்பிக் கை அசைத்தாள்

சிறுமிக்குக் கொஞ்சம் புரிந்தது

கொஞ்சம் புரியவில்லை.

((போராடும் பலம் வறுமை இயல்பாகவே கொடுப்பது. எதிர்காலம் கல்வியில் தான் இருக்கிறது என்னும் புரிதல் வளர்ப்பில் வந்துள்ளது. வெளி உலகில் இருந்து அவள் சவால்களை எதிர்பார்க்கிறாள். உதவியை அல்ல. அதே சமயம் தனது பிரச்சனைகளில் எதை நகரும் வாகனத்துப் பெண் கவனித்தாள் என்பதே இவளது மனதுள் உள்ள கேள்வி. வாசகன் வாழ்க்கையின் புதிர்களில் தனது இருப்பிடமான புள்ளி தன்னுடன் பிறர் தம்மை இணைத்துக்கொள்ளும் புள்ளியே விடை தெரியாதது. முன்னுரிமை பெறும் விஷயங்களே கடந்து செல்லுதலில் துணையாகின்றன.இன்னொரு பகலில் என்பது வாழ்க்கையின் பின்னணி மலைக்கும் மடுவுக்குமாக இரு ஜீவிகளிடையே வேறுபடுவதை மிகக் கலையாகத் தொட்டுச் செல்வது. )

——————————————————————
இந்த நீலநிற பலூன் மலரினும்

மெலிதாக இருக்கிறது. எனினும்

யாராவது பூமியை விட கனமானது

எது என்று கேட்டால், பலூனைச் சொல்வேன்.

நீங்களாவது கூறுங்களேன், இந்த

நாற்பது வயதில் ஒரு பலூனை

எப்படி கையில் வைத்திருப்பது என்று…

பலூனை விரல்களில் வைத்திருப்பது என்பது

காற்றைக் கையில் வைத்திருப்பது போல் இருக்கிறது

பலூன்கள் கொஞ்சநேரமே இருக்கின்றன.

எனினும் சிறுவர்கள் கொஞ்சத்தை ரொம்ப நேரம்

பார்த்து விடுகிறார்கள்.

அருகிலிருக்கும் குழந்தையின் பலூன் ஒன்று

என்னை உரசியபடி வருகிறது. நான்

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பலூன் ஆகிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

(சிறுவர்களால் எது ரசனைக்குரியதோ அதை ரசிக்கும் மனப்பாங்குடன் அவற்றைக் காண முடியும். ஆனால் அவர்களுடன் ஒரே பார்வையில் நாம் இணைய நம் மனம் லேசாக வேண்டும். நாம் மனதுள் பதிந்து வைத்திருக்கும் உருவங்கள் மறைந்து முன் அனுமானம் இல்லாமல் காண முடிய வேண்டும். அந்த விடுதலையான லேசான மன நிலையையே நான் பலூனாகின்றேன் என்கிறார் தேவதச்சன்.)
••••

காற்று ஒருபோதும் ஆடாத மரத்தை பார்த்ததில்லை
காற்றில்
அலைக்கழியும் வண்ணத்துப்பூச்சிகள், காலில்
காட்டைத் தூக்கிக் கொண்டு அலைகின்றன
வெட்ட வெளியில்
ஆட்டிடையன் ஒருவன்
மேய்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்
தூரத்து மேகங்களை
சாலை வாகனங்களை
மற்றும் சில ஆடுகளை.

(வண்ணத்துப் பூச்சிகள் இயற்கையின் மிகப் பெரிய வரங்கள் அவைகளால் காடுகள் மரங்கள் உருவாகும் ஆதாரமான மகரந்தச் சேர்க்கை நிகழ்கிறது. இயற்கையுடன் ஒன்றிய ஒருவனாக இருக்கும் இடையன் ஆடுகளை மட்டும் மேய்க்கும் காட்சியாக அவனைக் குறுக்க முடியாது. அவன் அந்தச் சூழலையே மேய்ப்பவனாகிறான்)

காத்திருத்தல்

நிறையப் பேர் உறங்கியபடி காத்திருக்கிறார்கள்

உறவுப்பெண்கள் தேநீர் குடித்தபடி

சித்ரகுப்த நயினார் கதையைப் பாடியபடி

நடுவீட்டில், முதுமகள், இறந்தபடி காத்திருக்கிறாள்

நடுச்சாமம் நகர்வதற்கு

பொழுது புலர்வதற்கு

ரத்த உறவுகள் காலையில்

கதறியபடி வருவதற்கு

சாவின் கண்ணாடி காத்திருக்கிறது.

பக்கத்து வீட்டு ஜன்னலை மூடி

தன் பருத்த காம்புகளை

கணவனுக்கு ஈந்து

இறுகப் புணரும் இளமகளின் நாசியில்

வந்துவந்து போகிறது பத்திவாசனை.

தெருவில்

கலைந்து கிடக்கும்

இரும்புச் சேர்களில்

காத்திருக்கிறது

நிலவொளி.
(முதிய அம்மாளின் மரணம் நிகழும் வீட்டுக்குப் பக்கத்துக்கு வீட்டில் ஒரு உயிர் உருவாதற்கான கலவி நடக்கிறது. உறங்கும் நேரத்தில் ஊர் உறவு விட்டுவிட்டுப் போய் விடுகிறார்கள். நிலவொளிக்கு இந்தக் கட்டாயங்கள் இல்லை. மரண வீடு கலவி நடக்கும் வீடு என்னும் பேதமில்லை.)
*****

குருட்டு

ஆஸ்பத்திரியில்

வெண்தொட்டிலில்

சுற்றுகிறது

இறந்து கொண்டிருக்கின்ற குழந்தையின்

மூச்சொலி

பார்க்கப்

பயமாக இருக்கிறது

சுவரில்

தெரியும் பல்லி

சீக்கிரம் கவ்விக் கொண்டு

போய்விடாதா

என் இதயத்தில்

சுற்றும் குருட்டு ஈயை

(என் இதயத்தில் சுற்றும் குருட்டு ஈ- அவ்வப்போது வந்து மறையும் பொறுப்பற்ற இரக்கமான நேயம். இது எந்தக் குழந்தைக்கு அல்லது மக்களுக்குப் பயனாகப் போகிறது. என்னால் பரிவு காட்டவும் மறுபக்கம் அதன் விதி முடிந்தது என்று அடுத்த விஷயத்துக்குப் போகவும் முடியுமே. )
பரிசு

என் கையில் இருந்த பரிசை

பிரிக்கவில்லை. பிரித்தால்

மகிழ்ச்சி அவிழ்ந்துவிடும் போல் இருக்கிறது

என் அருகில் இருந்தவன் அவசரமாய்

அவன் பரிசைப் பார்த்தான். பிரிக்காமல்

மகிழ்ச்சியை எப்படி இரட்டிப்பாக்க முடியும்

பரிசு அளித்தவனோடு

விருந்துண்ண அமர்ந்தோம்

உணவுகள் நடுவே

கண்ணாடி டம்ளரில்

ஒரு சொட்டு

தண்ணீரில்

மூழ்கியிருந்தன

ஆயிரம் சொட்டுகள்
(ஒரு பரிசுக்குள் ஆயிரம் எதிர்பார்ப்புகள் வாங்குபவன் கொடுப்பவன் இருபக்கமும். ஒரு சொட்டில் ஆயிரம் சொட்டுக்கள் என்பது கவித்துவம் ததும்பும் பதிவு)
••

இலைகள் மலர்கள்

ஒருசில மணிநேரங்களில் வித்தியாசமாகி விடுகின்றன

நீயும் நானும்

சில வருடங்களில்

அதற்குள்

ஒருவருக்கொருவர் அடையாளம் தெரியாமல்

போய்விடுகிறோம்

அடையாளம் தெரியாமல் போகும்

அடையாளத்தில் ஒருவருக்கொருவர்

முகமன் கூறிக்கொள்கிறோம்

நமது புன்னகைகளும் கைகுலுக்கல்களும்

குருடர்கள் இல்லைபோலும் , எப்படியோ

அவற்றிற்கு

எப்போதும்

அடையாளம் தெரிந்தேவிடுகிறது

எனக்கு ஞாபகமுள்ள பௌர்ணமிகள் நான்கு

ஒன்று

எதிர்விட்டு அம்மாளின்

துஷ்டிக்கு

சுடுகாடு சென்று

திரும்புகையில் பார்த்தது.

நள்ளிரவில்

பஸ் கிடைக்காமல்

லாரி டாப்பில்

பிரயாணம் செய்கையில்

பிரகாசித்தது.

ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டல் வாசலில்

அரசு அதிகாரி ஒருவரைக் காண

காத்திருக்கையில் கண்டது.

இண்டு இடுக்கு

மாடிக் குடித்தனத்தில்

மின்வெட்டு இருள்வேளையில்

ஜன்னல் வழியே

வந்து விழுந்தது.
((கைகுலுக்கலில் இருந்து ஏன் நான்கு பௌர்ணமிக்களுக்குத் தாவி விட்டார்? தேவைப்படும் தொடர்பு நினைவில் இருக்கிறது. தன்னால் தீர்க்க முடியாத தன்னைத் திணரச் செயத தருணங்கள். அந்தத் தருணங்களை உருவாக்கியவன் இன்னொரு சகமனிதன் தானே)

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in விமர்சனம் and tagged , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to தேவதச்சன் கவிதைகள்

  1. Pingback: தேவதச்சனுடன் மனுஷ்- எஸ்ரா நேர்காணல் | சத்யானந்தன்

  2. அந்தந்த இடங்களுக்கே அழைத்துச் சென்ற கவிதைகள்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s