கவிஞர் நிர்மலாவின் இரண்டு கவிதைகள்


கவிஞர் நிர்மலாவின் இரண்டு கவிதைகள்

பத்து வருடம் முன்னர் எழுதிய இரண்டு கவிதைகள் இன்று என்னால் மிகவும் கூர்மை, பெண்மையின் குமுறல் மற்றும் வீச்சுக்காக வாசிக்கப் பட்டு விமர்சனத்துக்கு எடுத்துக் கொள்ளப் பட்டுள்ளன. ஏற்கனவே நான் பல முறை குறிப்பிட்டது போல நான் பெண் எழுத்துக்களை ஒரு தனித்த படைப்புத் தடம் ஆகக் காண்கிறவன். பெண்மையின் உள் கிடக்கை அழுத்தமாக வெளிப்படும் பெண் கவிஞர் மற்றும் எழுத்தாளர்களை நான் பாராட்டுகிறேன். ஏனெனில் அது ஆண் எழுத்தாளர்களாகிய எங்களால் ஆகாத ஒன்று.

முதல் கவிதை ‘பெயர்தல் குறிப்புகள்’. அதற்கான இணைப்பு ———————–>

பெயர்தல் குறிப்புகள்

என்ன தன்னம்பிக்கையுடன் கவிதை வாசகனைத் தட்டி எழுப்புகிறது! நான் உடல் பெயர்கிறேன். இதற்கு முன் இப்படி ஒரு சொல்லாடலை நான் கண்டதில்லை. உடல் பெயர்கிறேன். அதாவது என் உடலால் என் மீது சுமத்தப் பட்டிருக்கும் அடையாளங்களை மீறிச் செல்கிறேன். ‘மார்புகளைத் துறக்கும் நேரம் சிறகுகள் முளைக்கும்’ என்னும் கவிஞரின் அடுத்த வரி அதை உறுதிப் படுத்துகிறது. பெண்ணுக்கே உரிய அங்கங்கள் அவரது அடையாளம் மட்டுமா? சிறையுமல்லவா? ஏனெனில் ஆண் பெண்ணின் உடல் மற்றும் உடை இவற்றை அடிப்படையாக வைத்தே ஒரு ஆதிக்கக் கோட்டையை எழுப்பி வைத்திருக்கிறான். இந்த இடத்தில் சுதந்திரம் என்பது சுதந்திர உணர்வு உள்ளிருந்து வெளிப்படும் கணத்தில் துவங்குகிறது என்பதையும் உள்ளார்ந்து முன் வைக்கிறது.

அடுத்தடுத்த பத்திகளில் கவிதை தனி மனித (பெண்) தளத்திலிருந்து மானுடத்தின் விடை தெரியா ஆதிக்கப் போர் நோக்கி மிக லாகவமாய் மேலெழும்பி விரிகிறது:
உருமாறும் கடைசி கணம்
மிஞ்சியிருக்கும்
காதலோ குரோதமோ
கொண்டதோர் பறவையாகி

எந்தப் புள்ளியில் ஆன்மீகவாதி கவசம் பூணுவாரோ அந்தப் புள்ளியில் படைப்பாளி இந்த அழுக்குகள் எனக்கு அன்னியம் இல்லை. இதை என்னிலும் விலகி நின்று என்னால் பதிவு செய்ய இயலும் என்று நிமிர்ந்து நிற்பார். இந்த வீச்சு தான் பத்து வருடம் கழித்து வாசிக்கும் என்னை பிரமிக்க வைக்கிறது.

ஒருவர் புனைகதையை பயிற்சியால் முன் மாதிரிகளால் மற்றும் யுக்திகளால் சமாளித்து எழுதி விடலாம். ஆனால் கவிதை அப்படி அல்ல. ஆழ்மனத்திலிருந்து அது கவிக்த்துவமாகப் பீறிட்டு எழ வேண்டும். அதை வாசகனும் கவிஞரும் ஒன்றாய் ஸ்பரிசித்து மகிழ்வர். அது நிர்மலாவுக்குள் கண்டிப்பாக நிகழ்கிறது.

விமர்சனத்துக்காக நான் எடுத்துக் கொண்டிருக்கும் இரண்டாவது கவிதைக்கான இணைப்பு ——————> இது. இதில் ‘நீ சொன்னதற்காக’ எனத் துவங்கும் மூன்றாவது கவிதையைக் காண்போம். நிர்மலாவின் கவிதைகளின் பெரிய பலம் முதல் பத்தி பத்து வார்த்தைகளுக்குள் உங்களை அவர் மனம் காட்சிப்படுத்திக் கொண்ட உலகுக்குள் இழுத்துக் கொண்டு போய் விடும்.

நீ சொன்னதற்காக
அந்த பெரிய கதவுகளை சார்த்தியாகிவிட்டது
இரண்டு ஜன்னல்களையும்

நீ தான் என்னை அடைத்து வைத்தாய். நான் கையறு நிலையில் மாட்டிக் கொண்டேன். மறுபடி மறுபடி கூண்டுப் பறவையின் குமுறலைக் காண்கிறோம். இந்தக் கவிதையை இரண்டு முறை வாசித்தால் பிடிபடும் கவிஞர் தம் கற்பனை உலகில் அதன் வீச்சில் வானம் அந்தச் சிறைக்குள் நீல நீர்த்தடமாய் உருகி அவர் பாதத்தைத் தொட்டு விடும். கவிதையின் வழி ஒரு படைப்பாளியின் கற்பனை உலகின் விரிவைப் பதிவு செய்திருக்கும் இந்தக் கலையும் கூர்மையும் அவர் கவனம் பெற வேண்டிய கவிஞர் என்பதற்கான சான்று.

நிர்மலா நிறைய எழுதுங்கள். நான் விமர்சனத்துக்கு எடுத்துக் கொள்ளாத கவிதைகளில் சில கண்டிப்பாக இதே கவித்துவத்தை வெளிப்படுத்தின. நிறைய வாசியுங்கள். நிறைய எழுதுங்கள். ஒரு கவிதையின் வீச்சு, அசலின் ஸ்பரிசம், கற்பனை உலகிற்கு பட்டென இழுத்து விடும் மாயம் எல்லாம் இந்த வாசிப்பில் எனக்குக் காணக் கிடைத்தன. மிக இனிய வாசிப்பு அனுபவம். நன்றி.

About தமிழ் எழுத்தாளர் சத்யானந்தன்

Sathyanandhan is a thinker and writer in Tamil for more than a decade. His works have been published in literary magazines like Knaiyazhi. In the web his recent works are in Thinnai.com. His distinction is his ability to creatively write in all genre i.e. Short story, poem, article, novel, criticism and articles on a variety of subjects. He is popular for his works on Ramayanam and Zen published in Thinnai during 2011.
This entry was posted in விமர்சனம் and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.